Bayrampaşa Meyve ve Sebze Hali’nde 35 çeşit meyve ve 47 çeşit sebze olmak üzere toplam 82 farklı ürün satışa çıkarıldı. Ataşehir Hali’nde ise 31 meyve ve 46 sebze çeşidiyle toplam 77 ürün tezgahlarda yer aldı.

Bayrampaşa ve Ataşehir’e 202 bin tonu aşkın ürün geldi

Nisan ayında Bayrampaşa Hali’ne getirilen ürün miktarı 153 bin 99 ton olarak kaydedildi. Bunun 53 bin 554 tonunu meyve, 99 bin 545 tonunu ise sebzeler oluşturdu.

Ataşehir Hali’ne ise aynı dönemde 49 bin 732 ton ürün sevk edildi. Bu miktarın 19 bin 76 tonu meyve, 30 bin 656 tonu sebze olarak kayıtlara geçti. İki halde toplamda 72 bin 630 ton meyve ve 130 bin 201 ton sebze satışa sunuldu.

Portakal meyvede, domates sebzede ilk sırada

İstanbulluların nisanda en fazla tercih ettiği meyve portakal oldu. Bayrampaşa Hali’nde 8 bin 887 ton, Ataşehir Hali’nde ise 2 bin 898 ton portakal satıldı. Böylece iki halde toplam 11 bin 785 ton portakal tüketildi.

Portakalı sırasıyla çilek, muz, elma, limon, mandalina, karpuz, armut, kivi ve erik takip etti.

Sebze grubunda ise domates ilk sırada yer aldı. Bayrampaşa Hali’nde 18 bin 184 ton, Ataşehir Hali’nde 6 bin 478 ton domates satışa sunuldu. Toplam domates miktarı 24 bin 662 tona ulaştı.

Domatesin ardından en çok tüketilen ürünler arasında salatalık, patates, biber, patlıcan, kuru soğan, havuç, kabak, ıspanak, beyaz lahana, karnabahar ve semizotu yer aldı.

Fiyatlarda kiraz zirvede yer aldı

Hal verilerine göre, nisan ayında en yüksek fiyatlı ürün kilogramı 650 liradan satılan kiraz oldu.

Kirazı kilogramı 308,59 liraya ulaşan erik, 283,75 lirayla şeftali, 265 lirayla kayısı, 254,69 lirayla üzüm ve 236,25 lirayla nektarin izledi.

Sebze grubunda ise domatesin kilogram fiyatı ortalama 160,13 lira olarak hesaplandı. Domatesi 113,75 lirayla biber ve 45,31 lirayla ıspanak takip etti.

Dünya

Ticaret Bakanlığının “Türkiye’de e-Ticaretin Görünümü Raporu 2025” verilerinden derlenen bilgilere göre, e-ticarette hız, erişim kolaylığı ve ürün çeşitliliğine yönelik talebin artması, hızlı ticaret modelinin büyümesini sürdürdü.

Siparişlerin büyük bölümünün motokuryeler aracılığıyla kısa sürede teslim edildiği sistem, özellikle yemek, market ve süpermarket kategorilerinde yoğun şekilde tercih edildi. Çevrim içi sipariş hazırlığına odaklanan karanlık mağazalar ile gelişmiş lojistik ağları da sektörün büyümesinde etkili oldu.

Hızlı ticaretin e-ticaretteki payı yükseldi

Anında ve randevulu teslimatları içeren hızlı ticaret hacmi, 2025 itibarıyla 388,7 milyar liraya ulaştı. Böylece sektör, bir önceki yıla göre yüzde 55,6 büyüme kaydetti.

2019-2025 döneminde yıllık bileşik büyüme oranı yüzde 138,7 olarak hesaplanırken, hızlı ticaretin toplam e-ticaret içindeki payı da yüzde 1,6’dan yüzde 8,5 seviyesine çıktı.

Yemek sektörü liderliğini korudu

Hızlı ticaret hacminde en büyük payı yemek sektörü aldı. Geçen yıl toplam hacmin yüzde 69,5’i yemek kategorisinden oluşurken, gıda ve süpermarket alışverişlerinin payı yüzde 30,5 oldu.

Gıda ve süpermarket kategorisinde tüketicilerin en fazla sipariş ettiği ürünler arasında 4,64 milyar lirayla çikolata, gofret ve bisküvi yer aldı. Temizlik ve ev bakım ürünleri 3,96 milyar lirayla ikinci sırada bulunurken, piliç, tavuk ve hindi ürünleri 3,46 milyar lirayla öne çıkan diğer ürünler arasında yer aldı.

Köfte ve işlenmiş et ürünleri 3,43 milyar liraya, süt ürünleri 3,01 milyar liraya, pet şişe su siparişleri ise 2,88 milyar liraya ulaştı.

Hamburger siparişleri zirvede yer aldı

Yemek kategorisinde ise tüketicilerin en çok tercih ettiği ürün hamburger oldu. Hamburger siparişlerinin hacmi geçen yıl 26,74 milyar liraya çıktı.

Hamburgeri 17,03 milyar lirayla pizza, 12,56 milyar lirayla tavuk döner ve 6,67 milyar lirayla lahmacun takip etti.

Izgara köfte ve et yemekleri 5,08 milyar liraya ulaşırken, çiğ köfte siparişleri 4,18 milyar lira, tost ve sandviç siparişleri ise 3,9 milyar lira olarak kaydedildi.

Hızlı ticaretin merkezi İstanbul oldu

Hızlı ticaret işlemlerinin büyük bölümü İstanbul’da gerçekleşti. İstanbul, geçen yıl toplam işlem hacminin yüzde 55,4’ünü, ürün adetlerinin ise yüzde 57,7’sini oluşturdu.

Başkent Ankara yüzde 8,1’lik işlem hacmiyle ikinci sırada yer alırken, İzmir yüzde 7’lik payla İstanbul’u takip etti. Ürün sayısında ise Ankara’nın payı yüzde 7,4, İzmir’in payı yüzde 6,6 olarak hesaplandı.

Bursa toplam hızlı ticaret hacminden yüzde 3,7 pay alırken, Antalya’nın payı yüzde 3, Kocaeli’nin payı ise yüzde 2 oldu.

AA

Türkiye genelinde ilk el konut satış sayısı nisan ayında bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde 9,6 oranında artarak 40 bin 306 oldu. İkinci el konut satışları ise Nisan ayında bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde 0,3 oranında azalarak 86 bin 502 oldu. 126 bin 808'e ulaşan toplam konut satışları içinde ilk el konut satışlarının payı yüzde 31,8, ikinci el konut satışlarının payı yüzde 68,2 oldu.

2024 ortasından itibaren kademeli artış eğilimi izleyen konut satışları, 2024 sonunda güçlü bir zirve yaptıktan sonra 2025 başında sert düşüşe geçmişti. 2025’in ikinci yarısında toparlanan satışlar, yıl sonunda yeniden güçlü bir sıçrama kaydederken en dikkat çekici artış yine yıl sonunda görülmüştü.

Konut satışları yılın zirvesinde

2026'nın ilk aylarında yine düşüşe geçen konut satışları nisan ayı rakamları ile toparlanma eğilimine girdi.

İpotekli konut satışı 25 bin 771

Türkiye genelinde ipotekli konut satışları Nisan ayında bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde 40,5 oranında artarak 25 bin 771 oldu. Diğer konut satışları ise Nisan ayında bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde 4,0 oranında azalarak 101 bin 37 oldu. Toplam konut satışları içinde ipotekli satışların payı yüzde 20,3 diğer satışların payı yüzde 79,7 olarak gerçekleşti.

Takvim etkisinden arındırılmış konut satışı yüzde 2,9 arttı

Takvim etkilerinden arındırılmış serilerde, bir önceki yılın aynı ayına göre ilk el konut satışları yüzde 2,9 arttı; ikinci el konut satışları yüzde 6,1 azaldı. Mevsim ve takvim etkilerinden arındırılmış serilerde ise bir önceki aya göre ilk el konut satışları yüzde 5,4 arttı; ikinci el konut satışları yüzde 0,5 arttı.

Yabancılara bin 516 konut satışı

Yabancılara yapılan konut satışları Nisan ayında bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde 1,1 oranında azalarak bin 516 oldu. Nisan ayında toplam konut satışları içinde yabancılara yapılan konut satışının payı yüzde 1,2 olarak gerçekleşti. Ocak-Nisan döneminde yabancılara yapılan konut satışları ise bir önceki yılın aynı dönemine göre yüzde 11,6 oranında azalarak 5 bin 681 olarak gerçekleşti.

Nisan ayında ülke uyruklarına göre en fazla konut satışı sırasıyla 263 ile Rusya Federasyonu, 110 ile Çin ve 100 ile İran vatandaşlarına yapıldı.

İş yeri satışları

Türkiye genelinde ilk el iş yeri satış sayısı Nisan ayında bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde 14,3 oranında artarak 4 bin 301 oldu. İkinci el iş yeri satışları ise Nisan ayında bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde 8,7 oranında artarak 11 bin 393 oldu.

İpotekli iş yeri satışları 758 oldu

Türkiye genelinde ipotekli iş yeri satışları Nisan ayında bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde 102,1 oranında artarak 758 oldu. Diğer iş yeri satışları ise Nisan ayında bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde 7,7 oranında artarak 14 bin 936 oldu.

Takvim etkisinden arındırılmış ilk el iş yeri satışları yüzde 7,4 arttı

Takvim etkilerinden arındırılmış serilerde, bir önceki yılın aynı ayına göre ilk el iş yeri satışları yüzde 7,4 arttı; ikinci el iş yeri satışları yüzde 2,6 arttı. Mevsim ve takvim etkilerinden arındırılmış serilerde ise bir önceki aya göre ilk el iş yeri satışları yüzde 10,0 arttı; ikinci el iş yeri satışları yüzde 8,8 arttı.

Dünya

Türkiye İstatistik Kurumu'nun "İstatistiklerle Gençlik 2025" araştırmasına göre, nüfusun yüzde 14,8'ini 15-24 yaş grubundaki genç nüfus oluşturdu.

Ülke genelindeki genç sayısı 12 milyon 708 bin 348 kişi olarak hesaplanırken bunun yüzde 51,2'si genç erkek, yüzde 48,8'i ise genç kadın nüfus olarak kayıtlara geçti.

Nüfus projeksiyonlarının demografik göstergelerdeki mevcut yapının devam edeceğini varsayan ana senaryosuna göre, genç nüfus oranının 2030 yılında yüzde 14,8, 2040'ta yüzde 12,2, 2060'ta yüzde 10,3, 2080'de yüzde 8,8 ve 2100'de yüzde 9,6 olacağı öngörüldü.

Doğurganlık göstergelerindeki hızlı düşüş eğiliminin devam edeceğini varsayan düşük senaryoya göre, genç nüfus oranının 2030'da yüzde 14,8, 2040'ta yüzde 12,4, 2060'ta yüzde 9,2, 2080'de yüzde 7,2, 2100'de yüzde 7,2 olacağı hesaplandı.

Doğurganlığı artırıcı tedbirlerin etkili olacağını varsayan yüksek senaryoya göre, genç nüfus oranının 2030'da yüzde 14,8, 2040'ta yüzde 12, 2060'ta yüzde 11,1, 2080'de yüzde 9,8, 2100'de yüzde 11,4 olacağı varsayıldı.

Genç nüfus oranının en yüksek olduğu il, yüzde 20,4 ile Şırnak oldu. Bu ili yüzde 20 ile Hakkari ve yüzde 19,8 ile Siirt izledi.

Genç nüfus oranının en düşük olduğu iller ise yüzde 11,7 ile Balıkesir, yüzde 11,9 ile Ordu ve yüzde 12 ile Muğla olarak sıralandı.

Ne eğitimde ne istihdamda olan gençlerin oranı yüzde 23,3'e yükseldi

Hanehalkı İşgücü Araştırması sonuçlarına göre gençlerde işgücüne katılma oranı, 2024 yılında yüzde 47,2 iken 2025 yılında yüzde 47,6 oldu. Genç erkeklerde işgücüne katılma oranı 2024 yılında yüzde 59,5 iken 2025 yılında yüzde 60,1, genç kadınlarda ise bu oran 2024 yılında yüzde 34,0 iken 2025 yılında yüzde 34,3 oldu.

Gençlerde işsizlik oranı, 2024 yılındaki yüzde 16,3'ten 2025 yılında yüzde 15,3'e geriledi. Genç erkeklerde işsizlik oranı 2024 yılındaki yüzde 13,1'ten 2025 yılında yüzde 11,7, genç kadınlarda ise bu oran 2024 yılında yüzde 22,3'ten 2025 yılında yüzde 22,1'e geriledi.

Ne eğitimde ne istihdamda olan gençlerin oranı 2024 yılında yüzde 22,9'dan 2025 yılında yüzde 23,3'e yükseldi. Genç erkeklerde ne eğitimde ne istihdamda olanların oranı 2024 yılında yüzde 16,2 iken 2025 yılında yüzde 16,3, genç kadınlarda ise bu oran 2024 yılında yüzde 30,1 iken 2025 yılında yüzde 30,9 oldu.

Bloomberg HT

12 Şubat'ta yılın ilk enflasyon raporunu kamuoyuyla paylaşan Fatih Karahan, "2026 sonunda enflasyonun yüzde 15 ile yüzde 21 aralığında olacağını tahmin ediyoruz" demişti.

Karahan'ın açıklamalarından satır başları şöyle:

"Küresel dinamiklerin küresel açıdan zorlukları olduğunu hatırlatmıştık. İran ile ABD arasındaki gelişmeler Merkez Bankaları açısından zor bir döneme kapı araladı. Bu ortamda savaşın enerji ve ulaştırma fiyatlarına ve dolayısıyla enflasyona yansımasına şahit olduk. Bölgedeki gerilimin ne kadar süreceği en temel soru olarak önümüzde dururken enflasyonist etkilerin kısa vadede canlı kalacağını değerlendiriyoruz. Dezenflasyon konusunda etkili sonucun formülü yine para politikasında ihtiyatlı bir yaklaşım izlemekten geçiyor. Savaşın dezenflasyonu etkilediği şu günlerde kararlılığımızdan vazgeçmediğimizi belirtmek istiyorum. Önümüzdeki dönem para politikası kararlarında bunu göz önüne alarak fiyat istikrarı doğrultusunda araçlarımızı kullanmaya devam edeceğiz.

"Enflasyon tahminleri yukarı yönlü güncellendi"

Jeopolitik gelişmelerde Hürmüz Boğazı'nın kapanması tedarik zincirinde aksamalara işaret etti. Enerji fiyatları yüksek seyrini koruyor. Enerji kadar yüksel olmasa da enerji dışı fiyatlar da artışta. Savaş bölgesi ve birçok ekonomi büyümesini aşağı yönlü güncelledi. Manşet enflasyon arttı. 2026 yılına ait enflasyon tahminleri hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde yukarı yönlü güncellendi.

Para politikasında dengeli seyir devam etmekte. 2025 yılında tüketimin büyümeye katkısı, 2023 yılına kıyasla belirgin olarak gerilediğini, yatırımların katkısının da yükseldiğini görüyoruz.

Sanayi üretimi takip eden iki çeyrekte görece yatay seyretti. Kapasite kullanım oranı yılın ilk çeyreğinde sınırlı arttı, nisan ayında yatay seyir izledi. Nisan ayı verileri kart harcamalarında zayıf seyrin sürdüğüne işaret ediyor. Mart ayında enerji ithalatında belirgin artışa sebep oldu. Tüm bunlara rağmen 2026 yılında cari açığın milli gelire oranının, uzun dönem ortalamanın altında seyredeceğini öngörüyoruz.

"Nisan ayı itibarıyla tüketici enflasyonu yüzde 32,4"

Nisan ayı itibarıyla yıllık tüketici enflasyonu yüzde 32,4 seviyesinde gerçekleşti.2026 yılı şubat ayı sonunda Orta Doğu’da başlayan gerilim, negatif arz şoklarına yol açarak, yakın dönem enflasyon görünümünde öne çıkan ana unsur oldu.

Son dönem enflasyon gelişmelerinde etkili olan bir diğer unsur gıda fiyatları. Şubat-mart döneminde öngördüğümüz tahmin aralığının içinde seyreden tüketici enflasyonu, nisan ayında gerilimin etkilerinin belirginleşmesiyle tahmin aralığının üzerinde gerçekleşti.

"Gıda ve enerjide yükseliş görüyoruz"

Yılın ilk dört ayındaki fiyat artışlarına baktığımızda, geçen yıla kıyasla gıda ve enerjideki yükseliş görüyoruz. Buna karşın, para politikasındaki sıkı duruşun etkisiyle hizmet ve temel mal gibi gruplarda enflasyon gerilemeye devam ediyor. Kira ve eğitim kalemlerinde azalan katılık dezenflasyonu desteklemiştir.

Enflasyon beklentilerinin beklediğimiz ölçüde gerilemediğini görüyoruz. Buna istaneden enflasyon beklentilerinde bozulmalar gözlemledik. Bu dönemde jeopolitik gelişmelerin olası ikincil etkileri önem taşımakta. Gerilimin ne kadar süreceği enflasyon görünümü açısından kritik bir risk unsuru.

"Sıkı politika duruşumuzu koruduk"

Bu süreçte sıkı politika duruşumuzu koruyarak mart ve nisan aylarında politika faizini sabit tuttuk. TL mevduat, kredi büyümesi ve likidite yönetimi odaklı makroihtiyati tedbirleri sıkı parasal duruşumuzu desteklemek üzere uygulamaya devam ediyoruz.

Sıkı para politikası duruşumuz yanında destekleyici makro ihtiyati araç setimiz yurt içi yerleşiklerin TL mevduatı tercihinin korunmasında rol oynadı.

İhtiyaç ve kredi kartı büyümeleri gerilerken konut kredisi büyümesi hızlanıyor.

2026 enflasyon ara hedefi yüzde 24 oldu.

Dünya

Piyasa aktörleri, Pekin yönetiminin birinci çeyrekte beklentilerin üzerinde gelen büyüme verileri sonrası beklemeye geçtiğini ve zirveden somut çıktılardan ziyade istikrar mesajı beklediğini ifade etti.

Çin Yuanı dolar karşısında güçlendi

Çin Merkez Bankası (PBOC), Dolar/Yuan paritesi için günlük referans kuru 6.8401 seviyesinde belirleyerek 24 Mart 2023 tarihinden bu yana en güçlü seviyeye işaret etti. Bankanın belirlediği bu oran, piyasa beklentilerinin altında kalarak yuanın aşırı değerlenmesini önleme çabası olarak değerlendirildi. Çin para birimi, güçlü ihracat ve dış ticaret fazlasının desteğiyle yıl başından bu yana dolar karşısında yaklaşık yüzde 3 değer kazandı.

Hisse senedi piyasaları

Döviz piyasasındaki güçlenmeye karşın hisse senedi piyasalarında satıcılı bir seyir izlendi. Shanghai Bileşik endeksi gün ortasında yüzde 1,02 oranında değer kaybederken, CSI300 endeksi yüzde 1,3 düşüş kaydetti. Yatırımcılar, hassas olmayan ürünler için yaklaşık 30 milyar dolarlık karşılıklı gümrük vergisi indirimi içeren kontrollü bir ticaret mekanizmasına yönelik adımlar atılmasını bekliyor. Öte yandan, Çin’in ABD menşeli yüzlerce et işleme tesisi için ihracat lisanslarını yenilediği gümrük verilerine yansıdı.

Piyasa uzmanları, sermaye piyasalarının ticaret görüşmelerine olan duyarlılığının azaldığını ve odağın yapay zeka sektöründeki gelişmelere kaydığını belirtiyor. Trump ve Xi arasındaki görüşmelerde, teknolojik rekabetin her iki ülkenin kapasitesini artıracağı görüşü hakimiyet kazandı.

Çin ekonomisinin artan dayanıklılığı, ABD ile olan ilişkilerdeki dalgalanmalara karşı piyasaları koruyan bir unsur olarak öne çıkıyor. Yılın geri kalanında, mevcut tarifelerin askıya alınacağı kasım ayına kadar altı aylık bir istikrar penceresi oluşabileceği öngörülüyor.

Murat Ali Oral-Dünya

TSMC'nin öngörülerine göre, 1 trilyon 500 milyar dolarlık pazar hacminin %55'i yapay zeka ve yüksek performanslı bilgi işlem uygulamalarından oluşuyor. Akıllı telefon segmentinin pazar payı %20, otomotiv uygulamalarının ise %10 seviyesinde gerçekleşeceği öngörülüyor. Şirket, yapay zeka hızlandırıcı gofret talebinin 2022 yılından 2026 yılına kadar 11 kat artacağını tahmin ediyor.

Şirket, en gelişmiş 2 nanometre ve yeni nesil A16 çiplerinin üretim kapasitesini 2026 yılından 2028 yılına kadar yıllık bileşik %70 büyüme oranıyla artırmayı planlıyor. Yapay zeka çiplerinde kritik öneme sahip olan CoWoS paketleme teknolojisindeki kapasite artışının ise 2022-2027 yılları arasında %80'den fazla olacağı bildirildi. TSMC, kapasite artış hızını 2025 ve 2026 yıllarında daha da yukarıya çekmişti.

Uluslararası tesis yatırımları ve stratejik büyüme

TSMC, 2026 yılında toplam dokuz aşamadan oluşan fabrikalar ve gelişmiş paketleme tesisleri inşa etmeyi hedefliyor. Arizona'daki ilk fabrikada üretim süreci başlarken, ikinci tesis için 2026 yılının ikinci yarısında ekipman kurulumu planlanmıştı. Japonya'daki tesislerde 3 nanometre üretimi için hazırlıklar sürerken, Almanya'daki fabrika inşaatının takvime uygun ilerlediği açıklandı.

Yapay zeka odaklı yüksek performanslı çiplerdeki talep artışı, yarı iletken endüstrisinin yıllık büyüme ivmesini tarihsel ortalamaların üzerine taşıyor.

Dünya

Yaklaşık 7-8 yıldır, konkordato ilan ede­bilmenin şartlarının ağırlaştırılması gerekliliğine dikkat çeken üretici ve tücca­rın, bu talebine yönelik ilk adım atıldı:

Konkordato talebinde bulunan şirketle­rin mahkemelere sunacağı finansal tablo­ların belirli muhasebe ve raporlama stan­dartlarına uygun hazırlanması zorunlu ha­le getirildi…

Resmi Gazete’de yayımlanan yönetme­likle:

Bağımsız denetim kuruluşlarına yönelik bildirim yükümlülükleri de sıkılaştırıldı…

***

“Kredi aldım, ödeyemiyorum…

Bankaların üzerime gelmemesi için kon­kordato ilan etmeliyim.” diye düşünebilen herkes, konkordato ilan edebiliyordu…

Bu nedenle konkordato ilanları artıyor­du…

***

Bu iş Avrupa’da nasıl oluyor?

Devlet, konkordato ilan eden fabrika/iş sahibinin tüm mal varlığına el koyuyor…

Borçluya asgari ücret bağlıyor…

Ve piyasaya olan bütün borçlarını üstlenip, ödüyor…

Sonra:

El koyduğu fabrika, ofis, araba, gayri­menkul gibi varlıkları satmaya ve/veya ça­lıştırmaya odaklanıyor…

***

Bu yöntemle:

Ekonominin çarkları da durmamış olu­yor…

***

Bizdeki sistem mi?

Konkordato ilan eden, son model otomo­biliyle yazlığına gidebiliyor…

Oradan, ardında bıraktığı ‘batma olasılı­ğı yüksek alacaklılarını’ ve ‘güveni kaybet­miş piyasayı” seyredebiliyor!

VELHASIL

Konkordato sistemi:

İşini düzgün yapan alacaklı firmaların varlığını da tehlikeye düşürüyor;

İşini düzgün yapan, verimli firmaların sayısının artmasına ihtiyaç duyduğumuz bir dönemde…

***

Yönetmelikte yapılan değişiklik:

Ticari hayatta dengeleri bozan ve işini iyi/düzgün yapan tüccarı/üreticiyi zor du­rumda bırakan konkordato uygulamasını, AB’deki uygulamalara yakınlaştıracak “ilk adım” olarak nitelendiriliyor…

***

Konkordato sistemi alacaklıları gözete­cek şekilde yeniden düzenlenmeli;

Alacaklıların ödemesi, tenzilat yapıl­maksızın yasal güvence altına alınmalı…

Tersi durumda bir firma iflastan koru­nurken; bu koruma sayesinde, onlarca fir­manın iflasının önü açılacak...

Ferit Barış Parlak-Dünya

Spot altın ons başına 4.688,43 dolarda yatay seyrederken, haziran vadeli ABD altın kontratları yüzde 0,2 düşüşle 4.695 dolara geriledi.

"Altın şu anda konsolidasyon sürecinde"

Bloomberg HT'de yer alan habere göre GoldSilver Central Yönetici Direktörü Brian Lan, “Herkes ABD ile Çin arasındaki üst düzey görüşmelerde ne olacağına odaklandığı için altın şu anda konsolidasyon sürecinde görünüyor” dedi.

Lan, “Altında hafif aşağı yönlü bir eğilim var ancak bunun, değerli metale giriş yapmak isteyen yatırımcılar için bir fırsat penceresi oluşturduğunu düşünüyorum” ifadelerini kullandı.

Gözler Trump-Şi görüşmesinde

Donald Trump, Pekin’de Şi Cinping ile yapacağı görüşmelerde ekonomik kazanımlar elde etmeyi, kırılgan ticaret ateşkesini sürdürmeyi ve Orta Doğu’daki çatışma gibi zorlu başlıkları yönetmeyi hedefliyor.

Donald Trump’ın, şubat sonunda İsrail ile başlayan ve yüksek maliyet yaratan savaşın sona erdirilmesi için Çin’den destek talep etmesi bekleniyor. Ancak analistler, Trump’ın aradığı desteği alma olasılığının düşük olduğunu belirtiyor.

Enflasyonda yeniden hızlanma eğilimi

Çarşamba günü açıklanan veriler, ABD’de üretici fiyatlarının nisanda son dört yılın en güçlü artışını kaydettiğini ortaya koydu. Mal ve hizmet maliyetlerindeki sert yükseliş, enflasyonda yeniden hızlanma eğilimine işaret eden son veri olarak öne çıktı.

Kevin Warsh'ın Fed başkanlığına onay

Kevin Warsh’ın ABD Senatosu tarafından ABD Merkez Bankası başkanlığına atanması onaylandı. ABD Merkez Bankası, Donald Trump’ın talep ettiği faiz indirimlerini zorlaştıran artan enflasyon baskısıyla mücadele ediyor.

Altın, enflasyona karşı bir korunma aracı olarak değerlendirilse de, yüksek faiz oranları faiz getirisi olmayan değerli metal üzerinde baskı oluşturmaya devam ediyor.

Öte yandan Hindistan’da altın ithalat vergisinin artırılmasının ardından fiyatlarda yaşanan sert yükseliş, zaten zayıf olan talep ortamında yatırımcı satışlarını tetikledi.

Diğer değerli metallerde son durum ne?

Spot gümüş yüzde 0,9 düşüşle ons başına 87,18 dolara gerilerken, platin yüzde 0,4 kayıpla 2.129,15 dolara, paladyum ise yüzde 0,3 düşüşle 1.495,75 dolara indi.

Ekonomim

Tanrı, dert verip derman aratmasın… Ancak çoğu kez bu dertleri başımıza dış güçler değil, iç güçler açar. Kötü siyasetçiden, kifayetsiz muhteris yöneticiden, aslında genelde bizim iç güçlerden…

1- SORUN: İşler yolunda gitmediğinde, sorunu kendi dışımızda aramak, yaygın bir davranış. Hele ki yönetici iseniz ve çuvallıyorsanız, suçlu hazırdır; sizin dışınızdakiler... Özellikle siyasetçi iseniz, düşman daima dış güçlerdir. Hani, elimizin kolumuzun uzanamadığı, kim oldukları belirsiz, dış güçler…

2- ETKİSİ: Oysa çoğu kez sorun, bizdedir. Ya politikamız yanlıştır ya da tercihlerimiz. Belki de yeteneğimiz soyunduğumuz misyona uygun değildir. Hatayı kendinde ararsan, gerçek düşmanın dış güçler değil, “iç güçler” olduğunu anlayacaksın. Sarter boşuna; “cehennem başkalarıdır” dememiş.

DIŞ GÜÇLER HEP VARDI VE DAİMA VAR OLACAK

3- ÇÖZÜM: Birini suçlarken parmaklarınızın şekline bakın. İşaret parmağıyla başparmak, “ötekini” gösterirken, diğer 3 parmak (orta, yüzük, serçe) size yöneliktir. Bu da çözümün adresini bize ilham eder. “Derdü meni, devayı men” der Mevlânâ; “dert benim, devası da ben.” Yani içimdeki güçler.

4- YÖNTEM: Başkasını suçlamayı bırak. Sorunu kendi sorumluluk alanının dışına öteleme… Bir davaya zarar vermenin en sinsi yolu; o davayı bile bile yanlış gerekçelerle savunmaktır. Dış güçler hep vardı ve daima var olacak. Sen iç güçsün, kendi yetersizliklerine odaklan, başkalarını suçlamaktan vazgeç.

İKİ SORU İKİ CEVAP / İç güçlere dair…

Nedir şu dış güçler?

Düşman ülkeler, dünyayı yönettiği iddia edilen 5 aile, Lozan’ın gizli maddeleri, bizi kıskanan Almanya, Siyonistler, Amerika, Çin, İsrail, dahası sizin aklınıza gelebilecek sosyal medyadaki düşman kataloğu…

Nedir iç güçler?

Yetersiz yönetici, vizyonsuz lider, beceriksiz CEO, bakan bakmayan kifayetsiz muhterisler. Kendi içindeki güçler; hırsların, eksik aklın, etik noksanlığın, kibrin, cimriliğin, cehalet, kötü ruhun...

NOT

KUSUR ARIYORSAN BÜTÜN AYNALAR SENİN

“Aynayı tuttum yüzüme / Kendim göründüm gözüme / Nazar kıldım ben özüme...” Hilmi Dedebaba’nın bu nasihati daima dilimdedir. Ne zaman başım belaya girdiyse daima bu mısralar hatırıma gelmiştir. İşe de yaramıştır. Ayna ayna söyle bana, var mı kabahatte benden daha sorumlusu?

İÇ GÜÇLER LÛGATI:

Sorun: Çözülmesi gereken mesele, aşılması gereken engel veya ulaşılması gereken hedef

Çözüm: Dertlerin dermanı veya olayların sonuca bağlandığı, nihai aşama, problemin def’i

Dert: İnsana üzüntü, sıkıntı, acı veren durum, hastalık, keder ve çoğu kez iç sıkıntı, kaygı

Derman: Çare, deva, ilaç, güç, takat, mecal; aslında içimizde var olan problem çözme yetisi

Şeref OĞUZ-Ekonomim

E-Envater, defter ve belge süreçlerinin dijitalleşmesi kapsamında envanter bilgilerine ilişkin elektronik kayıt ve bildirim altyapısını ifade eder. Uygulamada yükümlülüğün kapsamı, başlama tarihi, açılış işlemi, dönem sonu envanter düzeni ve geçiş kuralları ilgili elektronik defter ve elektronik belge mevzuatı ile Vergi Usul Kanunu çerçevesinde değerlendirilmelidir. Özellikle e envanter, e defter, envanter defteri, açılış onayı ve kapanış onayı kavramlarının birbirine karıştırılmaması gerekir.

Elektronik envanter süreçlerinde sadece ‘açılış göndermek yeterlidir’ şeklinde kesin ve her mükellefe uygulanabilir tek cümlelik bir sonuca gitmek doğru değildir. Çünkü yükümlülüğün kapsamı; mükellefin e-Defter uygulamasına tabi olup olmadığına, hangi tarihte geçtiğine, envanter defterinin elektronik veya kağıt ortamında tutulma durumuna, ilgili yıl içindeki geçiş tarihine ve GİB tarafından belirlenen teknik kurallara göre değişebilir.

2025 yılında kağıt ortamında tutulan envanter defteri için kapanış onayı gerekir mi?

Vergi Usul Kanunu ile Türk Ticaret Kanunu birlikte değerlendirildiğinde, envanter defteri bakımından açılış ve kapanış tasdiki konusu mükellefin hukuki statüsüne ve tutulma şekline göre önem taşır. Ticari defterlerin tasdikine ilişkin temel çerçevede, envanter defteri için açılış onayı esastır; kapanış onayı ise yevmiye defteri ile A.Ş. yönetim kurulu karar defteri ve tutuluyorsa limited şirket müdürler kurulu karar defteri bakımından özel olarak öne çıkar. Bu nedenle 2025 yılında envanter defteri kağıt ortamında tutulmuşsa, sırf envanter defteri yönünden genel bir ‘kapanış onayı zorunluluğu’ yoktur. Ancak işletmenin tuttuğu diğer ticari defterler açısından ayrıca değerlendirme yapılmalıdır.

Burada özellikle TTK ve ticari defterlere ilişkin tebliğ hükümleri ile e-Defter uygulamasındaki berat süreçleri birlikte ele alınmalıdır. Kağıt ortamında tutulan envanter defteri için fiziki tasdik süreçleri ile e-Defter berat onayı aynı şey değildir.

E-Envanter aylık mı yoksa üç aylık mı gönderilir?

Hayır. e-Envanter defteri için elektronik ortamda bu defterin gönderilmesi şeklinde açılış onayı ve kapanış onayı/gönderimi vardır. Uygulamada en çok karıştırılan konu budur. 2025 yılında faaliyette olup 2026 başında isteğe bağlı olarak e-Envanter’e geçen mükellefler açılış onayını/e-envanter gönderimini; gelir vergisi mükellefleri için 10 Mayıs 2026 ve kurumlar vergisi mükellefleri için 14 Mayıs 2026 tarihine kadar yapmalıdırlar. Kapanış onayı yerine geçen e-envanter gönderimi ise gelir vergisi mükellefleri için 10 Nisan 2027 ve kurumlar vergisi mükellefleri için 14 Mayıs 2027 tarihine kadar yapılmalıdır. Tarihlerin uzatılması değiştirilmesi ihtimaline karşı mevzuat değişiklikleri takip edilmelidir.

2026 yılı için 11.05.2026 tarihinde açılış gönderimi yeterli olur mu?

Tek başına tarihe bakarak kesin hüküm vermek doğru değildir. Eğer ilgili mükellef 2026 yılında e-Envater uygulamasına ilk kez dahil olmuşsa ve GİB sistemi bu yükümlülük için açılış kaydı veya başlangıç envanteri oluşturulmasını yeterli görüyorsa, yalnızca açılış işlemi yapılması yeterli olabilir. Ancak bunun doğruluğu; başlama tarihine, geçiş senaryosuna, mükellefin türüne ve GİB teknik duyurularına bağlıdır.

Şahıs mükelleflerinin e-Defter yükümlüsü olması, envanter kayıtlarının elektronik ortamda tutulması ve açılış kaydının zamanında oluşturulması birbirinden farklı kavramlardır. Bu nedenle 11.05.2026 tarihli açılış işleminin yeterli olup olmadığı, aşağıdaki sorulara bağlıdır:

– Mükellefin e-Defter uygulamasına geçiş tarihi nedir?
– 2026 yılı başından mı, yoksa yıl içinde mi geçiş yapılmıştır?
– Kağıt ortamından elektronik ortama devir envanteri doğru oluşturulmuş mudur?
– Sistem dönem içi güncelleme veya ilave veri girişi istiyor mu?
– Eğer Şahıs bilanço esasına tabi mükellef 2025 Yılında fiziki envanter tutulmuş ve 1.1.2026 itibarıyla isteğe bağlı olarak e-envantere geçilmişse 2026 e-envanter açılış onayı yerine geçen defter gönderimi 11 Mayıs 2026 tarihinde (10 Mayıs 2026 hafta sonu tatiline denk geldiği için) gönderilmelidir. Şirketler için tarih 14 Mayıs 2026 tarihidir.

Üç aylık e-Defter mükellefi olmak e-Envanter yükümlülüğünü değiştirir mi?

Hayır, her zaman değiştirmez. E-Defterde berat yükleme dönemine ilişkin kolaylıklar ile envanter kayıtlarının oluşturulma ve ibraz mantığı farklıdır. Bir mükellefin yevmiye ve kebir defteri beratlarını üç aylık periyotlarla yükleyebilmesi, e-Envanter bakımından da otomatik olarak üç aylık işlem yapacağı anlamına gelmez. e-Envanter için sadece açılış onayı yerine geçen defter gönderimi ve kapanış omayı yerine geçen defter gönderimi vardır. Bu noktada Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından yayımlanan teknik kılavuzlar ve duyurular esas alınmalıdır.

Kağıt ortamında tutulan 2025 yılı kayıtları için 2026’da ne yapılır?

2025 yılı boyunca envanter defteri kağıt ortamında usulüne uygun tutulmuşsa, 2026 yılında elektronik ortama geçişte esas olan husus, önceki dönem kapanış kayıtları ile yeni dönem açılış kayıtlarının uyumudur. Yani 2025 yılı envanter sonuçları ile 2026 açılış verilerinin birbiriyle tutarlı olması gerekir. Genel kural olarak, kağıt ortamında usulüne uygun tutulmuş bir dönem için sonradan elektronik sisteme geçmişe dönük veri üretimi zorunluluğu bulunduğu söylenemez; fakat geçiş yılına ilişkin açılış verilerinin doğru taşınması kritik önemdedir.

Bu nedenle ‘2025 için hiç işlem yapılmaz’ ifadesi de mutlak doğru değildir. Geriye dönük yeni bir elektronik kayıt zorunluluğu olmayabilir; ancak 2026 açılışında 2025 kapanış değerlerinin doğru devri mutlaka önem taşır.

Mevzuat açısından temel dayanaklar nelerdir?

Konu, tek bir düzenleme ile sınırlı değildir. Uygulamada aşağıdaki mevzuat birlikte değerlendirilir:

– 213 sayılı Vergi Usul Kanunu
– 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu
– 1 Sıra No.lu Elektronik Defter Genel Tebliği ve sonraki değişiklikler
– Elektronik belge ve dijital dönüşüm uygulamalarına ilişkin GİB duyuruları, teknik kılavuzlar ve uygulama esasları
– Ticari defterlerin açılış ve kapanış onaylarına ilişkin ikincil düzenlemeler

Uygulamada en güvenli yaklaşım nedir?

En güvenli yaklaşım, mükellefin statüsünü netleştirmektir. Şahıs işletmesi mi, bilanço esasına göre mi defter tutuyor, e-Defter zorunluluğu hangi tarihte başladı, envanter kayıtları elektronik sisteme hangi tarihte taşınacak, 2025 yılı kağıt ortamı kayıtları usulüne uygun tamamlandı mı, 2026 açılış değerleri doğru devredildi mi gibi sorular cevaplanmadan kesin işlem yapılmamalıdır.

Ayrıca Vergi Usul Kanunu ile Türk Ticaret Kanunu yönünden farklı sonuçlar doğabileceği unutulmamalıdır.

Kaynak: GİB

Yasal Uyarı: Bu içerikte yer alan bilgi, görsel, tablolar, açıklama, yorum, analiz ve bir bütün olarak içeriğin tamamı sadece genel bilgilendirme amacıyla verilmiştir. Kişi veya kuruma özel profesyonel bir bilgilendirme ve yönlendirmede bulunma amacı güdülmemiştir. Konu ile benzerlik gösterse de her işletmenin kendi özel şartları nedeniyle farklı durumları olabilir. Bu nedenle, bu yazıda belirtilen içerikte yola çıkarak işletmenizi etkileyecek herhangi bir karar alıp uygulamaya geçmeden önce, uzmanına danışmanız menfaatiniz gereğidir. Muhasebenews veya ilişkili olduğu kişi veya kurumlardan hiç biri, bu belgede yer alan bilgi, tablo, görsel, görüş ve diğer türdeki tüm içeriklerin özel veya resmi, gerçek veya tüzel kişi, kurum ve organizasyonlar tarafından kullanılması sonucunda ortaya çıkabilecek zarar veya ziyandan sorumlu değildir.

Kişilerin açıkça bilgi sahibi kılınmadığı, kavramların belirsiz olduğu durumlarda, değerlendirmelerin kişiler lehine yapılması gerekir. Ancak uygulama maalesef bu esnekliği içermemektedir. Zira bizce bir hukuk devletinin, kişilerin haklarını her durumda kısıtlamaya çalışan değil, olabildiğince genişletmeye çalışan bir devlet olması gerekir.

Bilindiği gibi, arife veya bayram günleri ile hafta tatilinin yakın olması halinde, aradaki tam veya yarım iş gününün tatilden sayılması artık bir gelenek haline gelmiştir. Böyle günler kamuoyuna, ya açıklama yapan yetkililerce ya da medya tarafından “tatil” olarak duyurulmaktadır. Nitekim Kurban Bayramı öncesine gelen 25 Mayıs Pazartesi ile 26 Mayıs Salı (arife günü-yarım iş günü) günleri de bu şekilde duyuruldu. Bu yanıltıcı açıklama veya beyanlar, birçok halde yurttaşların yanlış anlamalarına ve hatta bazen hak kayıplarına yol açmaktadır. Konu, özellikle beyan, bildirim veya dava açma yahut üst yargı mercilerine müracaat gibi sürelerin son gününün böyle bir güne rastlaması halinde son derece önem kazanmaktadır.

İdari izin, tatil günü değildir

Bu tip günler, gerçekte resmi dairelerin hizmet sunumunun sadece asgari düzeye indirildiği idari izin günleridir. Yani kamu kurum ve kuruluşlarında çalışanların izinli sayıldığı bir gündür. Yoksa tatil günü değildir.

Vergi Usul Kanunu’na tâbi sürelerin hesaplanmasında, resmi tatil günlerinin süreye dahil olması; ancak sürenin son günü tatil gününe rastlarsa, sürenin tatili izleyen ilk iş günü tatil saatine kadar uzaması esası kabul edilmiştir. Aynı esaslar, İdari Yargılama Usulü Kanunu’nda ve Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’da da benimsenmiştir.

Bir çalışma günü ancak kanunla tatil ilan edilebilir. Nitekim ülkemizde tatil günleri, 394 sayılı Hafta Tatili Kanunu ile 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanun’da sayma yolu ile tahdidi olarak belirlenmiştir.

Dolayısıyla bu tip günlerde ortada tatil ilan edilen bir gün yoktur. Böyle günlerde yapılan uygulama; “hizmetlerin aksatılmaması ve kurum yöneticilerince gerekli tedbirlerin alınması”, “zorunlu hizmetlerin yürütülmesi için asgari seviyede eleman bulundurulması suretiyle” kamuda çalışan memur, işçi ve diğer personelin idari izinli sayılması şeklinde yürütülmektedir. Hukuken yapılması mümkün olan bu uygulamayı “tatil günü ilanı” olarak adlandırmak mümkün değildir. Nitekim hukukçular arasında bu tip uygulamalar “idari izin günü” olarak adlandırılmaktadır.

Süreler otomatik olarak uzamaz

Bu tip idari izin günlerinin kanunla kabul edilmiş birer tatil günü olmaması sebebiyle, Vergi Usul Kanunu, İdari Yargılama Usulü Kanunu veya Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun uyarınca belirlenmiş ve son günü bu günlere rastlayan sürelerin, izleyen ilk çalışma günü sonuna kadar uzaması mümkün değildir. Konu, ticaret hukuku açısından da önemlidir. İdari izin günü uygulaması, örneğin faturaya itiraz ve protesto süreleri gibi süreleri uzatmaz. Zaten bu nedenle idari izin uygulaması noterlikleri ve bankaları kapsamaz.

Nitekim dava açma süreleri veya temyiz süreleri idari izin günlerine rastlayan, ancak o gün değil de izleyen ilk çalışma günü açılan davaları yargı organları reddetmektedir. Bu konudaki örnek içtihatları, bu köşede yayımlanan daha önceki yazılarımda aktardığımdan tekrar aktarmıyorum.

Yasal düzenleme şart

Yurttaşlar nezdinde veya dava yoluyla hakkını arayacak pek çok kişi nezdinde tatil–izin günü gibi hukuk kavramları netleşmemiştir. Özellikle siyasilerin ve medyanın hukuk kavramlarını genellikle özensiz kullanması sonucu, uzman kişilerin dahi rahatlıkla yanılabilecekleri; söz konusu günlerde resmi dairelerin kapalı olacağının düşünülebileceği bir ortam yaratılmaktadır. Kişilerin açıkça bilgi sahibi kılınmadığı, kavramların belirsiz olduğu durumlarda, değerlendirmelerin kişiler lehine yapılması gerekir. Ancak uygulama maalesef bu esnekliği içermemektedir. Zira bizce bir hukuk devletinin, kişilerin haklarını her durumda kısıtlamaya çalışan değil, olabildiğince genişletmeye çalışan bir devlet olması gerekir.

Bu nedenle konunun, gerek süreleri içeren veya sürelere ilişkin genel kuralları koyan kanunlarda ve özellikle hak arama yollarını ve usulünü düzenleyen İdari Yargılama Usulü Kanunu’nda açıklığa kavuşturulması; Cumhurbaşkanınca idari izin günü ilan edilen günlerin süre hesabında resmî tatil günü olarak değerlendirileceğine ve bu gibi durumlarda sürelerin tatilin bitimini izleyen ilk iş günü sonuna uzayacağına ilişkin bir düzenlemenin yapılması şarttır.

Hazine ve Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı) tarafından hazırlanan “Konaklama Vergisi Uygulama Genel Tebliği”nde ise uygulamaya ilişkin düzenlemeler yer almıştı.

Yapılan düzenlemeler uyarınca, konaklama vergisi %2 oranında uygulanmaktaydı. Cumhurbaşkanı, bu oranı bir katına kadar artırmaya, yarısına kadar indirmeye, bu sınırlar içinde farklı oranlar tespit etmeye yetkiliydi. Cumhurbaşkanı bu yetkisini kullanarak, 1 Mayıs 2026 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 11263 sayılı Kararla, 1 Mayıs 2026 tarihinden itibaren 31.12.2026 tarihine (bu tarih dahil) kadar uygulanmak üzere, konaklama vergisi oranını %1’e indirmiştir.

Konaklama Vergisinin uygulanmasına ilişkin düzenlemeleri şöyle hatırlatmak mümkündür:

Otel, motel, tatil köyü, pansiyon, apart, misafirhane, dağ evi, yayla evi ve kamping gibi konaklama tesislerinde verilen geceleme hizmeti ile bu hizmetten yararlananlara sunulan yeme, içme, aktivite, eğlence hizmetleri ve havuz, plaj, termal ve benzeri alanların kullanımı hizmetleri gibi diğer tüm hizmetlerin bedeli üzerinden “konaklama vergisi” alınacaktır. Geceleme hizmetinin; sağlıklı yaşam tesisleri, eğlence merkezleri gibi tesislerin bünyesinde sunulması halinde de konaklama vergisi olacaktır. Keza tesisin; türü, sınıfı, niteliği, ilgili mevzuatta yer alan tarif ve tanımlamaları ve ilgili mevzuata göre turizm işletmesi belgesi ve/veya işyeri açma/işletme belgesi olup olmadığına bakılmaksızın, konaklama hizmeti sunan bütün tesislerde verilen yukarıda sayılan hizmetler vergiye tabi olacaktır. Herhangi bir geceleme hizmeti sunulmayan, mola noktaları gibi tesislerde verilen hizmetler ise vergiye tabi değildir.

Kampinglerde, konaklayanların geceleme ihtiyaçlarını kendi imkânlarıyla karşılayıp karşılamaması veya gecelemenin, işletmeye ait olsun olmasın çadır, çadır-araba, çekme karavan, motokaravan, bungalov gibi ünitelerde yapılması, hizmetin geceleme hizmeti mahiyetini etkilemeyecek ve vergilemeye konu olacaktır. Herhangi bir konaklama tesisi bünyesinde kurulmayan çadır veya karavanlardan konaklama vergisi alınmaz.

Oda+kahvaltı, yarım pansiyon, tam pansiyon, her şey dahil, ultra her şey dahil ve benzeri adlar altında pazarlanan ve/veya satılan ve tesis bünyesinde geceleme hizmetinin yanı sıra konsept kapsamında verilen tüm hizmetler verginin konusuna girmektedir.

Konaklama tesisinde konaklamayanlara (geceleme hizmeti almayanlara) verilen hizmetler ise vergiye tabi değildir. Dolayısıyla, konaklama tesislerinde geceleme hizmetinden bağımsız olarak sunulan sünnet, düğün, kokteyl, toplantı, kongre, sempozyum ve benzeri organizasyon hizmetleri verginin kapsamında değildir. Söz konusu organizasyon hizmetlerinin konaklamayı içerecek şekilde sunulması halinde, düzenlenen faturada organizasyon hizmetinin mahiyeti ve tutarının açıkça gösterilmesi veya bu hizmet için ayrıca fatura düzenlenmesi halinde bu hizmetler üzerinden konaklama vergisi hesaplanmayacaktır. Bu durumda vergi, sadece konaklama hizmetleri üzerinden alınacaktır.

Tesis bünyesi dışındaki hizmetleri de kapsayacak şekilde yapılan (örneğin; ulaşım, transfer, gezi, rehberlik, müzelere giriş ve benzeri hizmetleri içeren) konsept satışlarda, her bir hizmetin mahiyeti ve tutarının açıkça gösterilmesi suretiyle konaklayana tesis bünyesi dışında sunulan hizmetler için ayrıca fatura düzenlenmesi veya bu hizmetlere ilişkin bedellerin konaklama hizmeti nedeniyle düzenlenecek faturada ayrıca gösterilmesi halinde bu hizmetler üzerinden konaklama vergisi hesaplanmayacaktır. Bu durumda, vergi, sadece konaklama hizmetleri üzerinden alınacaktır.

Verginin matrahı, geceleme hizmeti ile bu hizmetle birlikte sunulan diğer tüm hizmetler karşılığında, katma değer vergisi hariç, her ne suretle olursa olsun alınan veya bu hizmetler için borçlanılan para, mal ve diğer suretlerle sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaat, hizmet ve değerler toplamıdır. Sunulan konaklama hizmetlerine ilişkin vade farkı, fiyat farkı, kur farkı, faiz, prim gibi çeşitli gelirler ile benzer adlar altında sağlanan her türlü menfaat, hizmet ve değerler de matraha dâhildir. Bedelin döviz ile hesaplanması halinde döviz, vergiyi doğuran olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden Türk parasına çevrilecektir.

Verginin mükellefi yukarıda sayılan hizmetleri verenlerdir. Dolayısıyla konaklama vergisinin mükellefi, konaklama hizmetlerinin sunulduğu tesisi fiilen işletenlerdir.

Konaklama vergisi, konaklama tesislerince düzenlenen fatura ve benzeri belgelerde ayrıca gösterilecektir. Bu vergiden herhangi bir ad altında indirim yapılmayacaktır. Öte yandan, bu vergi katma değer vergisi matrahına dahil edilmeyecektir.

Hizmeti alanın yurt içi yerleşik veya yabancı turist olmasının vergilendirmeye etkisi olmayacaktır.

Vergilendirme dönemi faaliyet gösterilen takvim yılının birer aylık dönemi olacaktır. Her bir vergilendirme dönemine ait konaklama vergisi, vergilendirme dönemini takip eden ayın yirmi altıncı günü akşamına kadar, katma değer vergisi bakımından bağlı olunan vergi dairesine beyan edilecek ve aynı süre içinde ödenecektir.

Konaklama vergisinde vergiyi doğuran olay, verginin konusuna giren hizmetlerin sunulması ile meydana gelir. Hizmetin sunulmasından önce fatura veya benzeri belgeler düzenlenmesi hallerinde vergiyi doğuran olay gerçekleşmez. Dolayısıyla, Seyahat Acentaları Yönetmeliği’nde tanımlanan acentelere yapılan satışlarda, acenteye satış aşamasında vergi doğmaz. Aynı şekilde acentenin satışı aşamasında da konaklama tesisi işleticisi bakımından vergiyi doğuran olay gerçekleşmez. Gerek acenteler üzerinden gerekse doğrudan konaklama tesisleri tarafından satışa konu edilen hizmetlerde, hizmetin konaklayana sunulması ile vergiyi doğuran olay gerçekleşir. Konaklama hizmetinin müşteriye acente tarafından konaklama vergisi dahil satılması ve bu durumun konaklama tesisine ispat ve tevsik edilmesi şartıyla, konaklama vergisi konaklama tesisi tarafından konaklama hizmetine ilişkin acenteye düzenlenecek faturada gösterilir. Acente tarafından müşteriye düzenlenen faturada konaklama vergisi gösterilmez.

Tahsil edilemeyen alacakların vergisel boyutu

Vergi sistemimiz, tahsili şüpheli hale gelen veya tahsil imkânı olmayan ancak tahakkuk esa­sına bağlanarak vergiye tabi tutulmuş olan ala­cakların belirli şartları taşımaları koşuluyla gi­der yazılabilmelerine imkân vermektedir. Ver­gi hukukumuzda tahsil edilemeyen alacaklar, “şüpheli” veya “değersiz” alacak olarak vergi matrahından gider olarak düşülebilir.

Şüphe­li alacaklar için karşılık ayrılarak, kesinleşen değersiz alacaklar ise doğrudan gider yazılarak vergi matrahından düşülür. Şüpheli Alacak kar­şılığı ayırmak için alacağın ticari bir alacak ol­ması ayrıca dava veya icra safhasında bulunması gerekmektedir. Bir alacağı Değersiz Alacak ola­rak değerlendirmek için ise yargı kararına veya kanaat verici bir evraka göre tahsiline imkân ol­mayan bir alacak olmalıdır.

Tahsilat sorunu finans ve vergi yüküne yol açıyor

Vergi mevzuatımız, ticari kazançla ilgili ol­mak şartıyla tahsili şüpheli hale alacaklar için “Şüpheli Alacak Karşılığı” ayrılarak gider ya­zılmasına imkân vermektedir. Ancak enflasyo­nist dönemlerde tahsil edilmeyen alacakların yanında bir de finansman ve vergi yükü orta­ya çıkmaktadır. İşletmelerin tahsil edemedik­leri alacaklar nakit akışını bozacağı için ila­ve finansmana ihtiyaç duyulmakta, ayrıca tah­sil edilemeyen alacaklar vergiyi doğuran olayın gerçekleştiği dönemde gelir yazıldığından işlet­meler için vergi yükü oluşturmaktadır.

Giderleştirmede yaşanan sorunlar

Şüpheli hale gelen alacakların 25 bin TL ye kadar olan kısmı, dava veya icra şartı aranmak­sızın doğrudan gider yazılabilmekle birlikte söz konusu tutar günümüz koşullarında yetersiz kalmaktadır. Bunun yanında, bu tutarın üzerin­de olan alacakların bir kısmı için yargı harçla­rı ve hukuki masraflar dikkate alındığında dava açılması çoğu zaman ekonomik olmamaktadır. Bu nedenle birçok alacak için hukuki süreç baş­latılmamakta ve tahsil edilemeyen alacaklar gi­derleştirilememektir. Uygulamada karşılaşılan bir diğer sorun ise ticari ilişkinin devamının ko­runmak istenmesi adına dava yoluna gidilme­mekte,bu durum da tahsil edilemeyen alacakla­rın giderleştirilememesine yol açmaktadır.

Tahsil edilmeyen KDV sorunu

Tahsil edilemeyen alacakların içinde katma değer vergisi de bulunmaktadır. Katma Değer Vergisi Kanunu Değersiz Alacakların KDV si­nin alacaklı tarafından İndirim olarak dikka­te alınmasına imkan tanımaktadır. Ancak ver­gi mevzuatımız Şüpheli Alacakların KDV sinin İndirim olarak dikkate alınmasına izin verme­mektedir. Bu konuda da bir mevzuat düzenle­mesi yapılarak Şüpheli Alacakların KDV sinin İndirim olarak dikkate alınması işletmelerin finans ve vergi yükünü hafifletecektir. Tahsil edilemeyen alacaklarının giderleştirilmesine yönelik kolaylaştırıcı düzenlemeler hem ver­gi sisteminin ticari hayatın gerçeklerine uyu­munu sağlayacak hem de işletmelerin finans ve vergi yükünü hafifletecektir.

Teknolojik gelişmelerle birlikte elektronik tebligat sistemi de vergi hukukuna dahil edildi ve Vergi Usul Kanunu’nun 107/A maddesiyle idareye elektronik ortamda tebligat yapma yetkisi tanındı. Düzenlemeye göre elektronik tebligat, ilgili elektronik adrese ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılıyor. Ancak Hazine ve Maliye Bakanlığı’na elektronik tebligatın kapsamını belirleme ve bazı mükellefler bakımından bunu zorunlu hale getirme yetkisi veren düzenleme uzun süredir tartışma konusuydu.

Nitekim Anayasa Mahkemesi, VUK m.107/A’da Hazine ve Maliye Bakanlığa tanınan bu geniş düzenleme yetkisini 15 Ocak 2026 tarihli bir kararla Anayasa’ya aykırı bularak iptal etti. Bu karar, 3 Nisan 2026 tarihli Resmi Gazete’de yayımlandı.

Anayasa Mahkemesi, iptal hükmünün yürürlüğe girişini ise dokuz ay sonrasına yani 3 Ocak 2027’ye bıraktı.

AYM’ye göre elektronik tebligatın kapsamı, zorunluluğu ve sonuçları gibi temel hususların kanunla açık ve öngörülebilir biçimde düzenlenmesi gerekiyor. Aksi halde kişilerin dava açma ve hak arama özgürlüğü zarar görebiliyor.

Özellikle kişinin elektronik sisteme fiilen girip girmediğine bakılmaksızın tebligatın “beşinci günün sonunda yapılmış sayılması”, mahkemeye erişim hakkı bakımından sorunlu bulundu.

İptal kararı sonrası Danıştay’ın yaklaşımı

İşte Danıştay 3. Dairesinin önüne gelen bir uyuşmazlık da tam olarak bu noktada ortaya çıktı. Anayasa Mahkemesi kararının Resmî Gazete’de yayımlanmasının ardından Danıştay 3. Dairesi, 6 Nisan 2026 tarihli E.2024/4288, K.2026/1632 sayılı kararında, iptal edilen düzenlemenin derdest uyuşmazlığa (devam eden) etkisi bakımından önemli bir değerlendirme yaptı.

Uyuşmazlıkta idare, mükellefe çeşitli dönemlere ilişkin vergi borçları için elektronik ortamda ödeme emirleri göndermiş ve bu borçların hukuken sonuç doğurduğunu kabul ederek haciz işlemi tesis etmişti. Davacı ise, Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen düzenlemeye dayanılarak yapılan elektronik tebligatların hukuki sonuç doğuramayacağını, bu nedenle ödeme emirlerine dayanak teşkil eden tebliğ sürecinin geçerli olmadığını ileri sürdü.

Danıştay 3. Dairesi, elektronik tebligatın hukuki niteliği üzerinde durarak tebligatın, kişinin işlemden haberdar olmasını ve yargısal haklarını kullanabilmesini sağlayan temel bir usul işlemi olduğunu vurguladı. Bu çerçevede, dayanağı Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen düzenlemeye göre yapılan elektronik tebligat işlemlerinin hukuki sonuç doğuramayacağına hükmetti.

Kararda ayrıca, Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararının derdest uyuşmazlıklara (bakılmakta olan davalarda) etkisi bakımından da değerlendirme yapıldı.

Danıştay’a göre, iptal hükmünün yürürlüğünün ileri bir tarihe bırakılmış olması, bu düzenlemenin görülmekte olan davalarda uygulanmaya devam edileceği anlamına gelmemektedir. Bu nedenle, iptal kararı sonrasında derdest uyuşmazlıklarda iptal edilen norma dayanılarak işlem tesis edilmesi mümkün değildir.

Danıştay bu çerçevede, elektronik tebligatın usulsüz olması halinde bu tebligata dayanak alınarak tesis edilen işlemlerin hukuki geçerliliğinin zedeleneceği sonucuna ulaşmıştır.

Buna göre, somut olayda tartışma konusu ödeme emirlerinin dayanağı olan tebligat süreci geçerli kabul edilmediğinden, haciz işleminin de hukuki dayanaktan yoksun kaldığı değerlendirilmiştir.

Danıştay bu gerekçelerle; elektronik tebligata dayalı ödeme emirlerinden kaynaklanan haciz kısmı yönünden alt derece mahkemesi kararını bozdu.

Karar oyçokluğuyla verildi. Karşı oy kullanan üye ise alt derece mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek bir hukuka aykırılık bulunmadığı görüşünü savundu.

Karar, yalnızca elektronik tebligat uygulaması bakımından değil; Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının derdest davalara etkisi bakımından da önemli ve emsal niteliğinde bir içtihat olarak öne çıkmaktadır.

Sonuç olarak

Danıştay 3. Dairesinin E.2024/4288, K.2026/1632 sayılı kararı, elektronik tebligatın yalnızca teknik bir bildirim aracı olmadığını; doğrudan tebligatın geçerliliği üzerinden ödeme emri tebliğinin ardından haciz aşamasına geçilmesi gibi temel sonuçları belirlediğini ortaya koymaktadır.

Kararda, Anayasa Mahkemesi’nin Vergi Usul Kanunu’nun 107/A maddesinin üçüncü fıkrasındaki yetki düzenlemesini iptal etmesinin, derdest (görülmekte olan) uyuşmazlıklarda da dikkate alınması gerektiği yönünde bir değerlendirme yapılmış; bu çerçevede iptal edilen yetki hükmüne dayanılarak yapılan elektronik tebligat işlemlerinin hukuki sonuç doğurmayacağı kabul edilmiştir.

Bu tespit doğrultusunda Danıştay, tebligatın hukuki sonuç doğurmaması halinde, bu tebligata dayanılarak tesis edilen işlemlerin de hukuki dayanaktan yoksun kalacağını değerlendirmiştir. Somut olayda da ödeme emirlerinin dayanağını oluşturan tebligat süreci hukuki sonuç doğurmadığından, haciz işleminin de bu zincir içinde hukuki geçerliliğini yitirdiği sonucuna ulaşılmıştır.

Bununla birlikte karar, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının yürürlük zamanına ilişkin tartışmayı aşarak, iptal edilen normların derdest davalarda uygulanmasına ilişkin yargısal yaklaşımı da ortaya koymaktadır.

Ezcümle elektronik tebligatın hukuka aykırı olması, yalnızca tebligat işlemini değil; buna dayanılarak yürütülen ödeme emri ve haciz sürecini de sakatlayabilmektedir. Danıştay’ın bu kararı, Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararlarının derdest davalarda doğrudan etkili olacağını göstermesi bakımından da önemli bir içtihat niteliği taşımaktadır.

Avrupa Merkez Bankası yapay zeka erişim sorununu değerlendiriyor

Elderson, modele erişim eksikliğinin eylemsizlik için bir bahane olamayacağını ve bankaların proaktif olarak harekete geçmesi gerektiğini vurguladı. Amerika Birleşik Devletleri merkezli büyük bankalar, elde ettikleri erken erişim hakkı sayesinde veri sistemlerindeki zayıflıkları onarma çalışmalarını sürdürüyor.

Siber güvenlik uzmanları tarafından bankacılık endüstrisi ve veri teknolojisi altyapıları için ciddi bir tehdit olarak görülen bu model, düzenleyicilerin ve politika yapıcıların peş peşe uyarılar yayımlamasını tetikliyor.

Elderson, finans kurumlarının daha agresif saldırılara olanak tanıyan ve kısa aralıklarla piyasaya sürülecek olan gelişmiş yeni modellere karşı hazırlıklı olması gerektiğini ifade etti. Avrupa Merkez Bankası Başkanı Christine Lagarde, bu ayın başlarında yaptığı açıklamada, kurumun saldırılara karşı savunma mekanizmalarını incelediğini ancak erişim eksikliği nedeniyle dezavantajlı konumda bulunduklarını bildirmişti.

ECB denetmenlerinin kendi gözetimleri altındaki bankalardan yeni risk kaynağına yönelik hazırlık seviyeleri hakkında kapsamlı veri talep edeceği biliniyor.

Bankacılık sektörü güvenlik açıkları için hızlı yama döngülerine geçiyor

Yapay zeka modeline erişim konusundaki küresel uçurumun, Japonya merkezli en büyük üç bankanın iki hafta içinde sistemle çalışmaya başlamasıyla Avrupa aleyhine daha da genişlemesi bekleniyor.

Elderson, bankaların ve doğrudan hizmet aldıkları teknoloji yüklenicilerinin, uzun yazılım güncelleme döngülerini beklemek yerine en küçük güvenlik açıklarını dahi hızla onarması gerektiğini belirtiyor. Bu veri setleri ve uyarılar doğrultusunda, yapay zeka destekli siber risklerin Avrupa bankacılık sisteminde yıllık bazda kalıcı altyapı güncellemelerini zorunlu kılması öngörülüyor.

Murat Ali Oral-Dünya

Arka yüzünde Yunus Emre portresi bulunan mor renkli 200 liralar ilk kez 1 Ocak 2009'da kullanılmaya başlandı.

Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasının (TCMB) Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tüketici fiyat endeksine (TÜFE) göre yaptığı hesaplamaya göre 200 liranın alım gücü 17 yılda 25'te birine düştü.

Başka bir ifadeyle banknot, değerinin yaklaşık yüzde 96'sını kaybetti.

TCMB'nin "enflasyon hesaplayıcı" aracına göre Ocak 2009'daki 200 liralık mal sepetini alabilmek için bugün 5 bin lira ödemek gerekiyor.

Yani eskiden sadece bir adet banknotla yapılan alışveriş için bugün en az 25 adet 200 liralık banknot kullanmak gerekiyor.

Paranın değerindeki düşüş mevcut TCMB Başkanı Fatih Karahan döneminde de sürüyor.

TCMB sitesinde yer alan bilgiye göre üzerinde Fatih Karahan'ın imzası bulunan 200 liralar Nisan 2024'te dolaşıma girdi. Yaklaşık iki yıl önce sadece bir banknot vererek satın alınabilen ürünler için bugün fazladan 165 TL daha ödemek gerekiyor.

Bu, şu anlama geliyor: 2009'un 200 lirası bugünün 5 bin TL'sine, 2024'ün 200'ü ise bugünün 365 lirasına eşit.

"Mor para" artık her yerde

200 liranın değerindeki erime paranın fiziki yaygınlığının artmasıyla da kendisini gösteriyor. Dolaşıma ilk girdiğinde piyasada 9 milyon adetten daha az 200 TL'lik banknot bulunuyordu; 17 yıl önce "mor para" az görülen, nadir bir kupürdü.

Bugün ise 4 milyar 130 milyon adet 200 TL cüzdanlarda taşınıyor.

200 liraların sayısındaki bu dramatik artış paranın alım gücündeki büyük erimeyi yansıtıyor. Daha önce bozdurmanın dert olduğu 200 liralar artık "küsürat" olarak görülüyor.

200 liranın marketteki karşılığı

200 liranın düşüşü markette somut olarak görülüyor.

DW Türkçe'den Muhammed Kafadar'ın derlediği habere göre Türkiye'deki popüler marketlerin 13 Mayıs tarihli fiyat etiketlerine göre bir banknot ile sadece 2 kilo elma veya 2 kilo domates alınabiliyor. Çilek ve kırmızı biberin kilosu için ise 200 lira anca yeterli oluyor.

200 lira ile en ucuz marka ayçiçek yağından sadece 2 litre alınabilirken, zeytin yağının 1 litresi için cüzdandan en büyük banknottan en az iki tane çıkarmak gerekiyor.

Dolar ve euro karşısında da eridi

Mor banknot ilk çıktığında 133 dolara veya 94 euro'ya karşılık geliyordu.

Fatih Karahan'ın paraya imzasını attığı Nisan 2024'te 200 lira ile ancak 6 dolar veya 5,70 euro almak mümkündü.

Bugün ise 200 lira sadece 4 dolar veya 3,70 euro ediyor.

TCMB'ye göre geçen ay bankalar, paralarını TL'de tutmaları için müşterilerine yüzde 47 oranında faiz teklif etti. TÜİK verisine göre Türkiye'de yıllık enflasyon yüzde 32 seviyesinde.

Ekonomim

TCMB'nin açıkladığı verilere göre, Mart 2026'da cari işlemler hesabı 9 milyar 672 milyon ABD doları açık kaydetti. Veri, Ocak 2023'ten bu yana en yüksek seviyeye çıktı.

Altın ve enerji hariç tutulduğunda cari açık 3 milyar 886 milyon ABD dolarına gerilerken, ödemeler dengesi tanımlı dış ticaret açığı 9 milyar 515 milyon ABD doları olarak gerçekleşti.

Yıllıklandırılmış açık 40 milyar dolara yaklaştı

Yıllıklandırılmış verilere göre cari açık yaklaşık 39,7 milyar ABD doları düzeyinde oluştu. Aynı dönemde ödemeler dengesi tanımlı dış ticaret dengesi 77,8 milyar ABD doları açık verirken, hizmetler dengesi 63,1 milyar ABD doları fazla verdi. Birincil gelir dengesi 23,8 milyar ABD doları, ikincil gelir dengesi ise 1,1 milyar ABD doları açık kaydetti.

Hizmetler dengesi kaynaklı net girişler Mart ayında 2 milyar 592 milyon ABD doları seviyesinde gerçekleşti. Bu kalem altında taşımacılık hizmetlerinden kaynaklanan net gelirler 1 milyar 627 milyon ABD doları, seyahat kaleminden kaynaklanan net gelirler ise 2 milyar 246 milyon ABD doları oldu.

Cari açığa etki edenler

Yıllıklandırılmış cari açığın finansmanında net doğrudan yatırımlar 2,1 milyar ABD doları, krediler 38,6 milyar ABD doları ve ticari krediler 3,0 milyar ABD doları katkı sağladı. Buna karşın net portföy yatırımları 3,3 milyar ABD doları ve net efektif ile mevduatlar 19,7 milyar ABD doları negatif yönlü etki etti. Merkez Bankası net rezerv azalışı 52,5 milyar ABD doları olarak gerçekleşti.

Mart ayında doğrudan yatırımlar kaynaklı net çıkışlar 212 milyon ABD doları oldu. Yurt dışı yerleşiklerin Türkiye'ye toplam doğrudan yatırımları 1 milyar 15 milyon ABD doları artarken, yurt içi yerleşiklerin yurt dışındaki doğrudan yatırımları 1 milyar 227 milyon ABD doları arttı. Gayrimenkul yatırımları açısından bakıldığında, yurt dışı yerleşikler Türkiye'de 243 milyon ABD doları net gayrimenkul alımı yaparken, yurt içi yerleşikler yurt dışında 187 milyon ABD doları gayrimenkul aldı.

Portföyde çıkış

Portföy yatırımları mart ayında 14 milyar 800 milyon ABD doları tutarında net çıkış kaydetti. Yurt dışı yerleşikler hisse senedi piyasasında 1 milyar 79 milyon ABD doları, DİBS piyasasında ise 6 milyar 399 milyon ABD doları net satış gerçekleştirdi. Yurt dışı tahvil ihraçlarında yurt dışı yerleşikler; diğer sektörler ihraçlarında 870 milyon ABD doları net alış yaparken, bankalar ihraçlarında 897 milyon ABD doları ve Genel Hükümet ihraçlarında 1 milyar 213 milyon ABD doları net satış yaptı. Aynı dönemde yurt dışı yerleşiklerin sahipliğindeki yatırım fonu paylarında 3 milyar 94 milyon ABD doları net satış gerçekleşti.

Yurt dışından kredi kullanımlarında bankalar 1 milyar 26 milyon ABD doları, diğer sektörler ise 1 milyar 190 milyon ABD doları net kullanım gerçekleştirirken, Genel Hükümet 22 milyon ABD doları net geri ödeme yaptı. Yurt dışı bankaların yurt içindeki mevduatları Türk lirası ve yabancı para cinsinden sırasıyla 4 milyar 131 milyon ABD doları ve 2 milyar 784 milyon ABD doları azalmak üzere toplamda 6 milyar 915 milyon ABD doları net azalış kaydetti. Resmi rezervlerde ise Mart ayında 43 milyar 420 milyon ABD doları net azalış gerçekleşti.

Ekonomim

BDTURKEY.COM ve Dünya Gazetesi yazarı Yeminli Mali Müşavir Abdullah TOLU 18.05.2021 tarihinde saat 9.30 TRT HABER Ekonomi 7/24 Programına konuk olarak katılım sağlamıştır. Özellikle Pandemi dolayısıyla işletmelerin yaşadıkları sıkıntılar ve çözüm önerileri konusunda, Sayın Cumhurbaşkanı 'mızın alacağı tedbirler ile igili bilgiler vermiştir. "Matrah Arttırımı ve Yeni Borç Yapılandırması" torba şekliyle ele alınarak en kısa zamanda Meclise gelmesi bekleniyor.

Yeminli Mali Müşavir Abdullah TOLU TRT HABER Ekonomi 7/24 Programında Yeni Çıkacak Olan Vergi Affı ve Yapılandırma Hakkında Detaylı Bilgiler Verdi.