Türkiye genelin­de aktif olarak “güzellik salonu” adı altında kayıtlı 100 binden fazla esnaf işletmesi bulunuyor. Bu sayı her yıl ortalama %15 ila %20 oranında artış gösteriyor. Lazer epilasyon, bölgesel zayıf­lama veya enjeksiyonel işlem­ler yapan daha büyük ölçekli gü­zellik merkezi ve poliklinik for­matındaki kurum sayısı ise 10 bin civarında. Sektöre ilişkin araştırmalar, dijital kanalların ve kişiselleştirilmiş hizmetlerin sektörün yeni büyüme dinami­ği haline geldiğini ortaya koyu­yor.

Buna karşın binlerce kuaför ve güzellik salonunda randevu yönetimi, müşteri takibi ve ope­rasyon süreçleri hâlâ telefon, mesajlaşma uygulamaları veya manuel yöntemlerle yürütülü­yor. Uzmanlara göre, sektörün büyümesiyle birlikte hizmet ta­rafındaki dijitalleşme ihtiyacı da her geçen gün artıyor. Tam da bu dönüşüm alanına odaklanan girişimlerden biri olan Salono­ra, güzellik ve bakım salonlarını tek bir dijital platformda buluş­turmayı hedefliyor.

Girişimin kurucusu Mehmet Tekçe, geliş­tirdikleri platformun yalnızca online randevu sistemi olmadı­ğını, işletmelerin müşteri yöne­timinden kampanya planlama­sına, ekip organizasyonundan gelir takibine kadar tüm süreç­lerini dijital ortamda yönetebi­lecekleri bütünleşik bir altyapı sunduğunu söyledi.

Kişisel ihtiyaç girişime dönüştü

Dokuz Eylül Üniversitesi İkti­sat Bölümü mezunu olan Meh­met Tekçe, kariyerine finans ala­nında başladı. Tekçe, Covid-19 döneminde kripto para ekosiste­mine yönelirken, edindiği yazı­lım ve veri yönetimi tecrübesini farklı sektörlerde değerlendirme fikriyle Salonora’yı kurdu. Salo­nora’nın ortaya çıkış hikâyesi­nin tamamen kişisel bir ihtiyaç­tan doğduğunu anlatan Mehmet Tekçe, sık şehir değiştirmesi ne­deniyle erkek kuaförlerinden ko­lay randevu alamadığını, eşi için de güvenilir güzellik merkezle­ri bulmakta zorlandığını söyle­di.

Bu deneyimin kendisini sek­törün temel sorunlarını araş­tırmaya yönelttiğini belirten Tekçe, “Gittiğiniz şehirde han­gi salon kaliteli, hangi hizmeti veriyor, fiyatı nedir, uygun ran­devusu var mı bilmiyorsunuz. İşletmeler tarafında ise hâlâ te­lefonla randevu, defter takibi ve manuel operasyon yönetimi yaygın. Biz her iki tarafın soru­nunu aynı platformda çözmek istedik” dedi. Tekçe, platformun yalnızca bir randevu uygulama­sı değil, sektörün dijital altyapı­sını oluşturan bir ekosistem ola­rak tasarlandığını ifade etti.

Randevunun ötesinde operasyon yönetimi

Salonora, kullanıcıların ha­rita üzerinden salonları görün­tülemesine, hizmetleri ve fiyat­ları karşılaştırmasına, uygun saatleri görerek online rande­vu oluşturmasına imkân tanı­yor. Tekçe, “Kullanıcılar salon­ların konumu, ulaşım olanak­ları, otopark bilgisi, hizmet süresi ve müşteri değerlendir­meleri gibi detaylara da erişe­biliyor.

Platformda işletmelere sunduğumuz çözümler ise ran­devu yönetiminin ötesine geçi­yor. Salonlar ekiplerini, hizmet içeriklerini, fiyatlarını ve çalış­ma takvimlerini sistem üzerin­den yönetebiliyor. Boş kalan sa­atler için kampanya oluştura­biliyor, müşteri istatistiklerini takip edebiliyor ve kendilerine özel dijital vitrin oluşturabili­yor. Böylece hem operasyonel verimlilik artıyor hem de yeni müşteri kazanımı destekleni­yor” diye konuştu.

Tekçe, platformun gelir mo­delini oluştururken sektörde sık kullanılan komisyon sistemini tercih etmediklerini belirterek, şunları söyledi: “Salonora’da iş­letmelerden hizmet başına ko­misyon almıyoruz. Gelirimi­zi yalnızca abonelik modeliyle oluşturuyoruz. Böylece hem sa­lonların maliyetini artırmıyor hem de müşterilerin daha rahat hizmet alabileceği sürdürülebi­lir bir ekosistem kuruyoruz.”

Gaziantep’te dijital dönüşüm protokolü

Salonora’nın büyüme stra­tejisinde meslek odalarıyla ya­pılan iş birlikleri önemli yer tutuyor. Bu kapsamda Gazi­antep Kadın Kuaförleri, Ma­nikürcüler ve Güzellik Salon­ları Odası ile dijital dönüşüm protokolü imzalandıkları­nı kaydeden Tekçe, “Anlaşma kapsamında odaya kayıtlı iş­letmeler indirimli koşullarla Salonora sistemine dâhil ola­cak. Salonlar hem online ran­devu platformunda müşteri­leriyle buluşabilecek hem de tüm operasyon süreçlerini tek panel üzerinden yönetebile­cek. Benzer iş birliklerini Tür­kiye’nin farklı illerindeki oda ve meslek kuruluşlarıyla yay­gınlaştırmayı hedefliyoruz” ifadelerini kullandı.

Hedef üç yılda 5 bin salon

Pilot uygulamalarını Sivas’ta tamamlayan Salonora, test sürecinin ardından İstanbul, Ankara, İzmir, Antalya, Kayseri ve Gaziantep başta olmak üzere büyükşehirlerde yaygınlaşmayı planlıyor. Tekçe, Avrupa pazarı için de iş birlikleri yürüttüklerini aktararak, “Şu anda 5 kişilik bir ekibimiz var. Henüz yatırım almamış olsak da büyüme sürecini hızlandırmak amacıyla yatırımcı görüşmelerimiz devam ediyor. Hedefimiz üç yıl içinde 5 bin salona ulaşmak ve Türkiye’nin bu alandaki dijital dönüşüm platformu olmak. Sonrasında ise Avrupa pazarına açılarak teknoloji ihracatı yapan bir girişime dönüşmek istiyoruz” diye konuştu.

Yapay zekâ ile kişiselleştirilmiş deneyim

Tekçe, büyümelerini yapay zekâ yatırımlarıyla da desteklediklerini anlatarak, şu bilgileri paylaştı: “Cumhuriyet Üniversitesi Dr. Öğretim Üyesi Emre Delibaş danışmanlığında geliştirdiğimiz ‘Salonora AI: Yapay Zekâ Destekli Güzellik Randevu ve Deneyim Yönetim Platformu’ projemizle, TÜBİTAK 1507 KOBİ Ar-Ge Başlangıç Destek Programı kapsamında destek almaya hak kazandık. Proje kapsamında yapay zekâ destekli öneri sistemleri, müşteri davranış analizleri, talep tahminleme ve salonların operasyonel verimliliğini artıracak karar destek mekanizmaları geliştirmeyi planlıyoruz.”

Sevilay Çoban-Dünya

Küresel finans dünyasın­da tek kutuplu düzenin sonu­nu hazırlayan en büyük yapısal kırılma, Asya’da atılan sessiz adımlarla hayata geçti. Hong Kong, Şanghay Altın Borsası (SGE) ile doğrudan entegre ça­lışan yeni fiziksel altın takas ve mutabakat sistemini resmen devreye aldı. Sistemin 7 Tem­muz’da resmen devreye alın­ması ile küresel finansal mi­marinin emtia tabanlı yeni bir düzene evrilmesi sürecinde önemli bir mesafe kat edilmiş oldu. Bu hamle, küresel ticare­tin merkezini kâğıt üzerindeki türev sözleşmelerden arındı­rarak tamamen kasaya giren somut, fiziki altına kaydı­ran sessiz bir devrimin fi­tilini ateşledi.

Altın ve Yuan silahı birleşti

Hong Kong Para Otoritesi (HKMA) sistemi tek başı­na devreye almadı, Çin Merkez Banka­sı, kıyı ötesi (offshore) Yuan likidite tesisini iki katın­dan fazla artırarak 500 milyar Yuan’a çıkararak bu altyapıyı destekledi. “Delivery Connect” adı verilen bu yeni mekanizma sayesinde, küresel yatırımcı­lar Batı’nın SWIFT sistemi­ne ve yaptırım mekanizmala­rına hiç takılmadan doğrudan Çin’in devasa fiziki altın likidi­tesine bağlanabilecek. Böylece küresel enerji devlerine “Pet­rol ve gaz ticaretini Yuan ile ya­pın, kazandığınız Yuan’ı anın­da Hong Kong’da fiziki altına dönüştürün” şeklinde net bir mesajla alternatif sunuldu.

Geleceğin dünyasında güç; bilgisayar ekranındaki diji­tal tahvil verileri veya matba­ada basılan banknotlara sa­hip olanların değil; fiziki al­tın, petrol, gaz, lityuma sahip olanların ve bu emtiaları ken­di kurduğu borsalarda fiyat­landırabilenlerin eline geçiyor. Küresel finans sistemi, yepye­ni bir “Dijital Altın Standardı” dönemine doğru hızla ilerliyor.

Merkez bankaları Batı’daki kasaları boşaltıyor

Bu operasyonel devrimin arkasında, merkez bankaları­nın Batı sistemine olan güve­ninin tamamen tükenmesinin önemli rolü bulunuyor. Rus­ya’nın rezervlerinin dondu­rulmasının ardından, zaten 20 aydır kesintisiz alıcı olan Çin ile Polonya başta olmak üzere tüm Doğu bloku ülkeleri ABD tahvillerini satarak fiziksel al­tın depolamaya başladı.

Tür­kiye Cumhuriyet Merkez Ban­kası (TCMB) da bu jeopolitik riski önceden görerek New York Fed ve Londra kasaların­daki tüm özmal altınlarını An­kara ve Borsa İstanbul (BIST) bünyesine çekerek “eve dönüş” operasyonunu 2018-2019 dö­neminde tamamlamıştı. Hong Kong ise 2030 yılına kadar fi­ziki kasa kapasitesini 2.000 to­nun üzerine çıkararak bu küre­sel göçün Asya’daki en güvenli limanı olmayı hedefliyor.

Küresel aktörler için ne anlama geliyor?

● ABD ekonomisi için karşılıksız para basma lüksünün sonu: ABD, onlarca yıldır devasa bütçe açıklarını sadece “kâğıt dolar” basıp dünyaya satarak finanse ediyordu. Dünyanın dolardan kaçması, bu borcun artık dünyaya ihraç edilemeyeceği anlamına geliyor. Dünyada dolaşan trilyonlarca doların ABD’ye geri dönmesi, Amerikan ekonomisinde kalıcı bir enflasyon sarmalını tetikleme riski barındırıyor.

● Dolar: Uzmanlar, küresel finanstaki kökten değişimin, doları bir gecede yok etmeyeceğini ancak doların artık küresel ticaretin “alternatifsiz güvenli limanı” olmayacağını belirtiyor. Doların, küresel hakimiyetten. Batı blokunun kendi içinde kullandığı bölgesel bir paraya doğru gerilemesi bekleniyor.

● Çin finansal oyun kurucu: Yıllarca “dünyanın fabrikası” olarak anılan Çin, kurduğu bu yeni altyapıyla artık küresel finansın kurallarını yazan süper güç konumuna yükseliyor. Bu sistem Çin’e, olası bir jeopolitik kriz durumunda Batı ambargolarından tamamen bağımsız bir finansal bağışıklık zırhı kazandırıyor.

● Yuan’a altın destekli evrensel güven: Uluslararası yatırımcılar, Çin’in kapalı rejiminden dolayı Yuan’a tam güvenmiyordu. Çin, Yuan likiditesini Hong Kong’daki fiziki altına dönüştürülebilir kılarak bu güven sorununu kökten çözdü. Ticaret parası haline gelen Yuan, gücünü karşılıksız matbaa baskısından değil, doğrudan altın teminatından alıyor.

En çok altın rezervi ABD’de

Dünya Altın Konseyi’nin (WGC) Temmuz 2026 raporu ve yılın ilk yarısına ait resmi merkez bankası verilerine göre, dünyada en çok altın rezervine sahip ülkeler ve küresel altın piyasasındaki en son hareketler netleşti. Altına endeksli yeni sistemi esas olarak Çin dizayn ederken, altın rezervinde ise 8.133,5 tonla ABD başı çekiyor. ABD, kendi rezervlerinin yüzde 69’unu altında tutuyor. Altın rezervinde bu ülkeyi 3.350,5 tonla Almanya, 2.451,8 tonla İtalya, 2.436,9 tonla Fransa, 2.313,4 tonla Çin izliyor. Daha sonra 2.305,4 tonla Rusya, 1.040 tonla İsviçre, 881,3 tonla Hindistan, yaklaşık 846 tonla Japonya geliyor ve onuncu sırada 614 tonla Polonya yer alıyor. Türkiye ise 535 tonla 12’nci sırada.

Dünya Altın Konseyi’nin 2026 anketi, merkez bankası yöneticilerinin yüzde 89’unun küresel altın rezervlerinin artacağını öngördüğünü ve yüzde 45’inin (tarihi rekor) önümüzdeki 12 ay içinde kendi kurumlarının altın rezervlerini artırmayı planladığını gösteriyor. Başta kriz dönemi performansı olmak üzere jeopolitik risklerden korunma amacıyla yapılan bu alımlarda gelişmekte olan ülkeler başı çekiyor.

İlk yarıda dikkat çekici rezerv hareketleri

NATO’nun doğu kanadındaki güvenlik ve jeopolitik endişeler sebebiyle Polonya, 2026’nın ilk 5 ayında 64 ton net alım yaparak toplam rezervini 614 tona çıkardı. Hedefleri kısa sürede 700 tona ulaşmak.

●Çin Merkez Bankası mayıs ayında 10 ton daha alarak 20 ay boyunca kesintisiz net alıcı olma serisini sürdürdü ve toplam rezerv payını yüzde 9’a çıkardı. (Gerçek gayri resmi rezervinin bunun çok üzerinde olduğu tahmin ediliyor).

●Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası, brüt altın varlıklarının piyasa değerinde 129,4 milyar dolarla tarihi rekor seviyeleri görse de iç piyasadaki fiziki altın talebini dengelemek ve likiditeyi yönetmek adına 2026’nın ilk 5 ayında net 81 ton altın satışı gerçekleştirdi. Bu satışlara rağmen dünyada 12’nci.

●Özbekistan 33 ton ve Kazakistan 20 tonla yılın ilk yarısında küresel piyasadan en çok fiziki altın toplayan diğer Doğu ekonomileri oldu.

Altin fiyatında yüksek beklenti sürüyor

Kısa vadede ABD enflasyon endişeleri ve Fed’in şahin faiz duruşu ons altını 4.000- 4.100 dolar bandında baskılamaya devam etse de Asya seanslarındaki fiziki alım iştahı Batı borsalarının kâğıt üzerindeki baskısını kırıyor. Analistler, bu altyapısal dönüşüm sayesinde kâğıt manipülasyonlarından kurtulacak olan ons altının, orta vadede 5.000 dolar sınırını aşarak 6.000 dolarlık yeni bir adil değerleme ligine oturacağını öngörüyor.

Naki Bakır-Dünya

Artık Merkez Bankası mı görüş değiştirdi, yoksa Merkez Bankası görüşünü değiştirmek zorunda mı kaldı, orasını bilemeyiz; ama sonuç ortada ve faiz indirildi, üstelik bu indirimin devamı geldi.

Faiz indirilince kur fırladı, kur fırlayınca enflasyon tırmandı gitti. Aradan neredeyse beş yıl geçti ve Türkiye hâlâ enflasyon belasıyla uğraşıyor, bu gidişle daha epeyce uğraşacak.

Ekonomi beş yıl önce öylesine büyük bir sarsıntı geçirdi ki Eylül 2021’de faiz indirimi öncesinde yüzde 20’in altında bulunan yıllık enfl asyona inebilmek Türkiye için hâlâ büyük bir hedef.

Enflasyon herkes için kötü değil!

2021’de faiz indirildi, kur fırladı ve enflasyon tırmanışa geçti. Gerçi kurdaki artış, aralık ayında ilan edilen ve Türkiye’ye çok büyük bir yük getiren KKM ile bir süreliğine duraksadı ama enfl asyonda ok yaydan çıkmıştı bir kere. Onu tutmak mümkün değildi.

Resmi hesaplamalar bile yüzde 100’e yaklaşan oranlar ortaya koydu. Derin bir yoksulluk başladı, üstelik hâlâ devam ediyor.

Ancak yüksek enflasyon herkes için kötü değildi ki…

Kimler için mi; örneğin ürettiği mal ve hizmetin fiyatına o enfl asyon ölçüsünde zam yapabilenler için… Zaten enflasyon da büyük ölçüde fiyatını istediği gibi artırabilenlerin etkisiyle bu düzeylere çıkıyordu.

Kimler için mi; düşen faizlerle çok düşük faizli bu krediye ulaşma olanağı olanlar için… Hele bu kesimler için bulunmaz bir dönem yaşanıyordu. Örneğin 2022’nin sonu, 2023’ün başı… Kredi faizleri yüzde 20’nin altına inmiş, enfl asyon ise yüzde 80’lerin üstünde seyrediyor. Bundan daha güzel bir dönem olabilir miydi?

Şu itirazı duyar gibiyim: “Kredi faizi yüzde 20’lerin altına inmiş, iyi güzel de bu faizi o tarihte oluşan ve geride kalan bir yıldaki durumu gösteren yüzde 80’ler düzeyindeki enfl asyonla kıyaslamak doğru olmaz. Gelecek bir yılın enflasyonuna bakmalı.”

Elbette ona da baktım. 2022 sonu, 2023 başı kredi faizleri yüzde 20’nin altında, öyle ki yüzde 15’in bile altına inilmiş, peki bu krediler kullanıldıktan bir yıl sonrasında enflasyon ne mi olmuş, yüzde 60’larda oluşmuş. Arada yine müthiş bir fark var.

Grafikler her şeyi ortaya koyuyor

Grafiklerde bu dönemlerde neler olduğu somut olarak ortada. Birinci grafik, biraz önce aktardım, itiraz konusu edilebilecek verileri gösteriyor. Kredi kullanılan tarihteki enfl asyon neydi, bu görülebilir. Vadeyi bir yıl olarak varsaydım, karşılaştırmayı böyle yaptım. Kredi kullanılan tarihteki faiz ile enfl asyon arasında müthiş bir fark var.

Ama hadi diyelim o enflasyonla kredi faizini karşılaştırmak pek doğru değil, kabul. Kredi faizini, bir yıl sonra gerçekleşen enfl asyonla karşılaştırınca durum pek değişmiyor ki. Yine iki oran arasında kredi kullananlar lehine çok büyük bir fark oluşuyor.

Yani kredi kullanan şanslı mı şanslı. Kredi faizi yüzde 20’lerde, hatta zaman zaman daha aşağıda, enflasyon ise yüzde 60’larda.

Dolayısıyla yüzde 20 ile 25 ile kredi kullan; üretim yap, bunu yüzde 60 zamlı sat, daha ne istenir!

Ya da üretim yapma!

Ya da; yüzde 20 ile 25 ile kredi kullan; bu parayı ne yeni yatırım yapmakta, ne üretimini artırmakta kullan, git yat-kat-kotra al!

Bu yapılmadı mı yani? O ucuz krediyi üretime, yatırıma dönüştürmeden amacı dışında kullanan olmadı mı?

Bu durum yalnızca ticari krediler için de geçerli değil. İşini bilenler ve ödeme gücü olanlar çok düşük faizli kredi kullanıp gayrimenkul de aldı, başka varlıklar da.

Enflasyon yüksekti, faiz düşüktü, kredi faizi adeta yerlerdeydi, tabii ki mevduat faizi de enfl asyonun çok çok altında kaldı. Nimet-külfet! Bir külfet oluşmalıydı ki onun nimetinden yararlananlar olsun. Nitekim oldu da… Türk parası cinsinden tasarruf etmeyi tercih edenler reel olarak büyük bir kayba uğradı.

El ovuşturmadan sızlanmaya…

Faizin üç dört katı enflasyon varken sessizce el ovuşturan büyük bir kesim şimdiki koşullardan büyük bir rahatsızlık duyuyor. Normaldir, kendi açılarından tabii ki haklılar.

İyi de normal bir ekonomide kredi faizi 20’lerde, hatta zaman zaman daha aşağıdayken enflasyonun 60, 70, 80 olması ve bunun yıllarca sürmesi beklenebilir mi?

Tabii ki beklenmiyordu, bakmayın şimdi sızlananlara, onlar da beklemiyordu ama şimdiki durum da pek hoşlarına gitmiyor.

Nedir o durum; grafiklerdeki sarı alanlar… Kredi faizinin enflasyonun üstünde olduğu dönemler. Yani bugünler… O fark hızla daralsın ve yeni mavi alanlar oluşsun isteniyor.

O günler biraz geride kaldı, en azından şimdilik. Ama gün gelir belli kesimlere yine kaynak aktarmak istenir ve grafiklerde mavi alanlar yeniden beliriverir. Örtülü biçimde istenen de bu zaten.

Alaattin Aktaş-Ekonomim

Onsta gerileme %21’i aştı

Savaş ve yarattığı belirsizlik altın fiyatlarına negatif etki yaptı. Merkez bankalarının sıkı para politikasını daha uzun süre sürdüreceğine yönelik beklentiler son yıllarda hızlı yükselişiyle dikkat çeken altının ons fiyatında sert düşüşe neden oldu. Savaş öncesi altının ons fiyatı 5 bin 300 dolar seviyesindeyken geçen cuma günü kapanışta 4 bin 119 dolara kadar geriledi. Bu gelişme yüzde 21’in üzerinde bir düşüşe işaret ederken bir türlü yukarı yönlü hareket de gerçekleştiremedi. Aynı dönemde gram altın fiyatları da 7 bin 433 liradan cuma kapanışta 6 bin 220 liraya kadar indi. Gram altın fiyatı da yüzde 17,5 seviyesinde geriledi.

Toplam altın mevduatı geriledi

Fiyatlardaki değişim yurtiçi yerleşiklerin hem altın talebini hem de altın mevduatındaki kazançlarını geriletti. TCMB haftalık para ve banka verilerine göre 27 Şubat ile biten haftada parite etkisinden arındırılmamış olarak yurtiçi yerleşiklerin kıymetli maden mevduatının büyüklüğü 109 milyar 652 milyon dolar seviyesindeydi. Yurtiçi yerleşik gerçek kişilerin kıymetli maden mevduatı 99 milyar 426 milyon dolarken, tüzel kişilerin kıymetli maden mevduatı da 10 milyar 226 milyon dolardı. Savaşla birlikte altın fiyatlarındaki düşüşün de etkisiyle 3 Temmuz ile biten haftada toplam kıymetli maden mevduatı parite etkisi dahil 17 milyar 949 milyon dolar azalarak 91 milyar 702 milyon dolara indi. Bu düşüşün 16 milyar 495,5 milyon doları gerçek kişilerin kıymetli maden mevduatında, 1 miyar 454,2 milyon doları ise tüzel kişilerin kıymetli maden mevduatında gerçekleşti.

Parite etkisi hariç yükseliş var

TCMB haftalık para ve banka verilerine göre parite etkisinden arındırılmış olarak yurtiçi yerleşiklerin kıymetli maden mevduatı aynı dönemde 2 milyar 490 milyon dolar arttı. Bu yükselişin parite etkisinden arındırılmış olarak 2 milyar 18 milyon doları gerçek kişilerin kıymetli maden mevduatında, 471.6 milyon doları da tüzel kişilerin kıymetli maden mevduatında yaşandı. Altın fiyatlarındaki düşüşü bu dönemde bazı haftalarda yurtiçi yerleşikler alım fırsatı olarak değerlendirdi en dikkat çeken yükseliş de parite etkisinden arındırılmış 2.4 milyar doları bulan yükselişle 27 Mart haftasında oldu.

TL mevduat payı %61’in üzerinde

Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK) verileri 27 Şubat’tan sonra TCMB’nin sıkılaşması ve sıkı para politikasını daha uzun süre devam edeceği beklentilerinin artmasıyla TL mevduata ilgi daha da arttığını gösterdi. BDDK verilerine göre 3 Temmuz ile biten haftada bankacılık sektöründe TL mevduat 18.4 trilyon lira gerçekleşti, bir önceki haftaya göre düşüş yaşansa da toplam mevduat içinde TL mevduatın payı yüzde 61,71 olarak gerçekleşti. 27 Şubat haftasında bu pay yüzde 58,4 idi ve savaş döneminde en düşük seviyeyi de savaşın ilk haftasında 6 Mart ile biten haftada gördü. BDDK verilerine göre 6 Mart haftasında TL mevduatın payı yüzde 58,14'e kadar indi son bir yılın en düşük seviyesini gördü. Bu yüksek TL mevduat faizlerinin ve dövizde sert hareketlere izin verilmemesiyle yükseldi ve 3 Temmuz haftasında en düşük seviyeye göre TL mevduat payındaki artış 3.6 puana vardı.

TL mevduat faiz oranında değişiklik

Bankacılık sektöründü en kısa vadeli mevduat faiz oranı yüzde 40 üzerindeki seyrini sürdürse de haziran ayına göre 0.5 puanlık düşüşler de yaşanmaya başladı. TCMB temmuz ayı Para Politikası Kurulu toplantısı 23 Temmuz’da gerçekleşecek. Beklentiler politika faizinin yüzde 37 seviyesinde korunması yönünde olsa da fonlamanın gecelik borç verme faizi yüzde 40 seviyesinden normalleştirilmesi öngörülüyor. Bu 3 puanlık bir gevşemeye yol açacak ve bu durum bankacılık sektöründe de TL mevduat faiz oranlarında düşüşe neden olacak. Bankacılık sektörü toplantı öncesinde hafif hafif TL mevduat faiz oranlarını gevşetmeye başlamış görünüyor.

Şebnem Turhan-Ekonomim

Fiyat savaşları başladı

Tarafların barış görüşmelerine başlamasıyla turizm sektöründe de hareketlilik başladı. Avrupa ve Türkiye’de fiyat savaşlarında bazı tur operatörleri ve bazı otellerin yüzde 50’ye kadar indirime gitmesi ‘Son Dakika’ satışları artırırken, Türkiye’ye olan ilgi de artmaya başladı. Avrupa’nın önemli tur operatörlerinden TUİ gibi bazı firmaların indirime gitmesi ve havayollarının bilet desteği ile Avrupalı turistin rotasını yeniden Türkiye'ye çevirmesine katkı sağladı. Böylece Türkiye turizminde Temmuz ve Ağustos aylarına dair endişeli bekleyiş, yerini hareketli bir "Son Dakika" trafiğine bıraktı. Avrupa ülkelerinde ‘Türkiye çok pahalı’ algısı yaratılması, ve maliyetlerin artması nedeniyle sezon başında yavaşlayan Avrupa pazarı, dev tur operatörlerinin ve havayolu şirketlerinin agresif indirim kampanyalarıyla yeniden canlanmış oldu.

All Tour’dan cazip teklifler

Almanya’nın dünyanın önde gelen turizm şirketi All Tour Ceo’su Dennis Schrahe yaptığı açıklamada, savaş nedeniyle Avrupa’da turizmde yaşanan belirsizliğin yerini seyahat tutkusuna bıraktığını belirtti. Avrupa’da ‘Son Dakika’ taleplerinin arttığını vurgulayan Schrahe, şunları kaydetti. ‘Belirsizlik yerini seyahat artışlarına bıraktı. Haziran ayında bir önceki aya göre rezervasyonlarda önemli çift haneli artış yaşandı. Türkiye için son dakika rezervasyonlarında yüzde 50'den fazla artış yaşanıyor. Bu büyümenin en önemli itici gücü Türkiye olup, rezervasyonlar yüzde 50'den fazla arttı. Mısır, Yunanistan ve İspanya da ortalamanın üzerinde talep görüyor. Birçok tatilci, ekonomik ve siyasi belirsizlikler nedeniyle rezervasyon kararlarını erteledi. Yaz tatillerinin yaklaşmasıyla birlikte, birçok kişi şimdi bu açığı kapatıyor. Seyahat etme isteği güçlü kalmaya devam ediyor.

İndirime rağmen doluluk az

Aralarında Türkiye’nin önde gelen turizm firma temsilcilerinin yer aldığı Turizm Düşünce Platformu üyeleri de sektörün içinde bulunduğu krizi tartıştı. Fiyatlarda yüzde 50 indirime rağmen otellerin dolmadığını, Türkiye'de fiyat-hizmet dengesinin bittiğini belirten, turizmciler, özetle şunları kaydetti. "Savaş bitti, şu anda fiyat savaşı başladı. Oteller ile acenteler arasında ciddi bir mücadele yaşanıyor. Otelciler 'Maliyetlerim kurtarmıyor' derken, hâlâ yüzde 50’ye varan büyük indirimlere devam ediliyor. Fakat bu radikal indirimlere rağmen oteller şu anda yine de dolmuyor. Sektörde ciddi bir sıkıntı var."

İndirimleri geçici olarak karşılık buldu

Bodrum Doria Hotel Genel Müdürü Yiğit Girgin, jeopolitik gelişmelerden ekonomik göstergelere, ulaşım maliyetlerinden tüketici psikolojisine kadar birçok unsurun aynı anda turizm sektörünü etkilediğini belirtti. Sezona istenilen başlangıcı yapamadıklarını, özellikle ABD-İsrail ve İran geriliminin yarattığı belirsizliğin, bölgesel uçuşların iptal edilmesi ve bazı rezervasyonların beklemeye alınmasının önemli bir etki oluşturduğunu anlatan Girgin, şunları kaydetti. ‘’İşletmelerin hızla artan maliyetleri, döviz kurunun enfl asyonun gerisinde kalması ve yüksek uçak bileti fiyatları da eklenince talep beklediğimiz ivmeye ulaşamadı. Bu süreçte birçok tesis fiyat politikasını yeniden gözden geçirmek durumunda kaldı. Özellikle Avrupa pazarında yapılan fiyat düzenlemeleri belirli ölçüde karşılık buldu. Ancak bunun tam anlamıyla güçlü bir rezervasyon performansına dönüştüğünü söylemek zor.’’

Rezervasyonlar istenen düzeyde

Profesyonel Otel Yöneticileri Derneği (POYD) Başkanı Hakan Saatçioğlu da, rezervasyonların yılın ikinci yarısından itibaren istenilen düzeye gelmeye başladığını söyledi. Saatçioğlu, şunları kaydetti. ‘’Yılın ikinci yarısı rezervasyonlar ve otel dolulukları istenen seviye ulaştı. Halen Antalya'da kümülatifte yüzde 9 geride olsak da sektör nispeten toparladı. Konaklama süreleri bir tık kısaldı. Ekonomi açısından beklenen bir durumdu. Tatilinden kimsenin vazgeçmek istememesi bunu gösteriyor."

■ İÇ PAZAR UMUT MU?

İç pazarın her zaman bölge için önemli bir denge unsuru olduğuna dikkat çeken Yiğit Girgin, sözlerini şöyle tamamladı. ‘’Özellikle okulların kapanmasıyla birlikte Bodrum'da yerli turist hareketliliği arttı. Şu anda yukarı yönlü bir ivme var. Ancak tatmin edici değil. Son dönemde Bodrum hakkında yapılan bazı haberleri de dikkatle takip ediyoruz. Elbette eleştiri olacaktır ve olması da gerekir. İç pazar sezonun ikinci yarısında önemli katkı sunuyor. Özellikle kısa tatiller ve hafta sonlarında ciddi bir hareketlilik oluşturuyor. Ancak Bodrum gibi uluslararası bir destinasyonun yalnızca iç pazarla hedefl erine ulaşması mümkün değil. Bizim en büyük gücümüz yerli ve yabancı misafirin oluşturduğu dengeli yapı. Avrupa, İngiltere, Rusya ve diğer dış pazarlardaki hareketlilik sektörün genel başarısını belirlemeye devam ediyor.’’

■ Charter uçakları arttı ama yetersiz

Antalya Otelciler ve Pansiyoncular Birliği (ANTOP) Başkanı Alp Özel charter uçaklarında artış başladığını, ancak bunun yetersiz kaldığını söyledi. Sektörün hazırlıksız yakalandığını ifade eden Özel, ‘’Avrupa’da uçaklar park halinde. Charter ve tur operatörlerine desteklerinin acilen devre alınması lazım. Turist gelemiyor, uçak biletleri çok yüksek, zaten otel fiyatları ve buradaki yaşam pahalı’’ dedi.

Antalya’ya gelen turist sayısı yüzde 9 düştü

Yılın ilk yarısında Antalya’ya gelen turist sayısı geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 9 düşüş gösterdi. 2026 yılı ilk yarısında Antalya’ya 5 milyon 574 bin 370 turist geldi. Antalya’ya gelen en fazla turist, yüzde 7’şer düşüşle Rusya ve Almanya , üçüncü sırada ise yüzde 12 düşüş ile İngiltere’den geldi.

Fikri Cinokur-Ekonomim

Yardım yapar gibi görünmeyin, yardım yapın ve görünmeyin. Erdemli olan budur ancak günümüzde yardımlar; ya siyasi ikbal veya ekonomik kazanım gayesiyle, kendine bağımlı kılmak için yapılıyor

Dünya Bankası’nın (DB) Afrika ülkelerine 50 yıl boyunca yaptığı yardımların neticelerine bakıyoruz. DB, hangi ülkeye ne kadar yardım yapmışsa o ülke kalkınacağına daha da fakirleşmiş. Bazı altyapı gelişmeleri yaşansa da iç savaşlar çoğalmış, katliamlar artmış, Afrika halkları daha mutsuz olmuş.

Sebebi araştırıldığında ortaya çıkan şu: DB yardımı, o ülkenin muktedirleri üzerinden yaptığı için ülkeyi yönetenler bunu kendi yandaşına aktarmış, yönetenler semirmiş ve halkı üzerinde baskılarını artırmış. Kısaca yardımın miktarı kadar bunu kimler üzerinden ülkeye aktardığın; en kritik olgu imiş.

DÜNYA BANKASI YARDIMLARI, ÜLKELERİ BATI’YA BAĞIMLI KILMA PROJESİ

Bilkent’in efsanevi hocalarından Norman Stone’un dış yardım tanımı şu: “Zengin ülkelerin fakir insanlarından alınıp, fakir ülkelerin zengin insanlarının cebine konan para...” O kadar doğru ki... DB’nin Afrika’yı fakirleştiren yardımları, yerel muktedirleri Batı’ya bağımlı kılma projesi halini aldı.

John Perkins’in Bir Ekonomik Tetikçinin İtirafları kitabında anlattığı sistem, gelişmekte olan ülkelerin devasa altyapı projeleriyle (otoyol, liman, enerji santrali) borçlandırılıp ekonomik ve siyasi bağımlılığa sürüklenmesini özetler. Borç daima ülkeye değil, projeyi yapan çokuluslu şirkete gider.

İKİ SORU İKİ CEVAP / Yardım bağımlılığına dair…

Neden altyapıya?

Çünkü borç veya yardım ile o ülkeyi kendine bağımlı kılarken, kendisine rakip oluşturmak istemez. Otoyola, tünele harca ama ağır sanayi kurma, çip fabrikası yapma, teknoloji geliştirip bizi üzme.

Peki, borç verme?

Sokullu, Kanuni huzurundadır; -efendim Kırım Hanı, yine borç istiyor. –Peki, sen ne düşünüyorsun? -Önceki verdiğimiz borçları hâlâ geri ödemedi, vermeyelim derim. –Ver, ver; borç alan, emir de alır...

NOT

MARSHALL PLANI YARDIMDAN ZİYADE KAYNAK AKTARIM PROJESİYDİ

ABD; vergi verenlerin parasını, Amerika’daki işletmelere aktarmak için yurt dışına borç diye verip kendi malını aldırıyordu. Marshall Planı, 2’nci Dünya Savaşı’nda yıkılan Avrupa'yı ayağa kaldıracaktı ancak tarım, sanayi makinelerini ABD’den alma şartıyla. Netice ise ABD bağımlılığı inşa etmek oldu.

YARDIM LÛGATI

Yardım: Sıkıntıyı gidermek, ihtiyacı karşılamak için kendi gücünü bir başkasına aktarma

Zekât: Zenginlerin yılda bir kez birikimlerinin en az %2,5’ini (kırkta bir) fakirlere aktarması

Hibe: Malın veya paranın hiçbir karşılık beklemeden bir başkasına devredilmesi, bağışlanması

Borç: Malın, hizmetin, paranın, daha sonra faiziyle geri ödenmek şartıyla bir başkasına aktarılması

Şeref OĞUZ-Ekonomim

Anayasa Mahkemesi, 15 Ocak 2026 tarihli kararıyla Vergi Usul Kanunu'nun elektronik tebligata ilişkin 107/A maddesinde Hazine ve Maliye Bakanlığına tanınan düzenleme yetkisinin önemli bir bölümünü iptal etti. Üstelik iptal hükmünün yürürlüğünü dokuz ay erteleyerek kanun koyucuya yasal düzenlemeleri yapması için süre tanıdı. Kanun koyucu da bu süreyi beklemeden harekete geçti ve yasal düzenlemeyi yaptı. Bunun nedeni
Anayasaya aykırı olduğu tespit edilen bir düzenlemeye dayanılarak yapılan elektronik tebligatların geçerliliği ciddi biçimde tartışmalı hâle gelebilirdi.

YENİ DÜZENLEME NE GETİRDİ?

24 Haziran 2026 tarihli 7587 sayılı Kanun ile Vergi Usul Kanunu'nun 107/A maddesinde yapılan yeni düzenleme ilk bakışta, Anayasa Mahkemesinin işaret ettiği eksiklikleri gideriyor izlenimi vermektedir.

Yeni düzenlemeyle elektronik tebligat sistemini zorunlu kullanacak mükellefler artık doğrudan kanunda sayılıyor. Sisteme isteğe bağlı katılım, sistemden çıkış şartları, yaş ve engellilik nedeniyle getirilen istisnalar da kanun metnine eklenmiş bulunuyor. Bu yönüyle bakıldığında Anayasa Mahkemesinin iptal ettiği önemli bir eksikliğin karşılandığı söylenebilir. Sorun çözüldü mü?

SORUN ÇÖZÜLDÜ MÜ?

Bu sorunun cevabı ancak Anayasa Mahkemesinin iptal gerekçesi dikkatle incelendiğinde verilebilir.

Yüksek Mahkeme kararındaki düğümü çözen en önemli cümle şudur:
"Kanun koyucunun, mahkemeye erişim hakkına ilişkin güvencelere aykırı olmamak kaydıyla tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getirme, kendisine elektronik ortamda tebliğ yapılacakları ve elektronik tebliğe ilişkin diğer usul ve esasları belirleme hususunda takdir yetkisinin bulunduğu açıktır."

Mahkeme, kanun koyucunun elektronik tebligat sistemini düzenleme konusundaki yetkisi için bir ön şart koymaktadır: Mahkemeye erişim hakkına ilişkin güvenceler sağlanmalıdır.
İşte yeni düzenlemenin tartışılması gereken yönü de tam burada ortaya çıkmaktadır.

KANUN TAMAM MI GÜVENCE VAR MI?

Gerçekten de yeni kanun, elektronik tebligat sistemine kimlerin gireceğini ve sistemden hangi şartlarda çıkacağını artık doğrudan düzenlemektedir. Anayasa Mahkemesinin işaret ettiği kanunilik eksikliği bu yönleriyle önemli ölçüde giderilmiştir.

Ancak aynı kanunda, Mahkemenin özellikle vurgu yaptığı mahkemeye erişim hakkına ilişkin güvencelerin sağlandığını söylemek güçtür. Zira Kanunda, elektronik tebligatın çeşitli nedenlerle muhatabın bilgisine ulaşmadığı hâllerde hak kaybını önleyecek ve dava açma hakkının fiilen kullanılmasını güvence altına alacak herhangi bir mekanizma öngörülmemiştir.

Kanun, bu güvenceleri bizzat düzenlemek yerine, Hazine ve Maliye Bakanlığına "bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasları belirleme" yetkisini vermekle yetinmiştir.

YÜKSEK MAHKEMESİNİN ARADIĞI GÜVENCE KANUNDA MI OLMALIDIR?

Tam da bu noktada şu soru önem kazanmaktadır:

Anayasa Mahkemesinin kararında aradığı güvenceler kanunun kendisinde mi bulunmalıdır, yoksa bunların Bakanlığın çıkaracağı ikincil düzenlemelere bırakılması yeterli midir?

Kararın gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemenin birinci seçeneği benimsemediği anlaşılmaktadır. Çünkü iptal kararının temel dayanağı, mahkemeye erişim hakkını etkileyen kuralların idarenin düzenleme alanına bırakılmaması gerektiğidir. Dolayısıyla kanunda bulunması gereken anayasal güvencelerin daha sonra idari düzenlemelerle oluşturulacağı düşüncesi, kararın ortaya koyduğu anayasal yaklaşım ile tam olarak örtüşmemektedir.

Bu nedenle yeni düzenleme, Anayasa Mahkemesinin işaret ettiği kanunilik sorununu büyük ölçüde çözmüş görünse de, mahkemeye erişim hakkını güvence altına alan mekanizmalar bakımından aynı kesin sonuca ulaşmak kolay değildir.

BUNDAN SONRA SÜREÇ NASIL İŞLEYECEK?

Her şeyden önce, vergi mahkemeleri ve Danıştay elektronik tebligata ilişkin uyuşmazlıklarda artık yalnızca mevzuatı değil, hukuk devleti ilkesini de yani Anayasa Mahkemesinin bu kararında ortaya koyduğu anayasal ölçütü de esas alacaktır. Başka bir ifadeyle, bundan sonraki yargısal denetim yalnızca kanuna uygun tebligat yapılıp yapılmadığıyla sınırlı kalmayacak; tebligatın mahkemeye erişim hakkını sağlayıp sağlamadığı hususlarını da içerecektir.

Bu çerçevede, Hazine ve Maliye Bakanlığının çıkaracağı ikincil düzenlemeler ayrı bir önem taşımaktadır. Şayet bu düzenlemeler, elektronik tebligatın fiilen muhatabın bilgisine ulaşmasını sağlayacak ve hak kaybını önleyecek yeterli güvenceleri içermeyecek olursa, bunların yargısal denetime konu edilmesi kaçınılmaz olacaktır. Aynı şekilde, bireysel uyuşmazlıklarda da vergi mahkemeleri, istinaf ve Danıştay’ın, elektronik tebligat nedeniyle mükellefin mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiği sonucuna vararak hak kaybını giderici kararlar vermesi beklenmektedir.

Böyle bir yargısal süreç ise, mevcut düzenlemenin Anayasa Mahkemesinin ortaya koyduğu anayasal ölçütleri karşılamadığı sonucunu güçlendirecek ve kanun koyucuyu mahkemeye erişim hakkını kanuni güvencelerle açık biçimde düzenleyen yeni bir yasal düzenleme yapmaya zorlayabilecektir.

MAHKEMEYE ERİŞİM GÜVENCESİ NASIL SAĞLANIR?

Halen uygulanmakta olan VUK’un klasik tebligat hükümleri, mahkemeye erişim hakkını korumaya yönelik çeşitli güvenceler içermektedir. Tebligatın öncelikle mükellefe veya yetkili temsilcisine işyerinde ya da ikametgâhında yüz yüze yapılması bunu sağlamaktadır. Muhatabın askerlik hizmetinde bulunması veya yurt dışında olması gibi özel durumlar için farklı usuller öngörülmüştür.
Elektronik tebligat sisteminde ise aynı düzeyde bir güvence kanunda yer almamaktadır. Tebligatın elektronik adrese ulaştırılmış sayılması yeterli görülmekte; ancak muhatabın bundan fiilen haberdar olmasını sağlayacak tamamlayıcı mekanizmalar öngörülmemektedir. Oysa dijital çağın imkânları dikkate alındığında, elektronik tebligatın yapıldığı anda SMS, e-posta veya benzeri iletişim araçlarıyla teyitli bilgilendirme yapılması ve bu bildirimlerin usulünün kanunda açıkça düzenlenmesi, mahkemeye erişim hakkının etkin biçimde korunmasına önemli ölçüde katkı sağlayacaktır.

SON SÖZÜ YARGI SÖYLEYECEK

Hülasa elektronik tebligata ilişkin anayasal tartışmanın sona erdiğini söylemek için henüz erkendir. Kanun değişmiş olsa da elektronik tebligat tartışması sona ermiş değil. Asıl sınav, bundan sonra çıkarılacak ikincil düzenlemelerde ve yargının vereceği kararlarda yaşanacak. Elektronik tebligatta son sözü yargı söyleyecektir.

Yusuf İleri
Odatv.com

Yeni Varlık Barışı Düzenlemesi Kapsamında Yurtdışı Ve Yurtiçinde Bulunan Varlıklar İçin 31 Temmuz 2027 Tarihine Kadar Bildirimde Bulunulması zorunludur.

Türkiye’de Bulunan Varlıkların Bildirimi

Gelir veya kurumlar vergisi mükelleflerince sahip olunan ve Türkiye’de bulunan ancak kanuni defter kayıtlarında yer almayan para, altın, döviz, menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçları, 31 Temmuz 2027 tarihine kadar banka veya aracı kurumlara bildirilir. Bildirilen varlıkların bildirim tarihi itibarıyla banka veya aracı kurumlara yatırılmak suretiyle tevsik edilmesi zorunludur.

Şahıs şirketleri ile adi ortaklıklar adına da bildirimde bulunulması mümkün bulunmakta olup, bildirilen varlıklar dolayısıyla şahıs şirketleri ve adi ortaklıklar katma değer vergisi, ortaklar ise gelir veya kurumlar vergisi yönünden vergi incelemesi ve tarhiyat yapılmaması imkanından faydalanabilecektir.

Yurtdışında Bulunan Varlıkların Türkiye’ye Getirilmesi

Gerçek veya tüzel kişilerce, yurt dışında bulunan; para, altın, döviz, menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçları 31 Temmuz /2027 tarihine kadar banka veya aracı kurumlara bildirilir.

Bildirilen varlıklar, bildirimin yapıldığı tarihten itibaren iki ay içinde Türkiye’deki banka ya da aracı kurumlarda adlarına açılan hesaplara transfer edilmeli veya yurt dışından fiziki olarak getirilenlerin bu hesaplara yatırılmalıdır.

Fiziki olarak yurt dışından getirilen varlıkların yurda getirildiği, Gümrük İdaresine yapılacak beyana ilişkin belgeler ile tevsik olunur. Gümrük İdaresi, bu kapsamda aldığı beyanları, alındığı ayı takip eden ayın sonuna kadar Gelir İdaresi Başkanlığına bildirir.

Gerçek ve tüzel kişilerce, yurt dışında bulunan söz konusu varlıklar, 4/6/2026 tarihinden 31/7/2027 tarihine kadar (bu tarih dâhil), Tebliğ eki EK-1’de yer alan form ile bankalara veya (menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçlarına münhasır olmak üzere) aracı kurumlara bildirilebilecektir.

1 Temmuz 2027 tarihine kadar (bu tarih dâhil) birden fazla bildirimde bulunulması mümkündür.

Türkiye’deki banka ya da aracı kurumlarda mevcut ya da yeni açılan bir hesaba ilgili varlığın transferi işlemlerinde, bildirimde bulunan hesap sahibi ile yurt dışından varlığı transfer edenin farklı kişiler olması, söz konusu hükümden faydalanılması açısından herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

Bildirilen Varlıklara İlişkin Uygulanacak Hükümler

Bildirilen varlıklar 213 sayılı Kanun uyarınca defter tutan mükellefler tarafından bildirim tarihi itibarıyla kanuni defterlere kaydedilir.

Bilanço esasına göre defter tutan mükellefler

Bilanço esasına göre defter tutan mükellefler, bu madde hükümleri uyarınca kanuni defterlerine kaydettikleri kıymetler için pasifte özel fon hesabı açarlar.

Bu fon hesabı bildirim tarihinden itibaren iki yıl geçmedikçe işletmeden çekilemez, sermayeye ilave dışında başka bir amaçla kullanılamaz, işletmenin tasfiye edilmesi halinde ise vergilendirilmez.

Serbest meslek kazanç defteri ile işletme hesabı esasına göre defter tutan mükellefler

Serbest meslek kazanç defteri ile işletme hesabı esasına göre defter tutan mükellefler, söz konusu kıymetleri defterlerinde ayrıca gösterirler.

Bu varlıklar dönem kazancının tespitinde dikkate alınmaz ve bildirim tarihinden itibaren iki yıl geçmesi koşuluyla vergiye tabi kazancın ve kurumlar için dağıtılabilir kazancın tespitinde dikkate alınmaksızın işletmeden çekilebilir.

Gelir ve kurumlar vergisi mükellefiyeti bulunmayanlar

Gelir ve kurumlar vergisi mükellefiyeti bulunmayanlar, bildirimde bulundukları varlıklarını bildirimin yapıldığı tarihten itibaren iki ay içinde Türkiye’ye getirmeleri, yurt içindeki varlıklarını bildirim tarihi itibarıyla banka veya aracı kurumlara yatırmak suretiyle tevsik etmeleri durumlarında madde hükümlerinden yararlanırlar.

Bu durumda iki yıl geçmedikçe işletmeden çekilememe, sermayeye ilave dışında başka bir amaçla kullanılamama gibi koşullara tabi olmazlar.

Banka ve aracı kurumlarca Yapılacak İşlemler

Banka ve aracı kurumlar, kendilerine bildirilen varlıklara ilişkin olarak bildirim sahibinden, varlıkların değeri üzerinden %5 oranında peşin olarak tahsil ettikleri vergiyi, bildirimi izleyen ayın on beşinci günü akşamına kadar vergi sorumlusu sıfatıyla bir beyanname ile bağlı bulundukları vergi dairesine beyan eder ve aynı sürede öderler.

Varlıkların değerleme esasları

Yurt dışında veya yurt içinde bulunan varlıkların banka veya aracı kurumlara bildirilmesinde; varlıklar, bildirildiği tarih itibarıyla aşağıdaki değerleme ölçütleri ile değerlenecektir:

• Türk lirası cinsinden para, itibari (nominal) değeriyle.

• Altın, rayiç bedeliyle.

• Döviz, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuruyla. ç) Menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçlarından;

Ödenen vergilerin indirim konusu yapılmaması

Bu bildirimler kapsamında ödenen vergi, hiçbir suretle gider yazılamaz ve başka bir vergiden mahsup edilemez.

Bildirime konu edilen varlıkların elden çıkarılmasından doğan zararlar, gelir veya kurumlar vergisi uygulaması bakımından gider veya indirim olarak kabul edilmez.

Bildirim yapıldığı halde kurallara uyulmamasının sonuçları

Bildirildiği halde, bildirilen varlıkların, bildirimin yapıldığı tarihten itibaren iki ay içinde Türkiye’ye getirilmemesi veya Türkiye’deki banka ya da aracı kurumlarda açılacak bir hesaba transfer edilmemesi ya da Türkiye’de bulunduğu bildirildiği halde 31 Temmuz 2027 tarihine kadar banka ya da aracı kurumlara yatırılmaması ile bildirilen tutarlara ilişkin tarh edilen vergilerin süresinde ödenmemesi, taahhütlere uyulmaması ve bu maddede yer alan diğer şartların yerine getirilmemesi hallerinde vergi incelememesi yapılmaması hükmünden yararlanılamaz.

• Ayrıca, zamanında tahakkuk ettirilmeyen vergiler, vergi ziyaı cezası uygulanmaksızın gecikme faiziyle birlikte tahsil olunur.

• Vergi incelemesine başlanılan veya takdir komisyonuna sevk edilen tarihten sonra bu madde kapsamında yapılan bildirim dolayısıyla söz konusu inceleme veya takdir komisyonu kararları sonucunda yapılacak tarhiyatlar için de vergi incelemesi yapılmaması kuralı uygulanmaz.

• Tahakkuk eden verginin vadesinde ödenmemesi vergi aslının gecikme zammı ile birlikte 6183 sayılı Kanun uyarınca takip ve tahsiline engel teşkil etmez. Tahsil edilmiş olan vergiler red ve iade edilmez.

Ğ. Vergi İncelemesi yapılmaması kuralı

• Bildirilen varlıklara isabet eden tutarlara ilişkin hiçbir suretle vergi incelemesi ve vergi tarhiyatı yapılmaz.

• Diğer mevzuat uyarınca alınması gereken tedbirler bu düzenlemeden etkilenmez.

• Diğer nedenlerle başlayan vergi incelemeleri ile takdir komisyonu kararları sonucu bulunan matrah farkının madde kapsamında bildirilen varlıklar nedeniyle ortaya çıktığının tespiti ve bildirilen varlık tutarının, bulunan matrah farkına eşit ya da fazla olması durumunda matrah farkına ilişkin tarhiyat yapılmaz.

• Bulunan matrah farkının, bildirilen varlıklar nedeniyle ortaya çıktığının tespitine rağmen söz konusu varlık tutarlarından büyük olması durumunda sadece aradaki fark tutar üzerinden vergi tarhiyatı yapılır. Vergi incelemesi veya takdir komisyonu kararları sonucunda bildirime konu edilen varlıklar dışındaki nedenlerle matrah farkı tespit edilmesi durumunda, bu madde kapsamında bildirilen tutarlar, bulunan matrah farkından mahsup edilmeksizin tarhiyat yapılır.

Örnek:1-(ABC) A.Ş ., Madde hükmü kapsamında Türkiye’de bulunan ancak kanuni defter kayıtlarında yer almayan varlıkları için bankaya 15/6/2026 tarihinde 10.000.000 TL tutarında bildirimde bulunmuştur. Maddede yer alan diğer şartları da taşıyan mükellef kurum sektör incelemeleri kapsamında 2024 hesap dönemine ilişkin incelemeye sevk edilmiştir. Bu döneme ilişkin yapılan inceleme sonucunda mükellef hakkında 5.000.000 TL kayıt dışı satışa ilişkin matrah farkı tespit edilmiş ancak mükellef kurum inceleme esnasında bu farkın Madde hükmü kapsamında bildirilen varlıklar nedeniyle meydana geldiğini belirtmiştir. Vergi inceleme elemanı tarafından mükellefin bu iddiası incelenmiş ve aradaki farkın nedeninin mükellefin ifadesine uygun olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, mükellef hakkında tarhiyat yapılmayacaktır.

Örnek:2- (DEF) Ltd. Şti. yurt dışında sahip olduğu Madde kapsamına giren varlıkları için 50.000.000 TL bildirimde bulunmuştur. Maddede sayılan bütün şartları taşıyan mükellef hakkında yapılan ihbara istinaden mükellef kurumun 2023 hesap dönemi incelemeye sevk edilmiştir. Adı geçen kurum hakkında yapılan inceleme sonucunda 75.000.000 TL tutarında matrah farkı tespit edilmiştir. Mükellef söz konusu farkın 50.000.000 TL’sinin bildirilen varlıklar nedeniyle ortaya çıktığını ifade etmiştir. Vergi inceleme elemanı ise söz konusu farkın 40.000.000 TL tutarındaki kısmının bildirilen varlıklar nedeniyle ortaya çıktığını kalan tutarın ise hatalı amortisman ayırma, gider, indirim ve istisnaların doğru hesaplanmaması gibi diğer nedenlerden kaynaklandığını ortaya koymuştur. Bu durumda, anılan mükellef hakkında bulunan matrah farkının 40.000.000 TL tutarındaki kısmı için vergi tarhiyatı yapılmayacaktır.

Sosyal güvenlik sistemi doğumdan ölüme kadar herkesi ilgilendiriyor. Bu nedenle, Sosyal güvenlik sistemi ile ilgili haberler herkesin ilgisini çektiği için bazı güvenilir haber sitelerinde bile doğruluğu teyit edilmemiş, kulaktan dolma bilgiler (!) yer alabiliyor. Bazen de yanlış anlaşılan doğrular var. Sosyal medyanın da etkisiyle bu yanlış anlaşılan doğrular veya tümüyle yanlış bilgiler giderek sosyal güvenlik efsanesine dönüşebiliyor.

Küçük esnaf için BAĞ-KUR primlerinin 9000 günden SSK’da olduğu gibi 7200’e indirilmesi konusu 2023 yılından beri gündemde bulunuyor. Önümüzdeki aylarda bu konuda yasal düzenleme yapılacak. Yasal düzenlemenin yapılması hemen yürürlüğe gireceği anlamına gelmiyor.

“Son 7 yıl kuralının iptali” ise doğru bilginin yanlış anlaşılmasından ibaret. Mülga 2829 Sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanun’a göre, SSK, BAĞ-KUR, Emekli Sandığı gibi birden fazla statüde çalışması bulunanların hizmet süreleri birleştiriliyor. Birleştirilen hizmet süreleri toplamı üzerinden son 7 yıllık fiili hizmet süresi içinde, fiili hizmet süresi fazla olan statünün kurallarına göre emeklilik işlemi yapılıyor. Hizmet sürelerinin eşit olması halinde ise eşit hizmet sürelerinden sonuncusunun kurallarına göre emekli aylığı bağlanır. Yedi yıl ile kastedilen takvim yılı değildir. Yedi yılın karşılığı olan 2520 gündür.

2829 Sayılı Kanun, 2008 yılından önce sigortalı çalışmaya başlayanlar için geçerlidir. İlk defa sigortalı çalışmaya Mayıs 2008 tarihinden itibaren başlayan herkes 5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’na tabidir. 5510 Sayılı Kanun’a tabi kişilerin 4/a, 4/b, 4/c gibi birden fazla statüde çalışması halinde emekli aylığının bağlanmasında en fazla çalışmanın olduğu sigortalılık hali esas alınacak. Buradaki önemli ayrıntı, son yedi yıl değil tüm çalışma yaşamı içinde en fazla hangi statüde çalışma süresinin olduğuna bakılacak olmasıdır.

Diğer taraftan, yukarıda da belirttiğim gibi son 7 yıl kuralına ilişkin kanun zaten 2008 yılında yürürlükten kaldırıldı. Ancak, bu mülga kanun hükümleri, yürürlükten kaldırma tarihine kadar çalışmaya başlamış kişilere uygulanmaya devam ediyor. Son 7 yıl kuralında değişiklik söylemi, 30 Nisan 2008 tarihinden sonra ilk defa sigortalı çalışmaya başlayanlar için geçerlidir.

Özetle, emeklilikte son 7 yıl kuralı 30 Nisan 2008 tarihinden önce çalışmaya başlayanlar için devam edecek. İlk defa bu tarihten sonra çalışmaya başlayanlar için ise son 7 yıl kuralı uygulanmayacak. Onların tüm çalışma yaşamı içinde en fazla hangi statüde prim günü bulunduğuna bakılacak.

2007 yılından beri memur olarak çalıştığınıza göre, 9000 prim gününü doldurduktan sonra EYT’den yararlanarak 4/c statüsünde emekli olabilirsiniz.

KISMİ EMEKLİLİKTE HANGİ STATÜDEN EMEKLİ OLUNACAĞI NASIL BELİRLENİR?

1985 doğumluyum. SSK ilk işe giriş tarihim 2013. SSK’da 2560 günüm var. Sonra işten ayrıldım, isteğe bağlı olarak 2,5 yıldır ödeme yapıyorum. Kısmi emeklilikte 5100 günle 4/a’dan mı yoksa 5400 günle 4/b’den mi emekli olurum? 2560 günün üstünü isteğe bağlı olarak ödesem 4/a’dan emekli olur muyum? (Günay A.)

Kısmi emeklilikte hangi statüye tabi olduğunuz son 7 yıl kuralına göre belirlenir. İlk defa sigortalı çalışmaya 2013 yılında başladığınız için SSK’da (4/a) 5100 güne, BAĞ-KUR’da (4/b) 5400 güne tabi olursunuz. 5100 günü tamamlamak için 2540 güne ihtiyacınız bulunuyor. Bu sürenin tamamını isteğe bağlı sigorta primi ile tamamlamak isterseniz bu kez 5100 gün yetmez, 5400 güne kadar prim ödemeniz gerekir.

İsteğe bağlı sigorta süresi en fazla 1259 gün olur, kalanını da fiilen 4/a statüsünde çalışırsanız 5100 günü tamamladıktan sonra prim yatırmayı bırakın. Hiçbir işte çalışmazsanız 63 yaşında emekli aylığı bağlatabilirsiniz. İsteğe bağlı sigorta primi yatırdığınız süre 1260 gün ve daha fazla olursa bu kez 5400 güne tamamlamanız gerekir.

YURT DIŞI BORÇLANMASI İLE EMEKLİ OLAN HİÇBİR İŞTE ÇALIŞAMAZ

İlk defa sigortalı çalışmaya 01/12/1996 tarihinde başladım, toplam 5388 günüm var. Eksik gün sayım 437. Altı yıldır Almanya’da yaşıyorum ve tam gün sigortalı çalışıyorum. Emeklilik günlerimi nasıl tamamlayabilirim? Emekliliği hak edersem maaş alabilir miyim? (Ercan Y.)

Eksik günlerinizi, hakkınız varsa askerlik borçlanması yaparak tamamlayabilirsiniz. İsteğe bağlı sigorta primi ile veya toptan prim ödemesiyle eksik günlerinizi tamamlama imkanı bulunmuyor. Askerlik borçlanması ile eksik günleri tamamladığınız takdirde emekli aylığı bağlattıktan sonra da Almanya’da çalışmaya devam edebilirsiniz.

Yurt dışı borçlanması yaparak da eksik günlerinizi tamamlayabilirsiniz. Ancak, yurt dışı borçlanmasıyla emekli olduğunuzda ya yurt dışında çalışmayı bırakacaksınız ya da aylığı iptal edeceksiniz. Bir günlük yurt dışı borçlanmasıyla emekli olsanız bile çalışmaya devam ederken emekli aylığı alamazsınız.

İŞVEREN BORÇSUZ OLACAK

İşverenlerin bu destekten yararlanabilmesi için aylık muhtasar ve prim hizmet beyannamesinin yasal süresinde verilmesi gerekiyor. Sigorta primlerinin süresinde ödenmiş olması ve işverenin SGK'ya prim ya da idari para cezası borcunun olmaması da şart. Yapılandırmaya giden ve taksitlerini düzenli ödeyenler destekten yararlanabilecek. Düzenleme yalnızca teşvik getirmiyor, aynı zamanda önemli denetim hükümleri de içeriyor. Sahte sigortalı bildirimi, kayıtdışı işçi çalıştırılması veya prime esas kazancın eksik bildirilmesinin tespit edilmesi halinde işveren bu destekten yararlanamayacak. Üstelik fondan karşılanan tutarlar gecikme cezası ve gecikme zammıyla birlikte geri alınacak. Böylece desteğin yalnızca kayıtlı istihdamı destekleyen işletmeler tarafından kullanılması sağlanacak.

İSTİHDAMA GÜÇ KATACAK

2026 senesi sektör açısından kritik bir yıl olarak görülüyor. Artan işçilik maliyetleri ve nitelikli çalışan kopuşu, işletmeler üzerinde mali baskı oluşturuyor. Bu dönemde işverenlerin sosyal güvenlik prim yükünü azaltacak destekler, işletmelerin maliyetlerini düşürdüğü gibi kayıtlı istihdamı da koruyor. Yanı sıra, yeni istihdamın teşvikine de katkı sağlıyor.

DESTEK 3 BİN 500 TL OLACAK

Kanun teklifine göre destek tutarı, sigortalının prim ödeme gün sayısının 116.67 TL ile çarpılmasıyla hesaplanacak. Bu da tam ay çalışan bir işçi için aylık 3 bin 500 TL destek anlamına geliyor. Örneğin 50 kişinin çalıştığı bir otelde aylık destek yaklaşık 175 bin liraya, sekiz aylık uygulama süresi boyunca ise 1 milyon 400 bin liraya ulaşabilecek. Destek, mevcut prim teşviklerinin yerine geçmeyecek.

İPTAL BAŞVURUSUNUN GEREKÇESİ

İtiraz başvurusunda özetle, elektronik ticaret aracı hizmet sağlayıcılarının sundukları içerikler ve aracılık ettikleri satışlar bakımından çok geniş ölçüde sorumsuz tutulmasının tüketicileri korumasız bıraktığı ileri sürüldü.

Özellikle tüketicilerin e-ticaret pazar yerlerinde platformun sağladığı güvene dayanarak işlem yaptığı; buna rağmen platformların ayıplı mala ilişkin taleplerde veya hukuka aykırı içerik ve satışlarda sorumluluk dışında bırakılmasının, tüketicinin korunması ilkesi ile mülkiyet hakkı ve mahkemeye erişim hakkı bakımından sorun yarattığı belirtildi.

İPTAL EDİLEN DÜZENLEMELER

Anayasa Mahkemesi, iki önemli düzenleme hakkında iptal kararı verdi:

1. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (m.48/6-d)-11. maddeye ilişkin sorumsuzluk
Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 48. maddesinin (6) numaralı fıkrasının (d) bendinde yer alan ve aracı hizmet sağlayıcının, ayıplı mala ilişkin 11. maddede düzenlenen tüketicinin seçimlik haklarından sorumlu tutulmamasına yol açan “…ile 11 inci…” ibaresi iptal edildi.

Bu düzenleme, aracı hizmet sağlayıcının satıcı veya sağlayıcı adına bedel tahsil ettiği durumlarda, aracı hizmet sağlayıcının; tüketicinin bedel iadesi, malın değiştirilmesi, ücretsiz onarım veya ayıp oranında bedel indirimi gibi ayıplı maldan doğan seçimlik haklara ilişkin taleplerinden sorumlu olmayacağını öngörüyordu.

Anayasa Mahkemesi, ayıplı mal nedeniyle tüketicinin sahip olduğu bu seçimlik haklar bakımından aracı hizmet sağlayıcının tamamen sorumsuz tutulmasını Anayasa’ya uygun bulmadı; bu kapsamda söz konusu sorumsuzluk istisnasını doğuran “…ile 11 inci…” ibaresini çıkarmak suretiyle aracı hizmet sağlayıcıyı 11. madde kapsamındaki seçimlik haklar yönünden sorumluluk dışında bırakan düzenlemeyi ortadan kaldırdı.

2. 6563 sayılı Elektronik Ticaretin Düzenlenmesi Hakkında Kanun (m.9/1)-Tüketici işlemleri yönünden
Anayasa Mahkemesi, 6563 sayılı Elektronik Ticaretin Düzenlenmesi Hakkında Kanun’da aracı hizmet sağlayıcının aksi kanunda açıkça düzenlenmedikçe hizmet sağlayıcı tarafından sunulan içerik ile mal veya hizmete ilişkin hukuka aykırılıklardan sorumlu tutulamayacağını düzenleyen 9. maddesinin (1) numaralı fıkrası tüketici sözleşmeleri bakımından iptal etti.
Mahkeme, bu fıkrayı yalnızca tüketici sözleşmeleri bakımından değerlendirerek aracı hizmet sağlayıcının tamamen sorumsuz bırakılmasını Anayasa’ya aykırı bularak iptal etti.

İPTAL GEREKÇESİ

Anayasa Mahkemesi, söz konusu kuralların özellikle platformun işlem üzerinde aktif rol aldığı veya tüketicinin satıcıya fiilen ulaşamadığı durumlarda tüketiciyi korumasız bırakabildiğini değerlendirdi. Bu kapsamda, tüketici ile aracı hizmet sağlayıcı arasındaki menfaat dengesinin tüketici aleyhine bozulduğu, tüketiciye aşırı külfet yüklendiği ve devletin tüketiciyi koruma yönündeki pozitif yükümlülüğü ile bu durumun bağdaşmadığı sonucuna varıldı.

KARARIN ETKİLERİ

Karar, aracı hizmet sağlayıcıların ayıplı mal uyuşmazlıklarında artık “Ben sadece aracıyım, sorumluluk bana ait değil” şeklindeki savunmaya her durumda dayanabilmesini önemli ölçüde sınırlandırdı. Tüketicilerin ayıplı mal durumunda özellikle satıcıya ulaşamadığı veya platformun satış ve ödeme süreçlerinde aktif rol oynadığı durumlarda, taleplerini doğrudan platforma yöneltebilmesinin önü açıldı.

Ayrıca, hukuka aykırı içerik bakımından aracı hizmet sağlayıcının sorumluluğunu dışlayan düzenlemenin tüketici sözleşmeleri yönünden iptal edilmesi, platformların bu tür içerik ve işlemler bakımından artık tamamen sorumsuz kabul edilemeyeceği ve belirli koşullarda sorumluluk alanı içinde değerlendirilebileceği yönündeki yaklaşımı güçlendirdi. Bu yönüyle karar, aracı hizmet sağlayıcılarının sorumluluğunu yalnızca teknik aracılıkla sınırlı görmeyen ve tüketici korunmasını öne çıkaran bir çerçeve ortaya koyuyor.

YÜRÜRLÜK TARİHİ

Anayasa Mahkemesi, iptal hükümlerinin kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından itibaren 9 ay sonra yürürlüğe girmesine karar verdi.

Bir kişinin kısmi süreli çalışan olup olmadığı çalışma süresine göre belirleniyor. Haftalık çalışma süresinin önemli ölçüde altında çalışan kişi kısmi süreli çalışan sayılıyor. Önemli ölçüde az çalışma ise Çalışma Süreleri Yönetmeliği’nde belirlendiği üzere işyerinde tam süreli çalışanın çalıştığı süreye göre tespit ediliyor. Bu emsal çalışanın haftalık çalışma süresinin en fazla üçte ikisine kadar çalışanlar kısmi süreli çalışan sayılıyor. İş Kanununa göre haftalık çalışma 45 saat olduğundan, 30 saate kadar çalışanlar bu kapsamda yer alıyor.

Kişi haftada 31 saat dahi çalışsa, bu kişi kısmi süreli çalışan kabul edilmiyor.

Kısmi süreli çalışanla tam süreli çalışan arasında ayrım yapmak yasaklanmıştır. Fakat bu ayrım yasağı para veya paraya ilişkin bölünebilir menfaatler açısından geçerlilik taşımamaktadır. İş Kanununa göre; kısmi süreli çalışana, ücret ve paraya ilişkin bölünebilir menfaatleri, çalıştığı süreye orantılı olarak ödenir. Bu tür ücret ve haklar tam süreli çalışana ödenen miktar üzerinden orantılı olarak hesaplanacaktır. Kısmi süreli çalışan o ücretin tamamını isteyemeyecektir. Örneğin kısmi süreli çalışana çalıştığı süreyle orantılı olarak asgari ücret ödenecektir. İşyerinde ikramiye ödeniyorsa, kısmi süreli çalışanın ikramiyesi çalıştığı süre kadar olacaktır. Fakat kişi haftada 31 saat çalışıyorsa artık kendisine asgari ücretin altında ödeme yapılamayacaktır.

Kısmi süreli çalışanların hafta tatiline hak kazanıp kazanmayacaklarına ilişkin İş Kanununda düzenleme bulunmamaktadır. Yargıtay önceki yıllarda verdiği kararlarda kısmi süreli çalışanın hiçbir şekilde hafta tatiline hak kazanamayacağına hükmediyordu. Fakat yakın tarihli kararlarında bilimsel eleştirileri de dikkate alarak, kısmi sürelilerin de hafta tatiline hak kazanabileceğine karar vermeye başladı. Yargıtay’ın kısmi sürelilerin hafta tatiline hak kazanmasında haftanın altı günü çalışmasını aradığı düşünülmektedir.

Yıllık izin hakkı

Kısmi süreli çalışanların yıllık izin hakları bulunmaktadır. Yıllık ücretli izin yönetmeliğine göre, kısmi süreli çalışanlar, yıllık ücretli izin hakkından tam süreli çalışanlar gibi yararlanırlar. Bu durumda bir yıllık çalışma süresini dolduran kısmî süreli çalışan işçinin izin hakkı vardır. İşçinin bir yıllık çalışma süresini doldurup doldurmadığı, fiilen çalıştığı sürelere göre değil, işe başladığı tarihten itibaren bir yılın geçip geçmediğine göre belirlenecektir. Çalışan işe girdikten sonra, İş Kanununda yıllık izne hak kazanmak için geçirilmesi gereken bir yıllık süreyi kesintiye uğratan durumlar olmadan doldurduysa yıllık ücretli izne hak kazanacaktır. Kısmi süreli çalışan yıllık iznini kısmi süreli çalışma döneminde kullanacaktır. Buna göre örneğin 6 işgünü yıllık izin kullanacak bir çalışan, normalde 6 işgünü içerisinde ne kadar çalışıyorsa o kadar işe gitmeyecektir. Yoksa çalışanın fiili çalışma süreleri toplanarak, 6 iş günlük süreye ulaşılmaya çalışılmayacaktır. Çalışan bir hafta içinde ne kadar işe gidiyorsa, o günlerde işe gitmeyerek iznini kullanacak ve sadece o sürenin ücretini alacaktır.

Kısmi süreli çalışanlar da kıdem tazminatına hak kazanabilecektir. Eğer kısmi süreli çalışanın sözleşmesi, işveren tarafından ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan davranışlar dışında bir nedenle feshedildiyse ya da çalışan iş sözleşmesini haklı bir nedenle feshettiyse, kısmi süreli çalışan olsa da kıdem tazminatına hak kazanacaktır. Bu şekilde çalışan kişinin kıdemi işçinin fiilen çalıştığı sürelerin birleştirilmesiyle bulunacak süreye göre değil, sözleşmenin devam ettiği süreye göre belirlenmelidir. Fakat burada çalışanın kıdem tazminatına esas ücret, bir günlük ücretinden otuz günlük ücretine varma şeklinde değil de 30 günlük sürede ne kadar ücret alıyorsa ona göre hesaplanmalıdır. Her ay değişen sürelerde çalışan kısmi süreli çalışanlar içinse Yargıtay, 12 aylık ortalama ücretin esas alınması gerektiğini vurgulamaktadır.

Kanundaki “bildirilen veya beyan edilen varlıklara isabet eden tutarlara ilişkin hiçbir su­retle vergi incelemesi ve vergi tarhiyatı yapılmaz” cümlesi ku­lağa mutlak bir dokunulmazlık gibi geliyor. Oysa on sekiz yıl, sekiz kanun ve giderek sertle­şen bir yargı çizgisi bize başka bir şey söylüyor. Yazımı yazar­ken Balıkesir Vergi Mahkeme­si Başkanımız Volkan Erdoğ­du’nun makalesinden de yarar­landığımı paylaşmak isterim.

Uyarılarımı sıralayayım.

Birinci uyarı: Barış, kapı çalındıktan sonra sığınılacak bir liman değil

En kritik mesele zamanlama. 7582 sayılı Kanun —tıpkı sele­fi 7417 gibi— vergi incelemesi­ne başlanmasından veya takdir komisyonuna sevkten sonra ya­pılan bildirimlerin, o inceleme sonucunda yapılacak tarhiyat­lar bakımından koruma sağla­mayacağını açıkça hükme bağ­lıyor.

İkinci uyarı: “Hiçbir suretle” cümlesi genel af değil

Danıştay 3. Dairesi'nin son iki yılda istikrar kazanan çizgi­si (E:2023/5528, K:2025/4583; E:2023/6468, K:2025/4877; E:2024/1319, K:2025/2006) şunu söylüyor: varlık barışı yal­nızca bildirilen varlığın ken­disini korur; mükel­lefin ticari faaliye­tinden kaynaklanan kayıt dışı hasılat ne­deniyle yürütülen in­celeme devam eder ve tarhiyat yapılabi­lir. İnceleme raporu bildirdiğiniz varlığı eleştirmiyor; kayıt ve beyan dışı bıraktığı­nız hasılatı eleştiri­yor.

Üçüncü uyarı: İspat yükü sizde ve yeri inceleme aşaması

7582'nin merkezine yerleş­tirdiği kavram illiyet bağı: in­celemede bulunan matrah far­kının bildirdiğiniz varlıktan kaynaklandığını gösterebili­yorsanız, bildirilen tutara ka­dar tarhiyat yapılmaz; fark bil­dirilen tutardan büyükse yal­nızca aşan kısım vergilendirilir. Gösteremiyorsanız ne koruma var ne mahsup; bildirilen tutar­lar düşülmeksizin tarhiyat tam yapılır.

Danıştay 3. Dairesi bu ba­ğın “somut bilgi ve belgey­le” mükellef tarafından ispa­tını arıyor; salt beyanname verilmiş olmasını yeterli say­mıyor. Üstelik yargı (3. Daire, E:2003/1574, K:2004/1861), belgelerin ilk kez dava aşama­sında sunulmasını, gerçekliğin araştırılması imkânını ortadan kaldırdığı gerekçesiyle aleyhe değerlendiriyor.

Pratik sonuç şu: bildirece­ğiniz tutarı muhtemel matrah farkıyla örtüştürün; banka ha­reketleri, tahsilat akışı ve söz­leşmelerle, bildirilen paranın hangi dönemin ve hangi faali­yetin ürünü olduğunu gösteren dosyayı bildirimle birlikte ha­zırlayın. Savunmayı dava günü­ne saklamak, savunmayı zayıf­latmaktır.

Dördüncü uyarı: Şartlar harfiyen; küçük ihmal, büyük hak kaybı

Kapsama yalnızca para, al­tın, döviz, menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araç­ları giriyor. Danıştay 9. Daire­si (E:2024/839, K:2026/2189), yurt dışındaki taşıtını bu var­lıklardan birine dönüştürme­den doğrudan getirip bildiren şirketin barıştan yararlanama­yacağına hükmetti.

Verginin vadesinde ödenme­mesi, yurt dışı varlığın süresin­de Türkiye'ye getirilmemesi, taahhüt edilen fonda tutulma­ması: bunların her biri koruma­yı düşüren ve sonradan telafisi bulunmayan ihmallerdir.

Beşinci uyarı: Yargı henüz tek ses değil; planınızı belirsizliğe kurmayın

İdare başvurunuzu kabul edip vergiyi tahsil ettikten son­ra, başvuruyu hükümsüz kı­lan bir işlem tesis etmeksizin tarhiyata gidemez (3. Daire, E:2022/2864, K:2024/6301); hukuki güvenlik ilkesi burada mükellefin yanındadır.

İstanbul Bölge İdare Mah­kemesi 2. ve 3. Vergi Dava Da­ireleri, Danıştay 3. Dairesi'nin bozma kararlarına uymayarak “süresinde beyan ve ödeme ye­terlidir” çizgisinde ısrar et­ti (E:2025/1757, K:2025/2376; E:2026/43, K:2026/246). Şim­di Danıştay Vergi Dava Daire­leri Kurulu kararı bekleniyor.

Kurul kararı çıkana kadar bu ihtilaf size güvence değil, olsa olsa dava aşamasında bir umut sunar. Planınızı iyimser senar­yoya değil, Danıştay'ın dar yo­rumuna göre kurun. İhtira­zi kayıtla verilen beyanname üzerine dava açmanız, tahsilatı kendiliğinden durdurmaz (VD­DK, E:2023/1174, K:2025/674). “Dava açtım” diye rahatlama­yın; yürütmeyi durdurma ve te­minat seçeneklerini ayrıca yö­netin.

Mükellefler ne yapmalı?

Geçmişte beyan dışı kalmış geliri olan mükellef için 7582, doğru kullanıldığında gerçek bir imkândır; illiyet bağına da­yalı mahsup mekanizması, 7186 ve 7256 metinlerinde bulunma­yan bir güvenceyi kanuna geri getirmiştir. Ama bu imkânın üç anahtarı var: erken davranmak (inceleme kapıyı çalmadan), tu­tarlı bildirmek (bildirilen tutar ile muhtemel matrah farkı ör­tüşmeli) ve belgelemek (para­nın kaynağını gösteren dosya bildirim gününde hazır olmalı). Bu üçü yoksa ödediğiniz %5 si­ze dokunulmazlık sağlamaz.

Mali İdare acilen açıklama yapmalı!

Mali İdare, acilen, açık ve net olarak kanunun yürürlük tari­hinden sonraki dönemler için 7582 sayılı Kanun hükümlerin­den yararlanılamayacağını du­yurmalıdır. Aksi takdirde şu an 31.7.2027, süre uzarsa belki 31.7.2028 e kadar uzayacak dö­nemler için planlı vergi ödeme­me ve sonrasında varlık barı­şından yararlanma çabalarının önünün açılmasına sebep olu­nabilecektir. Mükellefler süku­tu ikrar gibi algılayacak ve adeta bu durum bir hak gibi görülebi­lecektir.

Bu durum hızlı bir-doğ­ru beyanda bulunmama- yarışı­na dönebilme potansiyeli taşı­maktadır. Varlık Barışına ilişkin Tebliğde, mükellefiyet kaydı bulunmayanların, ancak ban­kalarda bulunmayan varlıkları için (3. fıkra ile 5. fıkra lafzında bir değişiklik olmamasına rağ­men) varlık barışından yararla­nabilmelerinin mümkün oldu­ğu belirtilmektedir. Bu durum mevcut kanunla (7582) uyumlu değildir, düzeltilmesinde fayda bulunmaktadır.

SGK’nın yasal mevzuatı uyarınca; şahıs şirketlerinden limited şirketlere, iflastan tasfiyeye kadar sigortalılığın bittiği o kritik tarihleri ve yapılması gereken zorunlu işlemleri adım adım inceleyelim.

ŞAHIS ŞİRKETLERİ
Kollektif, adi komandit ve donatma iştiraki ortakları şahıs şirketlerinde ortakların sigortalılık kaderi doğrudan vergi dairesine bağlı. Bu şirketlerde ortak olan kişilerin sigortalılığı, vergi mükellefiyetlerinin bittiği tarihte sona erer.

* Bitiş tarihi: Vergi mükellefiyetinin kapandığı gün.

* Bildirim görevi: Bu işlemi ortaklar değil, Gelir İdaresi Başkanlığı (vergi daireleri) yapar.

* Yasal süre: Vergi dairesi, kapanış tarihinden itibaren en geç iki ay içinde durumu SGK’ya bildirmek zorunda.

* Erken tamamlama kuralı: Vergi dairesi kapanış işlemlerini iki aydan önce resmi olarak tekemmül ettirirse, tamamlandığı tarihten itibaren en geç 10 gün içinde SGK’ya bildirmekle yükümlü.

* Sonuç: Bildirim ne zaman yapılırsa yapılsın, sigortalılık verginin bittiği gün itibarıyla geriye dönük olarak sonlandırılır.

ANONİM ŞİRKETLER
Anonim şirketlerde her ortağın sigortalı olma zorunluluğu yok; bu kural sadece yönetim kurulu üyesi olan ortaklar için geçerli.
* Bitiş tarihi: Yönetim kurulu üyeliği görevinin resmen bittiği tarih.

* Bildirim görevi: Bildirimi şirket yetkilileri ya da bizzat sigortalı ortağın kendisi yapmalı.

* Yasal süre: Görevin bitiminden itibaren en geç 10 gün içinde ‘sigortalı işten ayrılış bildirgesi’ ile SGK’ya başvuru yapılmalı.

LİMİTED VE KOMANDİT ŞİRKETLER
Limited şirketlerde sigortalılığı bitiren en yaygın durum hisse devridir. Türk Ticaret Kanunu'ndaki güncellemeler doğrultusunda bu süreç artık daha pratik.

* Bitiş tarihi: Hisse devrine onay verilen ortaklar kurulu karar tarihi.

* Gerekli belgeler: Hisse devrine ilişkin noter sözleşmesi ve ortaklar kurulu kararı yeterli. Ticaret Sicil Gazetesi ile de işlem yapılabilir.

* Bildirim görevi ve süre: Karar tarihinden itibaren en geç 10 gün içinde şirket yetkilileri veya ortak tarafından işten ayrılış bildirgesi SGK’ya verilmeli.

Şirketteki ortaklığınızın fiilen bitmesi ya da dükkanın kapısına kilit vurmanız, devletin gözünde işlemlerinizin bittiği anlamına gelmez. Kanunun belirlediği 10 günlük bildirim sürelerini ihmal etmek, gelecekte karşınıza hiç beklemediğiniz, haksız ve ağır prim borçları çıkarabilir. Hissenizi devrettiğiniz ya da tasfiyeye gittiğiniz an resmi evraklarınızı da usulüne uygun şekilde kapatın.

SGK, ihmal edenleri asla affetmez. Sorumluluklarını yasalara uygun şekilde yerine getirenler emeklilikte şok yaşamaz. Çalışmadığı halde kendini başka şirketlerden (4/1-a kapsamında) sigortalı gösterenler ile kendine ait şirkette (4/1-a) sigortalısı gösterenlerin ise sigortalılığı da emekliliği de iptal edilir.

İFLAS VE TASFİYE DURUMU
Mahkeme bir şirket hakkında iflas kararı verdiğinde, ortağın sigortalılığının ne zaman biteceği tamamen ortağın kendi talebine bağlı.

* Ortak talepte bulunursa: Mahkemenin iflası açtığı kararı SGK’ya sunarak sigortalılığını hemen bitirebilir. Bu durumda bitiş tarihi mahkemenin iflası açtığı karar tarihidir.

* Ortak talepte bulunmazsa: Ortak hiçbir başvuruda bulunmazsa sigortalılığı devam eder ve prim borcu işlemeye başlar. Bu durumda sigortalılık, ancak mahkemenin iflasın kapatılmasına karar verdiği tarihte kendiliğinden sona erer.

* Geriye dönük işlem yasağı: İflas tamamen kapatıldıktan sonra SGK'ya başvurup "Ben aslında yıllar önce iflas açıldığında ortaklığı bırakmıştım, primlerimi silin" şeklinde geriye dönük bir hak iddia edilemez.
Şirketin tasfiye girmesi durumunda da iki farklı senaryo var:

* Ortak talepte bulunursa: Tasfiyenin başlamasına karar verildiği tarihte ortak SGK'ya başvurursa, sigortalılığı tasfiyenin başlangıç tarihinde bitirilir.

* Ortak talepte bulunmazsa: Ortak talepte bulunmazsa tasfiye süresince sigortalılığı ve prim ödemesi devam eder. Sigortalılık, tasfiye sürecinin bittiğine dair kararın Ticaret Siciline tescil edildiği tarihte sona erer.

* Yasal süre: Her iki durumda da tescil veya karar tarihinden itibaren 10 gün içinde işten ayrılış bildirgesi SGK'ya verilmeli. Tasfiye kapatıldıktan sonra geriye dönük tarih düzeltmesi istenemez.

ŞİRKET ORTAĞI BAŞKA BİR İŞTE SİGORTALI ÇALIŞIYORSA
Ticari hayatta en çok kafa karıştıran durumlardan biri, bir şirkette ortak (4/1-b - Bağ-Kur) olan birinin, başka bir iş yerinde sigortalı çalışan (4/a - SSK) olarak işe girmesidir. Kanun bu duruma net bir kural getirmiştir:

* 4/1-a (SSK) üstünlüğü: Bir kişinin hem şirket ortaklığı hem de başka bir yerde sözleşmeli çalışması varsa, 4/1-a (işçilik) sigortalılığı geçerli sayılır. Şirket ortaklığından kaynaklanan 4/1-b sigortalılığı, başka yerdeki 4/a çalışmasının başladığı tarihten bir gün önce kendiliğinden sona erer.

* Tasfiye sürecinde çalışma: Şirketi tasfiye sürecinde olan bir ortak, başka bir yerde 4/1-a'lı olarak çalışmaya başlarsa Bağ-Kur'u durur. Ancak bu 4/1-a'lı işinden ayrıldığı an, şirketin tasfiyesi hâlâ devam ediyorsa, işten ayrıldığı günün ertesi günü Bağ-Kur sigortalılığı otomatik olarak yeniden başlar.

* Kendi şirketinde sigortalı olma yasağı: Bir şirket ortağı, ortak olduğu şirketten asla 4/1-a'lı (işçi) olarak bildirilemez. Bu şekilde yapılan bildirimler ve ödenen primler geçersiz sayılır. Bu durum genellikle uzun yıllar sonra emeklilik talebinde bulunan şirket ortaklarının büyük bir şok yaşamasına neden olur.

Bugün bilanço esasına göre defter tutan mükelleflerin Varlık Barışı kapsamında bildirimde bulundukları varlıklar için yasal defterlerine kaydettikleri özel fon hesabını ortaklarına dağıtmaları konusunu ele alacağım.

Yasal düzenlemeye göre, bildirilen varlıklar Vergi Usul Kanunu uyarınca defter tutan mükellefler tarafından bildirim tarihi itibarıyla kanuni defterlere kaydedilir.

Bilanço esasına göre defter tutan mükellefler, bu kapsamda yasal defterlerine kaydettikleri varlıklar için pasifte özel fon hesabı açarlar. Bu fon hesabı bildirim tarihinden itibaren iki yıl geçmedikçe işletmeden çekilemez, sermayeye ilave dışında başka bir amaçla kullanılamaz, işletmenin tasfiye edilmesi halinde ise vergilendirilmez (7852 sayılı Kanunun 10 uncu maddesiyle Kurumlar Vergisi Kanununa eklenen geçici 19 uncu maddenin 4 üncü fıkrası).

Serbest meslek kazanç defteri ile işletme hesabı esasına göre defter tutan mükellefler, söz konusu varlıkları defterlerinde ayrıca gösterirler.

Bu varlıklar dönem kazancının tespitinde dikkate alınmaz ve bildirim tarihinden itibaren iki yıl geçmesi koşuluyla vergiye tabi kazancın ve kurumlar için dağıtılabilir kazancın tespitinde dikkate alınmaksızın işletmeden çekilebilir.

Bu yasal düzenleme (7582 sayılı Kanun), bir önceki varlık barışına ilişkin düzenleme (7417 sayılı Kanun) ile aynı olduğu gibi, her iki düzenlemeye ilişkin tebliğlerdeki açıklamalar da aynıdır.

Son iki düzenlemeye ilişkin tebliğde özel fonların dağıtılması halinde vergilendirme durumuna yer verilmemiştir.

Oysa son iki düzenlemeden önceki yasal düzenlemeye (7256 sayılı Kanun) ilişkin tebliğde, bu konuda açıklama yapılarak; varlık barışına konu varlıklara ilişkin tutarların (özel fonların), kurumlar vergisi mükellefleri tarafından ortaklara dağıtılması halinde kar dağıtımına bağlı stopajın yapılmayacağı, gerçek kişi ortaklar ile kurumlar vergisi mükellefi olan ortaklar tarafından elde edilen tutarların da vergilendirilmeyeceği belirtilmişti.7256 sayılı Kanunun ilgili bölümü de 7582 ve 7417 sayılı Kanunların metni ile fonların 2 yıl geçmeden çekilemeyeceği hükmü hariç aynıdır.

Bu nedenle yeni varlık barışında da iki düzenleme öncesi tebliğde yapılan açıklamaların geçerli olduğunu düşünüyorum.

1. Fonun iki yıl geçtikten sonra işletmeden çekilmesi halinde vergilendirme durumu

Yasal düzenlemede yer alan, varlıkların dönem kazancının tespitinde dikkate alınmayacağına ve bildirim tarihinden itibaren iki yıl geçmesi koşuluyla vergiye tabi kazancın ve kurumlar için dağıtılabilir kazancın tespitinde dikkate alınmaksızın işletmeden çekilebileceğine ilişkin hüküm, fonların gelir veya kurumlar vergisi bakımından dönem kazancının tespitinde dikkate alınmamasını (yani işletme bünyesinde gelir veya kurumlar vergisine tabi tutulmamasını) hem de bunların kurumlarca ortaklara dağıtılması halinde kar dağıtımı vergilemesi yapılmamasını (yani dağıtım nedeniyle kar dağıtım stopajı yapılmayacağı gibi kar payının gerektirdiği gelir veya kurumlar vergisi ödenmemesini) ifade eder.

Nitekim 7256 sayılı Kanuna ilişkin tebliğde, bildirilen varlıklara ilişkin fonların kurumlar vergisi mükellefleri tarafından ortaklara dağıtılması halinde kar dağıtımına bağlı stopaj yapılmayacağı ve gerçek kişi ortaklar ile kurumlar vergisi mükellefi olan ortaklar tarafından elde edilen bu tutarların vergilendirilmeyeceği açıklanmıştı.

7256 sayılı Kanunun ilgili bölümü de 7582 sayılı Kanun metni ile fonların 2 yıl geçmeden çekilemeyeceği hariç aynı olduğundan, yeni varlık barışında da özel fonların 2 yıl geçtikten sonra çekilmesi halinde vergileme (stopaj ve ortak nezdinde gelir veya kurumlar vergisi açısından vergileme) yapılamayacağını düşünüyorum.

2. Fonun iki yıl içinde işletmeden çekilmesi halinde vergilendirme durumu

Bilanço esasına göre defter tutan mükelleflerin, varlık barışı kapsamında kanuni defterlerine kaydettikleri varlıkları için pasifte özel bir fon hesabına kaydettikleri tutarlar, bildirim tarihinden itibaren iki yıl geçmedikçe işletmeden çekilemez, sermayeye ilave dışında başka bir amaçla kullanılamaz.

Bu yasak pasifteki fonlara ilişkin olup, aktife alınan varlıkların işletme faaliyetleri için serbestçe tasarrufuna engel değildir.

Bilanço esasına göre defter tutan mükelleflerde fonun iki yıl içinde ortaklarca çekilmesi, yani fonun nakden ortaklara dağıtılması veya kayda alınan varlıkların fona mahsup edilmek suretiyle ortaklara verilmesi; serbest meslek kazanç defteri ile işletme hesabı esasına göre defter tutan mükelleflerde ise varlıkların bu mükelleflerce işletmeden çekilmesi halinde fon dönem kazancına dahil edilecektir.

Kurumlarda ayrıca bu tutarlar kar dağıtım stopajına tabi tutulacak (tam mükellef kurum ortaklara dağıtılan tutarlar hariç) ve gerçek kişilerde gelir vergisine, kurum ortaklarda ise iştirak kazancı istisnasının uygulanmadığı durumlarda kurumlar vergisine tabi tutulacaktır.

3. Fonun işletmeden çekişi halinde vergi korumasından yararlanılamaz mı?

Vergi korumasından yararlanabilmek için aşağıdaki şartlara uyulması gerekir:

a) Yurt dışında bulunan bildirime konu varlıkların;

• Bildirimin yapıldığı tarihten itibaren 2 ay içinde Türkiye’ye getirilerek banka veya aracı kurumlara yatırılması ya da Türkiye’deki banka veya aracı kurumlarda açılacak bir hesaba transfer edilmesi,
• Bildirilen varlıklara ilişkin tarh edilen verginin süresinde ödenmesi ve taahhüt edilen tutarlara ilişkin taahhüt şartlarına uyulması,
• Bildirime konu edilen varlıkların Vergi Usul Kanunu uyarınca defter tutan mükelleflerce kanuni defterlere kaydedilmesi, yasal defterlerine kaydettikleri bu kıymetler için pasifte özel fon hesabı açılması (veya kanuni defterlerin ilgili sayfalarında gösterilmesi), bu fon hesabının ve varlıkların iki yıl geçmedikçe işletmeden çekilmemesi ve fon hesabının sermayeye ilave dışında başka bir amaçla kullanılmaması.

1. b) Türkiye’de bulunan ve bildirime konu edilen varlıkların;

• Vergi Usul Kanunu uyarınca defter tutan mükelleflerce kanuni defterlere kaydedilmesi, yasal defterlerine kaydettikleri bu kıymetler için pasifte özel fon hesabı açılması (veya kanuni defterlerin ilgili sayfalarında gösterilmesi), bu fon hesabının ve varlıkların 2 yıl geçmedikçe işletmeden çekilmemesi ve fon hesabının sermayeye ilave dışında başka bir amaçla kullanılmaması,
• Gelir veya kurumlar vergisi mükellefi olmayanlar tarafından banka veya aracı kurumlardaki hesaplara yatırıldığını gösterir belgelerle tevsik edilmesi,
• Bildirilen varlıklara ilişkin tarh edilen verginin süresinde ödenmesi ve taahhüt edilen tutarlara ilişkin taahhüt şartlarına riayet edilmesi.

Buna göre, son varlık barışı uygulamasında, pasifte özel fon hesabı açılmazsa (veya kanuni defterlerin ilgili sayfalarında gösterilmezse), bu fon hesabı ve varlıklar 2 yıl geçmeden işletmeden çekilirse ve fon hesabı sermayeye ilave dışında başka bir amaçla kullanılırsa vergi korumasından yararlanılmaz.

Önceki bölümde ifade ettiğim üzere, varlıklar işletmeden çekilmeyip işletme faaliyetleri gereği kullanılabilir, hatta elden çıkarılabilir. Bu durum vergi korumasından yararlanmayı engellemez.

ANCAK, 2 yıl geçtikten sonra fonun dağıtılması vergi korumasını engellemez!

4. Karşılaştırma tablosu

Son üç düzenlemeye ilişkin yasal düzenleme ve tebliğlerin ilgili bölümlerinin karşılaştırılmasına aşağıdaki tabloda yer verilmiştir:

Prim desteğinden Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında Kültür ve Turizm Bakanlığı turizm işletmesi belgesine sahip özel sektöre ait konaklama tesisleri yararlanacak. Söz konusu tesislerde bu yıl mayıs – aralık aylarında istihdam edilen işçiler için prim teşviki sağlanacak.

YABANCI İŞÇİLERE UYGULANMAYACAK

Turizm sektöründe çok sayıda yabancı işçi çalışıyor. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından 2025 yılında 350 bin yabancı işçiye verilen çalışma izninin 43 bin 521’i konaklama sektörüne ait bulunuyor.

Turizm sektörüne sağlanan prim teşviki, yabancı uyruklu işçiler ile sosyal güvenlik destek primine tabi olan emekli işçilere ve yurt dışında çalışan Türk vatandaşı işçilere uygulanmayacak.

BORCUNU TECİL EDEN İŞVERENLER DE YARARLANACAK

Prim teşvikinden yararlanabilmek için iş yeri ile ilgili muhtasar ve prim hizmet beyannamelerinin yasal süresi içinde verilmesi, primlerin yasal süresinde ödenmesi, Sosyal Güvenlik Kurumuna prim, idari para cezası ve bunlara ilişkin gecikme cezası ve gecikme zammı borcu bulunmaması gerekiyor. Ancak, SGK’ya olan prim, idari para cezası ve bunlara ilişkin gecikme cezası ve gecikme zammı borçlarını tecil ettiren ve taksitlendirenler bu taksitlendirme devam ettiği sürece teşvikten yararlanacaklar.

Mevcut bir işletmenin kapatılarak, değişik ad, unvan veya iş birimi altında açılması, yönetim ve kontrolü elinde bulunduracak şekilde doğrudan veya dolaylı ortaklık ilişkisi bulunan şirketler arasında istihdamın kaydırılması veya destekten yararlanmak amacıyla muvazaalı işlem tesis edildiğinin tespit edilmesi halinde sağlanan teşvik gecikme cezası ile birlikte işverenden tahsil edilecek.

Devlet tarafından sağlanan her türlü prim teşvikinde, sigortasız işçi çalıştıran veya kazançları eksik bildirenlere yaptırım uygulanıyor. Prim desteği sağlanırken bu durumun ortaya çıkması halinde prim desteği iptal ediliyor.

Bu destekten yararlanan iş yerlerinin aynı dönemde diğer sigorta primi teşvik, destek ve indirimlerinden yararlanması halinde, verilecek destek tutarı, söz konusu teşvik, destek ve indirimler uygulandıktan sonra ödenmesi gereken sigorta primi tutarını aşamayacak.

OTELİN FAAL OLMADIĞI DÖNEMDE PRİM TEŞVİKİ UYGULANMAYACAK

Teklife göre prim teşviki mayıs – aralık aylarında çalıştırılan işçileri kapsayacak. Ancak, destek, tesislerin faaliyette bulunduğu aylarla sınırlı tutulacak. Sezon dışında kapalı olan tesisler destekten yararlanamayacaklar.

1,7 MİLYON İŞÇİ İÇİN DESTEK

Kanun teklifinin etki analizine göre, konaklama tesislerinde mayıs – aralık döneminde çalışan toplam 1 milyon 733 bin işçi için yaklaşık 5,36 milyar lira destek sağlanacak. Bu sayı, 7 aylık dönemde istihdam edilen toplam işçi sayısını ifade ediyor.

Söz konusu banka, savunma alanında başta KOBİ’ler olmak üzere şirketlere uzun vadeli finansman imkanı sunacak çok taraflı bir banka olarak tasarlanıyor.

Kanada'nın Montreal kentinde icra edilen müzakerelerden sonra Milli Savunma Bakanlığı, Dışişleri Bakanlığı ve Hazine ve Maliye Bakanlığı ile Savunma Sanayi Başkanlığı'ndan temsilcilerin katılımıyla yapılan değerlendirmeler sonucunda şu aşamada bankaya katılma taahhüdünde bulunmama kararı alındığı öğrenildi.

Bloomberg HT

Örgüt bünyesinde kullanılan paravan şirketlere ilişkin finansal tespitlere yer verilen iddianamede, "Dosya kapsamında temin edilen MASAK raporları, banka hesap hareketleri, şirket kayıtları ve finansal veriler birlikte değerlendirildiğinde, örgüt tarafından kullanılan şirketlerin olağan ticari faaliyet yürütmek amacıyla kurulmuş bağımsız işletmeler şeklinde değil, suç gelirlerinin kabul edilmesi, farklı hesaplar arasında dolaştırılması, katmanlaştırılması ve sonraki finansal aşamalara aktarılması amacıyla oluşturulmuş örgütsel bir finansal ağın parçaları şeklinde faaliyet gösterdiği anlaşılmıştır." ifadeleri kullanıldı.

Soruşturma konusu şirketlere ilişkin finansal veriler incelendiğinde, örgüt bünyesinde kullanılan şirket hesaplarına yüzlerce farklı gerçek ve tüzel kişiden yüksek hacimli para girişlerinin gerçekleştiği vurgulanan iddianamede, şu tespitler yer aldı:

"Yalçın Aktariye hesaplarına 1075 farklı gerçek kişi ve 462 farklı tüzel kişiden yaklaşık 257 milyon lira, Bilhan Group hesaplarına 135 farklı gerçek kişi ve 107 farklı tüzel kişiden yaklaşık 593 milyon lira, Atahan Gıda hesaplarına yaklaşık 708 milyon lira, Biyal Tarım hesaplarına yaklaşık 406 milyon lira, Fast Gayrimenkul hesaplarına yaklaşık 233 milyon lira, İMA Bilişim hesaplarına yaklaşık 213 milyon lira, Öznacar İnşaat hesaplarına yaklaşık 149 milyon lira, Maysan Gıda hesaplarına yaklaşık 136 milyon lira, Arbe Bilişim hesaplarına yaklaşık 101 milyon lira ve Metro Sanayi hesaplarına yaklaşık 85 milyon lira seviyesinde para girişleri gerçekleştiği tespit edilmiştir."

İddianamede, şirket hesaplarında tespit edilen işlem hacmi, para transfer yoğunluğu, işlem yapan gerçek ve tüzel kişi sayısı ile şirketlerin faaliyet alanları, ticari organizasyonları ve mali yapıları birlikte değerlendirildiğinde, söz konusu finansal büyüklüklerin olağan ticari faaliyetlerle açıklanamayacak seviyede olduğu, bu durumun şirketlerin gerçek ticari faaliyet yürütmekten ziyade örgüt tarafından oluşturulan finansal sistem içerisinde fon kabulü ve transferi amacıyla kullanıldıklarını gösterdiği belirtildi.

Soruşturmaya konu şirketlerin birbirinden bağımsız ticari işletmeler olmadığının altı çizilen iddianamede, bu paravan şirketlerin örgütün suçtan elde edilen gelirleri finansal sisteme kabul etmek, katmanlaştırmak ve kaynağından uzaklaştırmak amacıyla oluşturduğu örgütsel finans sisteminin birbirini tamamlayan unsurları olarak faaliyet gösterdikleri öne sürüldü.

Paravan şirketlerin, suçtan elde edilen gelirlerin farklı hesaplar arasında dolaştırılması, döviz bürolarına aktarılması, kripto varlıklara dönüştürülmesi, ödeme kuruluşları vasıtasıyla kaynağından uzaklaştırılması ve yurt dışına çıkarılması amacıyla oluşturuldukları ifade edildi.

Sahte arayüzlü internet siteleri üzerinden forex ve e-pin dolandırıcılığı

Paravan şirketler ile örgüt yöneticisi ve üyeleri tarafından oluşturulan finansal yapı içerisine dahil edilen fonların suçtan kaynaklanan gelirlerden oluştuğu belirtilen iddianamede, örgüt yapılanmasının özellikle lisanssız forex yatırım sistemleri, yasa dışı bahis faaliyetleri, bilişim sistemleri kullanılarak gerçekleştirilen nitelikli dolandırıcılık eylemleri, sahte internet siteleri oluşturulması suretiyle gerçekleştirilen dolandırıcılık faaliyetleri, banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması ile çeşitli dijital dolandırıcılık yöntemleri üzerinden sistematik şekilde suç geliri elde ettiği, elde edilen bu gelirlerin daha sonra örgüt kontrolündeki finansal ağ içerisine dahil edildiği vurgulandı.

İddianamede suç gelirlerinin "sahte arayüz-internet sitesi oluşturularak, forex yatırım dolandırıcılığı ve e-pin sistemleri" kullanılarak elde edildiği, Türkiye genelinde başsavcılıklar tarafından bu dolandırıcılık yöntemine ilişkin 1112 soruşturma ve kovuşturma sürecinin yürütüldüğü kaydedildi.

Söz konusu finansal akışlar bütün halinde değerlendirildiğinde, dolandırıcılık eylemlerinden elde edilen suç gelirlerinin önce sanal POS altyapısı kullanan paravan şirket hesaplarında toplandığı, devamında farklı şirketler arasında transfer edilerek dağıtıldığı ve son aşamada Kapalıçarşı'da faaliyet gösteren döviz büroları aracılığıyla döviz veya altın alımı yapılması yöntemiyle kaynağından uzaklaştırılmaya çalışıldığı tespitine iddianamede yer verildi. İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, iddianame üzerindeki incelemesi sürüyor.

Ekonomim

Yıllık enflasyonun haziranda yüzde 32,1'e gerilediğini ifade eden Karahan, arz şoklarının manşet enflasyonu yukarı çektiğini bildirdi.

Karahan, "Kira ve eğitimdeki katılığın azalması hizmet sektöründeki dezenflasyonu destekliyor" değerlendirmesinde bulundu.

Son zamanlarda temel mal enflasyonunun güçlü seyrettiğini dile getiren Karahan, fiyat baskılarının azalmasının beklendiğini vurguladı.

Karahan, son dönemde enflasyondaki hızlanmanın kısa vadeli enflasyon için yukarı yönlü riskler oluşturduğunu belirtti.

Enflasyon beklentilerindeki bozulmanın sınırlı kaldığını ifade eden Karahan, hanehalkı ve reel sektör enflasyon beklentilerindeki dağılımın iyileşme gösterdiğini kaydetti.

Karahan, kapasite kullanımının tarihi ortalamaların altında kaldığını dile getirerek, talep göstergelerinin ekonomik aktivitede yavaşlamaya işaret ettiğini aktardı.

Kredi büyümesinin yavaşladığını belirten Karahan, ticaret açığının yılın ikinci çeyreğinde daraldığını vurguladı.

Karahan, turizm üzerindeki etkilerin sınırlı kaldığını belirtti.

Ödemeler dengesi tarihsel ortalamalara göre ılımlı seyrediyor

Ödemeler dengesinin tarihsel ortalamasına kıyasla ılımlı seviyede seyrettiğini dile getiren Karahan, "Hane halkı döviz talebi sınırlı kaldı. Hane halkının Türk lirasına olan talebi güçlü kalmaya devam ediyor" ifadesini kullandı.

Karahan, rezervlerin güçlü seviyede olduğunu kaydetti.

Orta Doğu'daki çatışmaların dezenflasyon sürecinin gecikmesine yol açtığını ifade eden Karahan, ekonomik aktivitedeki yavaşlamanın sıkı finansal koşullarla devam ettiğini aktardı.

Karahan, şu ifadeleri kullandı:

"Fiyat istikrarı sağlanana kadar sürdürülecek olan sıkı para politikası duruşu, talep, döviz kuru ve beklenti kanalları aracılığıyla dezenflasyon sürecini güçlendirecek. Para Politikası Kurulu, politika faizine ilişkin atılacak adımları enflasyon gerçekleşmelerini, ana eğilimini ve beklentilerini göz önünde bulundurarak ara hedeflerle uyumlu biçimde dezenflasyonun gerektirdiği sıkılığı sağlayacak şekilde belirleyecektir."

Para politikası kararlarının enflasyon görünümü odaklı, toplantı bazlı ve ihtiyatlı bir yaklaşımla alındığını belirten Karahan, enflasyon görünümünün ara hedeflerden belirgin bir biçimde ayrışması durumunda para politikası duruşunun sıkılaştırılacağını vurguladı.

Dünya

KONUŞMACI: ALİ ÇAKMAKÇI-KATKI SUNAN: SELAHATTİN İPEK MODERATÖR : ÖMER KÖKLÜCE

Yeminli Mali Müşavir Abdullah TOLU TRT HABER Ekonomi 7/24 Programında Yeni Çıkacak Olan Vergi Affı ve Yapılandırma Hakkında Detaylı Bilgiler Verdi.

Yılmaz Sezer ÜSTAT, bizzat BAĞIMSIZ DENETİMDE YERLİ VE MİLLİ HUSUSUNDA ADIMIZLA (SELAHATTİN İPEK) AÇIKLAMADA BULUNMUŞTUR. TEŞEKKÜR EDİYORUM. TRT 1 Radyoda Bağımsız Denetimde Yerli ve Milli konusundaki görüşlerini açıklamıştır.