Vergi levhaları sistem tarafından internet vergi dairesi hesaplarına aktarıldıktan sonra, mükellefler, internet vergi dairesinden bizzat kendileri veya 3568 sayılı Kanun uyarınca yetki almış olup bağımsız çalışan serbest muhasebeci, serbest muhasebeci mali müşavir veya yeminli mali müşavirler (meslek mensupları) aracılığıyla, gelir vergisi mükellefleri için 1 Nisan’ dan itibaren, kurumlar vergisi mükellefleri için 1 Mayıstan itibaren, 2025 vergilendirme dönemine ait vergi levhalarını MAYIS AYI sonuna kadar yazdırmaları gerekmektedir.

Vergi levhası almak mecburiyetinde olan mükellefler Tebliğde sayılan bilgileri ihtiva eden levhaları iş yerlerinin;

a) Merkezlerinde,

b) Şubelerinde,

c) Satış mağazalarında,

ç) Çiftçilerin doğrudan doğruya zirai faaliyetleri ile ilgili alım satım işlerinin tedviri için açtıkları yazıhanelerinde,

d)Taşıt işletmeleri ayrıca taşıtlarında, yetkililerce istenildiğinde ibraz etmek üzere bulunduracaklardır. Ancak işyeri duvarına asılma mecburiyeti kaldırılmıştır.

İş yerinde birden fazla kat veya reyon olması halinde her kat veya reyon için ayrı birer levha alma ve bulundurma zorunluluğu bulunmamaktadır.

Birden fazla yerde vergi levhası bulundurmak mecburiyetinde olan mükellefler ile levhalarını başka kurumlara ibraz edecek mükellefler vergi levhalarını internet vergi dairesinden ihtiyaç duydukları adet kadar çıktı alabileceklerdir.

Vergi levhası bulundurma mecburiyetine uyulmaması halinde uygulanacak ceza; Tebliğe göre vergi levhası almak ve bulundurmak mecburiyetinde olan mükelleflerin vergi levhasını bulundurmak mecburiyetinde oldukları yerlerde yapılan denetimlerde bulundurma mecburiyetine uyulmadığının tespit edilmesi halinde her bir tespit için Vergi Usul Kanununun 353’üncü maddesinin (4) numaralı bendine istinaden özel usulsüzlük cezası kesilmesi gerekmektedir.

Bilgilerinize sunarız.
Ş.A. Yeminli Mali Müşavirlik A.Ş.

Mükelleflerin, hem uluslararası hukuk hem de Anayasa hukuku açısından güvence altına alınmış olan savunma haklarını tam olarak kullanabilmeleri için, aleyhinde yapılan işlemin içeriğini, gerekçesini tam olarak öğrenme hakkı vardır.

Savunma hakkının vazgeçilmez unsuru

Bu maksatla da Vergi Usul Kanununu 34 ve 366. maddelerinde cezalı tarhiyat sebebini içeren vergi inceleme raporlarının ihbarname ekinde mükellefe tebliği zorunluluğunu getirmiştir. Kanun koyucunun buradaki maksadı, cezalı tarhiyata muhatap olan kişinin hakkında uygulanan işlemin sebeplerine tam olarak vakıf olması ve haklarını buna göre kullanması ve yargı önünde kendisini eksiksiz olarak savunabilmesi ve böylece idari işlemin hukuka uygunluk denetiminin tam olarak yapılabilmesini sağlamaktır.

Ancak uygulamada şekil olarak hazırlanmış ve esasen mükellefin işlemlerinin ne sebeple kusurlandırıldığını göstermeyen, Vergi Tekniği Raporu (VTR) adı verilmiş raporlara atfın dışında hiçbir bilgi içermeyen vergi inceleme raporlarının (VİR) mükellefe tebliği, ancak ardındaki vergi tekniği raporlarının gizlenmesi, anayasal güvence altına alınmış savunma hakkının gereklerinin yerine getirildiği anlamına gelmemektedir.

Kanunlarda olmayan VTR’nin düzenlenme amacı Vergi Denetim Kurulu Yönetmeliği’nde; “yürütülmekte olan incelemelerde her türlü delil ve ispat vasıtası toplanarak somut bir şekilde maddi vakıayı ortaya koymak, ve/veya birden fazla mükellefi veya vergi türünü ya da aynı mükellefin birden fazla vergilendirme dönemini kapsayan ve eleştiri konusu yapılabilecek hususların tespitini gerektiren durumlarda, konunun tek bir raporda ifade edilebilmesi” olarak ifade edilmiştir. Bu raporların, müteakiben düzenlenecek VİR’lerin ekini oluşturması amaçlanmıştır. VTR; içeriğinde tarhiyat önerisi yer almayan, ancak mükellef hakkında tarhiyat önerisi içeren VİR’e dayanak teşkil eden raporlardır.

Mükelleflerin haklarındaki suçlamayı tam olarak öğrenmeleri, haklarında yapılan tarhiyatın sebebini bilmeleri sadece yargı huzurunda savunma hakları ile ilgili değildir. Mükellefler bunlara bakarak belki idari yollara başvurarak uzlaşma müessesesinden yararlanıp yararlanmamayı veya orada uzlaşıp uzlaşmamayı tercih edebileceklerdir.

Vergi mahremiyeti gerekçesi ne kadar geçerli?

Bütün bunları boşverin, bir hukuk devletinde idarenin mükelleflerden sebep unsurunu gizleyerek tarhiyat yapması, hangi delillere, hangi tespitlere veya hangi ifadelere dayandığını mükelleften gizleyerek hakkında ceza uygulaması, kabul edilemez.

Yargılama aşamasında, re’sen araştırma ilkesinden hareketle VTR’nin getirtilmesi de bu hukuki eksikliği ortadan kaldırmaz.

VTR’nin tebliğ edilmemesinin sebebi idari anlayışta, diğer mükelleflerle ilgili bilgiler de içermesi ve bu bilgilerin vergi mahremiyeti kapsamında yer alması şeklinde açıklanmaktadır. İdare, Vergi Usul Kanununun 5. maddesinde yazılı vergi mahremiyeti maddesine sığınmaktadır. Oysa bu konunun vergi mahremiyeti ile ilgisi yoktur, dolayısıyla gerekçe yanılgındır. Bir mükellefin işlemleri bir başka mükellefe göre kusurlandırılıyorsa, kusurlandırılan mükellefin bunu bilmek en tabii hakkıdır. “Gizli emsal” adı altında ceza hukukunun “gizlik tanık” benzeri uygulamalar vergi hukukuna taşınamaz.

Mali idare eğer üçüncü şahıs durumundaki mükelleflerin mahremiyetine önem veriyorsa, tarhiyatı yapmayacaktır. Hayır, tarhiyat yapmak istiyorsa, hakkında cezalı tarhiyat yapacağı mükellefin, tarhiyatın sebep unsurunu tüm gerekçe ve delilleri ile tam olarak öğrenmesini sağlamak durumundadır. Bu idarenin yapacağı ve yapması gereken bir tercihtir.

Yargının vermesi gereken karar

Kaldı ki son zamanlarda VİR’lerin atıf yaptığı ve mükellefe tebliğden imtina edilen VTR'lerin ilgili mükellef dışında üçüncü şahıs durumunda olan kişilerle ilgili hiçbir bilgi içermediği de görülmektedir. Dolayısıyla bu gibi durumlarda “vergi mahremiyeti” gerekçesi de çökmektedir. Örneğin bir serbest meslek mükellefinin giderlerini faaliyeti ile illiyet bağı olmaması sebebiyle reddeden VTR, vergi mahremiyeti ile hiç ilgisi olmamasına rağmen mükelleften gizlenmektedir. Bir başka olayda bir mükellefin hasılatını eleştiren, kendisinin başkaca faaliyet gelirleri ile kıyaslanarak, oranlanarak kayıt dışı gelir elde ettiğini iddia eden VTR, o mükelleflen, yine 3. şahıslarla ilgili hiç bir bilgi içermemesine rağmen gizlenmektedir.

Bu da mali idarenin giderek VTR uygulamasını, tarhiyat sebep ve delillerinin mükelleflerden gizlenmesinin aracı olarak kullanmaya başladığını göstermektedir. Bu yanlış bir yoldur. Bu yola yargının cevaz vermemesi, VTR’lerin tebliğ edilmemesi halinde tebligatın geçersizliğine karar vermesi gerekir.

Emlak vergisi oranı meskenlerde binde bir, diğer binalarda binde iki, arsalarda binde üç tür. Bu oranlar, büyük şehir be­lediye sınırları ve mücavir alanlar için­de % 100 artırımlı uygulanır. Ayrıca belli şartlar dahilinde emlak vergisi oranı in­dirimli (yüzde sıfır) olarak uygulanmak­tadır. Emlak vergisi kanunun 8. Madde­sine göre bir adet meskeni olan Emekli­ler için Emlak Vergisi oranı sıfır olarak uygulanır ve vergi ödenmez. Muafiyet şartlarının ihlali halinde emlak vergisi cezalı olarak tahsil edilmektedir.

Emlak vergisi muafiyet şartları nelerdir?

Emeklilerin indirimli emlak vergisin­den yararlanabilmeleri için aşağıdaki şartların sağlanması gereklidir.

1 Türkiye Cumhuriyeti sınırları içe­risindeki mesken niteliğindeki ta­şınmazın brüt yüzölçümünün 200 met­rekareyi aşmamış olması gerekmektedir.

2 İndirimden yararlanacak Emekli­nin tek bir meskene sahip olması, gereklidir. Bu hüküm, emeklilerin bizzat oturmaları şartıyla tek meskene hisse ile sahip olmaları halinde, hisselerine ait kısım hakkında da uygulanır. Ancak kişi­nin birden fazla meskeni varsa ya da bir­den fazla mesken üzerinde hisseleri bu­lunuyorsa indirimden yararlanamaz ve sahip oldukları meskenlerin tamamı için ayrı emlak vergisine tabii tutulur.

3 Emlak vergisi indirimi konutlar için geçerlidir. Bu konutlarda ika­met etmek ve başka bir konutlarının bu­lunmaması koşulu vardır. Ayrıca yılın sadece belli dönemlerinde kullanılan yazlık konutlar için indirimli emlak ver­gisi uygulamaz.

Çalışan emekliler indirimden yararlanamaz

Sosyal güvenlik kurumlarından emek­li, dul, yetim, ölüm ve malûliyet aylı­ğı alanların, bu aylıkları dışında baş­ka gelirlerinin bulunması halinde indi­rimli vergiden yararlanılamaz. Yabancı bir sosyal güvenlik kurumundan emek­li olanlar da bu uygulamadan yararlana­maz. Mükelleflerin gelir getirmeyen iş­yeri, arsa ve araziye sahip olmaları, indi­rimli vergi oranından yararlanmalarına engel teşkil etmemektedir.

Kira geliri elde eden emeklilerin durumu

İndirimli bina vergisi oranı uygulan­masından yararlanmak için mesken­de bizzat oturma şartı aranmamaktadır. Sahip olduğu tek meskeni kiraya veren ancak kendisi de kirada oturan emekli­ler indirimli emlak vergisi uygulamasın­dan yararlanabilirler. Kira ödemeksizin bir başkasının yanında oturan emekliler kiraya verdikleri mesken için indirim­li bina vergisi oranından faydalanamaz­lar. Eşlerin her ikisi adına gayrimenkul bulunması halinde birinde oturulması diğerinin ise kiraya verilmemesi ve bu meskenden gelir elde edilmemesi duru­munda ise her iki mesken için de indi­rimli emlak vergisi oranı (sıfır) uygulan­ması gerekmektedir.

Şartların ihlali halinde cezalı tahsilat

Emlak vergisi muafiyet şartlarının ihlali durumunda, ilgili mükellef sı­fır oranlı emlak vergisi hakkını kaybe­der. Şartların kaybedildiği yılı izleyen yıldan itibaren emlak vergisi ödemeye başlar ve muafiyetin haksız uygulandı­ğı yıllar için geriye dönük cezalı vergi tahsilatı yapılır.

Ev hizmetlerinde bir veya daha fazla gerçek kişi tarafından çalıştırılan ve çalıştıkları kişi yanındaki çalışma gün sayısı 10 günden az olanlar için ise sadece kısa vadeli sigorta kolları uygulanır. Bu kişileri çalıştıranlardan bir günlük asgari ücretin yüzde 2’si oranında iş kazası ve meslek hastalığı sigortası primi alınır. 2026 yılı için günlük prim tutarı 22,02 TL’dir.

“Gerçek kişi” ibaresine dikkatinizi çekerim. Gündelikçiyi 22,02 TL prim ile sigortalamak için gerçek kişinin yanında çalıştırılması gerekir. Şirketlerin haftada 1-2 gün temizlik için çağırdığı işçilerin yaptığı iş ev hizmetleri sayılmaz. Şirketlerce çalıştırılan gündelikçiler ayda kaç gün çalıştılarsa o günlerin primi tam ödenmelidir.

SAAT HESABINA DİKKAT!

Ev hizmetlerinde çalıştırılan işçilerin hangi sigortaya tabi olacağı belirlenirken 10 gün hesabı aynı kişi yanında ay içindeki çalışma saati süresine göre hesaplanır. Her 7,30 saat 1 gün sayılır. On günden az çalışmanın tespitinde günlük 7,5 saatin altındaki çalışmalar ise 1 gün kabul edilir. On günden az çalışılan süreler birbirini takip eden günler olabileceği gibi ayın farklı günleri de olabilir. Dolayısıyla, çalışma süresinin on günün altında olup olmadığı konusunda saat hesabına dikkat edilmelidir.

BAŞVURU NASIL YAPILIR?

Ev hizmetlerinde 10 günden az çalışanların Sosyal Güvenlik Kurumuna sigorta tescili, en geç çalışmanın geçtiği ayın sonuna kadar yapılmalıdır. Ay sonunun hafta tatili, genel veya resmi tatil günlerine denk gelmesi halinde başvurunun bu günleri takip eden ilk iş günü sonuna kadar yapılması gerekir.

Başvuru SGK’ya doğrudan ya da internet yoluyla yapılabilir. E-Devlet üzerinden başvuru yaparken “Ev Hizmetlerinde 10 Günden Az Sigortalı Çalıştırılacaklara İlişkin Başvuru Formu” doldurulur. Formda çalışmanın her ay devam edeceğinin işaretlenmesi halinde izleyen aylarda tekrar bildirim yapılması gerekmez.

EMEKLİLİK PRİMLERİNİ KENDİLERİ ÖDEYEBİLİRLER

Ayda on günden az süreyle ev hizmetlerinde çalıştırılanlar, isterlerse o ayın uzun vadeli sigorta primlerini kendileri ödeyerek emekliliğe saydırabilirler. Prim tutarı brüt asgari ücretin yüzde 33,5’i oranındadır. 2026 yılı için 11.065,05 TL ödenmesi gerekir. Bu şekilde ödenen primler 4/a statüsünde sayılır.

Prim ödemesinin, çalışılan ayı takip eden ayın sonuna kadar yapılması gerekir. Aksi takdirde prim ödeme hakkı düşer.

İŞ KAZASINDAN YARARLANMAK İÇİN EN AZ 10 GÜN ÖNCE SİGORTA YAPILMALI

Ayda 10 günden az süreyle ev hizmetlerinde çalıştırılanlar için ödenen sigorta iş kazası ve meslek hastalığına karşı hem işçiye hem de çalıştıranlara koruma sağlar. İş kazasından kaynaklı tedavi giderleri SGK tarafından karşılanır. Raporlu olduğu süreler için geçici iş göremezlik ödeneği verilir. Kalıcı engellilik halinde engellilik oranına göre sürekli iş göremezlik geliri bağlanır.

Ancak, iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından sağlanan bu yardımlardan yararlanabilmek için, iş kazasının olduğu tarihten en az 10 gün önce sigorta tescilinin yapılması, sigortalılığın sona ermemiş olması, işçinin kendi sorumluluğunda prim borcu bulunmaması gerekir.

Burada haksız bir uygulamaya dikkat çekmek istiyorum. SGK normal bir işçinin uğradığı iş kazasında sigorta tescilinin yapılıp yapılmadığına veya ne zaman yapıldığına bakmaksızın iş kazasına ilişkin her türlü yardımları sağlıyor. İşçi işe başladığı gün kaza geçirse bile yardımları alabiliyor. Sadece sigortayı hiç yaptırmayan veya zamanında yaptırmayan işverene cezai yaptırımlar uyguluyor, yapılan masrafları işverene rücu ediyor.

Ev hizmetlerinde 10 günden az çalıştırılan işçilerin uğradığı iş kazalarındaki masraflar bu işçileri çalıştıranlara hiçbir şekilde rücu edilmiyor. Ancak, on gün önceden sigorta bildirimi yapılması zorunluluğu işçileri mağdur ediyor. Bu durum, ev hizmetlerinde çalışanlar açısından haksızlık oluşturuyor.

NEDEN SİGORTA YAPTIRMALI?

Ev hizmetlerinde 10 günden fazla çalıştırılanların sigortalarının yapılmaması halinde uygulanacak cezai yaptırımlar kanunda yer alıyor. Fakat 10 günden az çalıştırılanların sigortalarının yapılmaması halinde ne tür bir ceza uygulanacağına dair hüküm bulunmuyor. Bu nedenle 10 günden az çalıştırılanların sigortası ihmal ediliyor.

Bununla birlikte, cezai yaptırım olmasa bile yukarıda da anlattığım gibi, yapılan bu sigorta, evde çalışırken olası bir iş kazası durumunda işçinin gerekli tedaviyi almasını sağlarken, işvereni de tedavi masraflarına veya olası tazminatlara karşı koruyor.

20 MİLYONDAN FAZLA İŞSİZ

Raporda, petrol fiyatlarının 2026 yılı ocak-şubat başlarındaki ortalama seviyesinin yaklaşık yüzde 50 üzerine çıkması durumunda, küresel çalışma saatlerinin 2026 yılında yüzde 0,5, 2027 yılında ise yüzde 1,1 oranında azalmasının beklendiği kaydedildi. Bunun sırasıyla 14 milyon ve 38 milyon tam zamanlı eşdeğer işe denk geldiği belirtildi. Yani, 38 milyon kişinin bir yıllık çalışma süresine eşdeğer kayıp anlamına geliyor.

Rapora göre, işsizlik oranı 2026’da 0,1 puan, 2027 yılında ise 0,5 puan artacak. Bu da 2026 yılında ilave 5 milyon, 2027’de ise 20 milyondan fazla işsiz anlamına geliyor.

Raporda yer alan bir başka tespit ise petrol fiyatlarındaki yükselişin kalıcı olması halinde reel işgücü gelirlerinin 2026’da yüzde 1,1, 2027 yılında ise yüzde 3 oranında düşebileceği oldu. Bu da işgücü gelirlerinde sırasıyla yaklaşık 1,1 trilyon ve 3 trilyon dolar kayba denk geliyor.

Brent petrolün varil fiyatı 2026 ocak – şubat aylarında ortalama 68-69 dolar olarak gerçekleşti. Mart ayında 102-103 dolar, nisan ayında 117-124 dolar olan Brent petrolün varil fiyatı mayıs ayında ise ortalama 109 dolar oldu. Petroldeki mevcut fiyatlar yıl başındaki seviyenin yaklaşık yüzde 58 üzerinde seyrediyor.

EN ÇOK ARAP ÜLKELERİ VE ASYA – PASİFİK BÖLGESİ ETKİLENİYOR

Savaşın en çok Arap devletleri ile Asya – Pasifik bölgesini etkilemesi bekleniyor. Arap devletlerinde işgücü piyasasına yönelik risklerin hem acil hem de büyük olduğu belirtilen raporda, savaşın daha hızlı ve daha geniş etkilerini ölçmek amacıyla tasarlanan modele dayanan simülasyonlar yapıldı. Buna göre, çalışılan saatler, gerilimin hızlı bir şekilde azaldığı senaryoda yüzde 1,3, uzun süreli kriz senaryosunda yüzde 3,7 ve ciddi tırmanma senaryosunda yüzde 10,2 oranında azalacak.

Ciddi tırmanma senaryosunun gerçekleşmesi halinde çalışılan saatlerde COVID-19 salgını dönemindekinin iki katından daha büyük bir kayıp yaşanacak.

Arap devletlerinde istihdamın yaklaşık yüzde 40’ının ticaret, inşaat, imalat sanayii, tarım, ulaştırma, konaklama ve yiyecek gibi yüksek riskli sektörlerde bulunduğu vurgulandı.

Asya ve Pasifik bölgesinde ise petrol şoku senaryosuna göre çalışma saatlerinin 2026’da yüzde 0,7, 2027’de ise yüzde 1,5 azalabileceği kaydedildi. Bölge ülkelerindeki reel işgücü gelirlerinin ise yüzde 1,5 ve yüzde 4,3 düşebileceği tahmin edildi.

Asya – Pasifik ülkelerinin savaştan yüksek oranda etkilenmesinin sebebi olarak Körfez ülkelerine en fazla işçinin bu bölge ülkelerinden gelmesi gösterildi. Savaşın başından beri işçi sayısında keskin bir düşüş yaşandığı, Körfez’den kendi ülkelerine dönüşlerin arttığı ifade edildi. Güney ve Güneydoğu Asya’daki birçok aile ve topluluk için hane halkı gelirinin önemli kaynağı olan işçi dövizlerindeki akışların zayıflamaya başladığı, bazı ülkelerde daraldığı vurgulandı. Raporda, “Kriz hem askeri operasyonları hem de havale akışlarını aksatırsa, etkileri menşe ülkelerdeki tüketime, yoksulluğa ve yerel istihdama da yayılabilir” denildi.

Raporda, geçici bir enerji şokunun istihdamda uzun süreli etkiye yol açmasını önlemek için kayıt dışı çalışanlar, göçmen işçiler, mülteciler ve küçük işletmeler başta olmak üzere en çok etkilenen işçileri ve işletmeleri kapsayacak şekilde politikalar geliştirilmesi gerektiği belirtildi.

Proje kapsamında, pilot uygulamanın kapsamının genişletilmesi amacıyla, “Katma Değer Vergisi Beyannameleri (KDV1, KDV2, KDV2B, KDV4, KDV9015)” 2026/Mayıs döneminden başlamak üzere Antalya, Kayseri, Manisa ve Kütahya illerinde de belirtilen vergi türlerinden mükellefiyeti bulunan mükellefler için 1/6/2026 tarihinden itibaren e- Beyan uygulaması üzerinden alınacaktır.

Antalya, Kayseri, Manisa ve Kütahya illerinde belirtilen vergi türlerinden mükellefiyeti bulunan mükelleflerimizin 2026/Mayıs ve takip eden dönemlere ait beyannamelerinin, Dijital Vergisi Dairesi üzerinden “e-Beyan” uygulamasına erişim sağlanarak “+ Yeni Beyanname” butonu altında yer alan “0015-KDV1, 4017-KDV2, 4018-KDV2B, 0016-KDV4 ve 9015-KDV9015” başlıklı Katma Değer Vergisi Beyannameleri kullanılarak verilmesi gerekmektedir.

Ayrıca meslek mensupları tarafından, pilot uygulama kapsamında bulunan illerdeki mükelleflerinin beyannamelerinin, 2026/Mayıs vergilendirme döneminden itibaren, kullandıkları muhasebe programlarının e-Beyan sistemine entegre olması durumunda (entegrasyon için gerekli olan tüm bilgi ve belgeler entegrasyon talebinde bulunan muhasebe programları ile paylaşılmıştır) entegrasyon (web servis) yoluyla da “e-Beyan” sistemi üzerinden verilmesi mümkündür.

e-Beyan uygulamasının ana sayfasındaki sağ üst köşesinde yer alan kullanıcı ünvanına ait simgeye basıldığında açılan “Yardım -> e-Beyanname Dokümanlar -> Hemen Başla” başlıklarına sırasıyla tıklanarak katma değer vergisi beyannamelerinin sayfalarına ilişkin ayrıntılı açıklamaların bulunduğu modüllere erişim sağlanabilecektir.

Duyurulur.

Bu amaçla hazırlanan “Küresel Asgari Tamamlayıcı Kurumlar Vergisi Beyannamesi” ile “Küresel Asgari Tamamlayıcı Kurumlar Vergisi Bilgi Beyannamesi” mükelleflerimizin ve meslek mensuplarımızın veri girişi ve hesaplama süreçlerini deneyimleyebilmeleri amacıyla yeni “e-Beyan Test” sisteminde uygulamaya açılmıştır.

Nihai ana işletmesinin konsolide finansal tablosundaki yıllık konsolide hasılatı, gelirin raporlandığı hesap döneminden önceki dört hesap döneminin en az ikisinde 750 milyon Avro karşılığı Türk lirası sınırını geçen çok uluslu işletme grupları, yerel ve küresel ATV uygulaması kapsamına girmektedir.

Küresel asgari tamamlayıcı kurumlar vergisi, gelirin dâhil edilmesi esası ve yetersiz vergilendirilmiş ödemeler esasına göre belirlenir. Gelirin dâhil edilmesi esası kapsamında küresel asgari tamamlayıcı kurumlar vergisinin mükellefi, kapsama giren çok uluslu işletme gruplarına bağlı ve diğer ülkelerde yerleşik olan işletmelerin; Türkiye’de yerleşik nihai ana işletmesi, ara ana işletmesi veya kısmen sahip olunan ana işletmesidir. Bu kapsamda bahse konu mükelleflerin ilgili beyannameleri test edebilmeleri için kurumlar vergisi yönünden bağlı oldukları vergi dairesi müdürlüklerinde kendi adlarına “0064 - Küresel Asgari Tamamlayıcı Kurumlar Vergisi” mükellefiyeti tesis ettirmeleri gerekmektedir.

Mükellefiyetini tesis ettirmiş olan kullanıcılar, Dijital Vergi Dairesi’ne mevcut kullanıcı kodu ve şifreleri vasıtasıyla giriş yaptıktan sonra, “e-Beyan Test” modülüne erişim sağlayarak ilgili beyannameyi test amacıyla kullanma imkânı bulacaklardır. Bu süreçte, mükelleflerimiz ve meslek mensuplarımız, beyannameye ilişkin sorularını veya önerilerini GloBE@gelirler.gov.tr elektronik posta adresine iletebilirler.

Duyurulur.

Hisarcıklıoğlu, kredi büyümesine getirilen kısıtlamalarla yüksek faiz oranlarının özellikle KOBİ’lerin “ayağına pranga” olduğunu söyledi. Bu cümle aslında Anadolu’daki işletmenin günlük hayatını özetliyor.

Son dönemde siyaset cephesinden gelen açıklamalar ve kulis bilgileri, rahatsızlığın artık iktidar çevrelerine de yayıldığını gösteriyor. Bazı kurmaylar ekonomi programının revize edilmesi gerektiğini belirterek “Enflasyonla mücadele, ekonomiyi rayına oturtmak için tek yöntem olamaz” değerlendirmesinde bulunuyor.

Ekonomi yönetimi uzun süre topluma sabır tavsiye etti. “Dezenflasyon başladı”, “program çalışıyor”, “geçici etkiler var”, “önümüzdeki aylar daha iyi olacak” denildi. Fakat vatandaşın hayatında “iyi” olan kalemler sınırlı kaldı. Enflasyon oranı kağıt üzerinde düşse bile hayat pahalılığı düşmedi.

Enflasyonla mücadele programı ilk açıklandığında toplumun önemli bir kısmı, “belki bu kez olur” diyerek sabretti. İş dünyası, yüksek faize rağmen programı tümden karşısına almadı. Vatandaş, hayat pahalılığına rağmen “önümüzdeki aylar daha iyi olacak” cümlesini defalarca dinledi. Ancak bugün gelinen noktada mesele sadece fiyatların yüksekliği değil; insanların bu reçeteye, bu anlatıya ve bu ekonomi yönetimi diline artık inanmaması.

Bu hoşnutsuzluk yalnızca sokakta değil, iş dünyasının açıklamalarında da görülüyor. İstanbul Sanayi Odası Başkanı Erdal Bahçıvan’ın “Sebebi olmadığımız enflasyonun çok üzerinde kredi faizleriyle büyük ve haksız bir bedel ödüyoruz” sözleri, sanayicinin artık sabır sınırına geldiğini gösteren en açık çıkışlardan biri oldu. Bahçıvan’ın mesajı basitti: Sanayi üretim tarafında zaten üzerine düşeni yaptı, fakat yüksek faiz ve kredi kısıtları yüzünden enflasyonla mücadelenin faturası haksız biçimde üreticiye kesiliyor.

TOBB Başkanı Rifat Hisarcıklıoğlu’nun sözleri de aynı sıkışmayı başka bir yerden anlatıyor. Hisarcıklıoğlu, kredi büyümesine getirilen kısıtlamalarla yüksek faiz oranlarının özellikle KOBİ’lerin “ayağına pranga” olduğunu söyledi. Bu cümle aslında Anadolu’daki işletmenin günlük hayatını özetliyor. Krediye ulaşamayan, ulaşsa maliyetini taşıyamayan, maliyetini fiyata yansıtsa müşterisini kaybeden bir işletme düzeninden bahsediyoruz.

Bankacılık tarafında ise İş Bankası Genel Müdürü Hakan Aran’ın çıkışı tartışmayı daha görünür hale getirdi. Aran, ekonomi programına desteğinin sürdüğünü söylese de programda revizyon ihtiyacına dikkat çekti; basına yansıyan ilk ifadelerinde de İran savaşı ve petrol fiyatlarındaki yükselişle birlikte mevcut programın fiilen zorlandığını belirttiği aktarıldı. Sonradan sözlerinin bağlamından koparıldığını söyledi, fakat ilk çıkış piyasanın duyduğu rahatsızlığın artık finans sisteminin merkezinden de dile geldiğini gösterdi.

Mesele sadece ekonomik değil, aynı zamanda siyasi

Daha önce bu eleştiriler çoğunlukla iş dünyası, ekonomistler ve vatandaşlar üzerinden okunuyordu. Ancak son dönemde siyaset cephesinden gelen açıklamalar ve kulis bilgileri, rahatsızlığın artık iktidar çevrelerine de yayıldığını gösteriyor. Bazı kurmaylar ekonomi programının revize edilmesi gerektiğini belirterek “Enflasyonla mücadele ekonomiyi rayına oturtmak için tek yöntem olamaz” değerlendirmesinde bulunuyor. Ayrıca yerli üretim ve yatırımcı desteklenmeden ekonominin toparlanamayacağı görüşünün parti içinde dile getirildiği aktarılıyor.

Bu eleştirilerin parti içindeki tartışmaları büyüttüğü de görülüyor. Çeşitli kulis haberlerinde, yüksek faiz ve sıkı para politikasının sahada siyaset yapmayı zorlaştırdığı belirtiliyor. Buradaki mesele sadece ekonomik değil, aynı zamanda siyasi. Çünkü yüksek faiz, pahalı kredi, yavaşlayan üretim ve geçim sıkıntısı nihayetinde sandıkta karşılığı olan başlıklar.

Eski milletvekili olan köşe yazarlarının çıkışı da bu açıdan dikkat çekici. Basına yansıyan değerlendirmelerde, enflasyon açıklamalarındaki gerekçelerin artık “kabak tadı verdiğini” söyleyen ve yüksek enflasyonun faturasını mevcut ekonomi politikalarına bağlayanlar var. Bu tür açıklamalar, uzun süre örtülü kalan rahatsızlığın artık daha açık biçimde konuşulmaya başladığını gösteriyor.

Bazı medya organlarında da benzer bir ton görülüyor. Bir çok mecrada yüksek faiz politikasını hedef alan manşetler, “yüksek faizle üretim olmaz” yaklaşımının öne çıkması dikkat çekici. Bu tür yayınlar, ekonomi yönetimine dönük eleştirinin artık her yönden geldiğini gösteriyor.

Vatandaşın iktisadı, sepetteki ürün sayısıyla ölçülür

Vatandaş tarafında ise tepki çok daha doğrudan. Çünkü vatandaş teknik kavramlarla konuşmuyor; market poşetiyle, kira ödemesiyle, kredi kartı ekstresiyle konuşuyor. “Dezenflasyon başladı” denildiğinde insanlar fiyatların düşmesini beklemiyor belki, ama en azından alım gücünün daha fazla erimemesini istiyor. Oysa günlük hayatın içinde görülen tablo başka. Et, süt, kira, okul masrafı, ulaşım ve enerji giderleri vatandaşın bütçesini kemirmeye devam ediyor. İnsanlar “Biz neden bu kadar pahalı yaşıyoruz?” diye sormaya başlamışsa, orada artık teknik sunumların etkisi azalır. Çünkü vatandaşın iktisadı, sepetteki ürün sayısıyla ölçülür.

Ekonomi yönetimi uzun süre topluma sabır tavsiye etti. “Dezenflasyon başladı”, “program çalışıyor”, “geçici etkiler var”, “önümüzdeki aylar daha iyi olacak” denildi. Fakat vatandaşın hayatında “iyi” olan kalemler sınırlı kaldı. Enflasyon oranı kağıt üzerinde düşse bile hayat pahalılığı düşmedi. Elbette, insanlar oranlara değil, fiyat seviyesine bakıyor. Geçen ay satın aldığını bugün alamıyorsa, “enflasyon düşüyor” cümlesi ona teselli vermiyor.

Burada ekonomi yönetiminin en büyük hatası sadece politika tercihi değil, iletişim dili oldu. Üstten bakan, azarlayan, fedakârlığı hep vatandaştan ve üreticiden bekleyen bir dil, toplumsal desteği tüketti. İnsanlara sabır tavsiye edilirken, aynı ölçüde kamuda tasarruf, vergi adaleti, kayıt dışılıkla mücadele ve yapısal reform kararlılığı yeterince hissettirilmedi. Böyle olunca program sadece ekonomik olarak değil, psikolojik olarak da yıprandı.

Bugün oluşan hoşnutsuzluğu hafife almak büyük hata olur. Çünkü güven kaybı bir anda ortaya çıkmaz; yavaş yavaş birikir. Önce hedeflere inanılmaz. Sonra açıklamalara inanılmaz. Daha sonra rakamlara bile şüpheyle bakılır. En sonunda insanlar kendi yaşadığını tek ölçü kabul eder. Türkiye’de bugün birçok vatandaş, KOBİ, sanayici ve hatta siyaset çevresindeki bazı isimler tam bu noktaya gelmiş görünüyor.

Bu kadar farklı kesim aynı rahatsızlığı farklı kelimelerle anlatıyorsa, mesele sadece iletişim kazası değil, politika yorgunluğudur.

Ekonomide güven bir kez kırıldığında geri kazanmak zordur. Hele ki bu güven sadece rakamlarda değil, üslupta da kaybedilmişse daha da zordur. Bugün Türkiye’nin önündeki mesele yalnızca enflasyonu düşürmek değildir. Asıl mesele insanları yeniden ikna edebilmektir.

Çünkü ekonomi sadece faiz, kur ve bütçe değildir. Ekonomi aynı zamanda inançtır. Bugün o inanç ciddi şekilde zedelenmiştir.

Emre Alkin-Ekonomim

2026 yılı Nisan ayında bir önceki aya göre yüzde 1,8 oranında artan KFE, bir önceki yılın aynı ayına göre nominal olarak yüzde 26,6 oranında artarken, reel olarak ise yüzde 4,3 oranında azaldı.

Türkiye'deki konutların kalite etkisinden arındırılmış fiyat değişimlerini izlemek amacıyla hesaplanan Konut Fiyat Endeksi (KFE), 2026 yılı Nisan ayında bir önceki aya göre yüzde 1,8 oranında artarak 223,4 seviyesinde gerçekleşti.

Bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde 26,6 oranında artan KFE, aynı dönemde reel olarak yüzde 4,3 oranında azaldı.

2026 yılı Nisan ayında, İstanbul, Ankara ve İzmir'de bir önceki aya göre, sırasıyla yüzde 1,6, 2,6 ve 2,1 oranlarında arttı. Endeks değerleri bir önceki yılın aynı ayına göre, İstanbul, Ankara ve İzmir'de sırasıyla yüzde 26,2, 29,9 ve 26,7 oranlarında arttı.

İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflamasına göre bölgelerin yıllık konut fiyat endeksi değişimleri incelendiğinde, Nisan 2026 döneminde en yüksek yıllık artış yüzde 33,6 ile Erzurum, Erzincan, Bayburt, Ağrı, Ardahan, Kars, Iğdır bölgesinde, en düşük yıllık artış ise yüzde 16,7 ile Aydın, Denizli, Muğla bölgesinde oldu.

Yeni Kiracı Kira Endeksi (YKKE)

2026 yılı Nisan ayında bir önceki aya göre yüzde 1,7 oranında artan YKKE, bir önceki yılın aynı ayına göre nominal olarak yüzde 31,7 oranında artarken, reel olarak ise yüzde 0,5 oranında azaldı.

YKKE 2026 yılı Nisan ayında, İstanbul, Ankara ve İzmir'de bir önceki aya göre, sırasıyla yüzde 1,4, 2,8 ve 1,2 oranlarında arttı. Endeks değerleri bir önceki yılın aynı ayına göre, İstanbul, Ankara ve İzmir'de sırasıyla yüzde 36,2, 36,7 ve 29,4 oranlarında arttı.

İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflamasına göre bölgelerin yıllık yeni kiracı kira endeksi değişimleri incelendiğinde, Nisan 2026 döneminde en yüksek yıllık artış yüzde 36,7 ile Ankara bölgesinde, en düşük yıllık artış ise yüzde 21,5 ile Hatay, Kahramanmaraş, Osmaniye bölgesinde oldu.

Ekonomim

HSBC CEEMEA Kur Stratejisti Murat Toprak tarafından hazırlanan raporda, revizyonun arkasındaki temel nedenler olarak, beklenenden yüksek seyreden enflasyon verileri ve genişleyen cari işlemler açığı gösterildi.

Rapora göre, 2026 yılının ilk dört ayında enflasyonun yüzde 14,6 oranında artış göstermesi, mevcut döviz politikası üzerinde ciddi bir baskı oluşturuyor.

Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın (TCMB) 2026 yıl sonu enflasyon tahminini yüzde 18'den yüzde 26'ya çıkarmış olması, dezenflasyon sürecindeki zorlukları ortaya koyuyor.

Ekonomim

Uluslararası yatırımcılar Londra’da buluşacak

BBVA Corporate & Investment Banking tarafından düzenlenecek konferans, uluslararası yatırımcılar, politika yapıcılar, şirket yöneticileri ve BBVA üst yönetimini bir araya getirecek.

Konferansın ana gündem maddeleri arasında Türkiye ekonomisinin görünümü, yatırım fırsatları ve piyasa beklentileri yer alacak.

Şimşek ve Karahan konuşma yapacak

Etkinlikte Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Başkanı Fatih Karahan ve BBVA CEO’su Onur Genç’in açılış konuşmaları yapacağı açıklandı.

Konferansta ayrıca yatırımcılara yönelik özel birebir görüşmelerin de gerçekleştirileceği belirtildi.

Türkiye ekonomisine odaklanacaklar

BBVA tarafından yapılan açıklamada organizasyonun, Türkiye’nin makroekonomik görünümüne ilişkin stratejik değerlendirmelerin paylaşılacağı üst düzey bir yatırım platformu olarak tasarlandığı ifade edildi. Londra’da düzenlenecek zirvenin, yabancı yatırımcıların Türkiye piyasalarına yönelik ilgisini artırması bekleniyor.

Dünya

Bu kapsamda İstanbul merkezli "PAYMIX-4" operasyonunun gerçekleştirildiği bilgisini paylaşan Gürlek, şöyle devam etti:

"İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığımız koordinesinde İstanbul İl Jandarma Komutanlığımız tarafından yürütülen çok yönlü soruşturma kapsamında bugün şafak vakti 7 ilimizde eş zamanlı olarak PAYMIX-4 operasyonu başarıyla icra edilmiştir. Yasa dışı bahis sitelerinin panel erişimlerini, kripto varlık üzerinden yapılan maaş/hak ediş transferlerini ve dijital izlerini siber istihbarat yöntemleriyle takip eden adli birimlerimiz, organize suç ağına dev bir darbe daha indirmiştir. Operasyon neticesinde hedefteki 61 şüpheli hakkında işlem başlatılmış, suçtan elde edildiği değerlendirilen 12 araç, 30 konut, 54 tarla ve arsa olmak üzere toplam 96 taşınır/taşınmaz mal varlığına el konulmuş, 61 şahsa ait 657 banka ve kripto para hesabı bloke edilmiştir."

Operasyonun Adalet, İçişleri ile Hazine ve Maliye Bakanlığı koordinasyonu, adli tıp, siber istihbarat ve MASAK arasındaki eş güdümle gerçekleştirildiğini belirten Gürlek, devletin suç örgütlerinin finansal kanallarını kurutmakta kararlı olduğunu vurguladı.

Gürlek, "Dijital ve finansal terörün kökünü kazıyana kadar mücadelemiz kesintisiz sürecektir." ifadelerini kullandı.

AA

Spot altının ons fiyatı, itibarıyla yüzde 0,3 düşüşle 4 bin 467,59 dolara geriledi. Altın, bir önceki seansta 30 Mart'tan bu yana en düşük seviyesini görmüştü.

ABD vadeli altın kontratları ise yüzde 0,9 kayıpla 4 bin 471,10 dolardan işlem gördü.

“Altın yükselen faizler karşısında ivme kaybediyor”

Cnbc-E'de yer alan habere göre KCM Trade Baş Piyasa Analisti Tim Waterer, yükselen tahvil getirileri ve güçlenen doların altın üzerinde baskı oluşturduğunu belirterek, “Faiz görünümündeki şahin dönüş sayesinde dolar yeniden güç kazanırken, altın bu ortamda ivme kaybediyor” dedi.

Dolar endeksi son altı haftanın zirve seviyelerine yakın hareket ederken, güçlü dolar altını diğer para birimlerini kullanan yatırımcılar açısından daha maliyetli hale getirdi.

ABD’nin gösterge 10 yıllık tahvil faizleri de son bir yılı aşkın sürenin en yüksek seviyelerine yakın seyrini korudu. Bu gelişme, faiz getirisi sunmayan altını elde tutmanın fırsat maliyetini yükseltti.

İran konusunda karışık sinyaller

ABD yönetiminden İran’a yönelik gelen açıklamalar ise karışık sinyaller verdi.

ABD Başkanı Donald Trump, Washington’ın gerekirse Tahran’da saldırı düzenlemek zorunda kalabileceğini söylerken, ABD Başkan Yardımcısı JD Vance ise tarafların ilerleme kaydettiğini ve yeniden çatışma istemediğini söyledi.

Fed’den “faiz artırımı” ihtimali mesajı

Philadelphia Fed Başkanı Anna Paulson, mevcut faiz düzeylerinin şu aşamada uygun olduğunu ve enflasyonist baskıların hafiflemesine katkı sağladığını ifade etti.

Paulson, yatırımcıların faiz artışlarının yeniden gündeme gelebileceği olasılığını dikkate almaya başlamasını “sağlıklı” bir gelişme olarak değerlendirdi.

Reuters anketine katılan ekonomistlerin büyük bölümü, ABD Merkez Bankası’nın bu yıl faiz indirimi yapmayacağını öngörüyor. Ekonomistler, mevcut enflasyon baskısının geçici olacağı beklentisiyle faiz indirimi tahminlerini gelecek yıla erteledi.

Piyasalar şimdi gün içinde açıklanacak olan Fed’in nisan ayı toplantı tutanaklarına odaklandı.

Diğer değerli metallerde son durum: Gümüş ve platin de geriledi

Diğer değerli metallerde de satış baskısı görüldü.

Spot gümüş yüzde 0,8 düşüşle 73,22 dolara, platin yüzde 0,5 kayıpla 1.912,67 dolara geriledi. Paladyum ise yüzde 0,2 yükselişle 1.356,32 dolardan işlem gördü.

Ekonomim

15 Mayıs'ta bakanlığa başvurdular

Sistemsel kaynaklı sorunların son 2 yıldır devam etmesi, sektör temsilcilerinin konuyu yeniden bakanlık gündemine taşımasına neden oldu. Ankara Gümrük Müşavirleri Derneği, Bursa Gümrük Müşavirleri Derneği, İstanbul Gümrük Müşavirleri Derneği, İzmir Gümrük Müşavirleri Derneği ve Mersin Gümrük Müşavirleri Derneği, 15 Mayıs’ta Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel Müdürlüğü’ne gönderdikleri yazıda, bazı kıymetli maden ve mücevherat ürünlerinde uygulanan İlave Gümrük Vergisi hesaplamalarında sistemsel hatalar yaşandığını bildirdi. Dernek başkanları, oluşan eksik vergilerin “yanlış beyan” değil, “sistem hatası” kaynaklı olduğuna dikkat çekerek, firmalara ceza uygulanmaması gerektiğini vurguladılar.

Bankadaki parasını kullanamıyor

İhracat beyannamesinin kapandığını gösteren “intaç tarihi”nin kritik önem taşıdığını kaydeden gümrük müşaviri İlhan Bulut, “Fiili ihracat gerçekleşmiş, yük Türkiye Gümrük Bölgesi’ni terk etmiş ve ihracat bedeli ülkeye gelmişse, sistemsel kapanış işlemlerinin gecikmesi ihracatçının finansal hareket alanını kısıtlamamalı. Bugün ihracatçı yalnızca üretimle değil, finansmana erişim maliyetleriyle de mücadele ediyor. Özellikle yüksek finansman maliyetlerinin olduğu mevcut ortamda, ihracatçının kendi dövizine erişememesi işletmeler üzerinde ciddi baskı oluşturuyor” dedi.

Sorunun yalnızca teknik değil, aynı zamanda verimlilik sorunu olduğuna da işaret eden Bulut “Her kapanmayan beyanname için ihracatçı zaman kaybediyor, bankalar süreci bekletiyor, gümrük müşavirleri ek işlem yapmak zorunda kalıyor. Oysa fiili ihracatın gerçekleştiği sistem üzerinden görülebiliyorsa, beyanname kapanış süreçlerinin otomatik hale getirilmesi mümkündür” dedi.

Sorunun temelinde mevzuat değişikliği var!

Ankara Gümrük Müşavirleri Derneği, Bursa Gümrük Müşavirleri Derneği, İstanbul Gümrük Müşavirleri Derneği, İzmir Gümrük Müşavirleri Derneği ve Mersin Gümrük Müşavirleri Derneği, Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel Müdürlüğü’ne gönderdikleri ortak yazıda, bazı kıymetli maden ve mücevherat ürünlerinde uygulanan İlave Gümrük Vergisi (İGV) hesaplamalarında sistemsel hata yaşandığını bildirdi. Beş dernek başkanının ortak imzasını taşıyan yazıda, özellikle yoğun işlem dönemlerinde kullanıcıların sistemin eksik hesaplama yaptığını anlık olarak fark etmesinin mümkün olamayabildiğine dikkat çekildi.

Yazıda şu ifadelere yer verildi; “7113, 7114 ve 7115 GTİP kodlu ürünlerde BİLGE Sistemi ekranında İGV oranı yüzde 47,5 olarak görünmesine rağmen, tahakkuk işlemleri yüzde 30 veya yüzde 27,5 gibi daha düşük oranlar üzerinden gerçekleşti. Sorunun temelinde ise 2024 yılında yapılan mevzuat değişikliğinin bulunduğu ifade ediliyor. Önceki uygulamada toplam vergi oranı belirli bir üst sınırı aşamıyorken, 2024 itibarıyla bu sınır kaldırıldı ve artırılmış oranların doğrudan uygulanmasına geçildi.”

Veysel Ağdar-Ekonomim

Varsayın ki tüm bunlar gerçek, varsayın ki ekonomi şaha kalktı gidiyor. Değil ya, varsayın ki öyle…

Peki bu ne! 15-34 yaş grubundaki her 100 gencin 28’inin ne eğitimde, ne istihdamda olması, yani boşta gezmesi… Bu ne!

İhracat artmış, üretim tırmanmış, kişi başına gelir nereden nereye gelmiş!

Varsayın ki bunlar olmuş!

Siz gelin bunları o 28 gence, yani 6 milyon 789 bin gence anlatın, anlatabiliyorsanız…

Yıllardır düzelmedi

Ne eğitimde ne istihdamda olan genç nüfus, yani kısaca NENİ… Yıllardır hemen hemen aynı düzeyde. İşte son altı yılın ilk çeyreklerindeki durum…

Verilerin kaynağı TÜİK ve altı yıldır neredeyse hiç değişiklik yok. 15-34 yaş grubundaki nüfusun yaklaşık yüzde 30’u ne eğitimde ne istihdamda. Oran 2021-2026 yıllarının ilk çeyrekleri itibarıyla en düşük yüzde 26,6, en yüksek yüzde 30,9 olmuş. Bu yılın ilk çeyreğindeki oran da yüzde 28,2.

Üç yaş grubu

15-34 yaş grubu üç alt grupta irdelenince ortaya çıkan tablo şu:

• 15-24 yaş grubundaki 11,4 milyon gencin yüzde 23,6 oranındaki 2,7 milyonu ne eğitimde ne istihdamda.
• İkinci alt grup 25-29 yaş arasında bulunanlar. Bu yaş grubundaki nüfus 6,4 milyon ve bu gençlerin yüzde 31,9 oranındaki 2 milyonu ne okuyor, ne çalışıyor.
• Son grup ise 30-34 yaş arasında olanlar. Bu yaş grubundaki 6,2 milyon gencin yüzde 33 oranındaki 2 milyonu ne eğitimde ne istihdamda.
• Bu üç grubun toplamı, yani 15-34 yaş grubundaki toplam nüfus 24 milyon. Bu 24 milyon gencin ne eğitimde ne istihdamda olanlarının sayısı ise 6,8 milyon.

Hadi anlatın!

Veriler özet olarak böyle, detaylar da tablolarda…

Her 100 gencin 28’i boşta geziyor; okul bitmiş ama iş yok.

Hele hele kadınlardaki durum çok daha vahim, zaten ortalama oranı bu düzeye çıkaran kadınlardaki işsizlik.

15-34 yaş grubunda bulunan her 100 erkeğin 17’si ne eğitimde ne istihdamda.

Ama kadınlarda bu sayı tam 40! 15-34 yaş grubundaki 11,8 milyon kadının 4,7 milyonu ne okuyor, ne çalışıyor. Yani her 10 kadının 4’ü…

Ne eğitimde ne istihdamda olan bu 6,8 milyon gence ekonominin ne kadar iyi gittiğini anlatabilecek biri çıkar mı?

Üniversite mezunlarının durumu

TÜİK, 15-24 yaş grubunda bulunan ve ne eğitimde ne istihdamda olan genç nüfusun eğitim durumuna göre dağılımını da açıklıyor.

Buna göre bu yaş grubunda yüzde 23,6 olarak ölçülen ne eğitimde ne istihdamda olma durumu en yüksek düzeye üniversite mezunlarında çıkıyor. Bu değerlendirmede okuryazar olmayanların oranını hesaba katmıyorum.

Üniversite mezunlarının yaklaşık üçte biri işsiz. Üniversitenin genellikle 22 yaş civarında bitirildiği gerçeğinden hareket edersek yaş 24’e gelmiş ama hâlâ iş bulamayan çok sayıda genç var.

“Çok sayıda” derken kastettiğim düzey ne, onu da aktarayım.

Bu yılın ilk çeyreği itibarıyla üniversite mezunu ve yaşı 24’ü aşmamış 1,1 milyon gencin yüzde 32,5 oranında 369 bini işsiz. Bu 369 bin gencin 94 bini erkek, 274 bini ise kadın.

Alaattin Aktaş-Ekonomim

Büyük ve orta ölçekli işletmeler; işçinin maaşını da karşılayacak gücü kalmazken ayrıca üzerine kira, elektrik, su, doğalgaz gibi genel giderlerin yanında ağır vergi yüküne maruz bırakıldı. Tüm bunların sonucunda borçlarını da ödeyemez duruma geldi.

Bu süreç bir çok şirketi, konkordato başvurusu yapmaya yöneltti. 16 Ocak 2025 tarihli köşe yazımda; “İflastan önceki son çıkış” başlığı ile tanımladığım konkordato sürecini, artıları ve eksilerini anlatmıştım.

Konkordato, geçmişte Anadolu’da söylenen: “Komşu tüm malını, mülkünü kaybetmiş dostlar duydunuz mu?” Halk arasında “İflas etmiş” denirdi. Gelinen noktada ise yeni dönemdeki tanımı ile şirketi iflas etmeden, iflasa hazırlık ve belki bir çıkış yolu umuduyla konkordato olarak ifade ediliyor ve uygulanıyor.

Ekonomik sıkıntılar konkordato başvurusunu artırıyor

Son yıllarda, işletmeler, ticari hayatta da zor günler yaşıyor. Alacaklarını tahsil edemeyip, borçlarını da ödeyemeyen şirketlere bankalar kredi de veremeyebiliyor. Bazen şirketler bankadan aldığı krediyi de ödemekte zorlanıyor hatta ödeyemiyor.

Bunca yükün altında kalan iş yerleri için maliyetlerinin, gelirini aşan boyutta olmasıyla konkordato başvurusu can simidi olarak görülüyor. İflastan önceki son çıkış ya da iflas erteleme olarak da düşünebiliriz.

Ancak burada önemli bir ayrıntı var ki birçok işletme istese de maddi yetersizlikler nedeniyle konkordatoya başvuruda bulunamıyor. Alacaklı ve borçlu açısından baktığımızda ise sayıları her geçen gün artan, binlerce işletmeyi etkileyen bir domino taşı gibi hızla devam eden durum olduğunu görüyoruz.

Konkordato; sadece borçluyu değil, alacaklıyı ve alacaklının da alacaklısını etkileyerek zincirleme olarak devam eden, uzun soluklu, maliyetli ve de sıkıntılı bir süreç.

İşçi de işveren de dertli

Son yıllarda; özellikle büyükşehirlerde çalışanlar aldıkları maaş ile kirayı, barınma, beslenme gibi temel insani ihtiyaçların dahi karşılanamadığı, asgari ücretin ve emeklinin maaşlarının açlık ve yoksulluk sınırının çok altında kalmasıyla işverenlerin, asgari ücretle işçi almakta zorlandığı görülüyor. İşveren, en az bir katı fazla ücret verse de çalışanın evin geçimini, çocuklarının eğitim gideri ve kirasını ödeyemediği için yeni iş arayışına girdiği bu dönemde, işçi de işveren de ekonomik olarak sıkıntı içinde.

Dünya genelinde yaşanan ve ülkemizi de etkileyen tarım politikaları, gıdaya ulaşmadaki sıkıntılar ve jeopolitik süreç sonunda ayrıca eklenen maliyet sonucu ve vergiler, zamlar ile bazı sektörlerde üretimin durma noktasına gelmesiyle ne yazık ki iflas eden ve konkordatoya başvuran şirket sayısı da gün geçtikçe artmaya devam ediyor.

Konkordato, alacaklıyı da borçluyu da etkiliyor

Mali durumu bozulan borçlu şirketle bu şirketten alacaklı olanları korumaya yönelik bir uygulama olan konkordato, mali durumu kötü olan şirket, alacaklıları ile anlaşarak borçlarını yapılandırıyor.

Taraflar arasındaki anlaşma, mahkeme gözetiminde onaylanırsa, borçlu olan şirket anlaşılan miktarı ödeyerek ya da taksitlendirerek borçlarından kurtuluyor.

Konkordato konusunu ayrıntılarıyla ele alıp inceleyen, konusunda uzman kıymetli eğitimciler İstanbul Okan Üniversitesi Öğretim Üyesi İYBF Muhasebe ve Denetim Bölüm Başkanı Prof. Dr. Hüseyin Mert ve Dr. Bilalettin Topluk’un, Nobel yayınlarından basılan “Konkordato Süreci ve Mali Uygulamalar” başlıklı kitabı, aradığınız tüm sorulara cevap veren, konkordato hukukundan kaynaklanan sürecin her aşamasının, titizlikle incelenerek hazırlanan kaynak bir kitap olma özelliği taşıyor.

Kitabın giriş bölümünde konkordato, son derece sade bir dil kullanarak şöyle ifade edilmiştir: “Konkordato; finansal yönden sorunlu işletmelerin eğer imkân varsa yaşatılabilmelerine olanak sağlanması amacıyla icra ve iflas kanununda yer verilmiş önemli bir düzenlemedir. Konkordato uygulamasının amacı; finansal yönden sorunlu işletmelerin borçlarının uzlaşma yoluyla yeniden yapılandırılması ve böylelikle mümkünse işletmenin devamlılığının sağlanmasıdır.”

Eserde ayrıca “Konkordatonun Özellikleri ve Amaçları” başlığı altında yer alan bölümünde; konkordato, iflas ayrımına da değinilerek, alacaklı ve borçlu durumu da şu şekilde özetlenmiştir: “Her şeyden önce konkordato iflas anlamına gelmemekte, aksine iflas etmemek için borçlunun alacaklılarla iflası önlemek amacıyla anlaşma yoluna gidilmesini amaçlamaktadır.

Konkordatonun, alacaklılar bakımından amacı ise borçlunun iflasına kıyasen daha çok alacağını tahsil edebilmesi ve böylece alacaklılar bakımından da eşitliğin sağlanmasıdır.

Konkordato, borçluya iki önemli fırsat sunmaktadır; bunlardan birincisi haciz takibinden kurtulması, ikincisi ise ticari hayatını sona erdirecek iflastan kurtulmasıdır. Konkordato müessesesi sayesinde hayatta kalmayı başaran borçlu, alacaklıları ile arasındaki borç-alacak ilişkilerini yeniden gözden geçirmesine ve kendisine çeki düzen vermesine vesile olacaktır” deniliyor.

Konkordatoda süreci nasıl işliyor?

Borçlu işletmenin, yerleşim yeri adresindeki Asliye Ticaret Mahkemesi’ne konkordato için gerekli belgeler ile konkordato talebi yapılıyor.

Mahkemeye ibrazı istenen belgeler ve Konkordato Ön Projesi ( KAYİK Belgesine sahip Bağımsız Denetim şirketleri tarafından hazırlanarak, takip edilir ) ve makul güvence raporu düzenleniyor.

Konkordato talebine ise: Finansal tablolar, tüm alacak ve borçları vadeleri ile gösteren liste ve alacaklıları, alacak miktarlarını ve alacakların imtiyaz durumunu gösteren liste, karşılaştırma tablosu, finansal analiz tablosu da ekleniyor.

Mahkemeye sunulan bu belgeler ile yapılan inceleme sonucunda, mahkeme konkordato talebini reddeder veya kabul eder.

Bu konuda önemli bir gelişme yaşandı ve 13 Mayıs 2026 tarihli Resmi Gazete ile “Konkordato Talebine Eklenecek Belgeler Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik” yayımlandı.

Yeni yönetmelikle denetim ve şeffaflık tedbiri

Yeni düzenlemeyle: Konkordato süreçlerinde denetim ve şeffaflık döneminin de başladığı göze çarpıyor. Yayınlanan yönetmeliğe göre; şirketlerin mahkemeye sunacağı finansal tabloların muhasebe ve raporlama standartlarına uygun hazırlanmasının zorunlu hale getirilmesi dikkat çekiyor.

Yeni yönetmelikle; konkordato sürecinde uygulamada kötü niyetli kullanmak isteyenlerin yani gerçek dışı mali tablolarla konkordato ilan edilmesinin önüne geçmeyi amaçladığı görülüyor. Ayrıca alacaklıların da haklarının korunabilmesi ve mahkemelerin daha sağlıklı ve şeffaf finansal bilgilerle karar vermesinin de sağlanacağı değerlendirilebilir.

Yeni düzenlemeye göre uygulama nasıl olacak? Bu konuyu, İstanbul Okan Üniversitesi Öğretim Üyesi İYBF Muhasebe ve Denetim Bölüm Başkanı Prof. Dr. Hüseyin Mert’e sordum ve şöyle yanıtladı:

“ Bağımsız Denetime tabii olan kuruluşlar ve bunların tabi olacakları muhasebe organizasyonları Türk Ticaret Kanunu ile belirlenmektedir. Ancak Adalet Bakanlığı, yönetmelik düzenlemesiyle Bağımsız Denetime tabi olmamakla birlikte, konkordato sürecine giren işletmelerde Büyük ve Orta Boy İşletmeler İçin Finansal Raporlama Standardı (BOBİ FRS) düzenlenmesinin uygulanmasını zorunlu hale getirmiştir. Bu boyutuyla baktığımızda; Adalet Bakanlığı, yönetmelikle Ticaret Kanunu’nu bypass etmiştir. Bunun yanı sıra bu uygulama; işletmeler için konkordato sürecinin maliyetini daha çok artırıcı etki yapacaktır.

Yeni yönetmelikle; makul güvence raporu düzenleyen şirketlere, sözleşme ve raporları Kamu Gözetim Kurumu’na (KGK), bildirme zorunluluğu getirilmiştir. Aynı şekilde, mahkeme kalemlerine de makul güvence raporlarını, Kamu Gözetim Kurumu’na (KGK) bildirme yükümlülüğü getirilmiştir. Bu yönüyle yapılan düzenleme, kurumlar arası koordinasyonun sağlanması açısından yerinde ve doğru bir düzenleme olmuştur.”

Konkordato, başı ve sonu itibariyle son derece yorucu ve maliyetli bir süreçtir. Borçlu şirket için borçlarının ertelenmesi ve vadelere yayılarak ödenmesi avantajlı bir durumdur. Diğer yandan, borçlu şirketin iflastan kurtulması ve borçlarını ödeyebilme ihtimalinin de alacaklı için önemli bir avantaj olduğu unutulmamalıdır.

Ancak tüm yaşanan olumsuzluklara rağmen, Ticaret Mahkemeleri’nin tecrübesi ve görevlendirilen uzman konkordato komiserlerinin edindikleri tecrübe ile alacaklı ve borçlu açısından, konkordatonun olumlu sonuçlanma durumu da olabiliyor.

Sürecin iyi yönetilmesi halinde alacaklı ve borçlu için yapılacak her düzenleme, yararlı olacaktır. Konkordato maliyetli olduğundan, başvuru yapmak isteyip de yapamayan sayısız şirket de olduğunu düşündüğümüzde, yeni düzenlemeyle varlığını devam ettirmek isteyen birçok işletme için bir umut ışığı olma özelliği de taşıyor. Kötü niyetli olan her adıma da fren konularak, hayatta kalma şansı olan şirketleri de kurtaracak bir sürece hazırlıyor. Alacaklı ve borçluyu da koruyan bunun gibi her uygulamanın yasal zeminde hayat bulması dileğiyle…

Kısa cevap şu: Hayır, uzamıyor.

Çünkü vergi hukukunda sürelerin uzaması için idari izin yeterli değil. Nitekim Vergi Usul Kanunu m.18 hükmüne göre sürenin son günü resmî tatile rastlarsa süre, tatili izleyen ilk iş gününün çalışma saati sonunda bitiyor. Bu nedenle beyanname verme veya ödeme süresinin son günü resmî tatile denk gelirse süre otomatik olarak uzuyor. Ancak Cumhurbaşkanlığı tarafından ilan edilen idari izin günleri hukuken resmî tatil sayılmıyor.

Zaten uygulamada da devlet daireleri tamamen kapanmıyor. Kamu kurumlarında nöbetçi ya da asgari personel bırakılıyor, hizmet tamamen durmuyor. Vergi daireleri bakımından da durum farklı değil. Bu nedenle yalnızca idari izinilan edilmiş olması, vergi ödevlerine ilişkin süreleri kendiliğinden durduran ya da uzatan bir sonuç doğurmuyor. Başka bir ifadeyle beyanname verme, vergi ödeme, uzlaşma başvurusu, cezada indirim talebi veya benzeri başvuru sürelerinin son günü 25-26 Mayıs tarihlerine denk geliyor diye otomatik olarak uzamayacak.

Aynı durum vergi davaları bakımından da geçerli. İdari Yargılama Usulü Kanunu m.8’e göre dava açma süresinin son günü resmi tatil gününe denk gelirse süre uzuyor. Ancak maddede idari izinlerin süreyi uzatacağına ilişkin bir düzenleme bulunmuyor. Dolayısıyla vergi/ceza ihbarnamesine, ödeme emrine veya başka bir vergi işlemine karşı açılacak davalarda sürenin son günü 25 Mayıs Pazartesi ya da 26 Mayıs Salı günü ise dava açma süresi idari izin nedeniyle uzamayacak. Aynı durum istinaf ve temyiz başvuruları için de geçerli.

Salı günü yarım gün resmi tatil

Öte yandan 26 Mayıs Salı gününün öğleden sonrası zaten resmî tatil. Çünkü Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanun uyarınca dini bayramların arefe günlerinde saat 13.00’ten itibaren resmî tatil uygulanıyor. Ancak günün ilk yarısının idari izin, ikinci yarısının resmî tatil olması da süreleri otomatik olarak ertesi güne taşımıyor.

Bu nedenle özellikle vergi mükelleflerinin ve dava açma süresi bulunan kişilerin “nasıl olsa tatil uzadı”düşüncesiyle hareket etmemesinde fayda var. Çünkü idari izin, vergi hukukunda süreleri durduran bir neden değil; yalnızca kamu personeline yönelik bir çalışma düzenlemesi niteliği taşımaktadır.

Sonuç olarak

Cumhurbaşkanlığı tarafından ilan edilen idari izin günleri kamuoyunda çoğu zaman “tatil süresi uzadı” şeklinde algılansa da vergi hukuku bakımından bu durumun doğrudan bir sonuç doğurduğunu söylemek mümkün değil. Vergi Usul Kanunu ve İdari Yargılama Usulü Kanunu’nda sürelerin uzamasına yol açan hâl resmî tatil olarak düzenlenmiş; idari izin günlerine ise böyle bir hukuki sonuç bağlanmamıştır. Bu nedenle idari izin ile resmî tatil arasındaki farkın özellikle süreler bakımından dikkatle gözetilmesi gerekiyor.

Nitekim uygulamada da kamu kurumları tamamen kapanmamakta, asgari personelle hizmet vermeye devam etmektedir. Dolayısıyla beyanname verme, vergi ödeme, dava açma, uzlaşma veya cezada indirim başvurusu gibi işlemlerde nasıl olsa tatil uzadı düşüncesiyle hareket edilmesi ciddi hak kayıplarına neden olabilir. Özellikle dava açma sürelerinde yaşanacak birkaç günlük gecikme, telafisi mümkün olmayan sonuçlar doğurabilmektedir.

Bu nedenle mükelleflerin, meslek mensuplarının ve uygulayıcıların sosyal medyada yayılan yorumlar yerine doğrudan kanun hükümlerini ve yerleşik yargı içtihatlarını esas alarak hareket etmelerinde fayda bulunmaktadır.

Ezcümle vergi hukukunda süreler son derece katı uygulanmakta, iyi niyetli yanılgılar çoğu zaman hukuki koruma sağlamamaktadır. Bu sebeple, idari izin dönemlerinde özellikle süre takibinin her zamankinden daha dikkatli yapılması gerekmektedir.

Takı Üreticileri ve İhracatçıları Derneği (TÜİD) Başkanı Mustafa Kamar, Türkiye’nin 2023 Ağustos ayında getirilen altın kotasıyla birlikte sektördeki liderliğini kaybetmeye başladığını söyledi. Kamar’a göre kota öncesinde Türkiye, dünyanın en güçlü üretim ve ihracat merkezlerinden biriydi. Ortadoğu, Asya ve Avrupa’dan çok sayıda firma Türkiye’ye gelip mağaza ve ofis açıyor, üretim yaptırıyordu. Kamar, “2022’ye kadar Türkiye dünyanın lider üretim merkezlerinden biriydi. Ancak cari açığın nedeni olarak altın ithalatı gösterildi ve kota getirildi. Sonrasında da suistimaller ortaya çıkınca Ticaret Bakanlığı ve Hazine peş peşe yeni kurallar getirdi. Ama getirilen tüm düzenlemeler doğrudan ihracatçıyı vurdu” dedi.

Cari açığın ana nedeni ihracatçı değil

Sektör temsilcilerine göre altın ithalatındaki artışın temel nedeni ihracat değil, yüksek enflasyon nedeniyle vatandaşın altına yönelmesi oldu. Ancak alınan önlemler daha çok üretici ve ihracatçı tarafını etkiledi. Kamar, “Cari açığın ana nedeni ihracatçı değildi. Hane halkının altın talebi çok yüksekti. Ama ihracatçının önü kesildi. Sonuçta Türkiye’nin altın ihracatı neredeyse bitme noktasına geldi” ifadelerini kullandı.

Kota sonrası Türkiye’den ciddi bir üretim göçü başladığını anlatan Kamar, özellikle Dubai’nin bu süreçte öne çıktığını söyledi. “İtalyanlar İtalya’ya döndü, Dubaililer Dubai’ye gitti. Özbekistan ve Mısır gibi ülkeler yatırımcıları çağırmaya başladı. Türkiye’de üretim yapamayan firmalar pazar kaybetmemek için bu ülkelere yöneldi” dedi.

Kuyumcukent neredeyse boşaldı

Sektörde yaşanan dönüşümün en net göstergelerinden birinin Kuyumcukent olduğunu belirten Kamar, 2022 yılında boş mağaza bulunamayan merkezde bugün doluluk oranlarının sert düştüğünü söyledi. “2022’de Kuyumcukent’te mağaza bulmak mümkün değildi. Hava paraları konuşuluyordu. Şimdi ise yüzde 80’e yakını boş durumda. Herkes çıktı gitti” diyen Kamar, Türkiye’den ayrılan üreticilerin büyük bölümünün ilk etapta Dubai’ye yöneldiğini anlattı. Dubai’nin aslında büyük bir üretici olmadığını ancak dünyanın en büyük altın ihracat merkezlerinden biri haline geldiğini belirten Kamar, Afrika, Orta Doğu, Yakın Asya, Hindistan, Pakistan ve Afganistan gibi pazarlara altının büyük ölçüde Dubai üzerinden dağıldığını söyledi. Türk üreticilerin de bu pazarlara erişim için Dubai’ye yöneldiğini ifade eden Kamar, “Hatta bazı firmalar kalıplarını Türkiye’de hazırlayıp Dubai’ye taşıyarak üretimi orada yaptı” diye konuştu.

Savaş Dubai modelini sarstı

Ancak ABD, İran ve İsrail hattında yükselen savaş riskiyle birlikte Dubai merkezli üretim ve ticaret modeli de sarsılmaya başladı.

Kamar’a göre özellikle Irak pazarının durması ve bölgede çalışan Hintli-Pakistanlı iş gücünün ayrılması üretimi ciddi şekilde aksattı. “Bölgedeki savaş ortamı nedeniyle işler durdu. Irak pazarı kapandı. Hindistanlı ve Pakistanlı çalışanlar bölgeden ayrıldı. Şimdi oradaki üreticiler de çıkış arıyor” diyen Kamar, Türkiye’nin bu süreçte yeniden cazibe merkezi olabileceğini ancak mevcut düzenlemelerin buna izin vermediğini söyledi.

Türkiye büyük fırsat yakalayabilir

Kamar’a göre bugün dünya altın ve mücevher sektöründe herkes yeni pazar ve güvenli üretim merkezi arıyor. Dubai’de yaşanan sorunlar, İsrail pazarının kapanması, Rusya-Ukrayna hattındaki yaptırımlar ve Ortadoğu’daki durgunluk nedeniyle sektörün yönü yeniden değişiyor. “Şu anda herkes Amerika pazarına odaklanmış durumda. Ama Türkiye için çok önemli bir fırsat oluştu. Eğer bugün Türkiye bu kotaları kaldırırsa sonuç inanılmaz değişir” diyen Kamar, yabancı yatırımcıya daha esnek bir yapı sunulması gerektiğini vurguladı. Sektörün en önemli taleplerinden biri ise yabancı pasaport sahiplerine altın taşıma kolaylığı sağlanması.

Kamar, her yabancı pasaport sahibine yılda 5 kilogram altın getirme hakkı verilmesini önerdi. Kamar, “Dubai’nin bu kadar büyümesinin nedenlerinden biri bu serbestlik. İnsanlar altınını alıp birkaç dakikada sisteme kaydederek ülkeye sokabiliyor. Türkiye’de de benzer bir model kurulmalı” ifadelerini kullandı.

Dubai bağlantılı ticaret yavaşladı, Kapalıçarşı’da nakit sıkıntısı başladı

Ortadoğu’daki savaşın ve Dubai’de yaşanan daralmanın Türkiye’ye yansıyan bir diğer sonucu ise Kapalıçarşı’daki nakit sıkışıklığı oldu. Altın ve Para Piyasaları Uzmanı Mehmet Ali Yıldırımtürk, Dubai bağlantılı ticaretin yavaşlamasıyla piyasadaki nakit döngüsünün bozulduğunu söyledi. Yıldırımtürk, “Dubai sıkıntıya girdikten sonra Kapalıçarşı’da ciddi nakit sıkıntısı başladı. Çünkü daha önce Türkiye’de üretim yapılıp Dubai’ye gönderilen ürünlerin karşılığında piyasaya nakit giriyordu. Bu hareketlilik durunca piyasadaki canlılık da azaldı” dedi. Bankacılık sistemindeki sınırlamalar nedeniyle esnafın nakde erişimde zorlandığını anlatan Yıldırımtürk, piyasada elden dönen nakdin azalmasının da ticareti yavaşlattığını belirtti. Yıldırımtürk’e göre yaşanan bu daralma, ithalat kotasına rağmen kilogram bazında fiyat farkının 300 dolara kadar düşmesine neden oldu.

2022'de 185 ton olan ihracat 50-60 ton seviyesine geriledi

Sektör temsilcilerine göre ihracat rakamları yanıltıcı bir tablo oluşturuyor. Altın fiyatlarının son üç yılda sert yükselmesi nedeniyle ihracat değer bazında güçlü görünse de tonaj bazında büyük kayıp yaşanıyor. Kamar, “2023’te altının kilosu 50 bin dolardı. Sonra 100 bin dolara, ardından 150 bin dolara çıktı. Bu yüzden ihracat değeri aynı kalıyor gibi görünüyor. Ama miktar bazında yüzde 50-60 düşüş yaşadık” dedi. 2022 sonunda 185 ton ihracat yaptıklarını söyleyen Kamar, bugün bu rakamın 50-60 ton seviyesine gerilediğini belirtti. “Eskiden 185 kişi çalıştıran işletmeler bugün 50-60 kişiyle çalışıyor. Eğer doğru kararlar alınsaydı bugün 6-7 milyar dolar değil 25-30 milyar dolarlık ihracattan söz ediyor olurduk” diye konuştu.

Yener Karadeniz-Ekonomim

Özellikle ABD ile İran arasında beklenen barış sürecinin sekteye uğraması ve bölgede yeniden artan gerilim, küresel petrol piyasalarında fiyatların yukarı yönlü hareket etmesine neden oldu. Jeopolitik risklerin yeniden gündeme gelmesiyle birlikte brent petrol fiyatlarında artış görülürken, bu durum akaryakıt tabelalarında yeni değişiklik beklentisini de beraberinde getirdi.

Motorin grubunda 1,74 TL artış bekleniyor

Akaryakıt sektörü kaynaklarından edinilen bilgiye göre, 21 Mayıs Perşembe gününden geçerli olmak üzere motorin grubunda 1,74 TL fiyat artışı bekleniyor.

Diğer yandan, bugün itibarıyla benzin grubunda herhangi bir fiyat değişikliği öngörülmüyor. İstanbul'da motorinin litresi yapılacak yeni artışla 69,22 liraya, Ankara'da 70,33 liraya, İzmir'de 70,60 liraya, doğu illerinde ise 72,06 liraya çıkacak.

İşte il il güncel benzin ve motorin fiyatları…

İstanbul Avrupa yakası akaryakıt fiyatları

Benzin litre fiyatı: 65.02 TL

Motorin litre fiyatı: 67.48 TL

LPG litre fiyatı: 33.89 TL

İstanbul Anadolu yakası akaryakıt fiyatları

Benzin litre fiyatı: 64.86 TL

Motorin litre fiyatı: 67.32 TL

LPG litre fiyatı: 33.29 TL

Ankara akaryakıt fiyatları

Benzin litre fiyatı: 65.99 TL

Motorin litre fiyatı: 68.59 TL

LPG litre fiyatı: 33.87 TL

İzmir akaryakıt fiyatları

Benzin litre fiyatı: 66.27 TL

Motorin litre fiyatı: 68.86 TL

LPG litre fiyatı: 33.69 TL

KONUŞMACI: ALİ ÇAKMAKÇI-KATKI SUNAN: SELAHATTİN İPEK MODERATÖR : ÖMER KÖKLÜCE

BDTURKEY.COM ve Dünya Gazetesi yazarı Yeminli Mali Müşavir Abdullah TOLU 18.05.2021 tarihinde saat 9.30 TRT HABER Ekonomi 7/24 Programına konuk olarak katılım sağlamıştır. Özellikle Pandemi dolayısıyla işletmelerin yaşadıkları sıkıntılar ve çözüm önerileri konusunda, Sayın Cumhurbaşkanı 'mızın alacağı tedbirler ile igili bilgiler vermiştir. "Matrah Arttırımı ve Yeni Borç Yapılandırması" torba şekliyle ele alınarak en kısa zamanda Meclise gelmesi bekleniyor.

Yeminli Mali Müşavir Abdullah TOLU TRT HABER Ekonomi 7/24 Programında Yeni Çıkacak Olan Vergi Affı ve Yapılandırma Hakkında Detaylı Bilgiler Verdi.

Yılmaz Sezer ÜSTAT, bizzat BAĞIMSIZ DENETİMDE YERLİ VE MİLLİ HUSUSUNDA ADIMIZLA (SELAHATTİN İPEK) AÇIKLAMADA BULUNMUŞTUR. TEŞEKKÜR EDİYORUM. TRT 1 Radyoda Bağımsız Denetimde Yerli ve Milli konusundaki görüşlerini açıklamıştır.