İster kişi olsun ister bir işletme; kaynak-harcama dengesini kurabildiği sürece hayatını idame eder. Bu dengeyi bozan, aşırıya kaçmış istekler, ihtiyaçtan taşan harcamalardır ve bu da yıkım getirir
1-SORUN: İsraf; sahip olduğumuz bir şeyi yok etmek, zayi etmek... Faydaya dönüştürmeden harcamak… Gerektiğinden fazla kullanmak… Kullanmadığını çöpe atmak… Sarf kökünden gelir. Harcama anlamındaki sarf, abartılırsa israfa dönüşür. Tıpkı dozu aşan ilacın zehre dönüşmesi gibi…
2-ETKİSİ: Gereksiz ve ölçüsüz harcadığında, kusur işlemiş olursun. Kaynağı ziyan etmiş, üretileni; ayarında kullanmamışsındır. Ekmeği abartarak alırsın, artanı çöpe atarsın, israftır. Enerjiyi üretirsin, kullanmadığını harcarsın, israftır. Suyu boşuna akıtırsın, israftır. Ömür israfı da en tehlikelisi…
HADDİNİ AŞAN ZIDDINA DÖNER
3-ÇÖZÜM: İsrafın karşıtı, tasarruftur. Harcamaz, biriktirirsin. Zamanı geldiğinde, miktarında harcamak üzere tasarruf edersin. İsraftan artandır sende kalacak olan… İsrafın bedeli, üretimin faydaya dönüşememesi… Zaman israfı en sinsi olandır. Her madde, israf edilse de yeniden üretilebilir.
4- YÖNTEM: Zaman, verimli kullanılmazsa geri alınmaz. Tıpkı atılan ok gibi, zaman ya yaşanır ya da ıskalanır. Tasarruf; çoğaltan, israf; azaltandır. Tasarruf eden zenginleşir, israf eden fakirleşir. İsrafı alışkanlığa taşıyana müsrif denir. Müsrif tüccar, ticaretin kazancını tasarruf edememiş demektir.
İKİ SORU İKİ CEVAP / İsrafa dair…
Hayır yapmak israf mıdır?
Eskiler israf, sefahatin (konfor) sefahat ise sefaletin kapısıdır derler. İsrafı kutsayan hiçbir inanç sistemi yoktur. Zira israf etmede hayır, hayırda ise israf bulunmaz. Aşırı sevgi de ilişki israfıdır.
Kendi hazinesinin dilencisi?
Canın ne istiyorsa, ye, iç ama israf etme… Gençliğini israf eden, yaşlılığında sağlık dilencisi olur. Servetini israf eden kendi hazinesinin dilencisi olur. Gerekmeyeni satın alma; yoksa gerekeni satarsın.
NOT
İSRAFTAN YOLA ÇIKAN İFLASA VARIR
Ülkeleri iflasa götüren yol, israf taşlarıyla döşenmiştir. Bu israf, insan kaynağını kullanmamaktan, kaynaklarını değerlendirememekten doğar. İsrafın ilacı tasarruftur. Ancak tasarrufta da ifrata (aşırıya) kaçmamalı insan… Varyemez olur çıkar, cimriye dönüşürsün ki bu büyük insani kusurdur.
İSRAF LÛGATI
İsraf: Sahip olunan imkânları, malı, parayı, malı veya enerjiyi; ihtiyaçtan fazla, yersiz ölçüsüz kullanma
Müsrif: Para, mal, zaman, sağlık ve imkânları boş yere harcayan, savurtan, tutumsuz, sorumsuz kimse
İsraf ölçüsü: Rızkın hayırlısı, ihtiyaca yetendir. İhtiyacı abartırsan kendine konfor tuzağı kurarsın
Cimrilik: Haddini aşan tasarruf, cimriliğe dönüşür. Biriktir ama gerektiğinde sarf et, yani harca…
Şeref OĞUZ-Ekonomim