Yeni bir sürüm, güvenlik testi veya yurt dışındaki satış kanalı için ayrılabilecek kaynak, bir yatırım kararının ertelenip ertelenmeyeceğini belirleyebilir.
8 Haziran’da bu köşede 7582 sayılı Kanun’u teknoloji ve yazılım sektörü açısından değerlendirmiştim. Şimdi 2027 yaklaşırken, üretim kazançlarında uygulanacak %12,5 kurumlar vergisinin şirketlerin büyüme kararlarına nasıl yansıyacağına bakmak gerekiyor.
Önce kapsamı doğru okuyalım
4 Haziran 2026’da yayımlanan 7582 sayılı Kanun, şartları karşılayan kurumların üretim kazançlarına 2027 ve sonraki vergilendirme dönemlerinde %12,5 kurumlar vergisi öngörüyor. 4 Temmuz’da yayımlanan 26 Seri No.lu Kurumlar Vergisi Genel Tebliği, sanayi sicil belgesi kapsamında fiilen yürütülen yazılım üretiminden doğan kazançların da bu uygulamadan yararlanabileceğini açıklıyor.
Genel oran %25. Başka indirim ve istisnalar bulunmadığında, bir puanlık üretim indirimiyle 2026’da %24 uygulanan oran, 2027’den itibaren kapsamdaki kazançlar için %12,5 olacak. Basitleştirilmiş bir örnekte, 1 milyon liralık vergi matrahının tamamının bu kapsama girdiğini varsayalım. Vergi 240 bin liradan 125 bin liraya iner; şirkette 115 bin lira ek kaynak kalır.
Ancak oran, her yazılım şirketinin bütün kazançlarına uygulanmıyor. Fiilî üretim, geçerli sanayi sicil belgesi ve bu üretimden doğan kazancın doğru ayrıştırılması gerekiyor. Yazılım üretimiyle üçüncü taraf ürünlerinin yeniden satışı aynı kapsamda değerlendirilemez.
Teknokentte istisna edilen kazançlar ile yurt dışına verilen yazılım hizmetlerindeki şartlı %100 kazanç indirimi ayrıca ele alınmalı. İhracatta kazanç indirimi, vergi oranı indiriminden farklı; asgari kurumlar vergisi hükümleri de hesaba katılmalı. Aynı üretim kazancına %12,5 uygulanırken ayrıca 5 puan ihracat indirimi eklenemiyor.
Şirketler belge kapsamını, geçerliliğini ve muhasebe düzenini mali müşavirleriyle birlikte gözden geçirmeli. Sanayi siciline ilişkin mevcut yükümlülükler ise devam ediyor.
Kâra geçmeden önceki dönem de önemli
Vergi oranı indiriminin doğrudan etkisi, vergiye tabi kazanç oluştuğunda ortaya çıkar. Henüz ürününü geliştiren, müşteri arayan veya zarar eden bir girişimin bugünkü mühendislik giderini bu indirim tek başına karşılamaz.
Yazılımda ücretler, test, güvenlik ve pazara hazırlık harcamaları, ürün satışa çıkmadan başlayabilir. Gelirin oluşması ise zaman alabilir. Bu nedenle vergi avantajını, ürün geliştirme finansmanı, işletme sermayesi ve pazara erişim araçlarıyla birlikte düşünmeliyiz.
Ürünü ve müşterisi bulunan şirket için kârın daha büyük bölümünü işletmede tutabilmek yeni bir sürümün geliştirilmesini kolaylaştırabilir. İlk ürününü henüz satamayan girişim için öncelik, o aşamaya ulaşmasını sağlayacak finansmandır. Destekler bu farklılıkları gözettiğinde birbirini tamamlar.
Şirkette kalan kaynak nasıl değerlendirilmeli
Şirket yönetimleri, vergi avantajını bütçelerine işlerken ürün ve pazar planlarını da yeniden değerlendirmeli. Yazılımın güvenliğini ve kalitesini yükseltmek, fikrî mülkiyeti korumak, satış kabiliyetini geliştirmek ve çalışanların yetkinliğine yatırım yapmak, bu kaynağın kalıcı gelir üretmesine yardımcı olabilir.
Uygulamanın anlaşılır olması da değerli. Gelir İdaresi Başkanlığı ile Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının, meslek kuruluşlarının katkısıyla geliştirme, lisanslama, abonelik ve bakım gelirlerine ilişkin somut örnekleri çoğaltmasını yararlı buluyorum. Üretim şartını koruyan ve iş modellerinin farklılıklarını açıklayan bir yaklaşım, doğru yararlanmayı kolaylaştırır.
Üreticiye sağlanan imkânı, sanayide, küçük ve orta büyüklükteki işletmelerde ve kamuda nitelikli yazılım talebiyle buluşturmalıyız. İhtiyacı açık tanımlayan, rekabete açık ve kaliteyi esas alan satın almalar, yerli ürünlerin müşteri referansı kazanmasını ve dış pazarlara hazırlanmasını destekleyebilir.
Böylece üretimdeki güçlenme, nitelikli istihdama ve ihracata katkı sunarken yazılımı kullanan işletmelerin dijital dönüşümünü de hızlandırabilir. Vergi avantajının ekonomi genelindeki etkisi, üreticinin geliştirdiği çözümün başka sektörlerde ne kadar değer oluşturduğuyla büyür.
Bu düzenlemeyi önemli bir imkân olarak görüyorum. Kalıcı kazanım, şirkette kalan kaynağı Türkiye’de geliştirilen, dünyada müşteri bulan ve ekonomimizin verimliliğini artıran yazılımlara dönüştürebildiğimiz ölçüde ortaya çıkacak.





