Özellikle yönetim sorumluluğu üstlenmiş olanların bu iki kavramı çok iyi özümsemiş olmaları gerekmektedir.
Yöneticilerden kastım, okul müdürü, şirket yöneticisi veya devletin değişik kademelerinde amir durumunda olanlardır.
Palmiye yayınlarında bir karikatürde yönetim anlayışına ilişkin, çok güzel özetlenen bir anlatım gördüm.
Koyun bir ırmaktan geçen deveye, suyun ne kadar derin olduğunu sorar. Deve suyun sadece boynuna kadar geldiğini söyler. İşte bu anlatım çok şeyleri yönetim anlamında ima etmektedir.
Deve açısından bu tamamen doğrudur.
Ancak koyun için ölümcül olabilir.
Yöneticiler genellikle eşit davranmaktan çok söz ederler. Aynı kurallar, aynı beklentiler, aynı fırsatlar ve bezende tamamen aynı yönetim yaklaşımı.
Peki herkese tam olarak aynı şekilde davranmak gerçekten adil mi?
Eşitlik, herkese aynı muameleyi yapmak anlamına gelir. Adil olmak ise, insanların farklı koşullara sahip olduğunu ve başarılı olmak için farklı seviyelerde desteğe ihtiyaç duyabileceğini kabul etmektir.
İki öğrenci düşünün. biri yoksul bir ailede ve 2-3 kardeş aynı odada yatan, olanakları kısıtlı, bir diğer taraftaki öğrenci ise daha varlıklı bir ailede özel odası olan biriyse, öğretmenin her iki öğrenciye de eşit davranması ne kadar adil?
Bu durun çalışanlar açısından da aynıdır.
Zira, aynı hedefin verildiği iki çalışan düşünün. Biri 10 yıllık diğeri bir yıllık işçi.
Her ikisinde de aynı sonuçlara, aynı denetim düzeyiyle ulaşmak mümkün müdür? Veya böyle bir durum beklenebilir mi?
Ya da yönetici kendisi için kolay olduğunu düşündüğü bir işin, herkes için de aynı derecede kolay olması gerektiğine inandığını düşünelim.
Tıpkı yukarıda verdiğimiz deve-koyun örneğindeki deve gibi, durumu sadece kendi bakış açısı ile değerlendirdiği anlaşılır.
İyi bir yönetici-öğretmen-müdür v.s. İnsanların farklı yeteneklere, deneyimlere ve ihtiyaçlara sahip olduğunu anlamalı, beklentiler bir Kenara bırakmadan yönetim tarzını buna göre uyarlamalıdır.
Adil olmak, bazı insanlar için çıtayı düşürmek anlamına gelmez. İnsanlara o çıtaya ulaşmaları için eşit bir fırsat tanımak gerekir.
Ancak unutulmamalı ki, adalet tutarlılık gerektirir. Adalet hiçbir zaman adam kayırmanın veya keyfi kararların mazereti olmamalıdır.
Yönetici kendisine, insanların başarılı olmaları için herkese adil bir şans veriyor muyum? Sorusunu sormalıdır.
Çünkü birine yalnızca suyun boyun hizasında olduğunu söylemeden önce, onun boyunun uzunluğunu kontrol etmek gerekmektedir.
Yani özetle söylemek gerekirse, koşulları değerlendirmeden birebir eşit davranmak belki de en büyük eşitsizliktir.
Kaynak: kocaeligazetesi.com.tr
