Program kapsamında iş gücü piyasasının dışında kalan kişilerin istihdama katılımının önündeki beceri, bakım, iş arama ve bölgesel uyumsuzluk gibi engellerin azaltılması hedefleniyor. Potansiyel iş gücünde bulunan kişiler, güçlendirilecek iş ve meslek danışmanlığı hizmetleri aracılığıyla aktif iş gücü programlarına yönlendirilecek. Kişilerin profiline ve becerilerine göre yapılacak yönlendirmelerle özellikle eleman açığı bulunan sektörlerde kalıcı istihdamın artırılması amaçlanıyor.

Esnek mesai masada

OVP'nin çalışanları doğrudan ilgilendiren başlıklarından biri çalışma düzeni oldu. İş-yaşam uyumunun ve çalışan verimliliğinin artırılması amacıyla çalışma günlerinin ayarlanmasına yönelik çalışmalar yapılacak. Bunun yanında esnek süreli istihdam modellerinin geliştirilmesi de gündemde olacak.

Programda çalışma günlerinin nasıl ayarlanacağına ya da haftalık çalışma süresinde değişiklik yapılıp yapılmayacağına ilişkin ayrıntıya ise yer verilmedi.

Çocuklu çalışanlara uzaktan çalışma desteği

Yeni dönemde bakım sorumluluklarının istihdama katılımın önünde engel oluşturmasının azaltılması da hedefleniyor. Çocuklu çalışanlara kısmen veya tamamen uzaktan çalışma imkanı sunan işletmeler desteklenecek. Ebeveyn izninin de bakım sorumluluğunun daha dengeli paylaşılmasını sağlayacak şekilde yeniden düzenlenecek.

Merkezi yönetim, belediyeler ve özel sektör işbirliğiyle kurumsal bakım ve kreş hizmetleri yaygınlaştırılacak. Özellikle iş yerlerindeki kreş ve bakım imkanlarının geliştirilmesiyle kadınların istihdama katılımının artırılması hedefleniyor.

Sosyal yardım alanlar istihdama yönlendirilecek

Sosyal yardım sistemi ile iş gücü programları arasındaki bağ da güçlendirilecek. Sosyal yardım alan ve çalışma potansiyeli bulunan kişilerin beceri kazanarak iş gücüne katılmasına yönelik programlar yaygınlaştırılacak. Meslek edindirme programları ise bölgesel ihtiyaçlara ve yerel iş gücü talebine göre şekillendirilecek. Programlara katılanların iş gücü açığı bulunan sektörlerle eşleştirilerek kalıcı istihdama geçmeleri amaçlanıyor.

OVP'de ayrıca çalışma ve üretim kültürünün erken yaşlarda kazandırılması hedeflenirken, çalışmanın ve üretmenin toplumsal değerinin örgün eğitimin başlangıcından itibaren müfredata yansıtılması öngörülüyor.

AA

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı koordinesinde, Ahbap Derneği üzerinden toplanan deprem bağışlarının akıbetine ilişkin yürütülen soruşturma kapsamında, İstanbul İl Emniyet Müdürlüğünce bu sabah 5'inci dalga operasyon başlatıldı. Operasyonun, İçişleri Bakanlığı müfettiş raporları, özel denetim raporları, derneğin mali kayıtları ve envanteri, banka hareketleri, bilirkişi incelemeleri ile etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanan şüphelilerin ifadeleri doğrultusunda elde edilen deliller üzerine gerçekleştirildiği belirtildi.

4,3 milyar TL bağış toplandı, 950 milyon TL nakit çekildi

Soruşturma kapsamında yapılan incelemelerde, 6 Şubat-31 Aralık 2023 tarihleri arasında depremzedelere ulaştırılmak üzere 4,3 milyar TL bağış toplandığı, 4,2 milyar TL'nin harcandığı, 950 milyon TL'nin ise nakit olarak çekildiği belirlendi. Nakit çekimlerden birinin tek seferde 500 milyon TL olduğu tespit edildi.

29 şirket ve 7 şahıs şirketine 1,7 milyar TL'den fazla transfer

İncelemelerde, 29 şirket ve 7 şahıs şirketine toplam 1 milyar 757 milyon 547 bin 770 TL transfer edildiği tespit edildi. Bazı yüksek tutarlı harcamaların karşılığında mal veya hizmet alımı bulunmadığı, yardımların nakliyesinden şahsi menfaat sağlandığı ve bazı yardımların kamu kurumlarına faturalarda belirtilenden eksik teslim edildiğinin tespit edildiği kaydedildi.

53 şüpheli için 20 ilde eş zamanlı operasyon

Tüm tespitler doğrultusunda 53 şüphelinin yakalanmasına yönelik İstanbul merkezli 20 ilde eş zamanlı operasyon düzenlendi. Para transferi yapılan şirketlerin gerçek ticari faaliyetlerinin tespitine yönelik incelemelerin de başlatıldığı bildirildi.

Depremzedeler için temin edilen yardım malzemeleri depolarda bulundu
Öte yandan, İzmit'teki depolarda, depremzedeler için temin edilen yüzlerce çadır, tekerlekli sandalye, elektrikli bisiklet, kırtasiye ürünü ve çeşitli yardım malzemesinin kullanılmadan bekletildiği tespit edildi. Söz konusu malzemelerin hak sahiplerine ulaştırılması için gerekli işlemlerin başlatıldığı belirtildi.

Ekonomim

Goldman Sachs Küresel Emtia Araştırmaları Eş Başkanı Daan Struyven, Bloomberg TV’ye yaptığı değerlendirmede, son gelişmelerin deniz taşımacılığındaki aksaklıkların daha geniş bir alana yayılma ihtimalini artırdığını belirtti.

Struyven, özellikle Orta Doğu’daki saldırıların yoğunlaşmasının petrol arzında ciddi sorunlara yol açabileceğine dikkat çekerek, piyasalardaki yukarı yönlü risklerin güçlendiğini ifade etti.

Hürmüz Boğazı'ndaki gerilim piyasaları etkiliyor

Petrol fiyatları, ABD ile İran arasında Hürmüz Boğazı konusunda yaşanan gerilimin tırmanmasıyla temmuz ayından bu yana en yüksek seviyelerine çıktı.

Washington’ın İran tankerlerine yönelik saldırıları sürerken, Tahran da su yolunun dışında yeni bir kısıtlı bölge ilan etti. ABD donanmasının İran limanlarını ablukaya alma ve diğer petrol üreticilerine ait gemilere çıkış sırasında refakat etme faaliyetlerini sürdürmesi de arz endişelerini artırıyor.

Goldman Sachs iki farklı senaryoya dikkat çekti

Goldman Sachs’ın petrol fiyatlarına ilişkin öngörüsü yalnızca yükseliş senaryosuyla sınırlı değil. Struyven, bölgeden petrol ihracatının normale dönmesi halinde fiyatların 80 dolara kadar gerileyebileceğini söyledi.

Brent petrolü son olarak varil başına yaklaşık 97 dolar seviyesinde işlem gördü.

Doğalgaz ve motorin için yatırım önerisi

Goldman Sachs, mevcut jeopolitik risklerden korunmak isteyen yatırımcılar için ham petrolün yanı sıra doğalgaz ve rafine petrol ürünlerine odaklanılmasını öneriyor.

Struyven, arz şoklarının ham petrol piyasasına kıyasla doğalgaz ve rafine petrol ürünlerinde daha büyük fiyat hareketlerine yol açabileceğini belirterek, yatırımcılara küresel doğalgaz ve rafine petrol ürünlerinde uzun pozisyon almayı tavsiye etti.

Motorin fiyatındaki artış dikkat çekiyor

Bölgede altı aydan uzun süredir devam eden savaşın yarattığı belirsizlik, enerji ürünlerinin genelinde fiyatların yükselmesine neden oldu. Özellikle doğalgaz ve petrol ürünlerindeki artış, ham petrol fiyatlarındaki yükselişin üzerine çıktı.

Sanayi tipi motorinin fiyatı ise yıl başından bu yana iki kattan fazla arttı. Bu tablo, Orta Doğu’daki arz risklerinin yalnızca ham petrolü değil, rafine ürün piyasalarını da yakından etkilediğini ortaya koyuyor.

Ekonomim

Araştırmada, İstanbul’da yaşam kalitesi açısından öne çıkan mahallelerin yanı sıra kentsel hizmetlere ve altyapıya erişimin daha sınırlı olduğu bölgeler de belirlendi.

İstanbul’da yaşam kalitesi en yüksek mahalle belli oldu

Araştırmanın zirvesinde, kentin tarihi ve ticari merkezini oluşturan, aynı zamanda gelir seviyesinin en yüksek olduğu ilçeler yer aldı. Kentsel donatılara erişim, yeşil alan, ulaşım ve afet hazırlığı gibi kritik metriklerde üstünlük sağlayan Beşiktaş, Şişli ve Kadıköy mahalleleri ilk 10 sırayı domine etti.

Beşiktaş ilçesine bağlı Levent Mahallesi, değerlendirmede 100 tam puan alarak İstanbul'un yaşam kalitesi en yüksek mahallesi unvanını elde etti. Levent'i 95,5 puanla Şişli’nin tarihi semtlerinden Teşvikiye takip etti.

İstanbul’da yaşam kalitesi en yüksek 10 mahalle:

Beşiktaş – Levent (100 Puan)

Şişli – Teşvikiye (95,5 Puan)

Şişli – Harbiye

Kadıköy – Caddebostan

Beşiktaş – Nisbetiye

Kadıköy – Fenerbahçe

Beşiktaş – Bebek

Beşiktaş – Etiler

Beykoz – Acarkent

Şişli – Esentepe

Sultanbeyli ve Arnavutköy dikkat çekti

107 gösterge üzerinden yapılan zorlu değerlendirmede, listenin alt sıralarında ağırlıklı olarak kent merkezine uzak, hızlı yapılaşan veya kentsel dönüşüm süreçlerinin yavaş ilerlediği bölgeler yer aldı.

Özellikle Sultanbeyli, Arnavutköy ve Pendik ilçelerinden birden fazla mahallenin son 10'da yer alması, kentin çeperlerindeki altyapı, sosyal donatı ve afet direnci eksikliklerine işaret ediyor.

İstanbul’da yaşam kalitesi en düşük 10 mahalle:

Sultanbeyli – Hamidiye

Silivri – Çanta Balaban

Arnavutköy – Adnan Menderes

Çatalca – Gökçeali

Arnavutköy – Fatih

Sultanbeyli – Yavuz Selim

Pendik – Ramazanoğlu

Sultanbeyli – Mecidiye

Başakşehir – Şahintepe

Pendik – Ertuğrul Gazi

Uzmanlar, araştırmanın yerel yönetimler açısından önemli bir yol haritası sunduğuna dikkat çekiyor. Özellikle sıralamanın alt bölümünde bulunan mahallelerde altyapının güçlendirilmesi, yaşam alanlarının iyileştirilmesi ve afetlere karşı dayanıklılığın artırılması için çalışmaların hızlandırılması gerektiği vurgulanıyor.

Ekonomim

Döviz kurundaki gelişmeler, maliyetlerin çok hızlı artması ve Avrupa’da ‘Türkiye Çok Pahalı’ algısı yaratılması, Rusya ve Ukrayna arasındaki savaş ile Hürmüz Boğazı’nda ABD-İsrail ve İran arasındaki savaş, yılın 8 aylık döneminde turist sayısının düşmesine yol açtı.

Türkiye’nin turizm lokomotifi Antalya’ya, Ocak-Ağustos 2026 döneminde gelen turist sayısı, geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 6 düşüş gösterdi. Antalya’ya bu yılın 8 aylık döneminde 664 bin 530 kayıpla 10 milyon 764 bin 084 turist ziyaret etti.

Gurbetçilerde de yüzde 2 düşüş

Yurt dışında yaşayan ve tatillerini Antalya’da geçiren gurbetçilerde de yüzde 2 düşüş yaşandı. Geçen yıl 8 aylık dönemde Antalya’da 718 bin 034 gurbetçi tatil yaparken, bu dönem 706 bin 939 gurbetçi tatil tercihini Antalya için kullandı.

Öte yandan İsrail’in Filistin’e karşı savaşı ve siyasi uygulamaları nedeniyle Türkiye-İsrail ilişkilerinde gerginlik yaşanmıştı. İki ülke arasındaki yaşanan gerginliğe rağmen, yılın 8 ayında Antalya’da tatil yapan İsrailli sayısı geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 59 artış gösterdi.

ABD-İsrail ile İran arasındaki savaş, Türk turizmine de olumsuz yansıdı. Yılın 8 aylık döneminde Antalya’ya gelen İranlı turist sayısında yüzde 73 düşüş yaşandı. Antalya’ya bu dönemde 25 bin 175 İranlı turist ziyaret etmedi.

Komşusu Ukrayna ile savaşta olan Rusların tercihi yine Antalya oldu. Savaşa rağmen Antalya’ya gelen Rus turist sayısı geçen yılki rakamlarını korudu. 2026 yılı 8 ayında Rusya’dan Antalya’ya 2 milyon 172 bin Rus turist geldi.

Ukraynalılar da komşuları Ruslar gibi Antalya’dan vazgeçemiyor. Uzun dönemdir Rusya ile savaşta olmasına rağmen, Antalya’ya gelen Ukraynalı turist sayısı yüzde 5 artış gösterdi. Ukrayna’dan Antalya’ya 306 bin 795 turist geldi.

8 aylık gelir kaybı

Türkiye turizm gelirinin üçte birini karşılayan Antalya’da yılın 8 aylık dönemindeki turist sayısındaki düşüş, turizm gelirlerine de yansıdı. Turizm sektör temsilcilerine göre, turizm gelir kaybının bazı hesaplamalara göre, en az 600 ile 700 milyon Euro arasında tahmin ediliyor.

MK Group Turizm Yatırımları ve Marka Geliştirmeden Sorumlu Yönetim Kurulu Üyesi Korhan Alşan, Antalya’ya geçen yıl 17,5 milyon ziyaretçiden 17 milyar doların üzerinde turizm geliri sağlandığını anımsattı. 2026’nın ilk yarısında Türkiye genelinde kişi başı harcamanın yaklaşık 1.020 dolar olduğuna dikkat çeken Alşan, ‘’Ben gelir kaybının yuvarlak 600 milyon dolar civarı derim. Ancak ziyaretçi kaybı ile gelir kaybı birebir aynı değildir. Türkiye genelinde ikinci çeyrekte ziyaretçi sayısı yüzde 5,1 azalırken turizm geliri yalnızca yüzde 2,6 geriledi. Kişi başı harcama artışı, kaybın bir bölümünü dengeledi. Bu nedenle Antalya açısından fiili gelir kaybının 350-500 milyon dolar bandında kalması daha olasıdır’’ dedi.

Profesyonel Otel Yöneticileri Derneği (POYD) Başkanı Hakan Saatçioğlu da yıl sonu itibarıyla Antalya’ya gelmeyecek turist sayısının 1 milyonu bulabileceğine dikkat çekti. Saatçioğlu, ‘’Yıl sonu itibarıyla en az 1 milyon turist kayıp öngörülüyor. Bu kişiler ortalama 7 gün kalsa günlük 100 Euro’dan 700 milyon Euro kayıp olacak. Bu sadece otellerde, dışardaki kişi başı harcamalar hariç’’ diye konuştu.

NBK Touristik Genel Müdürü ve Antalya Kent Konseyi Turizm Grubu Başkanı Recep Yavuz da, turist sayısındaki yüzde 6’lık düşüş nedeniyle turizm gelirlerindeki kayıpta, doğrudan uçak, otel paket turları ile bireysel harcamaların dikkate alınması gerektiğini söyleyerek, “Avrupa’da paket tur fiyatları ortalama 800 Euro. Yılın 8 aylık döneminde edindiğim verilere göre, Antalya’ya 672 bin turist gelmemiş, başka ülkelere gitmiş. Gelmeyen turist sayısı yanında, kişisel harcamaları da katarsak Antalya olarak yaklaşık 620 milyon Euro turizm gelirinden olduk’’ dedi.

Uyarıları doğru okumalı

Turizmde 2022-2024 döneminin büyüme, 2025 duraklama, 2026’nın da gerileme yılı olduğuna dikkat çeken Yavuz, şöyle devam etti: ‘’Sektörün ana kaynak pazarlarındaki düşüş dikkat çekiyor. Almanya ve İngiltere gibi Antalya'nın en önemli pazarlarındaki düşüş ivmesi dikkat çekici. Polonya ve Hollanda'nın da tabloya eklenmesiyle Avrupa pazarları Antalya için S.O.S. veriyor. En önemli beş pazarın dördünde kayıp yaşanıyor. Yalnızca Rusya, Ukrayna, Macaristan ve Özbekistan'da artış görülüyor.’’

Türkiye, dünyada 5. sırada

Akdeniz Turistik Otelciler ve İşletmeciler Birliği (AKTOB) Başkanı Kaan Kaşif Kavaloğlu, küresel turizmde rekabette kuralların değiştiğini söyledi. Sektörün artık ziyaretçi sayısından ziyade yaratılan ekonomik değere ve destinasyon yönetimine odaklanması gerektiğini belirten Kavaloğlu, ‘’Dünya Seyahat ve Turizm Konseyi (WTTC) verilerine göre, Türkiye turizmi geçen yıl ülke ekonomisine toplam 170 milyar dolar katkı sağladı. 79 milyar dolarlık uluslararası ziyaretçi harcamasıyla Türkiye, dünyada 5. sıraya yerleşti. Toplam turizm ekonomisi büyüklüğünde ise küresel çapta 14. sırada bulunuyor’’ dedi.

ATSO Başkanı Hacısüleyman: Fiyatlarda erozyon yarattık

Antalya Ticaret ve Sanayi Odası (ATSO) Başkanı Yusuf Hacısüleyman da turizmde yılın 8 aylık döneminde Antalya'ya gelen turist sayısında yüzde 6 düşüş yaşadığına dikkat çekti. Hacısüleyman, "Yıl sonu sayısal olarak rakamları tuttursak bile cirosal bazda, Antalya olarak elde ettiğimiz gelirden çok fazla bir erozyon yarattık. Kötü mü yaptık? Hayır. Yapmasaydık kaç kişi gelirdi bilemiyorum. Yaptık, bu kadar kişi geldi. Bazen de buna bile şükür demeniz gerekiyor" dedi.

Fikri Cinokur-Ekonomim

Toplam 6,3 gigavat kapasiteye sahip olması planlanan santral, başta yapay zekâ veri merkezleri olmak üzere yüksek enerji tüketen dijital altyapının elektrik ihtiyacını karşılamaya dönük en büyük projelerden biri olarak öne çıkıyor.

Projenin odağında yapay zekâ veri merkezleri var

Son dönemde başta ABD olmak üzere birçok ülkede yapay zekâ veri merkezlerine yönelik yatırımlar hız kazanırken, bu büyümenin en kritik başlıklarından biri enerji arzı haline geldi. Yeni nesil veri merkezleri yüksek işlem gücü gerektiren altyapılar nedeniyle geleneksel tesislerden çok daha fazla elektrik tüketiyor.

Teksas’ta planlanan 6,3 gigavatlık santral de tam olarak bu ihtiyaca yanıt vermeyi hedefliyor. Bu kapasite, çok büyük ölçekli veri merkezi kümelerinin elektrik talebini destekleyebilecek büyüklükte görülüyor.

Enerji ile dijital altyapı arasındaki bu yeni bağ, özellikle yapay zekâ yatırımlarında elektrik üretimini artık yan unsur olmaktan çıkarıp stratejik yatırım başlığına dönüştürüyor.

22,3 milyar dolarlık yatırım Teksas’ta kurulacak

Projeye ilişkin ilk bilgiler, yatırımın Teksas’ın Encinal bölgesinde geliştirileceğine işaret ediyor. Yaklaşık 22,3 milyar dolarlık büyüklük, bu yatırımı yalnızca enerji sektörü açısından değil, ABD’deki yeni sanayi ve teknoloji altyapısı açısından da dikkat çekici hale getiriyor.

Doğal gaz santralinin büyüklüğü, sıradan bir bölgesel enerji projesinin ötesine işaret ediyor. 6,3 gigavatlık kapasite, birçok ülkenin toplam kurulu gücüyle karşılaştırılabilecek ölçeğe yaklaşıyor.

Bu nedenle yatırım, yalnızca elektrik üretimi olarak değil, yapay zekâ kaynaklı yeni enerji talebine karşı geliştirilen altyapı modeli olarak da izleniyor.

Güney Kore’nin 350 milyar dolarlık paketinde ilk büyük adım

Söz konusu proje, Seul’ün daha önce ABD’ye yönelik açıkladığı 350 milyar dolarlık yatırım taahhüdünün ilk büyük uygulamalarından biri olarak değerlendiriliyor.

Geçen dönemde iki ülke arasında ticaret, teknoloji, enerji ve sanayi alanlarında daha yakın iş birliği hedefi öne çıkmıştı. Bu çerçevede ABD tarafı, Güney Kore sermayesinin özellikle enerji, yarı iletken, yapay zekâ ve kritik altyapı alanlarında daha görünür hale gelmesini istiyor.

Teksas’taki doğal gaz santrali, bu hedeflerin sahadaki ilk güçlü örneklerinden biri olabilir. Böylece proje, yalnızca ticari bir yatırım değil, aynı zamanda iki ülke arasındaki stratejik ekonomik iş birliğinin de yeni sembollerinden biri haline geliyor.

Enerji yatırımları yapay zekâ yarışının parçasına dönüşüyor

Yapay zekâ alanındaki küresel rekabet yalnızca çip, yazılım ve veri merkezi yatırımlarıyla sınırlı kalmıyor. Bu sistemleri kesintisiz çalıştıracak elektrik üretimi ve şebeke kapasitesi de yarışın parçası haline geliyor.

ABD’de teknoloji şirketleri ve yatırımcılar, yeni veri merkezi kümeleri için elektrik tedarikini güvence altına alacak modeller üzerinde yoğunlaşıyor. Bu tablo, doğal gaz, nükleer enerji ve yenilenebilir kaynaklarla desteklenen büyük ölçekli üretim projelerini daha değerli hale getiriyor.

Teksas projesi de bu yeni eğilimin güçlü bir örneği olarak görülüyor. Bir başka ifadeyle, yapay zekâ yatırımlarının büyümesi artık yalnızca teknoloji sektörünü değil, enerji santrallerinden iletim hatlarına kadar geniş bir alanı harekete geçiriyor.

Doğal gaz tercihi yeni tartışmaları da beraberinde getirebilir

Projede doğal gaz santralinin tercih edilmesi, hızlı devreye alma ve yüksek baz yük kapasitesi açısından yatırımcılar için avantaj sağlıyor. Ancak aynı zamanda çevresel etkiler ve uzun vadeli enerji dönüşümü açısından yeni tartışmaları da beraberinde getirebilir.

Bir yandan yapay zekâ yatırımlarının hızla büyümesi elektrik arzında güvenilir çözümler gerektirirken, diğer yandan fosil yakıt temelli projelerin artması iklim hedefleriyle uyum tartışmasını güçlendirebilir.

Bu nedenle 22,3 milyar dolarlık yatırım yalnızca ekonomik boyutuyla değil, teknoloji büyümesinin nasıl bir enerji modeli üzerinde yükseleceği sorusuyla da yakından izlenecek.

Dünya

OVP’ye göre genel bütçe vergi gelirlerinin 2026 yılında 14 trilyon 585,7 milyar TL olarak gerçekleşmesi bekleniyor. Bu tutarın 2027 yılında 19 trilyon 906 milyar TL’ye, 2028’de 23 trilyon 973,1 milyar TL’ye ve 2029’da 27 trilyon 718,5 milyar TL’ye çıkarılması hedefleniyor. Başka bir ifadeyle 2026 yılı gerçekleşme tahmini esas alındığında 2027 yılında vergi gelirlerinde yaklaşık 5,3 trilyon liralık bir artış öngörülüyor.

Elbette enflasyonun yüksek olduğu bir ekonomide nominal rakamlardaki artış tek başına çok şey söylemez. Bu nedenle daha anlamlı gösterge, vergi gelirlerinin milli gelire oranıdır. OVP’de genel bütçe vergi gelirlerinin GSYH’ye oranının 2026’da yüzde 17,1 iken 2027’de yüzde 17,9’a, 2028’de yüzde 18’e ve 2029’da yüzde 18,1’e yükselmesi öngörülüyor.

Yani Program sadece nominal olarak daha fazla vergi toplamayı değil, vergi gelirlerinin ekonomi içindeki payını da artırmayı hedefliyor.

Peki bu artış nasıl sağlanacak?

OVP bu sorunun cevabını büyük ölçüde “vergi tabanını genişletmek” üzerinden veriyor. Programda vergi politikalarının adalet, öngörülebilirlik ve etkinlik ilkeleri doğrultusunda uygulanacağı; vergi sisteminin gelir dağılımını iyileştiren ve yatırım ortamını güçlendiren bir araç olarak kullanılacağı belirtiliyor. Ayrıca vergi yükünün daha adil dağıtılması amacıyla kayıt dışılığın azaltılması yoluyla doğrudan vergilerin bütçe gelirleri içindeki payının artırılacağı ifade ediliyor.

Türkiye’de vergi sisteminin en çok eleştirilen taraflarından biri, dolaylı vergilerin ağırlığıdır. KDV ve ÖTV gibi tüketim üzerinden alınan vergilerin yüksek payı, mali güce göre vergilendirme ilkesini zayıflatıyor. Bu nedenle doğrudan (dolaysız) vergilerin payının artırılması vergi adaleti açısından olumlu bir yaklaşım.

Ancak burada dikkat edilmesi gereken nokta şu: Dolaysız vergilerin payını artırmak tek başına vergi adaletini sağlamaz. Ücretliden daha fazla gelir vergisi almak da dolaysız vergilerin payını artırır; kayıt dışı yüksek gelirlerin ve gerçek kazançların vergilendirilmesi de. Dolayısıyla asıl mesele doğrudan verginin artması değil, bu artışın kimden sağlanacağıdır.

Kendi içindeki asıl yaman çelişki ise şu: Dolaysız vergilerin payının artırılması “vergi adaleti” hedefi olarak ortaya konuluyor ama KDV ve ÖTV gibi dolaylı vergilerin ne oranlarının düşürülmesinden ne de kapsamlarının daraltılmasından söz ediliyor. Yani dolaylı vergilerin yüküne dokunulmayacak; bunun üzerine dolaysız vergilerden daha fazla gelir elde edilerek toplam vergi pastası büyütülecek. Böylece dolaysız vergilerin toplam vergi gelirleri içindeki payı matematiksel olarak artarken dolaylı vergilerin payı da oransal olarak azalacak. Vergi yükü hafiflemeyecek, aksine toplam vergi yükü artacak; fakat ortaya çıkan bu oransal değişim “vergilemede adalet” olarak sunulacak.

OVP’de vergi tabanının genişletilmesine yönelik çalışmaların sürdürüleceği, ayrıca vergi harcamalarının gözden geçirilerek etkin olmayan istisna, muafiyet ve indirimlere yönelik düzenlemeler yapılacağı belirtiliyor.

Üretimi, yatırımı ya da sosyal politikayı gerçekten destekleyen bir istisna ile belli kesimlere gereksiz avantaj sağlayan bir vergi ayrıcalığını aynı kefeye koymamak gerekir. Vergi harcamalarının gözden geçirilmesi ancak gerçek bir etki analiziyle birlikte yapılırsa anlamlı olur.

Ancak benzer hedeflere hemen her OVP’de yer verilmesine karşın, bugüne kadar bu konuda kayda değer somut adımlar atıldığını söylemek pek mümkün değil.

Programın en belirgin yönlerinden biri ise kayıt dışılıkla mücadele ve vergi denetiminde dijitalleşmenin daha da ileri taşınacak olması.

OVP’de yapay zekâ, büyük veri ve risk analizlerinin vergi denetiminde daha yoğun kullanılacağı belirtiliyor. Kayıt dışı ekonominin ölçülmesi, vergi açığının hesaplanması, üçüncü taraf verilerinden yararlanılması ve riskli sektörlerle mükelleflerin farklı denetim teknikleriyle izlenmesi hedefleniyor. Esasen vergi idaresinin bu hedef doğrultusunda, bu yıl da dâhil olmak üzere son yıllarda önemli ölçüde mesafe katettiğini söylemek mümkün. Önümüzdeki yıllarda da bu alandaki uygulamaların artarak devam edeceğini öngörüyorum.

Ayrıca gayrimenkullerin gerçek değerleri üzerinden işlem yapılmasını sağlamaya yönelik çalışmaların devam edeceği, hasılat denetimlerinin sürdürüleceği ve vergi ihbarlarının yapay zekâ destekli sistemlerle değerlendirileceği belirtiliyor.

Dolayısıyla OVP’de açıkça “şu yeni vergi getirilecek” ya da “şu verginin oranı artırılacak” şeklinde bir ifade yok. Ancak vergi politikalarının yönü oldukça açık.

Daha geniş vergi tabanı, daha az kayıt dışılık, daha fazla doğrudan vergi, bazı istisna ve muafiyetlerin gözden geçirilmesi ve daha yoğun dijital denetim.

Neticede 2026 yılında 14,6 trilyon lira olması beklenen genel bütçe vergi gelirinin 2029 yılında 27,7 trilyon liraya çıkarılması hedefleniyor.

Sonuç olarak

OVP’de vergiye ilişkin ortaya konulan hedeflerin önemli bir bölümü yeni değil. Vergi tabanının genişletilmesi, kayıt dışılıkla mücadele, dolaysız vergilerin payının artırılması, vergi harcamalarının gözden geçirilmesi, etkin olmayan istisna ve muafiyetlerin kaldırılması ve vergilemede adaletin güçlendirilmesi gibi hedefleri neredeyse her yıl okuyoruz. Sorun, bu hedeflerin OVP’ye yazılması değil, uygulama aşamasında aynı kararlılığın gösterilememesi.

Çünkü vergi politikası yalnızca teknik değil, aynı zamanda siyasi bir tercih meselesidir. Vergi tabanını genişletmek istediğinizde birilerinin daha fazla vergi ödemesi, bir istisna veya muafiyeti kaldırdığınızda ise birilerinin sahip olduğu vergisel avantajdan vazgeçmesi gerekir.

Bu nedenle siyasi baskılar, çıkar gruplarının talepleri ve seçmen tepkisinin oy kaybına dönüşeceği endişesi devreye girebilmekte; OVP’de kararlılıkla yazılan hedefler uygulamaya gelince yumuşayabilmekte, ertelenebilmekte ya da tamamen rafa kaldırılabilmektedir.

Bunun örneklerini de görüyoruz. Nitekim bu yıl pırlantaya ÖTV getirilmesine yönelik düzenleme Meclis aşamasına kadar gelmesine rağmen pırlanta lobisi ve siyasi ilişkileri nedeniyle geri çekildi. Bu örnek bile vergi tabanını genişletmenin ve bazı vergisel ayrıcalıklara dokunmanın kâğıt üzerinde yazıldığı kadar kolay olmadığını göstermeye yetiyor.

Bu nedenle yeni OVP açısından benim için esas mesele vergiye ilişkin hangi hedeflerin yazıldığı değil, yazılanların hangilerinin gerçekten uygulanacağıdır. Vergi adaleti konusunda artık hedef sıkıntımız yok; neredeyse her OVP’de benzer hedefleri zaten koyuyoruz. Asıl sorun, bu hedeflerin gerektirdiği siyasi iradeyi gösterebilmek.

Her yıl aynı hedefleri yazıp, iş bunların gereğini yapmaya geldiğinde geri adım atıyorsak, OVP’de “vergilemede adalet” yazmasının mükellef açısından pek bir anlamı kalmıyor.

T24 | Murat BATI

Başbakan Andy Burnham’ın gelir vergisi, KDV, kurumlar vergisi ve sosyal güvenlik katkı oranlarını artırmama taahhüdü ise seçenekleri daraltıyor. Bu nedenle hükümetin önündeki alternatifler arasında sermaye kazancı vergisinin yeniden düzenlenmesi, gayrimenkul vergilerinin değiştirilmesi ve yüksek servetlere doğrudan vergi uygulanması bulunuyor.

10 milyon sterlin üzeri servete yüzde 2 vergi önerisi

En dikkat çekici seçeneklerden biri, 10 milyon sterlinin üzerindeki varlıklara yıllık yüzde 2 servet vergisi uygulanması. Bu öneri henüz hükümet kararı değil ancak bütçe tartışmalarında giderek daha fazla öne çıkıyor.

Öneriyi savunan çevrelerin hesaplamalarına göre böyle bir vergi yılda yaklaşık 24 milyar sterlin gelir sağlayabilir. Başbakan Burnham da daha önce süper zenginlere yönelik servet vergisi seçeneğini tamamen dışlamadığını belirtmişti.

Bununla birlikte servet vergisinin uygulanması kolay görülmüyor. Özellikle halka açık olmayan şirketler, özel işletmeler, sanat eserleri ve diğer varlıkların doğru değerinin belirlenmesi önemli bir sorun oluşturuyor.

Yüksek servet sahiplerinin ülke dışına taşınması veya yeni vergi kaçınma yöntemleri geliştirmesi de beklenen gelir ile gerçekleşen tahsilat arasında büyük fark yaratabilecek riskler arasında gösteriliyor.

Sermaye kazancı vergisinde 11 milyar sterlin hesabı

Bir diğer seçenek sermaye kazancı vergisinin yükseltilmesi. İngiltere bu vergiden 2025-2026 mali yılında yaklaşık 24 milyar sterlin gelir elde etti.

Mevcut sistemde temel gelir vergisi dilimindeki kişiler için sermaye kazancı vergisi yüzde 18, yüksek gelir grubundakiler için ise yüzde 24 seviyesinde bulunuyor. Buna karşılık gelir vergisi oranları sırasıyla yüzde 20 ve yüzde 40’a kadar çıkıyor.

Sermaye kazancı vergisinin gelir vergisi oranlarına yaklaştırılması veya bazı istisnaların kaldırılması halinde yıllık yaklaşık 11 milyar sterlin ek gelir elde edilebileceğine ilişkin hesaplamalar bulunuyor.

Ancak vergi oranını artırmanın gelirleri otomatik biçimde yükselteceği kesin değil. Daha önce yapılan resmi hesaplamalarda, yüksek sermaye kazancı vergisi oranının 10 puan artırılmasının vergi kaçınma davranışı nedeniyle yıllık geliri 3,6 milyar sterline kadar azaltabileceği tahmin edilmişti.

Konut vergilerinde 71 milyar sterlinlik alan

Hükümetin önündeki üçüncü büyük alan gayrimenkul vergileri. İngiltere’de belediye vergisi yılda yaklaşık 54 milyar sterlin, konut alımlarında uygulanan damga vergisi ise yaklaşık 17 milyar sterlin gelir sağlıyor.

Toplamda 71 milyar sterlinlik gelir yaratan bu sistem uzun süredir eleştiriliyor. Belediye vergisinin hâlâ 1991’deki konut değerleri üzerinden hesaplanması, özellikle Londra ve İngiltere’nin güneyindeki pahalı konutlarda adaletsiz bir yapı oluşturduğu gerekçesiyle tartışılıyor.

Ekonomistler ayrıca damga vergisinin insanların iş nedeniyle taşınmasını veya yaşlı hanelerin daha küçük konutlara geçmesini zorlaştırdığını savunuyor. Bu nedenle iki verginin tek bir gayrimenkul değer vergisi altında birleştirilmesi de daha önce gündeme getirildi.

Ancak hükümet, ekim bütçesinde belediye vergisini veya damga vergisini tamamen kaldırma planı olmadığını açıkladı. Buna karşılık 2028’den itibaren 2 milyon sterlinin üzerindeki evlerden daha yüksek belediye vergisi alınmasına yönelik düzenleme gündemde kalmaya devam ediyor.

Bütçedeki hareket alanı hızla daraldı

İngiltere 2025-2026 mali yılında toplam yaklaşık 1,1 trilyon sterlin vergi topladı. Buna rağmen artan borçlanma maliyetleri ve kamu harcamaları, hükümetin bütçe üzerindeki hareket alanını daraltıyor.

Mart ayındaki tahminlerde, günlük kamu harcamalarının vergi gelirleriyle dengelenmesi hedefi için yaklaşık 24 milyar sterlinlik mali alan bulunduğu hesaplanmıştı. Son dönemde tahvil faizlerinde yaşanan yükselişin ardından ekonomistler bu alanın belirgin biçimde küçüldüğünü düşünüyor.

Healey aynı zamanda savunma harcamalarındaki yaklaşık 5 milyar sterlinlik kısa vadeli açığı kapatmak, sosyal bakım harcamalarını genişletmek ve hükümetin diğer ekonomik vaatlerini finanse etmek zorunda.

Bu tablo nedeniyle 28 Ekim bütçesi yalnızca yeni vergilerin açıklanacağı bir mali paket değil, hükümetin yüksek borçlanma maliyetleri karşısında piyasa güvenini koruyup koruyamayacağının da önemli bir testi olacak.

Dünya

Oysa gençlerin yalnızca “Hangi bölümü kazanabilirim?” sorusuna değil, “Bu bölümden mezun olduğumda beni nasıl bir çalışma hayatı bekliyor?” sorusuna da cevap bulması gerekir.

Türkiye İş Kurumu (İŞKUR), geçtiğimiz tercih döneminde Danışman Bilgi Sistemi’ni, kısa adıyla DABİS’i, mobil uygulaması üzerinden öğrencilerin, velilerin ve mezunların doğrudan erişimine açarak bu ihtiyaca güçlü bir karşılık verdi. LGS’ye giren yaklaşık 1 milyon ve YKS’ye giren yaklaşık 2.5 milyon genç dikkate alındığında, söz konusu hizmet doğrudan veya dolaylı olarak 3.5 milyon genci ve onların ailelerini ilgilendiren önemli bir kamu hizmeti olarak öne çıktı.

Mezunları görüyorlar

Bir üniversite bölümünün popüler olması, mezunlarının kolay iş bulduğu anlamına gelmeyebilir. Aynı şekilde adı çok bilinmeyen bir program, güçlü istihdam olanaklarına veya önemli bir girişimcilik potansiyeline sahip olabilir. Gençlerin bu farklılıkları görebilmesi ise güvenilir ve karşılaştırılabilir verilere erişmesine bağlıdır.

DABİS tam da bu ihtiyaca cevap verdi. Sistem sayesinde kullanıcılar mesleki alanlar ile ön lisans ve lisans programlarını; istihdam oranı, ilk iş bulma süresi, ücret dağılımı, çalışılan işyeri sayısı, işte kalma süresi, girişimcilik oranı, girişimlerin yaşam süresi, akademide çalışma oranı ve sektör dağılımı gibi çok sayıda gösterge üzerinden inceleme imkânı buldu.

Mesleki alan tercihi yapacaklara 14, üniversite bölümü seçmeyi düşünenlere ise 15 ayrı gösterge sunulması, DABİS’in basit bir meslek tanıtım uygulamasından çok daha fazlası olduğunu ortaya koydu. Sistem, eğitim ile istihdam arasındaki ilişkiyi görünür hâle getiren kapsamlı bir kariyer bilgi altyapısı olarak gençlere rehberlik etti.

Gençler, tercih etmeyi düşündükleri bölümlerin mezunlarının ne kadar sürede iş bulduğunu, hangi sektörlerde çalıştığını, kariyerleri boyunca kaç işyeri değiştirdiğini ve girişimciliğe ne ölçüde yöneldiğini görebildi. Veliler de çocuklarının geleceği hakkında kulaktan dolma bilgiler yerine somut göstergeler üzerinden değerlendirme yapabildi.

Veri iş birliği örneği

DABİS’in en değerli taraflarından biri, sunduğu bilgilerin kapsamlı bir kamu veri altyapısına dayanmasıdır. Sistemdeki göstergeler; Millî Eğitim Bakanlığı ve Yükseköğretim Kurulundan alınan mezuniyet bilgileri ile Sosyal Güvenlik Kurumu’nun 2010-2024 dönemine ilişkin anonimleştirilmiş çalışma verilerinin belirli metodolojik kurallar çerçevesinde eşleştirilmesiyle oluşturuldu. DABİS, Türkiye’de kamu kurumlarının sahip olduğu büyük veri kapasitesinin vatandaş odaklı bir hizmete nasıl dönüştürülebileceğini göstermesi bakımından da önem taşıyor.

İŞKUR’un değişen yüzü

İŞKUR’un kamuoyundaki geleneksel algısı çoğu zaman iş arayanlarla işverenleri buluşturan bir kurum olmakla sınırlıdır. Oysa kurumun son yıllarda üstlendiği rol, işe yerleştirmenin çok ötesine geçiyor. Mesleki yönlendirme, beceri geliştirme, işgücü piyasası araştırmaları, aktif işgücü programları, gençlerin çalışma hayatına hazırlanması ve dijital kariyer danışmanlığı bu yeni rolün başlıca unsurlarıdır.

DABİS’in İŞKUR Mobil’e taşınması da bu kurumsal dönüşümün güçlü bir göstergesi. İŞKUR, yalnızca iş arama sürecinde başvurulan bir kurum olmadığını; kişinin eğitim tercihinden başlayarak çalışma hayatına geçişini destekleyen kapsamlı bir kariyer kurumu hâline geldiğini gösteriyor.

Üstelik dijital erişimin artırılması, yüz yüze danışmanlığın geri plana bırakılması anlamına gelmiyor. İŞKUR bünyesindeki iş ve meslek danışmanları, tercih döneminde öğrencilere ve velilere bireysel danışmanlık hizmeti sunmaya devam ediyor.

Kararı güçlendiriyor

Elbette hiçbir veri sistemi, bir gencin hangi mesleği seçmesi gerektiğine tek başına karar veremez. Ücret veya istihdam oranı, doğru tercihin yegâne ölçütü değildir. Bireyin ilgisi, yeteneği, kişiliği, değerleri ve yaşam beklentileri de karar sürecinin merkezinde yer almalıdır.

DABİS de öğrencilerin yerine tercih yapmıyor ya da kesin bir iş veya gelir garantisi sunmuyor. Geçmiş dönem mezunlarının deneyimlerinden hareketle muhtemel çalışma hayatı görünümünü ortaya koyuyor. Dolayısıyla, sistem gençlerin kişisel beklentileri ile işgücü piyasasının gerçekleri arasında daha sağlıklı bir bağ kurmalarına yardımcı rolde.

Doğru bilgi çok değerli yatırım

Eğitim ile istihdam arasındaki uyumsuzluk, yalnızca bireysel bir hayal kırıklığı yaratmaz. Uzayan iş arama süreleri, becerilerin kullanılamaması, alan dışı çalışma ve genç işsizliği, ülkenin insan kaynağı kapasitesini de zayıflatır. Bu bakımdan kariyer rehberliğinin güçlendirilmesi aynı zamanda bir eğitim, istihdam ve kalkınma politikasıdır. DABİS’in 2025 yılında İŞKUR’a devredilmesinin ardından geliştirilerek İŞKUR Mobil üzerinden toplumun doğrudan erişimine açılması, bu anlamda çok önemli.

Tercih dönemi sona erdi. Üniversite sınav sonuçları açıklandı. Yeni akademik dönem neredeyse başlamak üzere. Ancak İŞKUR’un gençlere sunduğu kariyer rehberliği devam ediyor. DABİS, bundan sonraki dönemde de öğrencilerin, mezunların ve ailelerin eğitim ile çalışma hayatı arasındaki ilişkiyi daha iyi anlamalarına yardımcı olacak.

Milliyet | Cem KILIÇ

İhracatımızı yükselten en önemli ka­lem mi?

Maalesef, “ara malları” öne çıkıyor…

***

Örneğin:

Ocak-Ağustos (İlk 8 ay) dönemi ihraca­tımız, geçtiğimiz yılın aynı dönemine göre yüzde 4 oranında artarak, 185 milyar dola­ra yaklaştı…

Ara malları ihracatımız mı?

Yüzde 7 artarak, 97 milyar doları aştı…

***

Kısacası:

İhracatımızın yarısından fazlasını “ara ürün”/”hammadde” olarak yapabiliyoruz…

***

Bu veri:

Yıllardır vurguladığımız/vurgulanan;

“Yüksek katma değerli ürün geliştirmesine/ üretimine geçiş”, “Düşük teknolojili ürünler­den, orta-yüksek teknolojili ürünlerin üreti­mine geçiş” umudunun ve söylemlerinin, maalesef sloganda kaldığını gösteriyor…

***

Tüketim malları ihracatımızın, yine ocak-Ağustos döneminde, yüzde 4 azalışla 58 milyar dolara düşmesi de:

Ürünlerimizin katma değerini yükselte­mediğimizi;

Ve/veya geliştirdiğimiz ürünlerin (Kalite ve/veya fiyat) rekabetçi olama­dığını gösteren, diğer veri olarak karşı­mıza çıkıyor…

VELHASIL

Geliştirebileceğimiz ve katma değeri­ni artırabileceğimiz binlerce ürünü, ham­madde olarak ihraç etmeyi seçiyoruz…

(…5 milyon genç, çalışabilecek durumda olup çalışmıyorken; milyonlarca genç, nite­liksiz okullarda, yetenek törpületiyorken…)

Ve…

Yıllardır planlarda, programlarda, stra­tejilerde, “ürünlerin katma değerini artır­malıyız/artırıyoruz” şeklinde vurgu yapı­yoruz;

Tersini yaptığımızı, “ara malı” ihracatını artırdığımızı, verilerden anlıyoruz…

***

Binlerce örnekten biri:

Krom, bakır rezervlerimiz var...

Hammadde olarak satıp, sonrasında ferrokrom ithal ediyoruz...

Ekonomiye 20-30 kat daha fazla katkı sunabilecekken, kolay yolu seçiyoruz...

Binlerce mühendisimiz ise…!!!

Planlarımızda da, programlarımızda da, stratejilerimizde de bu açığımızı kapatma­yı önceliklendiriyoruz ama uygulama da!

Ferit Barış Parlak-Dünya

Konuyla ilgili ayrıntılı açıklamalara daha önceki yazılarımızda yer vermiştik.

Kapsam ve Şartlar

Başvuru yapacak işletmenin;

• NACE koduna göre;

• C-İmalat

• 61-Telekomünikasyon

• 62-Bilgisayar programlama, danışmanlık ve ilgili faaliyetler

• 63-Bilişim altyapısı, veri işleme, barındırma ve diğer bilgi hizmeti faaliyetleri

• 72-Bilimsel araştırma ve geliştirme faaliyetleri sektörlerinde faaliyet gösteren işletme olması,

• KOSGEB Veri Tabanında kayıtlı, aktif durumda ve İşletme Beyanının güncel olması,

• İşletme sınıfının küçük veya orta büyüklükte olması,

• Hızlı büyüyen işletme olması (Teknogirişim Rozetine sahip olma veya tedarikçi geliştirmeye yönelik belirlenen sektörlerde iş birliği yapma durumları hariç) gerekmektedir.

Verilecek Finansman Desteği

Program çerçevesinde KOBİ’lere aşağıdaki alanlarda finansman desteği sunulacaktır:

• Makine, Teçhizat ve Kalıp Giderleri: Üretim kapasitesini artırmaya yönelik teknoloji yatırımları

• Yazılım Giderleri: Dijital dönüşümü destekleyen kurumsal yazılım harcamaları

• Personel Giderleri: Nitelikli insan kaynağı istihdamına yönelik maliyetler

• Hizmet Alımı Giderleri: Eğitim, danışmanlık ve yönderlik, belgelendirme, test ve analiz, pazarlama, tasarım ve sınai mülkiyet haklarına ilişkin hizmetler

• İşletme Sermayesi: Proje ile ilişkili diğer finansman ihtiyaçları

Destek Tutarları ve Süreler

Hızlı büyüyen ve teknogirişim rozetine sahip olan işletmelerde kredi üst limiti 20 milyon TL olup tedarikçi geliştirmeye yönelik savunma, havacılık ve uzay alanında iş birliği yapılan paydaşların bildirdiği işletmeler için kredi üst limiti 30 milyon TL olarak belirlenmiştir. Proje süresi 24 ay, kredi vadesi 36 ay olacaktır.

İşletmelerin finans kuruluşlarından kullandıkları krediler için geri ödemesiz 20 puan finansman desteği sağlanacaktır.

Ayrıca işletmelere Kredi Garanti Fonu A.Ş. (KGF) aracılığıyla kefalet imkânı da sunulacaktır.

EYDEP Sertifikası Şartı

Tedarikçi geliştirmeye yönelik savunma, havacılık ve uzay alanında iş birliği yapılan paydaşların KOSGEB’e bildirdiği işletmelerin savunma alanında proje sunması durumunda, bildirilen işletmelerin EYDEP sertifikasına sahip olması zorunlu olacaktır.

Kredi üst limitleri, işletmelerin sahip olduğu EYDEP sertifika seviyesine göre aşağıdaki şekilde uygulanacaktır:

• EYDEP-A Sertifikası: 30 milyon TL

• EYDEP-B Sertifikası: 27,5 milyon TL

• EYDEP-C Sertifikası: 25 milyon TL

Spot altın, yüzde 0,5 değer kaybederek ons başına 4.405,47 dolara geriledi. ABD altın vadeli işlemleri de yüzde 0,5 düşüşle 4.452,20 dolar seviyesine indi.

Piyasalarda, güçlü istihdam verilerinin Fed’in faizleri daha uzun süre yüksek tutabileceği beklentisini güçlendirmesi altın üzerinde baskı oluşturdu.

Piyasaların gözü ABD TÜFE verisinde

Bloomberg HT'de yer alan habere göre KCM Trade Baş Piyasa Analisti Tim Waterer, istihdam verilerinin altın üzerinde baskı yarattığını ancak eylül ayında faiz artırımına ilişkin kesin bir tablo ortaya koymadığını belirtti.

Waterer, piyasalardaki belirsizliğin giderilmesi açısından bu hafta açıklanacak ABD Tüketici Fiyat Endeksi (TÜFE) verisinin kritik olduğunu ifade etti. Analiste göre güçlü bir enflasyon rakamı, Fed’in faiz artıracağı beklentisini kuvvetlendirerek tahvil getirilerini yukarı çekebilir ve bunun sonucunda altın üzerindeki satış baskısı artabilir.

Faiz artışı beklentisi yüzde 58,4

CME’nin FedWatch aracına göre yatırımcılar, Fed’in 15-16 Eylül tarihlerindeki toplantısında faiz artırma ihtimalini yüzde 58,4 olarak fiyatlıyor.

Altın, yatırımcılar tarafından geleneksel olarak enflasyona karşı korunma aracı olarak görülüyor. Ancak faizlerin yükselmesi, faiz getirisi sunmayan altının yatırımcılar açısından cazibesini azaltıyor.

Trump’tan Fed’e yeni faiz mesajı

ABD Başkanı Donald Trump da cuma günü yaptığı açıklamada Fed’in faizleri düşürmemesi halinde, ABD ile ticaret açığı bulunan ülkelerle ticareti durdurma tehdidinde bulundu.

Trump’ın açıklamaları, Fed’in para politikası üzerindeki siyasi baskıya ilişkin tartışmaları yeniden gündeme taşıdı.

Orta Doğu’da gerilim sürüyor

Öte yandan Orta Doğu’daki gelişmeler de değerli metallerin seyrinde yakından izleniyor. İran, ABD yaptırımlarının ekonomisi üzerinde oluşturduğu ağır baskıyla mücadele çalışmalarını artıracağını açıkladı.

Üst düzey bir İranlı yetkili ise ülkenin yeniden saldırıya uğraması halinde “acı verici bir karşılık” verileceği uyarısında bulundu.

Diğer değerli metaller de geriledi

Altındaki düşüş diğer değerli metallere de yansıdı. Spot gümüş yüzde 0,2 gerileyerek ons başına 66,03 dolara inerken, platin yüzde 0,8 kayıpla 1.805,53 dolara düştü.

Paladyum da yüzde 0,7 gerileyerek 1.396,08 dolar seviyesine çekildi.

Ekonomim

Yine hazan mevsimi geldi, yine yapraklar rüzgârların peşi sıra gidecek. Yine deli gönlüm, yine bu mevsimde hüsranını yalnız başına çekecek. Tıpkı güncelleme mevsimi gelen OVP gibi…

Ekran başında, OVP şarkısını izliyoruz. Ekonomi yönetiminin repertuarından, solist; Cevdet Yılmaz. “Hep o şarkı” ama belki yeni bir nağme var diye kulak kesiliyoruz. Ancak Şevki Bey’in Hicaz bestesi geliveriyor hatıra; “kış geldi firak açmadadır sinede yâre / vuslat yine mi kaldı güzel başka bahare…”

Sahi, yeni OVP’de ne var? 90 dakika boyunca söylenenlere bakıyorum; “cek’ler, cak’lara manzumesi” adeta… 2,1 milyon istihdam, %8 altı işsizlik, 2,2 trilyon $ milli gelir, 450 milyar $ ihracat, 25 bin $ fert başına milli gelir. En dikkat çekici olanı, 2029’da enflasyonun, tek haneye ineceği %9 olacağı ifadesi.

MEĞER ZENGİNLER DİYARINA UÇMUŞUZ, HABER VERSEYDİNİZ BİZ DE GELİRDİK

Sunumu dinlerken kullanılan ifadelere bakıyorum; Türkiye uçmuş. Üst gelir grubu ülkeler arasına girmişiz, fert başına düşen gelirde artık zenginiz ve tarımdan sanayie dünyayı kıskandıracak bir performans sergilemişiz. Özetle Türkiye uçmuş ama bizler, özellikle dar gelirliler yerinde kalmış…

Öyle ki dünyanın 16’ncı ekonomisi olmakla kalmamış, satınalma gücü paritesine göre kürenin 11’nci büyüğü olmuşuz. Her şey harika ama küçük(!) bir sorun var; söylenenlerin gerçekçi olmaması... Bir önceki OVP’nin “kopyala-yapıştır” örneği… Toplumu boşuna beklentiye soktunuz, yazık oldu bize.

ENFLASYON İNMEYECEK; ÇÜNKÜ…

1-Besleyeni var

2-Besleneni var

3-KAMUFLASYON var

4-Kamufle eden TÜİK var

5-Benimseyeni var

6-Niyetimiz yok

7-Değirmenine su taşıyoruz

8-Kriz yok, çürüme var

9-Fakir değiliz, ahlaksızız

10-Düşürmemenin müeyyidesi yok

İKİ SORU İKİ CEVAP

Halka ne vaat ediyor?

Hemen hemen refaha dair hiçbir şey, programda seçim ekonomisi tadı var.

OVP hedefleri tuttu mu?

Tabii ki hayır… Sadece hedefler ötelendi, umutlar 2029 sonrasına taşındı.

NOT

DEVLET PLANLAMA TEŞKİLATI NE ÖNEMLİ İMİŞ MEĞER

Geçen yıllarda yok ettiğimiz DPT, ülkenin en iyi uzmanlarının çalıştığı ve ekonominin topyekûn yönetimine dair kritik kararların alındığı bir yerdi. Süleyman Demirel, Turgut Özal gibi devlerin yetiştiği bu kurumda, yansız, ziyansız ve partiler üstü zihniyet ile çalışan liyakatliler plan üretirdi.

OVP SÖZLÜĞÜ

Tahmin: Dünyada ve ülkemizdeki gelişmeler ışığında bir sonraki döneme dair çıkarımlar

Hedef: Tahminlerin tutması için hükümetin aldığı kararların varacağı düzeyler

Temenni: Tahminde bulunup hedeften söz edip hiçbir şey yapmama hali

Revize: Temenniyle yetinip tahmin ilan edip hedefi ıskalayınca, güncelleme yapmak

Şeref OĞUZ-Ekonomim

Kusursuz fırtınadan BİST 30 hisseleri dahil herkes payını alırken, sermaye piyasasının deneyimli ismi ve Phoenix Danışmanlık kurucusu İris Cibre, bu radikal hamlenin piyasaya etkilerini çok net bir dille ortaya koyuyor.

Cibre, sosyal medya platformu X üzerinden yayımladığI “Yeni Fon Rehberi Piyasayı Nasıl Değiştirecek?” başlıklı analizinde yaşanabilecekleri şöyle özetliyor:

"Öncelikle hepimizin talebinden ve beklentisinden çook daha sert bir regülasyon; madde madde teknik görünse de bütününde sektörü yeniden kuruyor. Düzenleme; sermaye yeterliliği yükü, personel sınırı ve artan raporlama yüküyle büyük portföy yönetim şirketlerini ödüllendiriyor; küçük ve niş PYŞ'ler için sabit maliyetler ağırlaşıyor. Bu yüzden önümüzdeki iki üç yılda birleşme ve fon kapatma dalgası mümkün.

Yatırımcı tarafında kısa vadeli, refleksif bir çıkış var; ama sonraki dönemde eğilim fondan kaçış değil, kalite ayrışması olacak, şeffaf ve disiplinli fonlar payını artıracak. Borsada kalıcı davranış değişikliği yaratacak en güçlü unsur, yoğunlaşma kriterinin hem fon hem de aynı yönetici altındaki tüm fonların toplamında uygulanması. Ancak dar dolaşımlı hisselerde fonların büyük pay alması, giriş çıkışlarda fiyat sıkışması ve likidite açığını büyütebilir.

Kısa vadede gördüğümüz fon çıkışı, satış, fiyat düşüşü döngüsünü, uyum takvimlerine bağlı olarak dalgalar halinde bir süre daha görebiliriz.
Uzun vadede ise fayda tarafı ağır basıyor; sistemik risk azalıyor, ilişkili taraf işlemleri disipline oluyor, şeffaflık artıyor.

Bedeli ise sektördeki çeşitliliğin azalması ve yüksek dolaşımlı şirketlerin/arzların önemli bir kurumsal likidite kaynağını kaybetmesi; borsa biraz daha güvenli ama daha az çeşitli bir yapıya evriliyor. Sonuç olarak borsa, spekülatif rüzgarlardan arınırken daha korunaklı ama eskisinden daha az renkli bir ekosisteme doğru ilerliyor.”

Ekonomim.com | Ruhi Sanyer

Vergi Denetim Kurulunun geliştirdiği KURGAN sistemiyle bu soru artık çok daha fazla şirketin karşısına çıkabilir.

Çünkü vergi denetiminde yeni yaklaşım, yalnızca geçmiş yılları incelemek değil; riskli görülen işlemleri mümkün olduğunca erken tespit etmek ve mükelleften daha inceleme başlamadan açıklama istemek üzerine kuruluyor.

KURGAN Bir Faturayı Neden Riskli Görür?

KURGAN, yani Kuruluş Gözetimli Analiz Sistemi, Vergi Denetim Kurulu Risk Analiz Merkezi tarafından geliştirilen işlem bazlı bir risk analiz sistemi.

Sistem; e-fatura ve e-defter verilerinden banka ve finansal verilere, SGK bilgilerinden beyannamelere ve sektör verilerine kadar çok sayıda veriyi analiz ediyor.

Buradaki önemli ayrıntı şu:

KURGAN esas olarak mükellefi değil, işlemi analiz ediyor.

Bir şirketin yaptığı alış; satıcının durumu, işlemin miktarı, içeriği, sektörle uyumu ve sistemde bulunan diğer verilerle birlikte değerlendiriliyor. Risk görülmesi halinde de alıcı mükellefe bilgi isteme yazısı gönderilebiliyor veya gerekli durumlarda işyerinde fiili tespit yapılabiliyor.

Nitekim Vergi Denetim Kurulunun 21 Ağustos 2026 tarihinde açıkladığı Sahte Belge ile Mücadele Gözetim Programı III sonuçları uygulamanın ulaştığı boyutu gösteriyor.

Program kapsamında 34.315 mükellefe bilgi isteme yazısı gönderildi. Yapılan düzeltmeler sonucunda KDV yönünden yaklaşık 25,98 milyar TL, gelir ve kurumlar vergileri yönünden ise yaklaşık 2,75 milyar TL olmak üzere toplam 28,73 milyar TL matrah düzeltildi.

Rakamlar oldukça büyük.

Ancak burada gözden kaçırılmaması gereken çok önemli bir ayrım var.

Riskli fatura sahte fatura anlamına mı geliyor?

Hayır.

Üstelik bunu Vergi Denetim Kurulunun kendisi açıkça ifade ediyor.

KURGAN tarafından üretilen risk sinyalleri, tek başına işlemin sahte olduğunu veya mükellefin sahte belge kullandığını gösteren bir tespit niteliği taşımıyor.

Dolayısıyla şirketinize KURGAN kapsamında bir bilgi isteme yazısı gelmesi, o faturanın otomatik olarak sahte olduğu anlamına gelmediği gibi, şirketinizin sahte belge kullandığının tespit edildiği anlamına da gelmiyor.

KURGAN bu aşamada esas itibarıyla şunu söylüyor:

“Bu işlemde risk görüyorum. İşlemi yeniden kontrol et ve bana açıkla.”

Burada mükellefin önünde önemli bir karar bulunuyor.

İşlem gerçekten yapılmamışsa veya yapılan araştırmada faturanın gerçeği yansıtmadığı sonucuna ulaşılmışsa kayıtların ve beyannamelerin düzeltilmesi gündeme gelebilir.

Ancak mal gerçekten alınmış, işletmeye girmiş, bedeli ödenmiş, stoklara kaydedilmiş, üretimde kullanılmış veya daha sonra satılmışsa durum tamamen farklı.

Böyle bir durumda sırf KURGAN yazısı geldi diye faturanın kayıtlardan çıkarılması doğru bir yaklaşım olmayabilir.

Çünkü vergilendirmede esas olan işlemin gerçek mahiyetidir.

Yazı Geldiğinde İlk Yapılması Gereken Ne?

Bence en önemli konu burada başlıyor.

KURGAN yazısı geldiğinde ilk refleks hemen düzeltme beyannamesi vermek değil, işlemin gerçekliğini yeniden incelemek olmalı.

Faturanın kendisi tek başına yeterli görülmemeli.

Sipariş ve sözleşmeler, sevk irsaliyeleri, taşıma belgeleri, banka ödemeleri, cari hesap kayıtları, mal kabul belgeleri, depo girişleri ve stok kayıtları birlikte kontrol edilmeli.

Mal üretimde kullanılmışsa üretim kayıtlarıyla, satılmışsa satış faturaları ve stok çıkışlarıyla bağlantısı kurulmalı.

Hatta işlemin büyüklüğüne göre satıcının o tarihte gerçekten bu malı satabilecek ticari kapasitesinin bulunup bulunmadığı dahi araştırılmalı.

Çünkü olası bir vergi incelemesinde tartışılacak temel soru faturanın muhasebe kaydında bulunup bulunmadığından çok, faturada yazılı mal veya hizmetin gerçekten alınıp alınmadığı olacaktır.

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun yaklaşımı da bu yönde. Yargısal incelemede alış belgeleri, sevk irsaliyeleri, ödeme ve nakliyeye ilişkin belgeler gibi işlemin gerçekliğini gösterebilecek delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği kabul ediliyor.

Bu nedenle şirketlerin artık yalnızca “faturam ve banka dekontum var” yaklaşımıyla yetinmemesi gerekiyor.

Düzeltme Yapmak Zorunlu mu?

KURGAN uygulamasının en fazla yanlış anlaşılabilecek noktalarından biri de bu.

Vergi Denetim Kurulunun kendi açıklamasına göre KURGAN yazıları bir vergi incelemesi değil, denetim öncesi risk analizi aşamasının bir parçası.

Mükellef, bilgi isteme yazısında istenilen hususlara cevap vererek işlemin gerçekliğini savunabileceği gibi, yaptığı değerlendirme sonucunda riskli işlemin gerçekten hatalı olduğunu düşünüyorsa pişmanlık hükümlerinden yararlanarak beyannamelerini de düzeltebilir.

Başka bir ifadeyle KURGAN’ın bir işlemi riskli görmesi, tek başına mükellefin o faturayı kayıtlarından çıkarmasını zorunlu hale getirmiyor.

Ancak burada önemli bir ayrım yapmak gerekiyor.

Faturayı kayıtlardan çıkarmak zorunlu olmayabilir; fakat usulüne uygun olarak istenilen bilgi ve belgelerin süresinde verilmesi ayrı bir yükümlülüktür.

Vergi Usul Kanunu’nun 148’inci maddesi uyarınca vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların isteyeceği bilgilerin verilmesi gerekiyor. Bu yükümlülüğe uyulmaması ise Kanunun mükerrer 355’inci maddesi kapsamında özel usulsüzlük cezasına yol açabiliyor.

Dolayısıyla KURGAN yazısını görmezden gelmek doğru bir seçenek değil.

Şirketler Bugünden Ne Yapmalı?

Aslında KURGAN’ın şirketlere verdiği mesaj sadece sahte belgeyle ilgili değil.

Artık bir faturanın muhasebeleştirilmiş olması yeterli değil; gerektiğinde o faturanın arkasındaki ticari işlemin de ispatlanabilir olması gerekiyor.

Bu nedenle özellikle yüksek tutarlı ve olağan dışı alımlarda şirketlerin daha işlem yapılırken bir “ispat dosyası” oluşturması yararlı olacaktır.

Fatura, ödeme, sipariş, sözleşme, sevkiyat, stok hareketi ve sonraki satış veya üretim bağlantısının birbirini doğrulaması gerekiyor.

Çünkü KURGAN riskli işlemi bugün tespit ediyor; şirket ise aylar sonra o işlemi açıklamak zorunda kalabiliyor.

Aradan zaman geçtikçe belgeye, personele, nakliyeciye veya diğer delillere ulaşmak da zorlaşıyor.

Vergi Denetim Kurulunun son açıklamalarındaki rakamlar KURGAN’ın geçici bir proje olmadığını, vergi denetiminin kalıcı araçlarından biri haline geldiğini gösteriyor.

Bu nedenle bundan sonra şirket yöneticilerinin ve mali müşavirlerin kendilerine sorması gereken soru yalnızca;

“Bu faturayı kayıtlara aldık mı?”

olmamalı.

Asıl soru şu olmalı:

“KURGAN yarın bu faturayı riskli bulursa, işlemin gerçekten yapıldığını ispatlayabilir miyiz?

Olay şu:

İlişkili şirketten alınan borç örtülü sermaye sayılıyor.

Borç alan şirket, hesapladığı faiz giderini beyannamesinde KKEG olarak dikkate alıyor. Ancak şirket zarar ettiği için sonuçta ödenecek kurumlar vergisi çıkmıyor.

Tartışma burada başlıyor:

???? Borç alan şirket fiilen kurumlar vergisi ödemediyse, borç veren şirket faiz gelirini iştirak kazancı istisnası kapsamında düzeltebilir mi?

İdarenin uzun süredir benimsediği yaklaşım daha katı:

Karşı taraf düzeltmesi için örtülü sermaye kullanan kurum adına tarh edilen vergilerin kesinleşmiş ve ödenmiş olması gerekir.

Ancak VDDK artık farklı düşünüyor.

Kurula göre, borç alan şirketin faizi hesap dönemi kapanmadan KKEG olarak düzeltmiş olması halinde, şirketin zarar etmesi nedeniyle kurumlar vergisi hesaplanmaması ve ödenmemesi borç veren şirketin düzeltme yapmasına engel değil.

Bu önemli.

Çünkü VDDK’nın önceki 08.03.2023 tarihli E.2021/1152, K.2023/156 ve 06.03.2024 tarihli E.2022/933, K.2024/102 kararlarında farklı bir yaklaşım bulunuyordu.

İçtihat değişikliğinin temelini ise VDDK’nın 05.02.2025 tarihli E.2023/398, K.2025/1 sayılı kararı oluşturuyor.

Bence kararın pratik sonucu şu:

“Vergi ödenmedi, karşı taraf düzeltmesi yapılamaz” yaklaşımı artık her durumda geçerli kabul edilemez.

Özellikle zarar eden ilişkili şirketler arasındaki finansmanlarda geçmiş dönem düzeltme taleplerinin yeniden değerlendirilmesinde fayda var.

Prim iadesinin şartları

Sigorta primlerinin ilgililere iade edilebilmesi için:

• Primlerin ödendiği tarihten talep tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçmemiş olması,
• İşyerinin bağlı bulunduğu Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne veya Sosyal Güvenlik Merkezine yazılı başvuruda bulunulması gerekir.

Dolayısıyla SGK, ilgilinin talebi olmaksızın kendiliğinden iade işlemi yapmamaktadır.

İade edilecek primlerde faiz

SGK yanlış ve yersiz tahsil edilmiş olan primleri iade ederken kanuni faiz de hesaplamaktadır.

Buna göre, 1 Ekim 2008 tarihinde veya sonrasında yanlış ya da yersiz tahsil edilen primlerin iadesinde kanuni faiz; primin SGK’ya ödendiği tarihi takip eden ay başından, iadenin yapıldığı ayın başına kadar geçen süre için hesaplanmaktadır.

Ödeme tarihi 1 Ekim 2008 ve sonrası olan primlerin iadesinde hem sigortalı hissesi hem de işveren hissesi için kanuni faiz ödenmektedir.

506 sayılı Kanun’un mülga 84’üncü maddesinde, yanlış veya yersiz tahsil edilen primlerin iadesinde yalnızca işveren hissesine kanuni faiz ödenmesi öngörüldüğünden, 30 Eylül 2008 tarihinde veya öncesinde tahsil edilen primlerin iadesinde:

• Sigortalı hissesine, 1/10/2008 tarihinden iadenin yapıldığı ayın başına kadar geçen süre için,
• İşveren hissesine ise, primin SGK’ya ödendiği tarihi takip eden aybaşından, iadenin yapılacağı ayın başına kadar geçen süre için kanuni faiz hesaplanmaktadır.

Sigortalılık çakışmalarında ve belge türü değişikliklerinde prim iadesi

Çeşitli nedenlerle kişiler, 4/a (SSK) statüsünde prim ödemesi gerekirken 4/b (Bağ-Kur) statüsünde veya 4/b (Bağ-Kur) statüsünde prim ödemesi gerekirken 4/a (SSK) statüsünde prim ödeyebilmektedir. Sosyal güvenlik mevzuatında bu durum “sigortalılık çakışması” olarak nitelendirilmektedir.

5510 sayılı Kanun’un 53’üncü maddesi uyarınca sigortalılık statülerinde meydana gelen çakışma sonucunda, çakışan hizmet süresi olarak iptal edilmesi gereken 4/a (SSK) kapsamındaki primler, sigortalı ile işveren arasında kurulan hizmet akdi karşılığında zorunlu olarak ödendiğinden, SGK tarafından yanlış veya yersiz tahsil edilmiş prim olarak değerlendirilmemektedir.

Aynı şekilde, sigortalı bildirimlerine ilişkin belge türü değişikliği sonucunda oluşan fark prim tutarları da SGK tarafından yanlış veya yersiz tahsil edilen primler kapsamında değerlendirilmemektedir. Örneğin, “02-Sosyal Güvenlik Destek Primi” belge türü yerine “01-Tüm Sigorta Kolları” belge türünden prim ödenmesi bu kapsamdadır.

Bu nedenle, gerek çakışan hizmet süreleri dolayısıyla iptal edilmesi gereken 4/a (SSK) kapsamındaki geçersiz sigortalılık statüsü için ödenen primler —geçerli sigortalılık statüsüne ilişkin prim borcuna aktarım yapıldıktan sonra veya her iki statü için de prim ödendiğinin tespit edilmesi hâlinde— gerekse belge türü değişikliği sonucunda oluşan fark prim tutarları ilgililere iade edilmekle birlikte, bu tutarlar için kanuni faiz hesaplanmamaktadır.

İade tutarının borçlara mahsubu

İade sırasında ilgilinin SGK’ya borcunun bulunması halinde, iade edilecek tutar öncelikle bu borca mahsup edilmektedir. SGK’ya borç bulunmadığının anlaşılması durumunda ise 5510 sayılı Kanun’un 88’inci maddesinin on altıncı fıkrası uyarınca tutar, ilgilinin varsa Hazine ve Maliye Bakanlığına bağlı tahsil dairelerine olan muaccel borçlarına mahsup edilmektedir. Bu kapsamda da borç bulunmaması halinde iade işlemi gerçekleştirilmektedir.

Gecikme cezası ve gecikme zammının iadesi

Yanlış veya yersiz tahsil edildiği için iadesine karar verilen primlerin, yasal süresi dışında gecikme cezası ve gecikme zammıyla birlikte tahsil edilmiş olması hâlinde, bu prime ilişkin gecikme cezası ve gecikme zammının tamamı kanuni faiziyle birlikte ilgililere iade edilmektedir.

İdari para cezalarının iadesi

Yanlış veya yersiz tahsil edilen primlerin yanı sıra, idari para cezaları için de iade talebinde bulunulması mümkündür.

Bu çerçevede, yanlış veya yersiz tahsil edilen idari para cezalarının iade alınabilmesi için, ödemenin yapıldığı tarihten başvuru tarihine kadar on yıllık sürenin geçmemiş olması ve işyerinin bağlı bulunduğu Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne veya Sosyal Güvenlik Merkezine yazılı başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Bununla birlikte, 5510 sayılı Kanun’da yanlış veya yersiz tahsil edilen idari para cezalarının iadesinde kanuni faiz ödeneceğine ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. İadeye konu mahkeme kararında kanuni faize hükmedilmişse, idari para cezası kanuni faiziyle birlikte iade edilmektedir. Buna karşılık, mahkeme kararında kanuni faize ilişkin bir hüküm bulunmaması veya SGK’ya ödenen idari para cezasının dava konusu yapılmamış olması hâlinde, tahsil edilen tutar faizsiz olarak iade edilmektedir.

Sonuç olarak, SGK’ya yanlış veya yersiz olarak ödenen sigorta primleri ile idari para cezalarının iadesi, kendiliğinden değil ilgilinin yazılı başvurusu üzerine gerçekleştirilmektedir. Bu nedenle, ödemenin niteliğinin ve tarihinin doğru belirlenmesi, on yıllık başvuru süresinin geçirilmemesi ve kanuni faiz uygulanıp uygulanmayacağının her duruma göre ayrı ayrı değerlendirilmesi, özellikle sigortalılık çakışmaları, belge türü değişiklikleri ve idari para cezalarının iadesi gibi durumlarda faiz uygulaması farklılaşabildiğinden, başvuru öncesinde bu duruma dikkat edilmesi gerekmektedir.

Ekonomim.com | Celal ÖZCAN

KONUŞMACI: ALİ ÇAKMAKÇI-KATKI SUNAN: SELAHATTİN İPEK MODERATÖR : ÖMER KÖKLÜCE

Yılmaz Sezer ÜSTAT, bizzat BAĞIMSIZ DENETİMDE YERLİ VE MİLLİ HUSUSUNDA ADIMIZLA (SELAHATTİN İPEK) AÇIKLAMADA BULUNMUŞTUR. TEŞEKKÜR EDİYORUM. TRT 1 Radyoda Bağımsız Denetimde Yerli ve Milli konusundaki görüşlerini açıklamıştır.