Bu noktada Türk iş dünyasının Türkiye'nin içinde bulunduğu koşullara odaklanması gerektiğine değinen Aran, Türkiye’nin 4’üncü yılına giren bir enflasyonla mücadele programı uyguladığını hatırlatarak, “Bu program başladığı zaman yüzde 85 olan bir enflasyonumuz vardı; Merkez Bankası’nın rezervleri -60 milyar dolara inmişti ve yüzde 8,5 TL faiz oranı vardı. Yani bu program bu şartlarda başladı. Şimdi bu programın içerisinde bugüne kadar geldiğimiz noktada yüzde 85 olan enflasyonu yüzde 30'a kadar indirebilmiş olduk ve -60 milyar dolarlarda olan Merkez Bankası'nın rezervini de şu anda 160 milyar dolarlara çıkarmış olduk” ifadelerini kullandı.

"Programın kaybedeni reel sektör ve bankalar"

“Bu program KOBİ'lere, sanayiciye, iş insanına iyi gelen bir program değil. Bu program aslında devletin kasasını tekrar doldurmaya ve ekonomide bozulan dengeleri yerine getirmeye odaklı bir program” diyen Aran, “Bu programın kaybedenleri de reel sektör ve bankalar. Ama bu kaybı niye göze alıyoruz? Enflasyon aslında bütün kötülüklerin anası ve bunun düşürülmesi konusunda da ulusal bir mutabakat olduğu için hepimiz buna katlanıyoruz. Enflasyon nedeniyle bugün işçi-işveren sorunları yaşıyoruz. Enflasyon nedeniyle bugün ev sahibi-kiracı sorunu yaşıyoruz. Enflasyon nedeniyle bugün çalışan-emekli problemi yaşıyoruz. (Katılım finansmanı sistemi) Enflasyon nedeniyle bugün ev almanın yanında bir de araba alma konusu da hayal olup ortak finansmana konu oldu. Yani Türkiye'de araba almak o kadar da uzak bir konu değildi. Şimdi katılım sistemine giriyor vatandaşlarımız ve burada ortaklaşa bir araba almaya çalışıyor. Benim ilk iş hayatına girdiğim 90'lı yıllarda araba fiyatları çok artardı. Enflasyon çok yüksekti. Biz 4-5 arkadaş bir araya gelip, kendi aramızda para biriktirip kurayla sırayla araba alırdık. O dönemleri çağrıştırıyor” ifadelerini kullandı.

"Kültürel yara sarma dönemine ihtiyaç var"

O günlere tekrar geri gelmemek gerektiğine işaret eden Aran, son günlerde okullarda yaşanan ve tüm ülkeyi yasa boğan olayların da yüksek enflasyonla bağlantısına dikkat çekerek, şöyle devam etti: “Dün yaşadığımız o talihsiz olay da tüm dünyada belki görmeye zaman zaman alışık olduğumuz, ama Türkiye'de görmek şöyle olsun, duyduğumuz zaman bile bu bize olmaz dediğimiz şeylerdi. Ama işte yüksek enflasyonun aslında yarattığı yaşam dengesizlikleri ve bu sıradaki kültürel kopmalar, pek çok alandaki maalesef hızlı bozulmalar, bizim hayretler içinde izlediğimiz şeylerin bizde de yaşanır hale getirdi. O yüzden ne yapıp edip enflasyonun tek haneli seviyelere inmesi ve bozulan dengelerin tekrar sağlanması ve bu noktada da tekrar kültürel bir yara sarma dönemine ihtiyaç var.”

"KOBİ’ler en büyük darbeyi vadeli satıştan yiyecekler"

Bu şartlar altında KOBİ’lerin yapabileceği şeylerin sınırlı olduğunu aktaran Aran, “KOBİ’ler bu ortam içerisinde mutlaka Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı’nın izlediği ve değiştirdiği teşvik sistemini yakından takip etmeli. ‘Kendi ürettiğim alan gözden düşen bir alan mı? Yoksa teşvik edilen bir alan mı’ konusuna bakmalı. Eğer gözden düşen bir alanda üretimdeyse günü yönetmeye, fazla gelecekle ilgili kendi işiyle ilgili plan yapmadan sadece yıl sonunu, gün sonunu, ay sonunu getirmeye odaklanmalı. Ama gelecekte devam edecek olan ve teşvik edilen bir alandaysa da bunu ikili yapmalı.

Yani bir taraftan yılı yönetmeli ama öteki taraftan da kendisini o geleceği hazırlayacak olan adımları da düşünmeli, yatırımı da yapmalı” değerlendirmesinde bulundu. Firmaları borç-alacak ilişkisi konusunda da uyaran Aran, “Bu konjonktürde KOBİ’ler en büyük darbeyi vadeli mal verdiği müşterilerinden yiyecekler. Bu konjonktürde önümüzdeki 6 ayda, bir KOBİ’nin bugüne kadar vadeli olarak 3 tane veriyorsam, bir tanesinde belki sorun oluyordu diyorsa; bunun 2'ye çıkacağını düşünmesi lazım. O yüzden kendini buna göre ayarlaması lazım. İkincisi, bankadan alacağı krediyi çok yerinde ve zamanında bu ödeme aksaklığı olduğu zaman kendisini zor duruma düşürmeyecek şekilde doğru yerinde kullanmalı. ‘Zaten ben müşterilerime veriyorum, onları alacağım, yanında da banka kredisini kullandım, onu da ödeyeceğim’ diye bunları bir araya getirirse, müşteriden darbe yediğinde bu sefer onu telafi edecek yeri kalmaz. O nedenle mutlaka banka kredilerini bu dönemde ihtiyaç olduğunda ve zorunlu hale geldiğinde son noktada kullanmayı düşünmeleri gerekiyor” şeklinde konuştu.

"Konjonktür programı yürütmeye imkân vermiyor"

“Sadece yıl sonunu getirip, bu ekonomi programından çıkmamız ve yeni bir ekonomi programına geçmemiz dışında nefes alınacak ya da umutlanacak bir yer görünmüyor” yorumunda bulunan Aran, “(Savaş nedeniyle) Aslında şu anda enflasyonla mücadele etmeyi hala gerekli kılacak ve zorunlu tutacak bir tablo yok. Enflasyonla mücadele konusunda içinde bulunduğumuz konjonktür böyle bir program yürütmeye imkân vermiyor. Petrol fiyatları bu seviyedeyken, arzda problem varken, çok ciddi bir enerji arz şoku içindeyken, doğal gaz fiyatları, navlun ya da içeride bir gün benzine zam ertesi gün indirim varken, bunun tüm sektörlere yansıması; öteki taraftan da gübre aracılığıyla gıda fiyatlarına bunun geçişkenliği… Hepsini düşündüğünüz zaman enflasyon artık kaçınılmaz, tüm dünyada yüksek seyredecek.”

"Merkez ağzıyla kuş tutsa da enflasyon yüzde 27"

Aran, “Şimdi Merkez Bankası ağzı ile kuş tutsa, her toplantıda alınabilecek en sert kararları alsa da enflasyon yüzde 27. ‘Enflasyonla mücadele programını bıraktım ve ben farklı bir programa geçiyorum’ derse de enflasyonun geleceği yer yüzde 32. Yani rasyonel bir davranışa geçilmediği, bu konjonktürde bir deneye kalkışılmadığı durumda yüzde 27 ile 32 arasında bir bantta. Şimdi böyle olunca siz enflasyonla niçin mücadele yapacaksınız? Enflasyonla mücadele programı ile yüzde 27’lik enflasyona gelecekseniz, reel sektör çok ciddi yaralanacak. O yüzden her şeyin bir bedeli var ve bu bedel çok arttı. Enflasyonla mücadele programı bence fiili olarak İran Savaşı'nın çıkması ve petrolün 90-100 dolar bandına gelmesi ile beraber bırakılması ve terk edilmesi gereken bir program” İfadelerini kullandı.

"Sanayinin dönüşüm programına çevirmeliyiz"

Bunun da mutlaka iletişiminin kurulması gerektiğini savunan Aran, sözlerini şöyle sürdürdü: “Yeni bir programa geçilmeli. Bu program da aslında Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'nın ifade ettiği o yerinde ve yerli üretimi destekleyecek, 260 odak alanı, 284 stratejik ürünü HITS 30 programında 30 milyar dolarlık bütçenin olacağı alandır. ‘Ben bunun finansmanı için enflasyondaki yükselişi göze aldım.

İçeride tekrar üreten ve Türkiye'yi Avrupa'nın üretim merkezi haline getirecek olan, bir dönüşüme tabi tutuyorum. Bunun için de para harcayacağım ve enflasyonu da yüzde 27-32 bandında tutmak hedefimdir. Düşürmeyeceğim.’ Bu programı, Türkiye'deki sanayinin dönüşüm programına çevirmek lazım. Bu, pek çok kesimi rahatlatır, pek çok sorunu çözer. Enflasyonla mücadele programına da en azından petrol fiyatları tekrar 50'li 60'lı seviyelere indiği zaman devam edilir. İlla her zaman enflasyonla mücadele etmek zorunda değilsiniz. Biz üç haneli enflasyonlarla da yaşamış bir ülkeyiz. Yüksek enflasyonu biliyoruz. Verdiği zararı biliyoruz.”

"Kendi başımıza bir problem yarattık"

Türkiye’nin şu anda çok güçlü olduğunu söyleyen Aran, mevcut enflasyon sorunuyla ilgili de, “Kendi başımıza bir problem yarattık. Hiç dünyada yokken gereksiz yere yarattık. Bir deneyle yarattık ve o deneyle de enflasyonu ve kuru kaçırdık. Tüm dengeleri bozduk. Şimdi aslında bizim enflasyon dışında hakiki bir sorunumuz yok. Enflasyonla mücadele etmek gerekiyor ama bu konjonktürde değil. Bunu kabullenmek lazım. Şu anda Türkiye'nin, reel sektörün, sanayinin ihtiyaç duyduğu programa dönüşmek lazım. O programın adını koyarak yapmak lazım ve ondan sonra da enflasyonla mücadele programına tekrar döneceğini beyan etmek lazım. Yoksa enflasyonla mücadele yapmayalım demiyorum.

Yani siz bir şeyle niye mücadele edersiniz? Yenmek için. E yenemeyeceğinizi gördüyseniz hala o programı devam ettirip yanına başka sorun eklemenin çok mantıklı olmadığını düşünüyorum. Zaten soru şu. Açık iletişim olmadığı için, net iletişim olmadığı için, vatandaş ikna olmadığı için. Hane halkına soruyorlar, ‘Enflasyonu ne görüyorsun?’, ‘Yüzde 50’ diyor. Açıklıyorsunuz enflasyonu yüzde 30-30,5. Hane halkına soruyorsunuz. Yüzde 50, diyor. Yani dolayısıyla zaten hane halkını inandıramamışız ve bir de bu konjonktürde her gün benzine zam yapılırken ‘Ben enflasyonla mücadele programını aksatmadan aynı sertlikte devam ettireceğim’ derseniz, toplumda karşılığı olmuyor. Mutlaka ekonomi yönetimi oturmalı ve bu programdan çıkışı ve yeni bir programa geçişi konuşmalı” değerlendirmelerinde bulundu.

"Enflasyonu bir amaç için yaratalım"

Finansman musluklarının açılması gerektiğini, ancak eskiden olduğu gibi yanlış alanlara olmaması gerektiğini vurgulayan Aran, “O yüzden Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı’nın o Milli Teknoloji Hamlesi’nde işaret ettiği odak ve teknoloji alanları diyorum. Bakanlık, Türkiye'de mevcut OSB'lerin yaklaşık 10 katı büyüklüğünde mega üretim alanları planlıyor. Organize sanayi bölgelerini önümüzdeki 3 yılda yüzde 37 arttırmayı planlıyor. Batarya üretiminden elektrik araçlara, mobiliteden dijital hizmetlerine kadar pek çok konu kapsam içine alınmış durumda. Ya bunlar iyi okunur, desteklenir, para verilir ve bu para verildiği zaman da enflasyon tabii ki yaratır ama enflasyonu bir amaç için yaratalım. Sonrasında onu tekrar toparlarız” diyerek sözlerini tamamladı.

Merve Yiğitcan-Ekonomim

10 Nisan haftasında toplam krediler 25 trilyon 124,2 milyar TL’ye yükselerek bir önceki haftaya göre yaklaşık 222 milyar TL artış kaydetti.

Kredi kalemlerinde yukarı yönlü seyir devam ederken, tüketici kredileri 3 trilyon 172,0 milyar TL’ye çıktı. Bireysel kredi kartları 3 trilyon 32,8 milyar TL’ye yükselerek artışını sürdürürken, ticari ve diğer krediler 18 trilyon 919,4 milyar TL’ye ulaştı. Taksitli ticari krediler de 3 trilyon 886,5 milyar TL ile yükselişini devam ettirdi.

Kurumsal kredi kartları 910,8 milyar TL seviyesine çıkarken, takipteki alacaklar 688,6 milyar TL’ye yükselerek artış eğilimini korudu.

Menkul kıymetler toplamı 7 trilyon 410,9 milyar TL’ye yükselirken, toplam mevduat 28 trilyon 291,1 milyar TL ile sınırlı artış gösterdi.

KKM'de düşüş sürüyor

Kur Korumalı TL Mevduat ve Katılma Hesapları (KKM) ise düşüşünü sürdürdü. KKM büyüklüğü haftalık bazda 13 milyon TL azalarak 1,50 trilyon TL’ye geriledi.

Gayrinakdi kredi ve yükümlülükler 9 trilyon 887,6 milyar TL’ye yükselirken, saklanan menkul kıymetlerde yeniden artış görüldü. Hem yurt içi hem de yurt dışı yerleşikler adına saklanan menkul değerlerde artış dikkat çekti.

Yabancı para pozisyonlarında ise genişleme öne çıktı. Bilanço içi açık pozisyon -2,26 trilyon TL’ye yükselirken, bilanço dışı fazla pozisyon 2,31 trilyon TL’ye çıktı. Böylece bankacılık sektörünün net genel döviz pozisyonu 45,9 milyar TL’ye yükseldi.

Öte yandan sektörün yasal özkaynakları 5 trilyon 544,3 milyar TL ile yataya yakın seyrini sürdürdü.

Ekonomim

Orta Doğu’da devam eden çatışmaların küresel piyasalarda risk iştahını azaltması, halka açık büyük kulüplerin hisselerine de olumsuz yansıdı. Sahadaki sonuçların beklentilerin altında kalması ve mali sıkıntılar da hisse performanslarını baskıladı.

Manchester United pozitif ayrıştı

İlk çeyrekte İngiltere temsilcisi Manchester United’ın hisseleri yüzde 5,7 yükselirken, İtalya’dan Lazio’nun hisselerinde yüzde 0,4 artış görüldü.

Premier Lig’de sezonu ilk 3 içinde götüren Manchester United, sahadaki istikrarlı performansını sürdürürken finansal tarafta da toparlanma sinyalleri verdi. Kulüp, 31 Aralık’ta sona eren dönemde 4,2 milyon sterlin net kar açıkladı. Bu sonuç, bir önceki yılın aynı dönemindeki 27,7 milyon sterlinlik zarara kıyasla dikkat çekici bir iyileşmeye işaret etti. Hem sportif hem finansal toparlanma, kulübün hisselerine olumlu katkı sağladı.

Birçok kulüp yatırımcısına kaybettirdi...

Buna karşın Hollanda ekibi Ajax yüzde 0,5, İskoçya temsilcisi Celtic yüzde 2, Portekiz’den Benfica yüzde 2,2 ve Sporting Lizbon yüzde 3,5 oranında değer kaybı yaşadı.

Düşüşün daha sert hissedildiği kulüpler arasında Borussia Dortmund, Porto ve Juventus öne çıktı. Dortmund’un hisseleri yüzde 8, Porto’nun yüzde 17,7, Juventus’un ise yüzde 30,6 geriledi.

Ajax’ın Eredivisie’de zirve yarışından uzak kalması da kulübün borsa performansını olumsuz etkileyen faktörler arasında yer aldı.

Celtic’te kar ve gelir geriledi

Celtic’in 31 Aralık 2025’te sona eren altı aylık dönemine ilişkin finansal verileri de zayıf bir tablo ortaya koydu. Kulübün vergi öncesi karı geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 70 azalarak 43,9 milyon sterlinden 13,2 milyon sterline düştü. Gelirler ise yüzde 29 azalışla 83,5 milyon sterlinden 59,4 milyon sterline indi.

Borussia Dortmund’un UEFA Şampiyonlar Ligi’nde son 16 play-off turunda Atalanta’ya elenmesi, yayın ve prim gelirlerinde düşüş beklentisini artırdı.

Juventus da Şampiyonlar Ligi play-off aşamasında Galatasaray’a elenirken, Serie A’da da şampiyonluk yarışının gerisinde kaldı. Bu gelişmeler, kulübün hisselerinde sert kayıplara yol açtı.

Dünya

Starbucks ve OpenAI güçlerini birleştirdi ve artık kahve siparişinizi klasik seçiminizle veya menüye bakarak yapmayacaksınız. Doğrudan ChatGPT üzerinden ruh hâlinize göre öneri alabileceksiniz.

ChatGPT'ye Starbucks entegrasyonu geliyor...

Starbucks’ın duyurduğu yeni özellikle birlikte, ChatGPT içinde çalışan özel bir Starbucks uygulaması (şu an beta aşamasında) kullanıcıların “o an ne hissettiğine” göre içecek önerileri sunuyor.

“Güne enerjik başlamak istiyorum”, “Tatlı bir şey canım çekiyor” veya “Hafif ama ferahlatıcı bir içecek arıyorum” gibi komutlarla ChatGPT'nin size sonraki kahvenizi önermesini isteyebilirsiniz.

Fakat belirtelim, ChatGPT doğrudan sipariş oluşturmuyor. Öneriyi veriyor, ardından Starbucks’ın kendi uygulamasına ya da web sitesine yönlendiriyor. Yani siparişi verme adımı hâlâ sizde. Yine de zor kısım “ne istediğini bilmek” olduğu için, ChatGPT bu konuda da zor kısmı hallediyor diyebiliriz.

ChatGPT artık "her şey" uygulaması oldu

Bu özellik aslında daha büyük bir dönüşümün parçası. OpenAI son dönemde ChatGPT’ye farklı uygulamalar entegre ederek kullanıcıların platformdan çıkmadan pek çok işi yapabilmesini sağlıyor.

Ev bakmaktan müzik listesi oluşturmaya kadar pek çok şey artık tek bir sohbet penceresinde mümkün. Starbucks'ın entegresi de bunlardan sadece yenisi... Sonuncusu olmayacağı ise kesin.

Barış Bulut-WebTekno

Rapordaki vurgular belli. Büyüme düşüyor, enflasyon yeniden başını kaldırıyor. Kulağa tanıdık geliyor bu manzara. Evet, IMF raporunda açıkça dillendirilmese de 1970’lerin o tatsız kelimesi olan stagflasyon yeniden masaya geldi.

Dünya bu raporlara bakıyor

IMF raporları her zaman tartışılır. Kimi zaman gecikmiş bulunur, kimi zaman fazla iyimser ya da fazla karamsar. Ama bir gerçek var; dünya bu raporlara bakıyor. Hükümetler, merkez bankaları, yatırımcılar bu tahminleri bir şekilde karar süreçlerine dahil ediyor. Yani IMF konuştuğunda, dünya kulak kabartıyor.

O yüzden biz dönelim uyarı dolu rapora. Aslında IMF Başkanı Kristalina Georgieva’nın son açıklamalarına bakınca, tabloyu okumak zor değildi.

Georgieva'nın açıklamalarında daha yüksek enflasyon, daha düşük büyüme, artan jeopolitik gerilimler, enerji arzında sıkıntılar ve bozulan tedarik zincirlerine atıf vardı. Ve en önemlisi artan belirsizlik vurgusu her fırsatta yapılıyordu. Ve bu uyarılar aynen rapora girdi.

Aslında öncesinde de küresel ekonominin havası çok hoş değildi ama özellikle İran savaşı sonrası tablo daha da ağırlaştı. Enerji fiyatları sadece bir maliyet unsuru değil artık; küresel ekonominin sinir uçlarına dokunan bir risk faktörü haline geldi. Petrol arzındaki daralma, zincirleme etkilerle neredeyse her sektörü vuruyor.

Ama asıl kırılgan olanlar yine aynı: Rezervi zayıf, dışa bağımlı, düşük gelirli ülkeler. Onlar için bu süreç sadece “yavaşlama” değil, doğrudan kriz anlamına gelebilir.

İşte raporda da bunları gördük. Rakamlara boğulmadan başlıklarla anlatmak gerekirse;

- Büyüme tahminleri aşağı çekildi.

- Enflasyon beklentileri yukarı revize edildi.

- Ve en kritik vurgu ise enflasyonun düşündüğümüzden daha kalıcı olabileceği uyarısıydı.

Peki bu tablo ne anlama geliyor?

Bu rapor bize diyor ki; merkez bankalarının işi henüz bitmedi. Faizler kolay kolay düşmeyecek ve finansal koşullar sıkı kalmaya devam edecek demek.

Diğer tarafta ise jeopolitik kırılma var. Küreselleşmenin yerini daha parçalı bir yapı alıyor. “Friend-shoring” gibi kavramlar artık akademik tartışma değil, şirketlerin gerçek stratejisi haline geliyor.

Kısacası dünya ekonomisi sadece yavaşlamıyor, aynı zamanda şekil değiştiriyor.

Peki çözüm ne?

Çözüm tarafında yeni bir şey yok. Ya da vardı da ben göremedim.

IMF yine aynı reçeteyi yazdı. Merkez bankalarına sıkı duruş, hükümetlere hedefli destek ve herkese daha fazla iş birliği çağrısı. Böylece “riskler arttı ama kontrollü senaryoda büyüme devam eder” demeye çalışıyor.

Daha sık şok üreten bir yapı oluşuyor

Bu reçete doğru mu? Büyük ölçüde evet. Ama yeterli mi? İşte orası tartışmalı.

Çünkü içinde bulunduğumuz dönem klasik krizlerden farklı. Daha parçalı, daha öngörülemez ve daha sık şok üreten bir yapı oluşuyor. IMF’nin de son yıllarda sıkça vurguladığı gibi, belki de artık “yeni normal” tam olarak bu. Yani daha düşük büyüme, daha yüksek enflasyon ve daha fazla belirsizlik.

Raporu tek cümlede özetlemek gerekirse, derim ki, “Ekonomiler toparlanmıyor, sadece dengelenmeye çalışıyor. Ve bu denge de aslında pek de konforlu görünmüyor.”

Servet Yıldırım-Ekonomim

2025 yılı şubat ayında 15 milyon 297 bin 723 kişi olan ücretli çalışan sayısı, 2026 yılı şubat ayında 15 milyon 501 bin 511 kişiye yükseldi.

Sanayi geriledi, inşaat ve hizmetler arttı

Alt sektörler incelendiğinde tablo farklılık gösterdi. Şubat ayında sanayi sektöründe ücretli çalışan sayısı yıllık bazda yüzde 3,2 azalırken, inşaat sektöründe yüzde 4,5, ticaret-hizmet sektöründe ise yüzde 3,3 artış kaydedildi.

Veriler, istihdam artışında özellikle hizmet ve inşaat sektörlerinin öne çıktığını ortaya koydu.

Aylık bazda da artış sürüyor

Şubat 2026’da ücretli çalışan sayısı bir önceki aya göre de yüzde 0,4 yükseldi.

Aylık değişimde sanayi sektöründe yüzde 0,1, inşaatta yüzde 0,9 ve ticaret-hizmet sektöründe yüzde 0,5 artış gerçekleşti.

Mutluhan Yıldız-Dünya

Mükelleflerimiz, Dijital Vergi Dairesi’ne mevcut kullanıcı kodu ve şifreleri ile bağlandıktan sonra “e-Beyan Test” modülüne erişim sağlayarak “+ Yeni Beyanname” butonundan 4163 – CİNS TASHİHİ bildirimine giriş sağlayabilir ve testlerini gerçekleştirebilirler. Bu bağlamda, bildirimlere ait test sonuçlarını veya sistem kullanımına ilişkin önerilerini ebeyantest@gelirler.gov.tr adresine bildirebilirler.

Duyurulur.

The Wall Street Journal (WSJ) gazetesinin konu hakkında bilgi sahibi kaynaklara dayandırdığı haberine göre, ABD Başkanı Donald Trump yönetimi, özellikle otomotiv üreticilerinin askeri üretimde daha fazla rol almasını istiyor.

Bu kapsamda Pentagondan yetkililer, Ford Motor Üst Yöneticisi (CEO) Jim Farley ile General Motors (GM) Yönetim Kurulu Başkanı ve CEO'su Mary Barra'nın da aralarında bulunduğu üst düzey otomotiv yöneticileriyle bir araya geldi.

Kaynaklar, Ukrayna ve İran'daki savaşların ABD'nin mühimmat stoklarını erittiğini, bu nedenle Pentagonun otomotiv şirketlerini devreye sokmayı düşündüğünü iddia etti.

Bloomberg HT

2026 yılı mart ayında bir önceki aya göre yüzde 2,0 oranında artan KFE, bir önceki yılın aynı ayına göre nominal olarak yüzde 26,4 oranında artmış, reel olarak ise yüzde 3,4 oranında azaldı.

Ekonomim

Ancak alınan önlemlere rağmen şirketin sermaye yeterlilik koşullarını sağlayamadığı vurgulandı. Bu nedenle, şirketin yeni poliçe üretimi ve mevcut poliçelerin yenilenmesi yetkisi, gerekli mali şartlar sağlanana kadar askıya alındı.

Mevcut poliçeler için güvence vurgusu

Kurum, alınan kararın sigortalıların mevcut haklarını etkilemeyeceğinin altını çizdi. Açıklamada, Magdeburger Sigorta’nın daha önce düzenlemiş olduğu poliçeler kapsamında, özellikle hasar ödemeleri başta olmak üzere tüm yükümlülüklerini yerine getirmesi için gerekli tedbirlerin alındığı ifade edildi.

“Gözetim ve denetim sürecek”

SEDDK, sigorta sektöründe güven ve istikrarın korunmasının öncelikli hedef olduğunu vurgulayarak, sigortalıların hak ve menfaatlerini korumak amacıyla gözetim ve denetim faaliyetlerinin kararlılıkla sürdürüleceğini bildirdi.

Ekonomim

Bu çalışmalarla denetim gücünün daha et­kin kullanılması, toplumsal farkındalık ve gönüllü uyum seviyesini arttırmak ve mükelleflerin vergisel yükümlülükle­rini zamanında yerine getirmesini sağ­lamak amaçlanmaktadır.

Beyanname Gözetim Programı riskli ancak gönüllü uyum potansiyeli taşıyan mükellefle­ri hedef alıyor. Bu programla beyan ön­cesinde mükelleflerle temasa geçilerek risk durumları konusunda bilgilendir­me yapılıyor ve mükelleflerin beyanla­rını daha dikkatli vermesi amaçlanıyor. 2025 yılı Kurumlar Vergisi beyan dö­nemi sona ermeden, önce, mükelleflere “Beyanname Gözetim Programı” konu­lu yazılar gönderilmeye başlanılmıştır.

2025 yılı çalışmalarında 32 milyar matrah artışı sağlandı

Vergi Denetim Kurulu 2025 yılı Faa­liyet Raporu sonuçlarına göre; 40.000 kurumlar vergisi mükellefi riskli bulun­muş ve bunlar 9 ilde bulunan 22 daire Başkanlığına sevk edilmiştir. Çalışma ile ilgili bilgilendirme ve gerekli deste­ğin sağlanması amacıyla Gelir İdaresi Başkanlığı ve TÜRMOB’a bilgilendirme yazıları gönderilmiştir. Yapılan çalış­malar sonucu bahse konu mükelleflerin matrahlarını 32.427.127.018 TL tutarın­da artırdıkları tespit edilmiştir.

2026 çalışmalarında çeşitli sektörlerde 36 bin riskli mükellef tespit edildi

10 Nisan Cuma günü Vergi Denetim Kurulu tarafından yapılan açıklama­da, 2025 yılı Kurumlar Vergisi beyan dönemi içinde kurumlar için ön ince­lemelerin tamamlandığı ve 36 binden fazla kurumun riskli bulunduğu belir­tilmiştir. Ayrıca riskli bulunan mükel­leflerin; Toptan ve Perakende Ticaret, İnşaat, İmalat ile Ulaştırma ve Depola­ma sektörleri başta olmak üzere 1.785 farklı sektörde faaliyet gösterdiği vur­gulanmıştır. Yapılan açıklamanın ardın­dan Gözetim yazıları mükelleflere teb­liğ edilmeye başlanılmıştır.

Denetim değil bilgilendirme

Yapılan çalışma bilgilendirme çalış­masıdır. Mükelleflere riskli konuların neler olduğu konusunda bir bilgilendir­me yazısı tebliğ edilerek söz konusu ya­zıda 2025 yılı kurumlar vergisi beyan­namesi verilirken riskli konulara dikkat edilmesi gerektiği belirtiliyor. Beyanna­me gözetim programı kapsamında belir­lenen mükellef gruplarına müfettiş ata­ması yapılarak gözetim süreci sahada yürütülüyor.

Beyanname sonrası yapı­lan değerlendirmeler ve müfettişler ta­rafından alınan geri bildirimler doğrul­tusunda riskli görülen grup yeniden göz­den geçirilerek, gerekli uyumu gösteren ve başka bir risk taşımayan mükellefler bu kapsamdan çıkarılacak. Böylece hem vergiye gönüllü uyum artırılacak hem de vergi denetiminde etkinlik güçlendirile­cek. Söz konusu yazılara mükellefler ta­rafından herhangi bir izahat ya da cevap verilmesi gerekmemektedir.

Vergi Denetim Kurulu tarafından son yıllarda mükellef davranışla­rını zamanında yönlendirmeyi ve dene­tim sonrası dönemde kalıcı uyumu güç­lendirmeyi amaçlayan gözetim ve uyum çalışmalarına da ağırlık verilmiştir.

Bu çalışmalarla denetim gücünün daha et­kin kullanılması, toplumsal farkındalık ve gönüllü uyum seviyesini arttırmak ve mükelleflerin vergisel yükümlülükle­rini zamanında yerine getirmesini sağ­lamak amaçlanmaktadır. Beyanname Gözetim Programı riskli ancak gönüllü uyum potansiyeli taşıyan mükellefle­ri hedef alıyor. Bu programla beyan ön­cesinde mükelleflerle temasa geçilerek risk durumları konusunda bilgilendir­me yapılıyor ve mükelleflerin beyanla­rını daha dikkatli vermesi amaçlanıyor. 2025 yılı Kurumlar Vergisi beyan dö­nemi sona ermeden, önce, mükelleflere “Beyanname Gözetim Programı” konu­lu yazılar gönderilmeye başlanılmıştır.

2025 yılı çalışmalarında 32 milyar matrah artışı sağlandı

Vergi Denetim Kurulu 2025 yılı Faa­liyet Raporu sonuçlarına göre; 40.000 kurumlar vergisi mükellefi riskli bulun­muş ve bunlar 9 ilde bulunan 22 daire Başkanlığına sevk edilmiştir. Çalışma ile ilgili bilgilendirme ve gerekli deste­ğin sağlanması amacıyla Gelir İdaresi Başkanlığı ve TÜRMOB’a bilgilendirme yazıları gönderilmiştir. Yapılan çalış­malar sonucu bahse konu mükelleflerin matrahlarını 32.427.127.018 TL tutarın­da artırdıkları tespit edilmiştir.

2026 çalışmalarında çeşitli sektörlerde 36 bin riskli mükellef tespit edildi

10 Nisan Cuma günü Vergi Denetim Kurulu tarafından yapılan açıklama­da, 2025 yılı Kurumlar Vergisi beyan dönemi içinde kurumlar için ön ince­lemelerin tamamlandığı ve 36 binden fazla kurumun riskli bulunduğu belir­tilmiştir. Ayrıca riskli bulunan mükel­leflerin; Toptan ve Perakende Ticaret, İnşaat, İmalat ile Ulaştırma ve Depola­ma sektörleri başta olmak üzere 1.785 farklı sektörde faaliyet gösterdiği vur­gulanmıştır. Yapılan açıklamanın ardın­dan Gözetim yazıları mükelleflere teb­liğ edilmeye başlanılmıştır.

Denetim değil bilgilendirme

Yapılan çalışma bilgilendirme çalış­masıdır. Mükelleflere riskli konuların neler olduğu konusunda bir bilgilendir­me yazısı tebliğ edilerek söz konusu ya­zıda 2025 yılı kurumlar vergisi beyan­namesi verilirken riskli konulara dikkat edilmesi gerektiği belirtiliyor. Beyanna­me gözetim programı kapsamında belir­lenen mükellef gruplarına müfettiş ata­ması yapılarak gözetim süreci sahada yürütülüyor.

Beyanname sonrası yapı­lan değerlendirmeler ve müfettişler ta­rafından alınan geri bildirimler doğrul­tusunda riskli görülen grup yeniden göz­den geçirilerek, gerekli uyumu gösteren ve başka bir risk taşımayan mükellefler bu kapsamdan çıkarılacak. Böylece hem vergiye gönüllü uyum artırılacak hem de vergi denetiminde etkinlik güçlendirile­cek. Söz konusu yazılara mükellefler ta­rafından herhangi bir izahat ya da cevap verilmesi gerekmemektedir.

Önleyici denetim ağırlık kazanıyor

Vergi Denetim Kurulu; “Beyanna­me Gözetim Programı”, “Yüksek Ge­lir Grupları Gözetim Programı”, “Stok Gözetim Programı”, gibi çalışmalarla önleyici denetim ve gönüllü uyum ça­lışmalarına ağırlık veriyor. Böylelikle beyannameler verildikten sonra, ince­leme yapan ve matrah farkı tespit eden bir anlayış yerine beyanname verilme­den önce riskleri tespit eden, mükelle­fe bilgilendirme yapan ve vergiye gönül­lü uyumu artırmayı hedefleyen bir yak­laşım sergiliyor. Beyanname verilirken risklerin göz önünde bulundurulması, vergi incelemesi ve cezalı vergi tarhiya­tı riskini azaltacaktır.

Vergi Denetim Kurulu; “Beyanna­me Gözetim Programı”, “Yüksek Ge­lir Grupları Gözetim Programı”, “Stok Gözetim Programı”, gibi çalışmalarla önleyici denetim ve gönüllü uyum ça­lışmalarına ağırlık veriyor. Böylelikle beyannameler verildikten sonra, ince­leme yapan ve matrah farkı tespit eden bir anlayış yerine beyanname verilme­den önce riskleri tespit eden, mükelle­fe bilgilendirme yapan ve vergiye gönül­lü uyumu artırmayı hedefleyen bir yak­laşım sergiliyor. Beyanname verilirken risklerin göz önünde bulundurulması, vergi incelemesi ve cezalı vergi tarhiya­tı riskini azaltacaktır.

Mahmut Bülent Yıldırım-Dünya

Artık sadece “yatırım yapılması” değil, “hangi yatırımın, nerede ve nasıl yapıldığı” ana omur­gayı oluşturuyor. Bu yeni dönemin en somut ve heyecan verici omurgası ise şüphesiz «Mega Endüstri Bölgeleri» projesi.

Marmara’nın yükünü Anadolu paylaşacak

Yıllardır sanayinin kalbi Marmara Denizinin kuzeyinde attı. Ancak bu yoğunluk, beraberin­de ulaşım kilitlenmeleri, aşırı nüfus artışı ve en önemlisi de “deprem riski” gibi devasa sorunlar ile giderek hem yaşamı zorlaştıran hem de riski büyüten bur durum oluşturdu. Yeni teşvik siste­minin en radikal kararı burada devreye giriyor: Sanayi kümelerini İstanbul ve çevresinden alıp, ülkenin orta kesimlerine, depreme dayanıklı ve stratejik avantajı yüksek bölgelere yaymak. Bu kapsamda başta Konya, Karaman, Nevşehir ve Niğde olmak üzere Orta Anadolu’da 13 ayrı “Mega Endüstri Bölgesi” belirlenmiş durumda. Bu bölgeler seçilirken Sanayi ve Teknoloji Ba­kanı Sayın Mehmet Fatih Kacır’ın da vurguladı­ğı gibi üç temel kriter gözetildi: Deprem riski ta­şımamak, limanlara ulaşım kolaylığı ve demir­yolu ağına yakınlık. Bu bölgeler sadece klasik fabrikaların kurulacağı alanlar değil; devasa ve­ri merkezlerinin, enerji depolama tesislerinin ve döngüsel ekonomi modellerinin yükseleceği teknoloji üsleri olarak tasarlanıyor.

Sadece fabrika değil, yeni yaşam alanları

Yeni sistemin en dikkat çekici yanı, konu­yu sadece “yer tahsisi” olarak görmemesi. Me­ga endüstri bölgeleri, sosyal donatıları, çalışan­lar için hazırlanan modern lojmanları ve eğitim imkanlarıyla adeta yeni şehirler olarak kurgu­lanıyor. Amaç net: Hem sanayiyi hem de nüfu­su Anadolu’ya rasyonel bir şekilde kaydırmak. Marmara’nın üzerindeki o ağır nüfus baskısını azaltırken, Anadolu’nun ortasında yeni cazibe merkezleri oluşturmak, Türkiye’nin önümüz­deki elli yılını kurtaracak stratejik bir hamleyi gerçekleştirmek.

Üniversiteler ve "yetişmiş insan” sermayesi

Burada bir parantez açıp, yıllardır eleştirilen “her ile bir üniversite” modeline yeniden bak­mak gerekiyor. İlk etapta bu uygulama; “bu ka­dar mezun nerede çalışacak?” ya da “eğitim ka­litesi yetersiz” gibi haklı eleştirilere maruz kal­mıştı. Ancak bugün görüyoruz ki, o gün atılan tohumlar bugün kurulacak mega endüstri böl­gelerinin insan kaynağını oluşturuyor. Nasıl ki, 1980’li yıllarda Türk müteşebbisine ihracat öğ­retilirken bazı suistimaller (hayali ihracat gibi) yaşanmış ama günün sonunda dünya ile rekabet eden ihracatçılarımız doğmuşsa; Anadolu üni­versiteleri de benzer bir süreçten geçiyor. Baş­langıçtaki hoca yetersizlikleri ve kalite sorun­ları, yerini bugün kıyıda köşede kalmış denilen üniversitelerden çıkan dünya çapında araştır­malara bırakıyor. Başarı, gayret ve çabaya aşık­tır. Sporun gelişmesi için altyapının tüm ülke­ye yayılması nasıl bir zorunluluksa, kalifiye mü­hendis ve teknik eleman yetiştirmek için de bu akademik ağın Anadolu’ya yayılması şarttı. Baş­ta “masraflı” görünen bu eğitim yatırımı, ye­ni sanayi hamlesiyle birlikte artık meyvelerini vermeye hazır.

Yatırımcıyı neler bekliyor?

Teşvikin şifreleri

Yeni sistemde yatırımcıyı Anadolu’ya çeke­cek oldukça cazip enstrümanlar var. Sadece be­delsiz yer tahsisi değil, inşa edilen binalar için emlak vergisi muafiyeti gibi destekler söz konu­su. Finansman tarafında ise yatırım tutarının %20’sine kadar, 301 milyon TL’ye ulaşabilecek devasa bir faiz veya kar payı desteği sunuluyor. Sigorta primi işveren hissesi desteği ise bölge­ye göre değişen ve mega bölgelerde 14 yıla kadar çıkan sürelere yayılmış durumda. Ayrıca yatırı­ma katkı oranları da sadeleşti; teknoloji ve ye­rel kalkınma odaklı projelerde %50, stratejik yatırımlarda %40 oranları uygulanırken, vergi indirim oranı tüm yatırım türleri için %60 gibi iddialı bir seviyede sabitlendi. Üstelik mevcut tesisini bu yeni bölgelere taşımak isteyen sana­yiciler için de özel kolaylıklar var.

Sonuç: Türkiye’nin yeni hikayesi

Yeni teşvik modeliyle Marmara Bölgesi’nin yorgun omuzlarındaki yükü alıp Anadolu’nun taze enerjisiyle birleştiren bu strateji, Türki­ye’nin küresel rekabetteki yeni hikayesi ola­caktır. Bu hamle sanayinin deprem güvenliği­ne kavuşması, Anadolu’nun teknolojiyle bu­luşması ve üniversiteli iş gücünün daha fazla üretime dahil edilmesi anlamında son derece kritik adım olmuştur.

Osman Arıoğlu-Dünya

19 Mart 2026’da Brüksel’de düzenlenen Tax Foundation Europe Conference’da ko­nuşan Gerassimos Thomas (Avrupa Komis­yonu Vergilendirme ve Gümrük Birliği Genel Müdürü), dijital ekonominin vergilendiril­mesine ilişkin tartışmalarda artık zamanın daraldığını açık bir şekilde ortaya koydu. Thomas’a göre, küresel uzlaşma gecikirse, alternatif yollar gündeme gelecektir.

Son yıllarda dijital ekonominin vergilendi­rilmesi, uluslararası vergi hukukunun en tar­tışmalı başlıklarından biri haline geldi. Çok uluslu teknoloji şirketlerinin fiziksel varlık olmaksızın önemli gelirler elde edebilmesi, klasik vergileme ilkelerini aşındırıyor. Bu ne­denle OECD çatısı altında yürütülen çalışma­lar, uzun süredir küresel bir çözüm arayışının merkezinde yer alıyor. Ancak gelinen noktada, teknik ilerlemeye rağmen siyasi uzlaşının ge­ride kaldığı açıkça görülüyor.

Avrupa artık beklemek istemiyor

Kamuoyuna yansıyan tartışmalarda Tho­mas’ın özellikle altını çizdiği husus, 2026 yılının bir “karar yılı” olması gerektiği. Zira Avrupa Birliği, artık sürecin daha fazla uza­masını istemiyor. Bu yaklaşım, Birliğin ge­rektiğinde kendi bölgesel düzenlemelerini gündeme alabileceğine işaret ediyor.

Geçmişte dijital hizmet vergileri üzerinden yaşanan tartışmalar, tek taraflı veya bölgesel adımların küresel ticaret ilişkileri üzerinde ne denli hassas dengeler yarattığını göstermiş­ti. Bu nedenle Avrupa’nın olası bir tek taraf­lı hamlesi, yalnızca vergi politikası açısından değil, ticaret hukuku ve uluslararası ilişkiler bakımından da önemli sonuçlar doğurabilir.

ABD cephesinde belirsizlik sürüyor

Amerika Birleşik Devletleri’nin pozisyo­nu, sürecin en kritik değişkenlerinden biri olmaya devam ediyor. Thomas’ın vurgula­dığı gibi, ABD’nin tutumu yalnızca yürütme organı ile sınırlı değil; Kongre’nin rolü belir­leyici. Bu durum, küresel uzlaşının önündeki belirsizliği artırıyor.

Zira çok taraflı bir vergi mimarisinin kuru­labilmesi, yalnızca teknik mutabakatla değil, aynı zamanda büyük ekonomilerin iç siyasi dengeleriyle de yakından bağlantılı. Bu bağ­lamda, uluslararası vergi tartışmalarının gide­rek daha fazla “jeopolitik ekonomi” boyutu ka­zandığını söylemek abartılı olmayacaktır.

Tek platform yetmeyebilir

OECD’nin sürece yeniden liderlik etmesi gerektiği yönündeki çağrı, mevcut çok taraflı mekanizmanın hâlâ en güçlü platform olarak görüldüğünü ortaya koyuyor. Ancak Avrupa Birliği’nin Birleşmiş Milletler bünyesindeki tartışmalara aktif katılımı, alternatif platform­ların da giderek önem kazandığını gösteriyor.

Bu durum, gelecekte tamamen tek merkez­li bir çözüm yerine, farklı platformların etkili olduğu çok katmanlı bir uluslararası vergi dü­zeninin ortaya çıkabileceğine işaret ediyor.

Basitleştirmek kolay değil

Vergi politikalarında “basitleştirme” kav­ramı uzun süredir güçlü bir söylem olarak öne çıkıyor. Ancak uygulamada bu hede­fe ulaşmanın oldukça zor olduğu görülüyor. Vergi idareleri, özellikle veri temelli denetim kapasitesini kaybetmek istemiyor. Buna kar­şılık mükelleflerin talebi ise daha öngörüle­bilir ve sade bir sistem.

Bu ikili gerilim, önümüzdeki dönemde vergi sistemlerinin temel açmazlarından biri olma­ya devam edecek gibi görünüyor. Nitekim ve­ri odaklı denetim anlayışı güçlendikçe, uyum yükünün azalması değil, farklı bir biçimde ye­niden şekillenmesi daha güçlü bir olasılık.

Tüm bu gelişmeler ışığında ortaya çıkan tab­lo görece net durumda. Dijital ekonominin ver­gilendirilmesi artık yalnızca teknik bir düzen­leme meselesi olmaktan çıkmış; ekonomik ege­menlik ve uluslararası iş birliğinin merkezinde yer alan stratejik bir konuya dönüşmüştür.

2026 yılı bu açıdan gerçek bir dönüm nok­tası olabilir. Ya küresel ölçekte ortak ilkeler üzerinde uzlaşma sağlanacak ya da bölgesel ve hatta ulusal düzeyde farklılaşan, parçalı ve re­kabetçi vergi rejimlerinin belirginleştiği yeni bir döneme girilecektir.

Prof. Dr. Ayhan Selçuk Özgenç-Dünya

“Savaş uzarsa, fiyatlara yansıması kaçınılmaz”

Savaşın ne kadar süreceği­nin ve nasıl güvenlik ortamı oluşacağının henüz belirsiz olduğuma işaret eden Sevent Şirketler Grubu Yönetim Ku­rulu Başkanı Furkan Bayoğ­lu, “Herkes durdu, bekliyor, ancak şunu rahatlıkla söyle­yebiliriz, bölgenin ivmesi za­yıflıyor” dedi. Savaşın başla­masıyla Dubai’de konut satı­şı işlem hacminin 7,55 milyar dolardan 5,61 milyar dolara gerilediğine işaret eden Ba­yoğlu, “Fiyatlara henüz yan­sımamış olsa da savaş uzarsa bunun da kaçınılmaz olaca­ğı değerlendiriliyor. Yıllardır güvenli yatırım merkezi ola­rak sunulan Körfez şehirle­rinin cazibesi ciddi biçimde sarsıldı ve bu algının kısa va­dede toparlanması kolay gö­rünmüyor” diye konuştu.

Yatırımcı tarafından “bek­le-gör”ün hakim olduğuna işa­ret eden Bayoğlu, “Özellikle ofis segmentinde merkez ofis kararlarını erteleyen ya da al­ternatif lokasyonlara yöne­len şirketlerin sayısı artıyor. Körfez ülkelerinin milli varlık fonları yaklaşık 4 trilyon do­lar büyüklüğünde, bunun kü­çük bir dilimi bile yön değiş­tirse devasa hareket anlamına gelir” dedi.

Savaşın nedeniyle yeni ofis yatırımlarının Tür­kiye’ye kaymasının söz ko­nusu olup olmadığı sorusu­na Bayoğlu, şöyle yanıt verdi: “Kayma sinyalleri gözlenebi­liyor. Dubai’ye ilk füze düştü­ğünde telefonlar çalmaya baş­ladı. Bölgesel istikrarsızlık, sermayeyi “riskli uzak coğ­rafyalardan” “güvenli yakın coğrafyalara” kaydırıyor. Tür­kiye, enerji koridoru, lojistik merkez ve güvenli bir yatırım platformu olarak öne çıkıyor.”

“Elimizde çok büyük İFM fırsatı var”

Alkaş & HAN Spaces Yöne­tim Kurulu Başkanı Avi Alkaş, bölgedeki jeopolitik gelişmele­rin de ışığında İstanbul ofis pa­zarına talebin artmasını bek­lediğini dile getirerek, şöyle devam etti: “Ancak o bölgeden İstanbul’a ofis başvuruları, he­men ertesi güne olacak bir şey değil. Bizim elimizde çok bü­yük bir İstanbul Finans Mer­kezi fırsatı var.

Bunu çok iyi de­ğerlendirmemiz lazım. Buna sektörün de hazırlıklı olması, konut ve konaklamayla da den­gelenmesi lazım ki insanlar ge­lip burada çalışmaya başlasın­lar.” İç piyasada ofis konusuna da değinen Avi Alkaş, ofis kira­larında şu anda 40-50 dolar se­viyesinin yeniden duyulmaya başladığını, servis giderleriyle de işletme maliyetinin 80-90 dolarlara çıktığını, piyasanın şu anda bir denge arayışında olduğunu söyledi.

Türkiye anlamlı bir lokasyon

Dubai’deki İnşaat Gecikme Analizi ve Uyuşmazlık Danışmanı İrem Aksay, Orta Doğu’daki savaşın şirketleri, Körfez’i tamamen terk etmeye değil ancak, yeniden dengelemeye zorladığını söyledi. Artan risk algısına işaret eden Aksay, “Bu da özellikle İstanbul gibi şehirleri tekrar gündeme getiriyor. Türkiye, hem coğrafi konumu, hem de Avrupa–Orta Doğu arasında köprü olması sayesinde bazı şirketler için operasyonel çeşitlendirme açısından anlamlı bir alternatif haline geliyor. Ancak bu kayış sadece Türkiye’ye değil. Afrika da giderek güçlü alternatif olarak öne çıkıyor.”

Ofislerde kira artışları hız kesti

Türkiye’deki ticari gayrimenkul piyasasını da değerlendiren Furkan Bayoğlu, bu dönemde en fazla Levent, Ataşehir ve Kozyatağı lokasyonlarının talep gördüğünü belirterek, “Bu bölgelerin ortak özelliği metro ve metrobüs gibi ana ulaşım hatlarına doğrudan erişim sunmaları” dedi. Kiralara da değinen Bayoğlu, “Ofis piyasasında kira artış hızı kesinlikle yavaşladı. Firmalar hem artan işletme maliyetleri hem de hibrit çalışma modelinin kalıcılaşmasıyla, genel olarak küçülüyor. Daha önce bin metrekarede faaliyet gösteren firmalar bugün 600-700 metrekarelik alanlara geçiyor. Bu, yaklaşık yüzde 25’lik bir küçülme anlamına geliyor” değerlendirmesi yaptı.

İstanbul da ek portföyde

Uluslararası gayrimenkul uzmanı ve Parcel Estates üst yöneticisi Özden Çimen de piyasada henüz panik satışının olmadığını söyledi. Çimen, Dubai’nin cazibesini kaybetmediğini ancak uluslararası yatırımcıların coğrafi çeşitlendirme yaptığını kaydederek, “Yatırımcılar son dönemde Londra, Lizbon, İstanbul, Miami ve Barcelona gibi farklı lokasyonları da ek portföy destinasyonu olarak değerlendiriyor. Bunu risk dağıtma stratejisi olarak görebiliriz. Dubai’nin yabancılara mülkiyet, oturum ve finansman imkanları hala rakiplerine göre avantajlı” dedi.

Alternatif 3 rota öne çıkıyor

Uluslararası gayrimenkul uzmanı ve Level Immigration & Properties üst yöneticisi Haitham Ahmet Alamarioğlu, Dubai’nin cazibesini kısmen kaybettiğini, ancak ani bir kaçış olmadığını belirterek, şöyle devam etti: “Yatırımcılar artık, ‘bu pazardan çıkmam gerekirse ve sermayem burada sıkışıp kalırsa B planım ne?’ gibi sorular soruyor. Dubai’ye alternatif olarak uluslararası gayrimenkul yatırımcısı açısından 3 rota öne çıkıyor. Bunlar Türkiye, Yunanistan ve Panama.”

Hamide Hangül-Dünya

Vedat Işık­han tarafından yapılan açıklamalar, bu yön­de bir yasal düzenle­me hazırlığının sürdü­ğünü ortaya koyuyor. Ancak henüz netleşmeyen detaylar, özellikle farklı sigortalılık başlangıç tarih­lerine sahip vatandaşlar açısından önemli soru işaretlerini de berabe­rinde getiriyor.

Mevcut sistem: Tarihe göre değişen emeklilik şartları

Bağ-Kur’da emeklilik koşulla­rı uzun süredir sigortalı olunan tarihe göre farklılık gösteriyor:

-8 Eylül 1999 ve öncesi

Kadınlar: 7.200 gün

Erkekler: 9.000 gün (yaş şartı yok – EYT kapsamı)

-9 Eylül 1999 – 30 Nisan 2008 arası

Kadınlar: 58 yaş + 9.000 gün

Erkekler: 60 yaş + 9.000 gün

-1 Mayıs 2008 sonrası

Kadın-erkek: 9.000 gün + kade­meli olarak 65 yaş

Bu tabloya bakıldığında, prim gün şartının zaten bazı gruplar için daha düşük olduğu görülüyor. İşte tartışmanın düğüm noktası da bu­rada başlıyor.

7200 gün düzenlemesi: Herkes için mi, belirli gruplar için mi?

Gündemdeki düzenleme “Bağ- Kur prim gün sayısı 7.200’e indiri­lecek” şeklinde ifade ediliyor. An­cak bu indirimin nasıl uygulanaca­ğı kritik:

-Şayet genel bir 1.800 gün indi­rimi söz konusu olursa:

-9.000 gün 7.200 güne düşer

-7.200 gün 5.400 güne düşer

Bu durumda:

-8 Eylül 1999 öncesi kadınlar için prim şartı 5.400 güne kadar inebilir

-Erkekler için 9.000’den 7.200’e düşüş olur

-Eğer sadece 9.000 gün şartı olanlar hedeflenirse:9 Eylül 1999 sonrası kadın ve erkekler için 7.200 gün geçerli olur

-8 Eylül 1999 öncesi kadınlar için değişiklik olmaz

Henüz yasa metni açıklanmadı­ğı için hangi modelin tercih edile­ceği belirsizliğini koruyor.

Asıl avantaj kimde olacak?

Bu düzenlemenin etkisini doğru analiz etmek için sistemin işleyişi­ne bakmak gerekiyor.

1. 8 Eylül 1999 öncesi sigorta­lılar (kadınlar ve erkekler) bu grup için düzenleme en somut faydayı sağlar.

-Erkeklerde 9.000 7.200 düşüş ciddi bir avantajdır

-Kadınlarda mevcut 7.200 gün şartının 5.400 güne düşmesi halin­de çok daha erken emeklilik müm­kün olur

-EYT kapsamında oldukları için yaş şartı da yoktur

Bu grup için düzenleme doğrudan emekliliği hızlandırır ve hem kadınlar hem erkekler açısın­dan güçlü bir avantaj yaratır

2. 9 Eylül 1999 sonrası sigor­talılar

Bu grup için durum daha sınır­lıdır:

-Prim düşse bile yaş şartı de­vam eder

-Kadınlar 58, erkekler 60 yaşı­nı bekler

Eğer kademeli emeklilik gibi ek bir düzenleme gelmezse: Prim indirimi tek başına büyük bir avantaj sağlamaz

3. 2008 sonrası sigortalılar

l65 yaşa kadar çıkan kademeli sistem devam ettiği sürece Prim indirimi etkisi oldukça sınır­lı kalır

Bağ-Kur’un “zor emeklilik” gerçeği

Bağ-Kur sigortalıları için sorun yalnızca prim gün sayısı değil:

-Son 2520 gün kuralı nedeniy­le hangi statüden emekli olunacağı belirleniyor

-Bağ-Kur’dan emekli olanlar, SSK’ya göre genelde %30-35 daha düşük aylık alıyor

-Prim ödeme yükümlülüğü, gün dolsa bile devam ediyor (iş de­vam ettiği sürece)

Bu nedenle birçok sigortalı, son yıllarda bilinçli şekilde SSK’ya ge­çiş yapmayı tercih ediyor.

İhya gerçeği: Emeklilik bedelsiz olmayabilir

Düzenlemenin en kritik boyut­larından biri de “ihya” konusu.

Geçmişte Bağ-Kur borçlarını ödemediği için:

-Hizmet süreleri silinenler

-Prim günleri dondurulanlar

Bu kişiler, emeklilik için gerekli gün sayısına ulaşmak istediklerin­de: Silinen günleri ihya ede­rek yeniden satın almak zorunda,

Bu da ciddi maliyetler doğuru­yor:

-300 bin TL’den başlayıp

-1 – 1,5 milyon TL’ye kadar çı­kan ödemeler söz konusu olabilir

Dolayısıyla:

Devlet bir yandan emeklilik hakkı verirken, diğer yandan ciddi bir prim tahsilatı yapacak.

Beklenti ne yönde?

Kulislerdeki değerlendirmelere göre düzenlemenin:

-2026 yılı içinde yasalaşması

-Detayların birkaç ay içinde netleşmesi bekleniyor.

Ancak kritik soru hâlâ açık: Düzenleme eşit indirime mi dayanacak, yoksa belirli gruplara mı odaklanacak?

Sonuç: Herkes için aynı fırsat değil

Bağ-Kur’da 7.200 gün düzenle­mesi, ilk bakışta geniş kapsamlı bir iyileştirme gibi görünse de, ger­çekte etkisi oldukça farklı gruplar arasında değişiyor:

-En büyük kazanan: 1999 ön­cesi Bağ-Kurlular (kadın ve erkek)

-Sınırlı kazanç: 1999 sonrası sigortalılar

-Dolaylı kazanç: ihya yapabile­cek mali gücü olanlar

Özellikle 9 Eylül 1999 tarihin­den sonra sigortalı olanlar açısın­dan kritik bir noktayı ayrıca vur­gulamak gerekiyor:

Bu kişiler, Bağ-Kur’da kendile­rinden istenilen prim gün sayısını tamamlasalar, hatta olası bir dü­zenlemeyle prim gün şartı düşü­rülse dahi, mevcut sistemde yaş şartını beklemek zorunda kalacak­lar.

Dolayısıyla tek başına prim in­dirimi, bu grup için emekliliği öne çeken güçlü bir unsur olmayacak­tır. Ancak burada belirleyici olan unsur, olası bir kademeli emeklilik düzenlemesidir. Şayet kademeli emeklilik hayata geçirilirse, özel­likle 9 Eylül 1999 – 30 Nisan 2008 tarihleri arasında sigortalı olanlar için önemli bir avantaj ortaya çı­kabilir.

Bu durumda hem yaş şar­tı esnetilmiş olacak hem de prim gün sayısının düşmesiyle birlik­te emeklilik daha erişilebilir hale gelecektir. Buna karşılık, kademe­li emeklilik düzenlemesi gelmezse; prim günlerini tamamlamış olsa­lar bile kendi adına işyeri bulunan ya da şirket ortağı olan Bağ-Kur sigortalıları, emeklilik yaşına ka­dar prim ödemeye devam etmek zorunda kalacaklardır.

Bu neden­le söz konusu düzenleme, bu grup açısından ilk etapta çok güçlü bir avantaj sunmamakta; ancak kade­meli emeklilik ile desteklenmesi halinde gerçek anlamda bir kaza­nıma dönüşebilecek bir potansiyel taşımaktadır. Bu nedenle düzenle­me, “genel bir reform”dan ziyade, belirli kesimlere güçlü avantaj sağ­layan, diğerleri için ise sınırlı etki­si olan bir değişiklik olarak değer­lendirilmeli. Yasanın nihai şekli ortaya çıktığında, emeklilik plan­laması yapan herkesin kendi sigor­ta başlangıç tarihine ve prim du­rumuna göre yeniden hesaplama yapması kaçınılmaz olacaktır.

Özgür Erdursun-Dünya

Makine obur yapımızdan mı yoksa güvensizlik kültüründen mi? Traktör sevdası ile kaynaklarımızı atıl hale getiriyor, traktörü bir tür fiyaka unsuru, komşuya hava atma aracı olarak kullanıyoruz

1- SORUN: Ülkemizde 2,3 milyon traktör var. Traktör başına düşen arazi bakımından verimsizlik söz konusu… Dünya ortalaması 500 dekara 1 traktör iken bizde bu rakam 103 dekar. Örnek; 22 haneli köyde tüm işleri, yılda 3 gün alan kullanımla 3 traktörle çözebilirken 21 traktör kapılarında yatıyor.

2- ETKİSİ: Maliyet, aksesuarları, yakıt, karbon salımı açısından bakınca ülkemizde bir traktör fazlalığı var ve verimsizlik söz konusu… Traktörün atıl durması, bir yandan cari açığı beslerken diğer yandan ziraatçıların bütçesinde gereksiz maliyet halini alıyor. Tarımda faktör verimliliğini aşağı çeken durum...

KOMŞU KOMŞUNUN KÜLÜNE DE TRAKTÖRÜNE DE MUHTAÇ

3- ÖNERİ: Traktör israfını önlemek için ziraatçılar, birlik oluşturabilir. Fazla traktörleri satarak ihtiyaç duydukları finansmana erişebilirler. Banka kredileri böylesine maliyetli iken traktör parkının fazlalığını satıp öz sermaye yoluyla gübre, mazot, ilaç, tohum gibi zaruri kalemleri daha kolay temin edebilirler.

4- UYGULAMA: Yozgat’ın Kabalı Köyü, bunu başarabildi; meyve bahçelerini birleştirdiler. 240 traktör sayısını 14’e indirdiler. Köylüler kendi ortak işletmelerinde ücretli çalışan haline geldi. Kabalı köyü artık büyük şehirlerden göç alıyor. Traktörü verimli kullanmayı önerecek yerel liderler önemli.

İKİ SORU İKİ CEVAP / Traktör ortalığına dair…

Tarım arazi yapımız uygun mu?

İşlenen tarım alanımız 240 milyon dekar. 2,3 milyon traktörle bu alanın 5 katı tarım alanı işlenebilirken bizde parçalı ve küçük işletmeler yüzünden traktör verimliliği artırılamıyor.

Traktör liginde dünyada kaçıncıyız?

En çok traktöre sahip 8’inci ülkeyiz. Ancak miras hukukunun da etkisiyle bölüne bölüne halı saha boyutuna inen tarım arazilerinin birleştirilemeyişi sebebiyle traktör israfının başat aktörü oluverdik.

NOT

1 METRE DERİN 2O KUYU MU, 20 METRE DERİN 1 KUYU MU?

Bize lazım olan, 20 metre derinliğinde 1 kuyu… Zira su o derinlikte… Oraya ulaşmak zorundayız. Oysa biz iş birliği, iş bölümüne fazla rağbet etmediğimiz için her birimiz tek başımıza 1’er metre derinliğinde 20 kuyu açmakla meşgulüz. Bu da gayretimizi, enerjimizi heba ediyor. İyiler ölçek oluşturamıyor.

TRAKTÖR İŞBİRLİĞİ LÛGATI

Traktör iş birliği: Yöresi ve çıkarları bir olanların tarım makine parklarını birleştirmeleri durumu

Traktör iş bölümü: İş birliğinin yanı sıra büyük bir görevin küçük görevlere bölünüp ekibe dağıtılması

Traktör ekosistemi: Aktörlerin, tarım makineleri ve traktörlerini birlikte kullanma kültürü

Traktör egosistemi: Aynı mekânda olsalar dahi herkesin kendi traktörüne sahip olduğu yığınlar

Şeref OĞUZ-Ekonomim

Bir konuda veya belli bir döneme ilişkin olarak daha önce vergi incelemesi yapılması nasıl ki o konunun veya dönemin tekrar incelenmesine engel değilse, bir konuda daha önce ikmalen veya re’sen tarhiyat yapılması da, sonradan tekrar re’sen tarhiyat yapılmasına engel değildir.

Vergi hukukumuzda tarhiyat yöntemi olarak beyana dayalı tarh, bir çok vergi için asli tarh usulüdür. Ancak beyana dayalı tarh yöntemi, doğal olarak beyanın kontrolünü ve yoklama, inceleme ve bezeri şekillerle yapılan bu kontrolün sonuçlarına dayalı diğer tarh yöntemlerini de gerekli kılar. Vergi Usul Kanunumuzda denetim esaslı tarh yolları olarak ikmalen, re’sen ve idarece tarh yöntemleri benimsenmiştir. Bu yazımda re’sen tarh ve sorunları üzerinde durmak istiyorum.

Re’sen tarhın hukuki çerçevesi

Re’sen tarh müessesesi, Vergi Usul Kanunumuzun 30. maddesinde düzenlenmiştir. Maddeye göre re’sen vergi tarhı, “vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması”dır.

Kanun, anılan maddesinde hangi hallerde re’sen tarhiyat yoluna gidilebileceğini sayma yöntemi ile tahdidi olarak belirlemiştir. Bu belirlemeye göre re’sen tarh halleri şunlardır:

- Vergi beyannamelerinin kanuni süresi içerisinde verilmemesi,

- Vergi beyannameleri kanuni veya ek süreleri içerisinde verilmekle birlikte beyannamede matraha ilişkin bilgilere yer verilmemişse,

- Kanunen tutulması zorunlu defterlerin hepsi veya bir kısmı tutulmamış veya tasdik ettirilmemiş olursa veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlara her hangi bir sebeple ibraz edilmezse,

- Defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikalar vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine yer vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmazsa,

- Tutulması zorunlu defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına ilişkin delil bulunursa,

- 3568 sayılı Kanuna göre yetki almış meslek mensuplarına imzalattırılması zorunluluğu getirilen beyanname ve ekleri imzalattırılmazsa veya tasdik kapsamına alınan konularda yeminli mali müşavir raporu zamanında ibraz edilmezse..

Mükerrerlik ve dönem kayması sorunu

Bir konuda veya belli bir döneme ilişkin olarak daha önce vergi incelemesi yapılması nasıl ki o konunun veya dönemin tekrar incelenmesine engel değilse, bir konuda daha önce ikmalen veya re’sen tarhiyat yapılması da, sonradan tekrar re’sen tarhiyat yapılmasına engel değildir. Ancak bu gibi hallerde, mükerrer vergileme olmaması için re’sen tarh olunan vergiden daha önce tarh edilmiş olan verginin mahsubu gerekir.

Özellikle dönem kayması dolayısıyla yapılan tarhiyatlarda, örneğin sonraki dönem matrahında yer alan bir tutarın önceki döneme çekilmesi halinde, önceki dönem için tarh olunacak vergi ile sonraki dönem matrahından çıkartılacak tutarın mutlaka mukayesesi gerekir. Tahakkuk eden bir borcun izleyen ödendiği yılda gider yazılması da aynı şekildedir. Adalet bunu gerektirir. Ancak maalesef bu hassasiyet pek gösterilmemekte, genellikle önceki dönem için re’sen vergi salınması gereğine işaret edilerek rapor tamamlanmaktadır. Hatta bazen izleyen (veya önceki) dönem, inceleme ve rapor konusu dahi yapılmamaktadır. Bazı Raporlarda ise, önceki dönem için tarhedilen vergi ile buna ilişkin cezaların faizi ile tam olarak ödenmesi halinde, sonraki dönem için tarh olunan vergilerin aynen iadesi öngörülmektedir.

“Hep bana adaleti” ile yazılan bu tür raporlar, “alacağına şahin, borcuna karga” atasözündeki gibi, mükellef gözünde vergi adaletini zedelemektedir.

Örneğin Mart 2025 dönemi KDV beyannamesinde yer alması gereken bir matrah unsuruna mükellef tarafından izleyen Nisan ayı beyannamesinde yer verildiği bir durumda, söz konusu tutarın Mart ayı için re’sen tarha konu edilmesi halinde mükelleften, bu tutarın vergisini bu güne kadar gecikme faizi ile ödemesi, sonra aynı tutarın vergisinin Nisan ayından çıkartılması dolayısıyla aynen o günkü tutarı ile geri alması beklenemez. Hele mükellef tarhiyata karşı dava açmış ve aradan birkaç yıl daha geçmişse, mükellefe “düzeltme zamanaşımı dolduğu gerekçesi ile Nisan ayına ilişkin iade de yapamıyoruz” denilemez. Bu gibi hallerde sadece, bir aylık faiz ile ceza alınması, çıkan vergi aslı borcu ile iade tutarı aynı ise vergi aslının aranmaması gerekir.

Takdir komisyonlarının çalışma usulleri gözden geçirilmeli

Bugünkü çarpık ve hukuktan ziyade hazine bekçiliği anlayışını yansıtan bu uygulamaların, bir genel tebliğ veya iç genelge ile düzeltilmesi gerekmektedir.

Öte yandan bir olayda re’sen tarh sebebinin varlığı, mutlaka re’sen matrah takdirini gerektirmez. Beyanname vermeyen bir mükellef için re’sen tarh sebebi oluşuşsa da, eğer mükellef o dönemde gayrifaal ise ortada re’sen tarh edilecek vergi yok demektir. Re’sen tarh sebebinin varlığı, soyut ve varsayıma dayalı olarak matrah belirlenmesi olanağını vermez. Bu konuda özellikle takdir komisyonlarının hiçbir araştırmaya dayanmayan, matbu form doldurma şeklinde belirlediği matrahlar, hukuken itibar edilebilir matrahlar değildir. Zaten uygulamada bu şekilde belirlenen matrahların hemen hemen tamamına yakını, ihtilaf konusu yapıldığında yargı tarafından iptal edilmektedir. Bu konuda, takdir komisyonlarının da oluşum ve çalışma usullerinin gözden geçirilmesi ve belki yeniden yapılandırılması gerekmektedir.

Bumin Doğrusöz-Ekonomim

Bütçenin harcamalar kalemi yüzde 42 artarak 1 trilyon 460 milyar liraya yükseldi. Toplam bütçe içinde çok yer tutmamakla birlikte sermaye transferi (yatırım) harcamaları yüzde 436 gibi yüksek oranlı artış göstererek 32 milyar 761 milyon liraya yükseldi. Personel giderleri yüzde 44 artarak 406 milyar liraya, mal ve hizmet alımları ise yüzde 41 artarak 113.8 milyar liraya ulaştı. Faiz harcamaları ise yüzde 46 artarak 235.9 milyar liraya çıktı.

Vergi gelirleri yüzde 64 arttı

Mart’ta gelirler yüzde 61 artarak 1 trilyon 230 milyar liraya, vergi gelirleri yüzde 64 artarak 1 trilyon 57 milyar liraya ulaştı. Faiz, pay ve ceza kalemi yüzde 86 artarak 20 milyar liraya ulaştı. Böylece Mart ayı bütçe dengesi geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 12 oranında azalan bir açık verdi ve 229.8 milyar liraya geriledi. Geçen yıl Mart’ta 100 milyar lira açık veren faiz dışı denge bu yıl 6 milyar 87 milyon lira fazla verdi.

Ocak-Mart döneminde bütçe gelirleri yüzde 66 artarak 4 trilyon 5 milyar liraya çıkarken, vergi gelirleri de yüzde 66’lık artışla 3 trilyon 360 milyar liraya yükseldi. Faiz, pay ve cezalar kaleminde ise gelir yüzde 72 artarak 329.7 milyar liraya ulaştı. Giderler yüzde 42’lik artışla 4 trilyon 425 milyar liraya, personel gideri yüzde 41 artışla 1 trilyon 298 milyar liraya çıktı. Cari transferler yüzde 66’lık artışla 1.6 trilyon liraya yükselirken, sermaye giderleri yüzde 33 azalarak 116 milyar liraya indi. İlk çeyrekte faiz harcamaları yüzde 89 artarak 876 milyar liraya çıktı. Geçen yılın ilk çeyreğinde 246 milyar lira açık veren bütçe dengesi bu yıl aynı dönemde 456 milyar lira fazla verdi.

Hüseyin Gökçe-Ekonomim

Günün ilk saatlerinde gram altın 6 bin 935 TL seviyesinden açılış yaparken, ons altın 4 bin 820 dolar bandında işlem gördü. Sabah saatleri itibarıyla yukarı yönlü hareketin devam etmesiyle birlikte gram altın 6 bin 942,93 TL’ye, ons altın ise 4 bin 825,28 dolara yükseldi.

Gümüş de yükseldi

Altın ile birlikte gümüş fiyatları da yeni güne yukarı yönlü hareketle başladı. Gri metal yüzde 1,9'luk yükselişle 80,4 dolar seviyesinde işlem görüyor

Ekonomim

Meskük altın, üzerinde Atatürk kabartması olduğu için "Ata lira" olarak anılırken, inceltilmiş şekilde basılan ziynet altın ise genelde takı olarak alınıyor.

2026 yılının ilk çeyreğinde 5 milyon 138 bin 608 adet çeşitli türlerde altın basıldı. Basılan altınların 4 milyon 94 bin 690'ı ziynet cumhuriyet altını olurken, 1 milyon 35 bin 860'ı sikke cumhuriyet altını ve 8 bin 58'i Reşad sikke altınından oluştu. Yılın ilk çeyreğinde "farklı çeşitlerde basılan" 5 milyon 138 bin 608 adet altın için 19 ton 154 kilogram 592,9 gram altın kullanıldı.

En fazla basılan çeşit ziynet çeyrek oldu

Ziynet cumhuriyet altınları kategorisinde bulunan çeyrek altından ilk üç ayda 2 milyon 952 bin 400 adet basılırken, söz konusu ürün tüm çeşitler arasında en fazla basılan altın çeşidi oldu.

Yılın ilk çeyreğinde 468 bin 175 yarım, 648 bin 261 birlik (tam), 25 bin 606 "ikibuçukluk" ve 248 "beşlik" ziynet altın piyasaya sürüldü. Basılan ziynet cumhuriyet altınlarının toplam ağırlığı ise 11 ton 819 kilogram 293 gram oldu.

Sikke altınlar kategorisinde en fazla "birlik" altın basıldı

Sikke cumhuriyet altınları kategorisindeki çeyrek altından yılın ilk üç ayında 63 bin 70, yarım altından 10 bin 132, birlik (tam) altından 958 bin 368, ikibuçukluk altından 420 ve beşlik altından 3 bin 870 adet basıldı.

Söz konusu sayılara göre geçen sene en çok basılan sikke altın çeşidi birlik cumhuriyet altını oldu. Basılan çeşitli ebatlardaki 1 milyon 35 bin 860 sikke cumhuriyet altınlarının toplam ağırlığı ise 7 ton 212 kilogram 174,6 gram oldu.

Diğer basılan altınlar incelendiğinde, Reşad altın kategorisinde ise 1782 yarım, 3 bin 576 birlik (tam), 360 ikibuçukluk ve 2 bin 340 beşlik altın basıldı. Yılın ilk çeyreğinde toplam 8 bin 58 Reşad altını basılırken, basılan Reşad altınlarının toplam ağırlığı 123 kilogram 125,3 gram oldu.

AA

Yeminli Mali Müşavir Abdullah TOLU TRT HABER Ekonomi 7/24 Programında Yeni Çıkacak Olan Vergi Affı ve Yapılandırma Hakkında Detaylı Bilgiler Verdi.